1728 resultaten.
Als alles je voorbij groeit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
787 Menselijke woorden glijden voorbij
lege, holle klanken lijken stiltes
te roepen, om antwoorden te vragen..
die voor elk kwamen.
De letters, de cijfers...alles is zo
relatief.
Eén lief, één leven
verbaasde mij toen, nu
het scheen alles volledig te geraken
in diep stil zwijgend wezen.…
Pogingen tot relaties
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Ik heb niet geleerd
om te leven, ik ben
eraan gewend geraakt
en probeer om mezelf te zijn
bij vrienden die geen eisen stellen
en beschikbaar zijn
wanneer ik kom of roep
dat ik eenzaam ben
maar met jou is het anders
Soms weet ik achteraf niet
of we verbonden waren
en dan verdwaal ik
in mijn gepeins, dan
is er dus geen contact
moet…
Armeense genocide
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
540 uit de heldere rivier ontsproten
Met een witte wolk die voor ze uittrekt
gaat het volk voorwaarts
O luister ,
luister naar hun stem
de aanklacht de roep om erkenning
van de genocide…
Herleven
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
642 vandaag ben ik een schiereiland
ik weet niets van de zee
ik zal niets meer verwachten
verlangen is wat overblijft
als een diefje hangt de dag
in een vreemde lauwe lucht
je mag niet sferisch sterven
zegt de dokter
de zon verliest aan zwaartekracht
ik roep om snelle redding
met een stem vol zachte vingers
omhels ik elke nacht…
Stil Donker Huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
427 Huis
Ik denk de hele tijd
aan jou, jouw stille passen
in mijn herinneringen aan
jouw passen in dit huis
blindelings in het donker
van mijn verwardheid naar
de liefde onder mijn angst
een leegte nu, geen stem
om te roepen, geen tranen
geen lichaam meer, verloren
als ik hier weg zou gaan
of een ander leven leven
als ik dat zou willen…
Stiefgedrag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 mijn liefde
niet meer kunt vragen
maar ik ben weerloos
tegen gedroomde kussen
en oude scènes
van de ene dag per jaar
dat je mijn vader was
en met mooie woorden
zonder mij aan te kijken
over mijn gemis
heen praatte
en dat ik je stoorde
en moest gaan spelen
en die keer onder aan de trap
dat ik je riep
en moe werd
van het roepen…
De ongelikte beer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
354 Op het grote feest
is iedereen welkom:
de mensen
met een verkeerd cadeau
die meteen roepen
dat het zo gezellig is
die knoeien
onbeholpen dansen
en op tenen staan
die luidkeels vals zingen
het gebak opschrokken
en nog een stuk willen
die niet meedoen
en vanaf hun troon
commentaar hebben
Dat is niet feestelijk
maar wij willen…
28 maart 2005 om 17.47 uur
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.297 ik roep ‘wat zei hij?’…
openlucht museum
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
943 hoor je mij nog roepen
bij het passeren van mijn lijf
en ik jou mijn blikken toeschreeuw
ook jij kijkt zo donker en onbestemd
als ik me door de drukte drijf
naar wat ben ik op weg
met zoveel genotgenoten
wij zwermende bijen
in een tempo van te slome
rondvaartboten
o, wat staat daar geëtaleerd
of zie je wel die orgelman
met zijn olie-motor-muziek…
Wanneer komt de vloed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 Als duisternis de heldere blik verhult
geen lust meer het verlangen vervult
roep ik die ene droom op
die nooit uit komt.
En ik roep in de nacht
en ik smeek om een wondermacht
om een betere wereld te leven
maar men zal me nooit een andere geven.…
Zomergenoegens uit het verleden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 En mijn neus de geur van de zee tot zich neemt, en waar de roep der meeuwen nog steeds hoorbaar is. En wat zich in het ververleden daar afspeelde.
Nu met veel zorg bekeken zit ik hier, en wat zich nu met een lach en een traan op het vergeelde fotopapier afspeelt het verleden.…
Virtuele vlinders
netgedicht
3.7 met 30 stemmen
5.796 's Nachts elkaar beminnen
als fragiele vlinders
op een passiebloem
in het virtuele bloembed
Letters in woord weven
met vurige draden
tot zinnelijk geheel
in een erotische silhouet
Toen je een luide roep
naar werkelijkheid deed,
vloog ik weg zonder belet
Eer de draden tussen ons
ontwikkelden tot leugens
in het verradelijke vangnet…
Panic
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.466 Straks raak ik jou ~
als ik je schouders
heb gestreeld,
gekust, aanbeden,
je buik, je borst,
je hals, je benen,
je haar en de
vlekjes om je armen,
jij mij -
zoals je zo vaak iedere keer
ietsje anders
datzelfde op kan roepen,
de vorm van elke borst, heup,
bil omringt,
mijn lippen -
nog net kunnen zeggen -
~ kwijt ~…
Verkocht
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
939 lijven voelen net zoveel
in dromen blijft mijn woelen
verboden, verlies ik me
in jouw intieme plekjes achterna
een oor, onder een haarlijn
gewervelde hoogte
bezondig ik me graag
zonder bezwaard geweten aan
het steilere beleven
en verwens me pas vandaar
waarvan je gezucht roepen zal
ik vergeef je pas daar mijn ziel…
Vannacht
hartenkreet
2.5 met 16 stemmen
1.636 heb ik gedroomd
natuurlijk van jou
fantastisch
maar telkens opnieuw
een illusie
als de zon
met gouden stralen
mij wakker schudt
zoveel prachtig licht
ik knijp m'n ogen dicht
roep mijn ziel
ter verantwoording
voor de dwaaltocht
in het nachtelijk duister
al wat zij zegt
is: "luister,
spiegel de zon
in de nacht
die je zelf bent...…
Midwinter
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
616 traag rolt de mystiek
van een verre hoorn
door de melkige nevel
bomen met hun kanten takken
zweven boven het witte niets
tegen vervagende bosranden
oergeluid tot de onzichtbare einder
de weemoedige roep
van bezinning op deze verre heide
herinneringen aan een ver verleden
gedachten komen tot rust
in de intimiteit van de sluimerende…
Maannacht
poëzie
4.1 met 22 stemmen
11.829 Roep mij niet wakker midden in de nacht
omdat de maan bloeit met zo fel een luister
er blinkt voor mij in 't schijnbaar dode duister
een dieper licht dan ooit ik heb verwacht,
en klank en geur die me onverzadigd lieten
en, een voor een, de uren van zaligheid,
zijn, licht en teer, niets meer dan rekwisieten:
de laatste droom is de een'ge werkelijkheid…
Alleen gaan
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
5.770 je klopt
op ieder transformatorhuis
niemand thuis
en maar roepen in riolen
en maar luisteren
naar die andere stemmen op de lijn
het geknipper van die straatlantaarn
zou dát misschien een teken zijn
’s nachts tast je naast je
in het lege bed
voor dag en dauw ontvlucht je het
in de straten trek je sporen van verdriet
ze zien het niet…
afscheid
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.154 telkens groter gaapt het gat
tussen trein en perron
wij roepen bij vertrek woorden
die flarden in de wind
weldra door de wissels
is het gaan een feit
rest jij ginds op het
door mij verlaten perron
en ik hier in het late uur
treinen zijn er voor het vertrek
de leemte echter tussen
trein en perron voor de tranen…
emotie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.441 Niet iedereen kan zijn emotie uiten
het blijft bij ze binnen en het komt niet naar buiten
vaak roepen ze laat mij maar
het is voor hen ook een gevoelige snaar
ze kunnen hun emotie niet delen
zeggen ook wat kan mij het schelen
maar soms wordt het voor hen toch te zwaar
zitten ze met hun handen in het haar
probeer er dan voor ze te zijn
luister…
Speciaal voor jou...
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
3.108 Ik zoek me verloren,
roep je steeds weer,
je kunt me niet horen,
nooit meer?…
Stemmen
gedicht
2.3 met 90 stemmen
29.781 En dat dan de stem van mijn zoon
mij roept met de stem van mij
met de stem waarom ik roep.
---------------------------------
uit: 'De tweede Ronde', 2001.…
Angst
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
733 Mijn lichaam
mijn lichaam
roep ik in doodsangst
en niemand luistert
ik blijf ontluisterd achter.
Ik ben weer dat kind
dat de hand van zijn moeder niet vindt...…
Ontluiken
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
709 ontluiken bloeit
uit haast dode takken,
nog in donkere kamers
met beschimmelde ramen
daar schuilen
tere knoppen in
schuldloos schamen
de adem van buiten
zuigt aan wanden
die zijn opgebouwd uit
dichtgetimmerde ruiten
en waar licht botst
om dan in het niets
te verzanden
totdat mijn vogels roepen
en ik ze verder draag
in mijn…
Tranendal
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
684 tranen druppelen
in het zand
ze roepen mij
stil te staan
ze druipen
waar ze blijven
glijden
daar bedwelmen
mijn vergeven huid
die innig vraagt
naar tedere momenten
van ons samen zijn
tranen fluisteren
de dagen
de klanken
meedogenloos
vertel mij hoe
ik kringen
in water
moet buigen
geef mij
hoe ik
mijn stroom
moet stoppen…
Weg met dichters
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
730 Er is een weg met dichters aangelegd
Ik zie blije kinderen spelen op de
Weg met dichters
Ik hoor boer en kinkel roepen
Weg met dichters!
Er is een weg met gedichten aangelegd
Achter mij dragen dichters gedichten voor
Ik hoor rat en vanger gillen
Weg met gedichten!
© Jan Bontje 2013…
Verloren lopen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 verloren lopen in onheilspellende nachten
waar de dag geen vat op lijkt te krijgen
hongert het hart naar hetgeen
ongeschreven verder kabbelt
struikelend over een grote leegte
aan het begin van de doodlopende weg
roep jij : ' mijn hart is blind '
stug loop je door net zolang tot
jij jezelf tegenkomt…
Dans
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
520 Mijn lijf danst ginds
aan de verre horizon,
onbereikbaar ver
van mij vandaan
Uitgestrekt reiken mijn armen
kracht huist in
diepgeworteld stil verlangen
dat mijn liefste wens versterkt
Mijn leven roept me
ginds aan de horizon
onder die grote
volle maan
Onomwonden stem ik toe
Ik roep, ik brul
ik kom er aan!…
bedrieglijk stil
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 ademhalen gaat
vóór het roepen
verdrinking is
bedrieglijk stil
in rusteloos water
vindt de mossel op
een levenloze man
een plek om te wonen
moeder en kind
scheiden niet aan
elkaar gebonden in
hun woordloze dood
laat in stille
ere-tuinen duizend
bloemen bloeien
vaarwel rust in vrede…
doodaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 lieve schat
van een
hond
te water gelaten met
vastgebonden voorbenen
waanzin ten
top terstond
roep ik
alle dichters
Nederland over
de grens
dit machteloze
dier dierbaar
te gedenken
wat is
dit voor
een horror mens
is er
werkelijk een
hondenparadijs kijk
naar de
witte wolken
wens deze
engelhond een
pijnloze prachtige…