Alle inzendingen over oceaan

732 resultaten.

Sorteren op:

algarve

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 626
dit eens zo ruige primitieve land met de geurige sneeuw van amandelbloesem grijsgroene rust van stugge olijfbomen de bedwelmende geur van citrusbloesem de zuidelijke geest van ooit rustig gerijpt in vele eeuwen zo sluipend ruw verstoord langs de blauwe kalme oceaan met grillige roze kathedralen staan hemelhoge dure bouwsels boven de…

De Beek

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 719
Niets van dit alles trekt de held’re beek zich aan Schouderophalend is hij op weg naar de oceaan.…

KÖLNISCH WASSER

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
Een boek; een bijl voor de bevroren zee Die ik tijdens mijn leven in mij droeg Een oceaan die zoveel aandacht vroeg Enkel Milena leefde werkelijk mee Mijn 4711 zou overlijden In Ravensbrück; ze had iets aan een nier Ik was allang gestorven, zocht vertier In ‘t schrijversparadijs aan gene zijde Waar ik al mijn verloofdes terug zou zien…

REUS

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.550
als vlas golft zijn haar in de wind, met sterke handen klopt hij op de berg, luistert verwondert naar de echo's, hoort de bliksem donderrollen langs elke ruige helling, tot diepe stilte, zacht en schoorvoetend ruisend, uit water van de eerste bron, vol blauwe splinters, het heelal herovert, in zacht pastel de aarde kleurt en de oceaan…
Tjoke21 januari 2008Lees meer >

Lied van ooit

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Klaterend zingt de waterval een oeroud lied over ontstaan dat klinkend over keien glijdt door spetters spattend begeleid in ‘n melodieus ten onder gaan Het gezang vloeit golvend voort murmelend malende in stromen dat zonder aarzelen of schromen zich voegt bij ‘t natuurlijk woord De lieflijke akkoorden sterven in het buld’ren van de oceaan…
sacrajewa19 december 2003Lees meer >

water zich met lucht vergist

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.297
ik zie patronen in de regen sluiers weven nattigheid die neerslaan op tapijt dat buiten heet en in zijn kleur van de seizoenen weet druppels rijgen zich tot stromen en ontmoeten zo elkaar al spetterend vertellen ze spontaan van waar ze ooit gescheiden zijn van warme zon en oceaan ze rollen dollend in een meer rust keert weer in onderduiken…
wil melker29 december 2003Lees meer >

Fontein

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 678
Een geluk dat nimmer zou vergaan en met zijn schittering wil zijn als lichtjes in een stadsfontein waar 'k vaak ben blijven staan om het spel te zien van 't water dat in de lucht een buiging maakt, maar toch al gauw en even later verdwijnt en dan de vijver raakt en wegstroomt in de oceaan, op weg naar een verdronken land met op de bodem…

vrij van je eiland

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 832
je was bang voor die oceaan van vrijheid golven van blijheid overspoelen je wedergeboorte vrij van je eiland je ankers van schrik en pijn zijn gesleten niet vergeten door het schuren van liefde vertrouwen in jou weg van het eiland dat veiligheid bood je liefdevol in zijn armen sloot het gevoel gaf te leven in een wereld die…
wil melker15 oktober 2006Lees meer >

Jouw lied

hartenkreet
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.092
mijn leven zoals het woud de zuurstof leven geeft Geef mij kracht zoals alleen liefde geven kan Laat mij sterven in jouw armen Kom, laat mij weer leven Geef mij toekomst die iets waard is Laat mij weer lachen met een hart vol liefde Vul mijn hart met liefde Zoals de getijden de lente met liefde vullen Geef mij de rust van een slapende oceaan…
costa27 februari 2009Lees meer >

De otters

gedicht
3.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 12.323
Hun kommer heet komkommer en ze weten: Depressies komen van de oceaan. --------------------------------- uit: 'Het dagjesdier', 1997.…

Ongrijpbaar

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.130
leegte lijkt belaagd vaker dan ik nachten leen ontgaan mij de raakvlakken op de cirkel om me heen het lijken zwarte wakken die het denken laten steken waar bloemen buigen voor geween ik spreek over gevoel dat in denken is verdwaald van wazig gewoel dat nog weinig in licht vertaalt en woorden als stenen voortstuwen op de oceaan…

VANDAAG IS ONZE TROUWDAG

hartenkreet
1.9 met 42 stemmen aantal keer bekeken 4.346
fantastisch Zij aan mijn zijde, voelde dit ook getuige ‘t veel te vlot gezegde ‘ja’ Daar dit huwelijk naar liefde rook sprak ik haar dus even haastig na Nu al vierenveertig gouden jaren waarin tijd bijna leek stil te staan Altijd bleef ons bootje leuk varen en ‘t dacht zeker niet aan vergaan Al vierenveertig jaren met elkaar op die oceaan…
Ton Rijkers27 januari 2011Lees meer >

Geur van pijn

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 664
Wat vrij leven is voor mensen, en lucht en ruimte laat voor vogels bestaat zich daarin vrij te wensen, wat de oceaan is voor de scholen vissen, vergaat in onuitgesproken woorden, resoneert in kristallen stemmen die voorgoed gebroken werden, naast al het bloed dat werd verspild.…
pama11 mei 2011Lees meer >

Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend Nog voel ‘k een tranenvloed mijn ziel doorstromen Ik moest u wel beminnen in mijn dromen Om zo de oceaan van wee te tomen Opdat ‘k een wijle met u zou vereend Ik heb vannacht mijn kussen nat geweend En heb u met een schreiend oog genomen Luid snikkende tusschen de esschenboomen Zodra mijn wel van weemoed…

De diepste droom ?

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 462
Om dieper en verder te gaan dan het verlangen voor de laatste strofe haar cirkel sluit en mij in een onderbewuste wereld achterlaat, te ontwaken in de niet meer bestaande sporen van de slaap, de jaren gedompeld in de schaduwdruppels van de tijd, wat mijn schreien smoort in de barensgolven van de oceaan.…
Pama14 mei 2013Lees meer >

Ja

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 794
voor jou Wees niet te bang om zwak te zijn Wees niet bang om te trots te zijn Keer terug naar jezelf Laat mij ook jou de liefde geven die je verdient Altijd ben je er voor mij Zelfs mijn kind houdt van je Laten wij samen zweven boven die mooie heuvels Laat Lloma Prieta ons welkom heten En laten wij de rivier uitmonden in die machtige oceaan…
aqua19 oktober 2014Lees meer >

Eigen evolutie ?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
Ben ik de laatste haring in een lege oceaan, gekaakt en in het brons te worden gelegd? om in een eigen evolutie op te staan?…
Pama23 oktober 2014Lees meer >

Nog vragen?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
Een energetische flux die leidt naar een oceaan, spiegeling van lux, schittering van Lucifer, Prometheus en anderen? Wanneer zal je die dwingende vraag veranderen? Zonder waarom zonder daarom en het zijn, eeuwig verhullende wording.…

Grijsheid van de oude dag

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 745
we zien dat we elkaar in de ogen kijken maar de gevoelens uit het verleden overtreffen de werkelijkheid van het heden alsof het stof van onze wonden herleeft in de hereniging van het oud in antiek zijn met onze bevende handen in het trillende schrift we schrijven woorden voor jou, voor mij maar er is een afstand die doet denken aan een oceaan…

Tweelingziel

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 795
jij ging er vandoor Na een dag al Hooguit twee misschien Hield jij het voor gezien Ik bleef zitten Om geboren worden Waar ik helemaal geen zin in had Zo alleen Nu zoeken we elkaar langs veilige wegen Nee, ontwijken heeft geen zin Want we komen - ons - altijd weer tegen Als twee vissen In een vissenkom Zo groot als de oceaan…

Eilandbewoner

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 639
Ik lijk verdulleme wel Robinson Crusoe en dan zonder die gast Vrijdag, terwijl de oceaan mij tot de lippen staat en de rooksignalen enkel door verbaasde en verdwaalde walvissen worden aanschouwd. Iedere dag loop ik maar te ijsberen en waggel ik als een speelgoedpinguïn met duurzame batterijen rond mijn eiland.…

In verdronken grijs

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
het orkest is niet vooruit te branden ik voel klam zweet opkomen in mijn handen als ik op noten jaag stroperig golft een oceaan aan tonen in verdronken grijs alle opgezweepte koppen betalen zo in schuim hun prijs er zijn geen brekers die dwars liggen in een vals akkoorden soort zij hebben niet gescoord in gruwelijke middelmatigheid…
wil melker16 december 2017Lees meer >

Zouden ze wel komen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
ik heb op de oevers van de grote Atlantische oceaan al eens gestaan na een storm, zag daar ook het verzwelgende golvend deze kant opkomen. Ik denk dat dingen in het nieuws me soms te veel met beelden van oorlogen en pijn intens beïnvloeden ik ben immers ook maar kind met een te groot hart.…

Elke minuut telt

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 541
Elke minuut telt want het ijs smelt hard er is geen nieuwe start er is afglijding in een razend tempo Terwijl de mens zijn feesten blijft vieren zijn leven mag leven is er een onheilspellend gegeven waarover geen discussie mag ontstaan Het voortbestaan van de oceaan de vulkaan de ijskappen oplossingen in de wetenschappen intuitie…
ebba14 mei 2018Lees meer >

Essentie als concept?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
Nimmer bleef een onbeschreven blad waarmee de wereld wordt vol geklad, onverschillig voor de dood en voor het werkelijke “zijn”, onfeilbaarheid gedoopt in een oceaan van inkt waarin de muzen en cultuur zijn verdronken.…
Pama16 juli 2019Lees meer >

De laatste haring?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 442
laat mij uit een monocultuur ontsnappen tot het pleit is beslecht, dan ben ik die laatste haring in een lege oceaan, gekaakt en in de pekel is gelegd?…
Pama17 oktober 2019Lees meer >

Geschonden poriën?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 453
Langzaam ontdaan van gepolijste materie en van willekeur ontlokte zinnen uit elke pas, werd een film van vloeibare pixels gevonden in de magische paringsdans van elk mens en dier, ondeelbaar maakten, houdbaar ongeacht de strijd het moest zo zijn dat wij als passanten die de evolutie in trance en toeval doen verbleken, oceaan…
Pama28 mei 2020Lees meer >

Echo uit onszelf?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 375
Als we willen weten wat en wie we zijn laat het waaien met de kop in toekomstige tegenwind het uit te schreeuwen in stil geluid in het achterland migratie tussen eb en vloed onderhuids wat we niet zien, niet alles strandt wat we vinden hebben aanrollende golven een eigen naam, benoemde entiteit als ziel van de oceaan, vloeibare…
Pama17 juni 2020Lees meer >

Weeffout?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
Zaai mijn loten in de wind van een naderende storm mijn onrustig hart als ik naar onbekende oorden reis, verstrooi mij in de sporen van de golven van een oceaan, om daar te ontwaken leer mij van de vruchtbare grond te eten indien ik de aardse armen ontstegen in het oog van een argeloze orkaan, die mij zwijgend aan de blinde…
Pama27 juni 2020Lees meer >

LOS EN AANEEN

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 458
Door de levendige Oceaan kronkelt een onmetelijke slinger van gebeden naar God gewend al deze kleine eilanden zijn ondanks hun hechte broederscha[p dikwijls zonder begrip voor elkaar stoken feestelijke vuren die oplaaien en weer doven rook verdwijnt tussen bomenwirwar maar stijgt naar de Hemel wordt daar voorgoed bewaard zowel vloeibaar…