1498 resultaten.
Twee vrienden
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.673 Hun glimlach verbindt de barstjes
uit een lang en liefdevol bestaan
Toch worden banden losser dan tevoren
overeenstemming is een eigen weg gegaan
hoeft niet te worden uitgesproken
Lichte gebreken worden niet meer opgelapt
met woorden of met eenvoudige gebaren
een aanraking, het krullen van een neus
Zij rouwen in het geheim over de jaren
over…
Identiteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
538 Valse hoop gevraagd
liefst op twee benen
gestrekte handen
vieren traag
de leidsels van het leven
meegegeven stilgelegd
geslecht door
gevierde handen
zonder teugels
zonder banden
een wanklank van
gehoorde oren
met geziene ogen
ademhalend door de neus
als velen door de mond
vergeet te spreken.…
Goed helpen doet (ver)kopen!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
991 Dan krijg je een tevreden klant
met een vanzelfsprekende band
die aandachtig luistert, gaat kopen
niet meer naar d'concurrent lopen!…
zomeravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 de zomeravond is dwalen
achter een fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in een samenhang luisteren
naar het suizen van de banden
zonder angst al wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken…
zomeravond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 zomeravond is dwalen
achter de fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in samenhang luisteren
naar het suizen van banden
zonder angst als wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken.…
De droom van Auschwitz
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.238 van de remmen
de stemmen, och…, ze zijn verstomd
maar klagen luidkeels nog hun nood
De barakken staan verlaten
muren uitgemergeld overeind
diep in geleden pijn gestoken
De ovenpijpen zijn kapot
als rook in dromen opgegaan
van hen wiens leven werd gebroken
De deken van de tijd bedekt
het oog voor bergen blote lijven
gewassen door verstikkend…
Wolken
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
844 vloeiend
Langs de blauwe lucht
Niet wetend waarheen
Wolken samen of alleen
Gedreven door de wind
Wolken als plukjes watten
Rafelen ze zich uiteen
En pakken ook weer samen
Het spel van de wolken
Niet wetend waarheen
Wolken ver langs de lucht
Donker kunnen zij verschijnen
De aarde wordt zwart gekleurd
Het moment van verlatenheid
Verstikking…
Onder dak
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.475 kan nestelen
in een hoofd vol veertjes en pluisjes
met losse draadjes na het verstellen
het gruis van vervallen heilige huisjes
en het wollige mos op doorleefde verhalen
dat doorwoekert over slapende idealen
Gestaag vullen zich de geslagen gaten met
alles wat fladdert en pikkend
zijn weg zoekt onder hoed en pet
Te klein is de ruimte, verstikkend…
Denkend aan Holland.
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.680 En in alle gewesten
wordt langzaam het leven
door verstikkende gassen
in ademnood verstoord.
(Naar H. Marsman)…
tot de laatste sterren doken
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.492 ik heb je aan mijn vork geregen
Neptunus is de naam en jij mijn faam
grijs-groen was je kabbelend verlegen
maar nu verstik ik je bij volle maan
je koos de vrijheid langs de vlakke kusten
bruiste je woede op de harde rots
op jouw gedein konden de schepen rusten
orkanen zweepten je tot woeste trots
we vochten tot de laatste sterren doken…
TUSSEN TWEE VUREN
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.001 dat niet zo zeggen
Want ze weten elkaar maar al tegoed om te leggen
Tussen twee vuren
Ze bouwen allebei hoge muren
Niet alleen voor hun eigen kleine geest
Maar ook voor het zogenaamde Duivelse beest
Tussen twee vuren
Ze blijven geniepig naar elkaar turen
Elkaar wederzijds van alles de schuld geven
En zo blijven ze maar hun alles verstikkende…
requiem van een huwelijk
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.182 zon - zee - wind - vuur - rotsen
zij werden man & vrouw
van verlichtende zon
via verzengende vuurbal
tot fletse noorderzon
van verkwikkende zee
via verwoestende springvloed
tot verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind
via geselende stormen
tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur
via uitslaande branden
tot smeulend…
Geblokkeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Gedachteloos staren naar drukke straten
stroming van komen en van gaan
verstoppend in machteloos vluchten
verstikken in adem van overleven
terug is de weg geblokkeerd
voorwaarts door dierlijk instinct gedreven
geen richting bepaald naar duidend doel
slechts één brede snelweg is heilig
het eindpunt ligt ergens achter de horizon
terug is de…
Mijn verdriet van België
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
2.177 Achter een ronde muur
blinkt een onneembare burcht
zonder vorst, zonder onderdanen,
de dagen zijn er brodeloos geteld,
klimop tiert daar welig in de scheuren
van het aloude ritme, verstikkend het hart
dat druivenranken doet verstokken,
tijdens het neerlaten van de ophaalbrug
met kettingen en ijzeren pinnen verbonden
klonk tromgeroffel…
Verlossing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Je kijkt me aan met
een mistroostige blik,
in ademnood lijkt je
de dorst doorgeslikt
en dreigt de laatste slok
uit het lege glas
je te verstikken.…
Het zwarte moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht
waar vroeger het bos
zich transparant opende
met oplichtende plekken
en spiegelende vennen
dreigt de woeker van groei
het recht van de sterkste
in entropie van de eenvoud
overheerst de harmonie
der soorten door hun
verstikkende…
Dat ik echt iemand was
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
575 zwijg onder de zware vleugels
van verstikkende
ouderlijke vonkenregens.
Veilig dromen onder de tafel
over echte ouders
zij zullen haar halen
als vogels met gespreide
vleugels in de zon.
Zij zeggen:
huil nu maar
zo hard en lang als je kunt
wij hebben je gezien
een vogel zeldzaam in haar soort.…
Afscheid.
hartenkreet
2.8 met 48 stemmen
3.519 In jouw ogen lees ik
Zonder woorden
Van het afscheid
Dat gaat komen
Als jouw lippen
Eindelijk
De woorden spreken
Onze band
Voorgoed
Verbreken
Onze harten
Van de warmte
Beroven
Het verdriet
Tijdelijk
Verdoven
Rest ons niets
Dan samen schuilen
Samen huilen
In stilte
Om de kilte
Van het afscheid…
INTERMEZZO
poëzie
3.5 met 17 stemmen
4.313 Stem te zijn en anders niet,
maar zo meeslepend te zingen,
dat elk hart het wonder ziet
achter mensen, achter dingen;
te schikken en anders niet
woorden in zulk een verband
dat het onontkoombaar lied
-wapen in een man's hand-
hen ruggelings overmant,
neervelt en boeit in zijn band...
stem te zijn en anders niet.…
Geef me geen vieren voor mijn verzen...
netgedicht
4.1 met 31 stemmen
781 Geef me geen vieren voor mijn verzen;
behandel met respect
wat inspiratie en wat werken
voor velen hier toch heeft verwekt,
maar geef ze kansen om te spreken,
te troosten, licht te zijn of lach,
ik weet: het zijn geen meesterwerken
wat hier het daglicht even zag
maar mens'lijk pogen iets te doen,
een beetje zin in woord te leggen,
een band…
lieve vader
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.833 je vader is de man
die zolang je al leeft
je vertrouwen en bescherming geeft
die je streng maar rechtvaardig
advies kan geven
die heeft gezorgd dat je vooruitkomt
in dit leven
nu je ouder bent
zie je dat je op hem lijkt
en dat je eigelijk op dezelfde manier
als hij naar het leven kijkt
de band is nu nog hechter
en alles voelt vertrouwd…
Geen cent te makken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
807 'k ben nergens goed voor'
swingt in zijn band de blinde man.
'maar ik kan van je houden,
zoals niemand anders kan.'
Samen trekken ze de gevoelloze toeschouwer
over de drempel van hun blikveld
de dove hoort
de stomme spreekt
van een wonder.…
Onzichtbare verbondenheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
738 Zou het zo zijn
bij moeder en kind
dat de band met
de Vader ons verbindt?
Moeder, wat het ook mag zijn,
wij deelden onze geboortepijn.…
Stilte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
709 Meer en meer knelt de
dagelijkse zieldovende
herrie zich als een ijzeren
band steeds strakker
om mijn getergde hoofd.
Daar, waar de decibel de
wals tenslotte toch heeft
beetgenomen en de muziek
het ritme van de heimachine
al lang heeft aangenomen.…
van aard recht aan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
493 Apart, drie banden,
Voor elkaar.
Zwarte strepen,
Een gele velg.
Raadsels, wat zijn dat,
Op z’n kop.
Punt en boog,
Een dikke vraagteken.
Actie, snel-weg,
Rennend racen.
Stok met bord,
Een protest.…
Vriendinschap
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.200 Die band die ooit ontstond
laat ik niet van kleur verschieten
deze vriendschap wil ik weten.
Poedelnaakt geef ik mijn hart
omdat het veilig is bij jou
even als mijn lach.…
lippenbalsem
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
750 hoe kan ik de wereld spreken
als mijn woord gespleten klinkt, ik praat wel maar
de zinnen slippen weg
in heel mijn kleine mens-zijn
vraag ik niet meer dan de schat
die zacht mijn ziel verbindt met wat
ik uit wil dragen
vooral later, als ik groot ben
en geleerd heb dat er banden zijn
rond mijn gedichte put met stomme klanken
ooit zal…
Niet oog om oog
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
587 ik zag je lach
legde meteen
mijn wapens af
jij trad mij
tegemoet als vriend
liet vrede en ontspanning zien
niet oog om oog
maar in een warm begrijpen
werden wij elkaars gelijken
je hand bezegelde respect
een arm gaf de band
van samen naar de toekomst kijken…
Mag ik mijn leven terug
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.000 ik vraag jou niet om liefde
ook geen vriendschap
of een band
ik wil alleen maar
eerlijkheid
de waarheid
uit jouw hand
geschreven op een wit papier
je woorden
slechts oprecht
en als ik die gelezen heb
het gevoel
hij is niet slecht
er schuilt in hem een medemens
die verblind
door groot verdriet
heel eventjes geen weg…
Dagen droegen stilte
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
668 Dagen droegen rust en stilte
mijn woord vond er een oor
al was er geen antwoord voor
mijn hand voelde een andere hand
die intense warmte straalde
als een band die liefde bindt
heb de mooie dagen
als fraaie herfstbloemen opgeslagen
saam gebonden met een kleurig lint
moeder werd liefdevol gekoesterd
door haar zorgzaam kind…