3492 resultaten.
morgen, ja dan, morgen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
751 er lopen lijnen
over je gezicht
verbleekt
in scherven gevallen
onder de laatste
laagjes zon
die je achter
een glazen raam
met geraniums ervoor
verzon
de herfst plakt
aan jouw vel
je ritselt
als karton…
ongewoon
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
563 jouw ogen
dwalen af
zacht leg jij
de binnenkant
op mijn wang
ik draai
nog één keer
buiten sijpelt
door beslagen
ramen
Uit 'Het Bekruipt'
© Lucky sep 2008…
Impressie
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.100 Gisteren stond ik bij het raam
Het was ontzettend kalm
De stad was erdoorheen gesneeuwd
Ik zag een eenzaam duifje op de straat
Zij had het ongetwijfeld koud
Ze kon ook nergens voedsel vinden
En in het park staan mooie linden……
Stad op de rivier
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
865 Dicht en zo ver bij…
in het glinsterende neongezicht
ligt haar ware toedracht
met het zachtbruin van de nacht
onthult zij haar geboortegewicht
Boven de ronding van de stadsspiegel
steekt zij het skelet van ramen
in de steigers
...en zij ontdubbelt zich
op het schilderende water…
Oogziekte glaucoom
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Veel zei hij niet
zijn blik tuurde in eenzaamheid
richting het raam
Hij kwam niet meer buiten
omdat alles troebel werd voor zijn ogen
even vermoeiend werd het lopen
Voetstappen dempen
in het huis van kamerbreed tapijt
achter een gesloten deur…
overgeplant
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 en weer
was het lente
toen ik haar
zag staan
voor je raam
boom met kale
uitgestrekte
armen
overgeplant
in vreemde
aarde
geen blaadje
groeit er ooit
de zon schijnt
door jouw venster
schaduwen op
het behang…
Golfje
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
626 Ik zie naar buiten
En ontmoet op het raam
Nog zweetdruppels
Van de eendaagse hittegolf
Ze gedragen zich monogaam
Verspreiden zich over het glas,
Wensen zich niet aan te sluiten
Allee, roept het gras
Het is zomer, dat komt ons
In stromen beter te pas…
Onbegrijpelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
915 gisteren werden we nog omarmd door zonnestralen
onvoorwaardelijk liefgehad door hem
die ons voor altijd beschermen zou
vandaag rollen regendruppels langs de ramen
lijkt de hemel ontroostbaar
daar deze belofte bruut werd verbroken
nu blijft het voor altijd stil…
ze keek naar buiten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 nu nog kom ik er langs
de ramen, zo vaak gezeemd
een mens op de bank
ze keek naar buiten
ik kijk er weer van op
tweede etage
ze keek naar buiten
maar kwam daar niet graag
nu nog kom ik er langs
maar de straat is leeg…
Herfstvakantie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
618 de tafel is vet
van vieze kindervingers
het raam is nog vetter
van vingertjes, die wijzen
naar merels in de boom
de vloer ligt vol zand
kruimels en snippers
floeps, daar gaat de melk
over een tekening
van vakantiepretjes…
Herinnerend winterbeeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
564 Dat dit je herinnering terug haalt
naar die vriesdag vol van zon,
met lichtend rijp op sprietjes stro,
en zilverwit op boom,
met licht zo stralend zacht en goud
dat bijna aaibaar langs de ramen strijkt.…
Koning winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Wit het land, rein mijn hart
Alles begraven onder sneeuw
Bomen kreunen onder druk
De vorst slaat tegen ramen
Die laat hen koud; ‘t glijdt eraf
Binnen heerst warmte…
achter glas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 ik heb de lente meegebracht
de tulpen aan je deur gehangen
achter je winterse raam
heb je ze in een vaas gedaan
“kijk eens hoe mooi”
dat zag ik aan je lippen
ik heb de liefde meegebracht
als we zwaaien huil je zacht
was het maar zomer…
Het wolkje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Een donkere wolk
bleef langdurig hangen
voor het open raam
veranderde geleidelijk
in een bijna vrolijk
wit wolkje
waarvan we het
bijna jammer vonden
dat het uiteindelijk
helemaal verdween…
Apenkoppen
snelsonnet
4.1 met 15 stemmen
589 Mijn ramen en mijn deuren ga ik sluiten,
Dat apenpokkenvirus moet ik niet.
Je schrikt je rot als je die bulten ziet,
Die apenpokken houd ik liever buiten.
Wel had ik twintig jaar -met veel gedruis-
Twee echte apenkoppen in mijn huis.…
de diepte van alles
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
495 toen de nacht hem in haar armen sloot
gonsde zijn ziel van woekerende kleuren
als een lichtstraal stapte hij
door het raam strekte zijn armen
naar alle zijden uit hij zag
de breedte van het wolkenpad
al vroeg herinnerde hij zich
de diepte van alles
de onzichtbaarheid…
Rij kinderen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
516 Je denkt dat je een huilend kind hoort,
kijkt uit het raam
en je ziet een stoet
kleine kinderen,
daartussen ouders, juffen, vaders
En ineens zie je de vermomming
hoe die kinderen, klein,
volwassenen zijn,
nu in deze vorm.…
Hij
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
2.035 Zijn neus wordt afgeveegd,
hij gaat weer zitten bij het raam.
Hij pakt zijn potlood en zet trots
voor de zestiende keer zijn naam.…
Kinds verlangen
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.674 En als hij dan de slaap niet vond
- het gordijn bewoog zo zacht,
de ramen open op de grote zomer –
dan kwamen ze voorbij, voorover
op de fiets, de goden van de nacht.
Zij zongen weer dat ene lied,
dynamo’s maalden gezangen.
Hij wist de vreemde woorden niet.
En via ’t raam liep dan de donkere
zolder vol van jong verlangen.…
VLOEKEN
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 nabijheid
Is alsof je in iemands ziel het altaar ontwijdt
Om met jouw eigen schuld te voeden
En zo je eigen ziel voor onheil te behoeden
Gezellig vloeken onder iemands ramen
Ik zou mij toch werkelijk schamen
Als ik zo mijn negatieve energie verspreid
En zo’n kleingeestig leventje leid…
vogels
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 meekon
dat ik hier, in mijn open raam
opeens vleugels kreeg
dat ik op zou springen en weg zou vliegen
nooit meer terug gaan
naar dat drukke leven, vol spanning en bedreigingen
waar niemand iets van elkaar vind
waar ze gewoon samen rondvliegen
stil zijn en genieten
dat is wat ze bind…
Onderbroek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.092 Samen in de keuken
Voor het raam
Fluisteren wij elkaars naam
Met slechts onze onderbroek aan
Bakken wij een eitje
Het raam is beslagen
Door onze warme adem
Buiten razen windvlagen
Op het schoolbord een hart
Door jou getekend met krijt
We raken elkaar voortdurend aan
Het eitje is klaar
Hongerig vallen we aan
Het eten vergetend
Vuur dat…
Ochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Overal het raam
Alles schreeuwt en gonst door mijn gedachten
Ik wordt zowat de nacht weer ingezogen
Ik heb te veel gezet en lust niet eens de helft…
Tijd
gedicht
3.5 met 2 stemmen
438 Een raam keek uit op andere ramen.
8. Deze droom. 9. Maak hem ruimer.
------------------------------
uit: Het Valt (2026)…
Afscheid van Rob Molenaar
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.672 Toen ik mijn hand legde
op zijn rode doodskist,
keek een blauwe pauw
door het raam de aula in.
Met zijn witte haren
vormde het de driekleur
van het land en taal
waar hij zo innig van hield.
Bilthoven,12 juli 2005…
het valt
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
866 uit het open raam het valt
op de harde grond tussen de oren
en spreidt zich als een wolkje uit
verscholen in het struikgewas
toch blijft hij geloven
in een soort rechtvaardigheid
die niet van deze aarde is
hij kromt zijn rug, schommelt
komt geruisloos overeind…
duizenden regendruppels
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.596 mijn armen gespreid
mijn kleding
tot op mijn naakte huid
helemaal nat
stralende dans
in deze bui
's avonds laat op straat
jij bent het die
uit het raam hangt
naar me kijkt
ik roep naar je
dat je me
meer dan gelukkig
maakt…
rozen
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
765 in een vaas
voor het raam
staan twee rozen
zwijgzaam
zonder zoemen
staan ze stil
wereldberoemd
maar te kil
een paar dagen later
rozen dood
te weinig aandacht
watersnood
het is verdrietig
de andere rozen
zijn veel te nietig…
Glazen ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
566 Zacht tikken
op het raam halen
gedachten even
van hun plaats
zwevend verplaatsen
zij zich richting venster
waar regen het ritme begeleidt
het is een nacht als toen
ze staat langzaam op
en kijkt in de spiegel
hij licht zwart…
Spiegelstraat
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
861 De galerie is vol
met kunst van dure namen
Appels en Corneilles
staan te kleuren achter ramen
Onbetaalbaar voor de kleine man
aan de straatkant van de ruit
Die ook nog schrikt van ’t spiegelbeeld
En denkt: ‘Wat zie ik er kleurloos uit!’…