616 resultaten.
ik wacht op de dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.693 Ik wandel door het park,
Mijn lichaam neemt de geuren in zich op.
In de verte stroomt het water van de rijn.
Ik vind een schaduwrijke plek,
Onder een bloesemboom.
Mijn deken spreid ik uit over de grond,
Ik lig en sluit mijn ogen.
Ik zie een violiste staan,
De klanken van vivaldi.
Een laatste glas wijn,
Ik proost op het leven.…
Deja vu
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
901 mijn zintuigen vangen
geuren en geluiden
uit een verloren tijd
ik droom alles terug,
liggend tussen bloemen
in het zachte gras van parken
omarm ik de bomen en luister
naar het ritselend gefluister
van de wind, hoop dat ik
het antwoord vind in een
geheimtaal van dromen
die mijn hart kan verstaan...…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Liefste,
als je niet meer
van me wil houden
mijn vlees geen koorts
meer opwekt in je bloed
als je niet langer week wordt
van de wijze waarop ik
mijn handen vouwde
toen ik je talenten prees
strooi mijn as dan uit
op de plaatsen
waar we de duivels
in elkaar ontbonden
met lichamen vol
gretigheid
de natte banken in het park
de groezelige…
De Essentie Van Geluk
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
847 in kijken naar de sterren
in stralen van
de ondergaande zon
soms zelfs in koele regendruppels
en in een witte roos
op het balkon
Het zit in dromerige golven
in lopen langs
het uitgestrekte strand
maar ook in luisteren naar de ander
de aanraking van
een uitgestoken hand
Het zit in kraaiende geluidjes
vanuit een kinderwagen in het park…
Zoeklicht
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
903 Wat zou ik gelukkig zijn
Wat zou ik schijnen
Alle hoekjes en gaatjes
zou ik ze nemen
Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek
Full charged battery's in mijn zak
nimmer futloos geen ene dag
Altijd brandend nimmer gedoofd
wakkert mijn vuur onvermoeid
Donkere parken verlichte wegen
Overal en iedereen…
Vader
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
726 handschriften
verfijnd bestek en servies
in mode en stoffen
in design en in etnografie
in musea en in gallerijen
in beeldenparken
ik herken je
in medemenselijkheid
in fierheid en in bescheidenheid
in iedere lach,
elke armzwaai ter begroeting
Ik voel je
in elke creatieve uiting
als antidotum
tegen onverschilligheid
ik ontmoet je
in parken…
Madrigaal
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
550 Elke zomerzondag te paard
Onderging ze de weelderige gradaties
Van groenschakeringen in het park
Tussen rolschaatsers, joggende yuppies
Wielerende fietsers en uitgelaten honden
Tipte stipt bij altijd dezelfde bossages
Onveranderlijk een man zijn linkerhand
Tegen het vizier van zijn rijhoed
Bladval spatte op onder de hoefslag
En…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 Je bent in mijn hart nooit echt gestorven,
steeds welt er wel een ruis in de kruinen,
zinken elders boten smelten grote ijslagen
maar de boom groeit en bloeit op dat park.…
oktober
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
750 betrapt door terugkerende
betoverde herfstdagen
zwarte kraaien vliegen
onder grauwe wolkenluchten
oude vlinders dansen
uitgeblust het sprookje uit
oktober laat laatste verlangens zwijgen
een man verdwaalt
in een woordenblos
eenzaam
door zijn weifelende wichelroede
zuchtend haalt
het landschap adem
steden laten
bonte natte parken…
Thuis
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
4.648 Ik fluister terwijl ik de planten toon
in het park waar de zwanen zwijgen
en het naar kruiden ruikt, zoals toen.
Dit is het meeste dat ik wens:
Een dame, handen in de heupen, kijkt door mij.
Voor mij: een moeder in felgestipte zetel.
Voor mij, geruisloos: jij.
Thuis nader ik opnieuw
Achter glas gleed ik uit haar schoot.…
Zaterdag 12 april 2003
hartenkreet
4.1 met 39 stemmen
5.056 De lucht is helder, de wind voelt kil,
De bloesem siert het park rondom,
Buiten vangen oudere mensen,
De eerste stralen van de zon
Het licht valt door het raam naar binnen,
Toch moeten de gordijnen dicht,
Om mijn vader te beschermen
Die in het kleine kamertje ligt.…
Poëtische fluistering
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.055 glimlach
van deur tot deur
een pirouette
van geurige boterbloemen
het lied van de zon
voert over de meidoornhaag
de appelbloesems
blauw glanst de lucht
en over de leeuweriken
die zich uitbundig
laten meevoeren
door de straten, dansend
bedwelmt ze de stad
met woorden
met een glimlach
van deur tot deur
over de vijvers in het park…
Tijd
gedicht
3.5 met 60 stemmen
42.827 -------------------------------------
uit: 'Parken en woestijnen', 1940.…
FENIKS
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.771 Pieterplein dacht ik even
je gezicht te zien in het voorbijgaan
toen de TV de terugkeer van de Paus
uitzond de wachtende massa zegenend
jij tussen velen een dag later in Glasgow
te midden van treintoeristen in de Zoo
verstild blijmoedige blik in de glansogen
in een flits mijn bewustzijn rakend waar
zul je morgen zijn in het kille Hyde Park…
Maandagmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
869 De zon schijnt op de Synagoge
de duiven koesteren zich op het dak
en de Opstandingskerk een eindje verder
wordt door dit licht onttrokken aan de nacht
de Lodewijkskerk ligt nog in de schaduw
de windvaan op de toren glinstert goud
steekt uit boven de schaduw van het Kruytschip
dit is het Leiden waar ik zo van houd
het Park heeft buiten mij…
Sluipende winter
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
874 Guur wild nat
Gebogen tak
Dwarrelende bladeren
Gebroken met de storm
Rollend over rail
Stoppende trein
Verkleuring groen naar geel
Netwerk bruin poreus
Aderen in het blad
kalende reus apoptotisch
Als spinnenweb vertakt
Bladeren sterven af necrotisch
Het park wordt chaotisch
Skelet van een vogel
Glinsterend web
Ochtendkou morgendouw…
Tuin
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
708 Het was een mooie zondag, de koningin was thuis op kasteel Windsor, de paleiswachten waren op hun post en het park rond het kasteel was vol toeristen.…
L'amour
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
514 Er is een park en vol
met gekwetste bloemen waar
echt niemand wandelt.
Vreemde maanwagen
rijdt zijn rondjes op aarde,
rijdt op liefdesvuur.
Het schichtige hert
dwaalt over bloembladen,
mantel van Jahweh.
De incarnatie
van Steiner bevindt zich in
hartje Tokio.
Zij weet dat Steiner
in het hart van Japan zal
reïncarneren.…
Zomer in Boekarest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
533 Samen naar het park waar de platanen
dromen, hun bast afvalt, de witte jonge
vertoont en zo een onbeschreven blad
waarop gedichten verschijnen in een
geheimschrift, dat nog onleesbaar is
Voorbij de kerk met koperen koepels
glimmend, stralend weerkaatsend
het zonlicht op deze vrijdag voor
de Sabbath begint.…
Onvergankelijke wereld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
438 honing hebben geproefd
wij in de verte die dag de roep van deze koekoek
ontroerd vernamen ook spraken over stapstenen
keien in de rivieren ook van Noorwegen
Afrika en Zweden als klankborden 't klateren
muzieknoten al eeuwen paradijselijk meegaven
als dansende zeepbellen zonder op te lossen
ook tegen de mussen en koolmeesjes
in tuinen en parken…
Nacho
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 ondeugd met een eigen karakter
die graag de boel op stelten zet
door steeds precies dat te doen
wat eigenlijk toch niet mag
door weide, gras, park en bos
waarheen ook hij gaan mag
speurt zijn ronkende neus
het spoor dat hij volgen moet
het vrouwtje is zijn grote held
die al het andere vergeten laat
als ‘s ochtend de wandeling lonkt
huilen…
Stemmen in de stad
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
453 zoekt een plek
voor zijn tent
en het karretje
om schroot en blikjes
te verzamelen
Stem in de Stad gaat
‘s nachts over prikkeldraad
op oudijzertocht
is op drift geraakt in een
bijna-wrak-bootje
vastgelopen in het riet
Stem in de Stad woont
op een laatste rafelrandje
van de stad
woont in de struiken
onder een brug
of in een park…
Het Groene graf
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
301 pleinen
wemelt het in
'vorstelijk Baarn'
van oude villa's
langs soms steile
heuvelachtige
terreinen
Ik wandel door
de Javalaan
van Cantonpark
naar Pekingtuin
zie er gordels
van smaragd
en adem onder
oude bomen
de geur van
tempo doeloe in
Het oord kent naast maria
petrus paas en 't witte kerkje
een kasteel met Engels park…
DE TELEFOONCEL
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
306 Naar De Vecht (1909) van Frans Bastiaanse
Er staat een telefooncel in het park verlaten,
verbleekt blauw met verweerd glas staart hij blind;
laat rondom zwermen smartphones ijdel praten,
géén treedt nog binnen, hooguit een spelend kind.…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 of lager
de dagen en nachtenlang
voor je blijft zien
over de daken van schuurtjes
kijkend
onderbuurtjes uit de wijken
hoe ver je reiken kon
al vliegend als kind
of wat je maar verzint
verzonken in woorden
waar jij op klimmen wilde
in jouw vergeten dromen
van toen
de spin in de speeltuin
die in werkelijkheid bestond
of
zo’n park…
Bij 'Rood huis in het park' van August Macke
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
633 Het rode droomhuis lacht mij toe
als de rode haren van een beminde
vrouw in het buitenland.
Het pad in de bloeiende tuin
is een rode loper, die aan het einde
opklimt en vervloeit met het huis,
het huis van rode aarde. Geschilderd
in zijn laatste jaar lijkt het huis
mij een voorschouw op de bloedige
terugkeer naar de rose moederschoot
de…
Bezig, bezig
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
630 Als zzp’er schittert ze gewoon
en timmert tevens kundig aan de weg.
Het is niet overdreven als ik zeg:
Ze leeft zo’n beetje in haar telefoon.
Maar wil je haar precies vandaag bereiken,
dan vang je bot, want zij is bevers kijken.…
Blind Date
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.834 Een lotusvijver in het park.
Een vrouw draalt maar wat rond
Voor een blind date uitgedost
Niemand in de omtrek die opduikt
Tot een vale dwerg schuddebuikt in de haag
Hij schikt zijn vette klissen, pulkt aan de kraag
Een maan kruipt voorbij. Hij ruikt
Naar een karkas dat oplost
In een bloedbad.…
Voorbij juni
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
2.411 Ik sluit mijn vierde ronde in het park
en hoor alleen knerpen van het grind
triest, dat pas in eenzaamheid de God
herontdekt wordt als een vergeten vriend
toch, geen woord dat wij delen
noch sterfelijkheid noch onsterfelijkheid
die ter sprake komen en als er waren
grote levensvragen die zijn al lang beantwoord
of wachten in de schaduwen…
La morte-saison 3 In het vondelpark
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
808 door het waas
van een zuchtende nevel
prikkelen de geest tot een "Regenbogen"
van droefheid naar verwondering
van doorweekte broekspijpen
tot de koude rilling
over mijn rug
als ik haar zie lopen
onder een zwarte hoed op hoge hakken
wipt zij haast teder met haar lange benen
over verdronken inkt van de oude meester
ja, zijn park…