2779 resultaten.
Schone schijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
880 weer brak
een stukje
van haar wereld af
het dunne glas
was uiterst transparant
zodat nu iedereen haar zag
nooit heeft zij geklaagd
of daarover kunnen praten
die stilte moet zij nu verlaten
het bestaan was
lang slechts schone schijn
armoe deed haar te veel pijn
maar haar hoofd blijft
trots geheven ook met scherven
kan zij nog…
Het labyrint van inzicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
504 ik ben verblind
door de glinstering
van mijn glazen doolhof
waar vroeger alles
in sierlijk transparante
vormen gerangschikt was
spiegelen nu onzekerheid
en vage angst
mij overal tegemoet
het spoor van scherven
kan ik nog verbergen
met onhandigheid
maar de weg in
het labyrint van inzicht
ben ik al even kwijt
heb de lichten getemperd…
Waterparels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
597 We hechten aan fluwelen wanden
zodat voeten niet vertrappen kunnen
we vullen vaarten en kreken
op majesteitelijke wijze
kronen de waterwereld
met transparant adellijk bloed
betast ons met gesloten ogen
minzaam langs blinde kades
raap in gedachten ons weg van hier
als sleutels
voor de deur van de dagen
en de poort van het hart.…
Voorbij aan de tijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
589 Tussen het warme daglicht
en het donkere avondrood
Ligt een stille aanwezigheid
van minutieus onzichtbaar zijn
Een sober
transparant silhouet
Met een lumineus
bijna poëtisch effect
Golvend ontvouwt zich
een koortsachtig moment
Gewoon buitensporig
en bijzonder welbekend
Tot een rusteloze punt
mijn gedachte vermoordt
Niets ontziend…
Mediteren
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
568 Transparant verlicht
op de nachtkast naast het bed
is de droom tastbaar
met glinstering in het oog
bedwelmt door geur van jasmijn.
Ontwaakt door een zucht
voelt de uitademing warm
met een kloppend hart
tevreden in gedachte
om even samen te zijn.…
In ogenschouw
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
625 zo laat het licht nog
een avondzonnestraal
de wind op de vlucht
na een dag van wanorde
het lijkt alsof een kranige eik
een buiging naar de aarde maakt
‘zo, deze storm heeft mijn
waardigheid niet geraakt’
-
ik ontrafel doordacht
mijn eigen onstuimigheid
in deze verademing lijkt
het leven transparant
och, hoe onschendbaar…
Komorebi
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 beelden dalen als
trage bezinksels neer
licht valt door de bomen
de poort scheidt het
heilige van het profane
de schaduw van het haveloze
boompje op de tuinmuur
het zonlicht dat miljoenen kilometers
aflegde om het zielige boompje
binnen enkele minuten te bereiken
verzink in de verstilde eenvoud
de transparante schoonheid van…
Kwestie van instelling
snelsonnet
3.3 met 11 stemmen
1.248 Sinds ik hier voor de jeugd zorg, zo denkt Rouvoet
Verslinden instituten tig miljoenen
Maar staat hun aanpak in de kinderschoenen:
In samenwerken zijn ze niet zo heel goed
Hij zal, om dit probleem te overwinnen
Er wel weer een instantie bij verzinnen…
Uw eigen brexit
snelsonnet
4.0 met 2 stemmen
647 Heeft u wel eens volmondig ‘Leave’ gezegd,
-omdat men u met klem had wijsgemaakt
dat bij ‘Remain’ u harder werd geraakt-
en lijkt uw leven sindsdien vastgelegd?
Geef één ding aan uw kinderen toch door:
Ook als je tégen bent: je gáát ervoor…
Wat wil een mens nog lezen?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
279 Wat wil een mens nog lezen,
nu taal haar ziel verliest,
nu elk gevoel beschreven wordt
nog voor het echt iets is.
We struikelen door zinnen,
vol beelden, leeg van zin —
ze glanzen even, vallen stil,
verwaaien met de wind.
Misschien wil men nog lezen
een woord dat adem heeft,
dat zacht in ’t donker fluistert:
“je bent niet wat je leeft…
Ons oude huis...
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
869 opgaan
In dit huis waar mijn jeugd heeft gewoond
Nooit zal ik naar die plek teruggaan...…
Annick, ik hoor je
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
747 een boom, Annick, vier
duizenden, Annick, zoveel
als nodig zijn, een bos
voor wat groeien moet
nu jij dat niet meer kunt
of ik je gekend zou hebben
elke dag ontmoet ik je
in een lach, in het geloof
dat het allemaal mogelijk is
de wereld voor de jeugd
aan de jeugd ook
jij, de wereld, zeker wel
want je spreekt klaar, Annick
taal die iedereen…
Verstening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
934 Ik versteen geleidelijk tot vastigheid
Langzaam wordt mijn duurzaamheid ervaring
Alles wordt geheel veranderd door de tijd
Een ook mij bedreigende verjaring
Ik zie het zuchten van de grote aarde
En bloemen buigen door de zonnestralen
Ook hoe een continent gewoon verjaarde
Alsof de eeuwen waren als kwartalen
Bomen haastigen zich naar verheven…
Lijmpoging
netgedicht
4.5 met 27 stemmen
1.334 bedachtzaam trekt een kleine meid
nerven uit een weegbreeblad
tracht twee gescheiden strengen
doordrenkt van levensnat
duurzaam bij elkaar te brengen
vol overtuiging in de weer
hurkend in het droge gras
maakt ze paren en probeert
hetzelfde keer op keer
beide handen dan besmeurd
met rare smurrie die niet hecht
draait het kind zich plots…
Geachte klant,
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
747 Albert Heijn heeft vandaag een scoop
‘U kunt nog meer genieten van vis
als deze duurzaam gevangen is.’…
RUGZAK VAN JE LEVEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
980 Soms wat langer
soms maar even
maar altijd
dragen we wel iets mee
iets van het verleden
iets van het heden
en soms zelfs
iets van de toekomst
in koffers en tassen
maar veelal in
rugzakken
grote, kleine en mini
de rugzak van je leven
kies dan vooral
een rugzak van Van Os
verrassend, veelzijdig
en duurzaam
zoals het leven
een rugzak…
Het vergankelijke...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Stel geen vragen over duurzaamheid
daar het vergankelijke
zich nog maar eens
glorieus bewezen heeft.
Woorden worden dan als een
donker dreigend kleurpalet
dat een plagerig spel vormt van emoties
gegoten in een keurslijf van sterfelijkheid.
Uit het gebroken dood gaan
worden we weer heel geboren !…
open wond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 wie nog droomt in avontuur
wollen zoetigheden en het
zekerheidssyndroom ontwaakt
met stille wensen en vluchtige
kijkers gaan van klok naar deur
voorspoed in het lied raakt het
lijden het schalmt de wereld rond
het nestelt zich in duurzaamheid
maar vergeet de gulle lach
de kapstok volgehangen met
beelden van krijsende oorden haakt
het…
Lichtstraal
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Jij blijft mijn eerste lichtstraal
die duurzaam zal schitteren.
Met de ambiance
van de mysterie door jouw jasmijn.…
Berkensapwijn en avondthee
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
644 In de boomgaard van rivierenland
met de Beurre Hardy en de Beurre Lebrun
drinken we berkensapwijn en avondthee
tezamen met een heel dun koekje
de rivier daalt langzaam naar de zee
aan jou ontsnapt een duurzaam vloekje
in de boomgaard van het oeverland
met de Veurnse Reinet en de Winterramboer
drinken we avondthee en berkensapwijn
het geluk…
Onvoltooid verleden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
405 Zij begroette mij onder een sterrenhemel
en danste voor mij met een lach
als een vallende ster wandelde zij
waar wij jaren afzonderlijk sliepen overdag
zij praatte met weinig zinnen
maar deelde kostelijke woorden
we leefden als een God in Frankrijk
waar we duurzaam woonden
elke vers schreef zij met melodie
en zong dit als een nachtegaal…
liefde rijpt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
896 ontwakend
elkaar de zinnen prikkelend
mensen vurig verleiden kan
lustig is de liefde
die verlokkend en verleidend
de een en de ander
dartel dagen doet
geloofd is de liefde
in een geringd verbond
die zich verbinden laat
voor altijd tot eeuwig
waar is de liefde
die aandachtig en geduldig
in en aan elkaar
ruimte en compassie biedt
duurzaam…
Voor jou
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
405 nog zag ik
je staan
voor jou
zou ik de
hele wereld
laten gaan
omdat ik
in jou
alles vind
en toch
trouw
kan blijven
aan wat wij
samen in alle
perspectief
als nieuwe
toekomst
tegemoet gaan
in een andere
goed beter
best wereld
in samenwerking
met de enige
echte aarde
duurzaam en
met respect
zonder roofbouw
te plegen…
De bron
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.287 mij
is een warme zon
bedankt lieve ouders
voor alle warmte die
in mijn jeugd begon
In mij
zijn warme gedachten
voor ouders die
er niet meer zijn
zij zijn de oorsprong
van mijn innerlijke krachten.…
Het familiehuis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
563 er is een
stukje horizon
langzaam verdwenen
dat deel uitmaakte
van mijn jeugd en leven
nog zijn er
muren dak en schuren
buren waren al gegaan
welig onkruid bleef
hoog op de paden staan
het familiehuis van
meerdere generaties
bewoond met werk en deugd
het spelen van de kinderen
in een toch zorgeloze jeugd
die horizon van vele…
een laatste kans
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
722 hij , een oude man zoals zij
een oude vrouw is
wanhopig op zoek naar een
nieuw begin
een soort tweede jeugd
de eerste hebben ze niet
echt op waarde geschat
ze deden maar wat
( arrogantie van de jeugd )
oh, zo pijnlijk zijn verlangens
naar de lusten van toen
die niet meer voorhanden zijn
hij, een oude man zoals zij
een oude vrouw…
boemerangbeleid
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
476 passend antwoord geeft
goede zorg voor jeugd
draait om de verbinding
niet om onnodig gedoe…
Was jij maar hier
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.105 Als ik mijn ogen sluit
en fluisterend zing lijkt het
alsof mijn woorden wegzweven
De beslagen ruit
waarop ik je naam schrijf
houdt de letters vast, heel even
Het transparante woord vervaagt
als tranen naar benee stromen
Een zacht vloeiende rivier
Zo vaak, zo stil gevraagd
zelfs om het wonder gesméékt
....Was jij maar hier…
Lichtlezer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
710 Je wees naar
nevelen voor de zon
waarin licht
met kleuren speelde
beweerde dat de wind daaruit
vergeten woorden spon
die jij verzamelde en las
wanneer je wolken droomde
ik keek
maar vond
een transparante maan
waarom de nacht
zijn vleugels vouwde
drijvende door zinnen
van oneindigheid
je lachte
sloot mijn ogen
en ik zag…
De groten gelezen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 ik heb er jarenlang op
gejaagd en ieder gevraagd
naar het geheim van leven
de groten gelezen
maar hun exegeses konden mij
geen antwoorden geven
geploeterd en geliefd
hoe diep ik ook groef
aanwijzingen kwamen er niet
tot ik begon met
het loslaten van zaken
toen kon ik vorderingen maken
het werd transparant
in het voorzichtig
naderen…