14189 resultaten.
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 mijn raadselachtige geest,
gedrenkt in "toen",
laat mij vreemde dingen doen
achter die oude deuren en ramen
waan ik mij met de nonnen samen
ik zie getekende gezichten
die, bij mijn binnenkomst,
in hoop oplichten
dan verdwijnen de schimmen weer
naar het verleden
en blijf ik, of ik wil of niet,
in het heden
deze beelden, als een oud schilderij…
Fortuin Onthoofd
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
974 Het beeld van Pim Fortuin
Is gebroken,
Het ligt in puin,
In zijn ziel gestoken.
Een brug te laag
Het beeld te groot,
Het beeld kan nu,
Bij het schroot
Tegen de rand
In rotterdam,
De rand van een viaduct,
Klabam!
De vervanging is paraat,
Pim Fortuin,
Onze kameraad!…
Zicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De beelden trekken voorbij
Ik zie taferelen
die mij verlaten hadden
mooie zingende beelden
uitspattingen van liefde
uitingen van genegenheid
ik dacht, ik heb geen recht
maar nu is er het voorrecht
Het zien van haar
geeft me de beelden terug
Samenhang en vervulling
is wat ik zie
door haar zicht…
Zinnenbeeld
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
852 beelden
één beeld…
Niemand om mee te praten vannacht...
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
849 De tv toont geluidloos haar flitsende beelden in de nacht
En hier zit ik dan… mijn bloeddoorlopen ogen staren
Maar de oude schrikbeelden binnen eisen totale aandacht
Dus hier zit ik dan… mijn lot in slowmotion te ervaren
Niemand om mee te praten vannacht…
Woorden hebben in mijn ziel gebeten als een giftige slang
Daarom voel ik… mijn emoties…
Adam en Eva
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
1.600 het ochtendblad was blank, de ether zweeg
geen mens op straat, geen auto was te horen
de telefoon had het contact verloren
de schappen in de winkels bleken leeg
de trams en bussen stonden als bevroren
vanuit de onbewogen singel steeg
een dichte muur van damp, ik keek en kreeg
het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren
het oude leek bij toverslag…
Een aquarel van tranen
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.404 Als een kunst verheven
Een aquarel van tranen
Glinsterend en zo zuiver
Prachtig gevormde banen
In emoties gevangen beelden
Geven ware gevoelens weer
Een tentoonstelling in het heden
Gevoed door druppels oud zeer
Een galerie vol trieste kunst
Trekt bezoekers bij de vleet
Mensen als een levende aquarel
Tonen openheid van diep leed…
onmogelijke fietsen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
3.742 grond
omgeving etensgewoonten oude vrienden
geschiedenis van heel je familie tot me door
als je maar wilde gezelle zou kunnen zijn
zouden we samen de eindeloze weiden afrijden
en ons van al die anderen bevrijden…
Saya anak Indonesia
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.027 Mijn dromen zijn al oud, sayang
de beelden barsten en vervagen
van het verlangen dat zij dragen
als een constante sterke drang.…
Zeven Zegels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Zacht is doodgaan zelden, maar
er is niemand die dat navertelt
Spieren denken niet, maar doen
zo hun best het vege lijf
te redden, dat je juist vergaat
van een helse folterpijn
omdat de tijd ineens vertraagt
tot een eeuwigheid terwijl
op de slagen van het laatste
uur de hemel sterrenloos
zwart wordt van een nieuwe zon
die aanzwelt…
Woord en wereld
gedicht
2.0 met 25 stemmen
7.374 Het beeld daarvan in mij is verinwendiging,
grenzeloos band van beeld en denkwerk: dioraam.
De naam een ding ook, daarvan de onaanraakbaarheid,
tot van de naam het beeld met beeld en beeld verbindt,
en taal het al in strengen vangt van labyrinth.…
Besluit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
654 ,
die ik moeizaam maar gestaag,
in dikke lagen deelde
Nu is mijn boom bank voor mijn woning
waarop ik nieuwe zinnen hoor
en nieuwe beelden als beloning zie,
het hout werkt nog wat door…
Ludwig 2
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
754 .' Lévi Weemoedt
Het gestolen ivoor en goud
gedompeld in extravagante paleizen
liggen koel en baardig oud
verwijtend naar hem te wijzen
eenzaam en gebroken
stikt hij onder water,
zijn leed wordt uitgesproken
in monden veel te veel later
van beeld tot beeld verschuift
het leed, dik het eelt,
na een slangebeet ligt hij
verkronkeld en…
Standbeeld in de stad
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
530 gelijkheid
hard versteend in stille dromen
te glanzen in het zoete duister
de blik op oneindig zonder troost
beide tepels getooid met vogelpoep
een blauwe vlinder op jouw linker oor
beeld van toen, beeld van nu
je roept de zwijgende stemmen
je zwijgt een roepende stilte
je ogen zien niets, blind in wanhoop
maar het lijkt alsof ze alles…
eenzame nachten
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.047 verlang
voel ik me eenzaam en alleen
gevangen in mijn eigen ban
zoals in alle nachten
kruipen uren traag voorbij
alleen de gedachtte aan jou
maakt me even gelukkig en blij
zoals in alle nachten
wanneer de slaap niet komt
huil ik zachtjes en niemand die me troosten kan
of me in de armen sluit
zoals alle nachten
voel ik me oud…
Oud in nieuw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
844 doe weg
verbrandt
verwrongen takken
verzuurde naalden
hinderlijke steken in de rug
tot asflarden
verleden tijd
vergetelheid
o denneboom...
verknal
verdrink
verdring gedachten
gebalde vuisten
woordloze hel
godloze duisternis
teruggeworpen
op jezelf
gedane zaken...
te vlot
een toost
ondoordachte woordenvloed
spons over het…
Geruwde wol
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 het schoteltje
bewoog op geruwde
wol wel geen grote
uitslagen het
kopje was nog vol
de houten
planken kierden
en de warmte
kraakte alle
kanten heen
zo ontspon zich
een licht gevecht
om wie er nu
de precieze
aandacht trekt
tot oma zich uit de
fauteuil verheft de
koektrommel
luchtigjes opent
met goedgeefse trek…
bankje
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
1.637 iets in mij gelooft
dat ik duizend jaar zal worden
of minstens toch de helft
maar zeker wel een kwart
en dat ik dan nog steeds
geniet van onze liefde
minstens met mijn geest
maar zeker met mijn hart
iets in mij gelooft
dat ook jij zolang zal leven
of minstens toch zo lang
als dat ik leven mag
en dat wij dan nog steeds
hier op dit bankje…
Oud hout
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.110 gebarsten lagen
van loodzwaar verven
gescheurde nerven
van oud hout
dat soms hoorbaar kreunt
van heimwee naar woud
dat ook in stormen dreunt
als één van hen gebroken
ter aarde komt en zucht…
Haar oude handen
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.904 Haar oude handen
die altijd
hadden gewerkt
lagen nu stil
in haar schoot
Ze had het zelf
niet eens gemerkt
zat in haar stoel
en sliep naar de dood…
dementie
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.097 Opgesloten in eenzaamheid,
vervlogen herinneringen,
vergeelde foto's.
Een verdwaalde traan
volgt de lijnen
op haar gezicht.
Met een zucht
die haar hele leven beslaat
kijkt ze in de stoffige kamer.
Het klokje aan de wand
vertelt haar grijnzend
dat ze weer niet zijn gekomen.
Langzaam,
met door reuma aangestaste passen,
loopt ze de gang…
dan liever oud
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.054 m'n spiegelbeeld is gul met rake klappen:
haren groeien niet meer overdadig
rimpels in 't gelaat zijn ruim voorradig
de broekriem heeft het punt bereikt van knappen
waar is nou die godenzoon gebleven
de tand des tijds blijft onvermurwbaar slopen
en zal mij weldra tot een knieval nopen
toch heb ik de moed niet opgegeven
er dagen mooie feeën…
oudje
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
855 Eenzaam hoopje mens
grijs van de zorgen
ik wens
je een onbezorgde morgen.
waar geen pijn is
of verdriet
geen gemis.
lieve kleine vrouw
ik zie in je ogen
grote trouw,
nooit gelogen.
een sprankje hoop,
op nieuwe vrinden
en ik hoop,
dat je ze zult vinden.…
in zachte verstrengeling
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
899 onder dezelfde hemel
in dezelfde tuin schuifelt hij
rondom vandaag
zijn serene glimlach als die van
een milde verre god stijgt stil
boven de taaltekenen uit
in het gras trappelt
het jonge tere leven
in zachte verstrengeling
van einde met begin
in hun glanzende blik
huist hetzelfde lied…
De Oude Visserman
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.141 Op de kade
aan de haven
staat een oude visserman
weemoedig te staren
naar de eindeloos
deinende zee
in gedachten vaart hij mee
op de golven
meters hoog
om zijn laatste reis te varen
tot de hemelboog.…
Zomeravond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
885 Hij schuift haar stoel onhandig aan, met een vertederende lach
ze drinken koffie en genieten zichtbaar, van hun oude dag.
Hij knoeit, zij kijkt hem even met gespeelde boosheid aan
en poetst het vlekje van zijn das, hij laat haar maar begaan.…
De laatste asbak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
872 Het heeft drie, nee vier putjes
een nog vast te klinken klok
een oud kompas voor de ziel
slierten rook dralen er ten hemel
als signalen voor de oppergod.…
Over
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
3.957 Een tijd lang bleef ik hangen,
in alles wat ik had.
Tot ik iemand tegen kwam,
en je zo ineens vergat.
Een tijd lang niet aan je gedacht,
zelfs niet voor heel even.
Want op mijn roze wolk,
ben ik aan jou voorbij gedreven.
Maar nu de wolk verdwenen is,
Denk ik steeds vaker terug aan toen.
Ik zou de tijd terug willen draaien,
en alles nog…
Wim
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.705 Wim zat zo stil te werken
Hij tekende een spoor
een spoor met zeven wagens
Maar dat was moeilijk hoor
En weet je wat hij heel vergat
Toen hij zo stil te werken zat
Dat hij een glas naast zich had staan
die moe met melk had vol gedaan
Ziezo het spoor is klaar
Nu gauw eens drinken gaan
maar 't glas lag om en poesje
Keek Wim ondeugend aan…
Vroeger
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.225 Vroeger had ik later nog
De toekomst was van mij
Ik had het leven voor mij
Nu ligt het achter mij
Vroeger had ik later nog
Ik heb al wat ik bezat
Maar alles wat ik heb
Ik heb mijn tijd gehad…