635 resultaten.
De dichters droom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
605 Ik keer mij af van deze draaikolk
en waag mijn kans, nogmaals
om de deksel van de put te lichten
de waarde van elk woord te wegen
en daarna het gat in mijn ziel te dichten
met de taal
- van een vurige geest
Kunstwerk: ' Het drakendoders kleed ', (kimono), 1996
Kunstenaar: Irmlinda de Vries
Geborduurde tekst op kimono: ' Met tranen…
tijd
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
641 Wanneer de tand des tijds begint
langzaam aan u te knagen,
en u niet meer in scootmobiel
zich op de weg durft wagen,
dan wordt het zo te zien wel tijd
uw richting te bepalen,
u weet maar nooit of vader tijd
u spoedig in komt halen.
Prediker 3:1…
compilatie en schuld
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 leugen wacht
glazen waterlelieknoppen verdragen geen stenen
ook niet op blauwe, bevroren lippen van sprookjes
de wereld
krimpt koud in uitgedoofde handen
wanneer je vloekt om wat er geleden wordt
jij tiert refreinen van rotzooi bij elkaar, bespot
de eeuwigheid der dingen
zoals het slapen met jou
waar ik mij als golven droom, mij waag…
Flinterdun verweer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
562 de façade belooft heel wat
oppervlakkig gezien lijkt dat
als bescherming nog niet zo gek
maar met kracht heeft het niets te maken
diepe gekwetstheid en bange vragen
hokken samen onder vliesdun dek
en gluren door gleeën in dit laken
of ze zich wellicht toch buiten gaan wagen
toch denken ze er niet aan
in hun te zeer gekrenkte bestaan
zich…
ANNA VAN KEULEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.191 zij voor de laatste keer de zon
Ze fietste met die innemende lach
naar links waar haar einde begon
Een automobilist die te hard reed
naderde snel en raakte haar fataal
‘t Meisje slaakte haar laatste kreet
helaas trof die auto haar..frontaal
Beroemd worden, wilde zij graag
als actrice zou ‘t dan moeten zijn
Wat ik absoluut betwijfelen waag…
Onbekend
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
538 Overspannen door het kloosterritme,
de koude koffie na de Completen,
die in thermosflessen op een wagen
in de refter stonden, het wegduiken
in de onderaardse bibliotheek en het
vergaren van talloze boeken over
parapsychologie, mystiek en heiligen.
Wrange koffie, want suiker loste er
niet meer in op.…
de lispel op het hart
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
811 vrouw jij mag het op mijn buik schrijven
als echtgenoot speel ik soms het lijk
maar ik heb een alibi
mannen hebben een soort magie
noem het speelgoedgeluk
ik gok en waag jouw vrouwelijke noden
in de schaal van intieme gebaren
en corps bij de ringen
‘k kan niet dollen geringeld in ‘t gareel
ik zeg het niet gauw
als ’t zo is zij het met de…
Mijn diafragma?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 je het met een breder diafragma vast
de naakte lens raakt haarscherp het werkelijke
beeld, anders dan je voor ogen had, uitgelicht
in een tegengesteld contrast, elk mentaal
detail wordt getest in de vluchtige realiteit
de waan der dagen die de schrijver belast
door schijn en ontspoorde vragen die hem
dwingt zich over z’n grens te wagen…
De zandmotor
netgedicht
5.0 met 53 stemmen
467 ziltig vlaagt
wind blaast
herinneringen
door je haar dat
gemêleerd lokt in
natuurlijke kleuren
in de verte
het glinsterend
lichte zand onder
een groen polig
opschietende
helmrand
in afnemende
vloed krult nog
steeds in het
schuimend wit
het welkomstlied
van de blauwe zee
anders was vroeger
met opa familie en
paard en wagen…
Nationale feestdag
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
565 De wagen rijdt langzaam langs de slagbomen. Bezoekers wandelen aan
weerszijden. Schudden hun regenjassen droog. Doen hun hoed af.…
Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen
poëzie
4.0 met 40 stemmen
13.239 Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen
Zijn hand, en beurt omhoog aanzienlijk uiter zee
Zijn uitgespreide pruik van levend goud, waarme
Hij nare angstvalligheid, en vaa, en creple drómen
Van 's mensen lichaam strijkt, en berg, en bos, en bómen
En steden volkrijk, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, ons levert op haar…
Gina
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
2.030 Met de hortensia's vervaagt de geurige boslucht
Als een Monetmist verstild het zacht de pijn
Gevoelens verankerd aan zilveren schakels,
symbolische banden aaneengeregen zonder eind
Over een tijd slechts met warme weemoed
mijmerend voor je kachel
door kinderlijk pianospel begeleid,
waag jij je slechts even terug om te voelen:
is het pijn…
eeuwig Down
netgedicht
4.6 met 181 stemmen
1.785 de poort van het leven
nog slechts een laatste beving
en het kind kwam al ter wereld
waar direct al zijn oordeel werd geveld
verslagenheid waarmee men hem ontving
Zwijgend werd het kindje weggehaald
een nader onderzoek bepaalt
de diagnose: Down syndroom
daarmee het einde van menig droom
Mensen die geschrokken blijken
als ze in de wagen…
Mistig dromen regenbomen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
661 zichtbaar
onder regen met de voeten van de wind
alsof jij een nachtvlinder bent, je ademt
tussen mistig dromen, huilende bomen
treuren nu hun stil verdriet
luister naar de stemmen
de geesten van de regendraken
landelijke helden, feest der herkenningen
zielsverwanten, trouwe vrienden
in een ander land, nabij de bergen
strandt de wagen…
Vliegende Hollander (over een dope-gebruiker)
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
3.190 Hij heeft misschien een jaar,
hij heeft misschien iets meer
om door remote control
‘t laatste shot, de ultieme vlucht
naar de overzij te wagen.…
Het vlietende leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
513 Schap na schap blijft de wagen leeg.
Thuisgekomen ga ik fietsen en zie, het licht knippert op de uitwateringssluis.
Het is eb. Rijnlands overtollig water wordt afgevoerd. Ik zie de stroom gaan
en word herinnerd aan die droeve vrouw in Villeneuve.
de ogen open
drijvend op de rug naar zee
een pop van celluloid…
Jarig
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.138 De beeldige fruittaarten in de koelkast waren droef
Vrienden belden, lieffie, ik ga niet in mijn wagen, oef!
De spekgladde wegen, de sneeuw en het ijs, een gevaar
Wat was ik eenzaam, zielig, ja, écht dépri, werd ik gewaar.
Laatst las ik een goed boek: winters verweer
De lieve schrijver was in kille perioden ook en stille mijnheer.…
Alleen voor kinderen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
632 Terug naakt de zee, ik hoefde
niets te wagen, je nam me
aan je hand, mijn teergeliefde
de zilte bron van leven in
Je tilde me op zonder gewicht
met water omkleed lag ik fluweel
herboren in je armen, je was mijn
moeder ook een man mijn zoon
een vriend die ritueel verlangde
naar zoutwaterzoenen
terug gingen wij naar zuiver
koestering met…
die dag van dauw en druiven
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.213 zwijgend op het grote bed
vreemd glanzen de koperen spijlen
kussens en lakens koud gelaten
dekens op een hoop
die dag van dauw en druiven
en de kraan drupt
tranen
op de droogbloemen in haar handen geklemd
lief fluistert ze
verdwalen we nog een laatste keer naar het meer
het meer waar vlinders verdrinken
zwanen zich door de waterspiegel wagen…
vingerafdruk
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
613 Kan zonder wagen niet naar me werk.
Ben toch te veel van de wijs.
Ze stellen vragen:” welk merk?”
Me haren worden langzaam grijs,
waar is de paal en stelt men het perk?
Ben je nou helemaal betoeterd!
Op het kantoor en bij de klerk?
Daar wordt alleen maar gefoeterd.
In één groot koor.…
De stad herboren
gedicht
5.0 met 9 stemmen
4.451 Ik duw zijn wagen en merk hoe hij
schift, niet meer schrikt, scheidt wat hem boeit
en wat niet. Hij verovert de woorden, hij groeit
en zit voor op mijn fiets. Hij vult zijn stad in
met herrie en troep, wil stil bij de vuilnis,
de veegwagen, roept lantaarns aan,
verstomt bij de rijzende brug, wacht verheugd.…
Mijmering?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 daardoor de verste steen zich hoeden
moet voor elke diamant die met de
blote hand in bloed gedolven is
de bruid verbergt haar gouden vlies,
Pan bespeelt zijn fluit zonder gaten
het geluid veroorzaakt een lichte bries,
stuwdam tegen een stormvloed van vragen,
echo’s gefronst in het gezicht van de maan,
die zich in het openbaar wagen…
Perfectie bestaat niet?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
531 , niets te missen,
van de onbevangenheid in haar natuur
alles hield de adem in, de wind in
het ruisen van de bomen,zelfs de zee
verstilde in de boezem van het hart
in deze periferie kregen zelfs beton
en staal zachtere vormen, hardheid
verborgen in milde aarde van elke
ondoorgrondelijke stap, gericht op
de toekomst die we willen wagen…
Nederlandse cultuur krijgt nieuwe klap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Dat zingen liever niet mag
En zeker niet in koorverband
Is pijnlijk genoeg bekend
Maar nu worden ook
Vaderlandse liedjes verboden, zoals:
“Kom mee naar buiten allemaal”
“De paden op de lanen in, vooruit met flinke pas”
‘K heb m’n wagen volgeladen vol met oude wijven”
Die laatste niet alleen vanwege corona maar ook
vanwege discriminatie…
Abstractie in essentie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
353 GeenSpijt
rolt als een dol paard door de straat waar
jouw wagen wijd geparkeerd staat.
En jij gaat
wuivend, stuiterend, bruisend
geluid nalatend, weer
de tijd inhalen,
de levensdagen vertalen
vanav’nd.…
Nepagent
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.406 dat zoiets bij ons niet kon
Ook kregen ze een procesverbaal
hoe verbaasd ze dan ook keken
Nadat ik hen had uitgelegd
dat men slechts Nederlands mocht spreken
Heel veel heb ik gevangen
( mijn techniek raakte verfijnd )
van heel wat jonge moeders die
hun kind niet hadden aangelijnd
Toen het seizoen ten einde liep
reed ik in een nieuwe wagen…
CIRCUS BOLIVIA'S EINDE
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.025 De man achter het kassaraampje knikt zacht
Een vrouw met twee kinderen bestellen een kaartje
Hij had echter meer toeschouwers verwacht
Circus Bolivia is vandaag in uw stad
Roept hij rond in de omroepwagen
Een wagen waar de verf van afbladt
De eerste voorstelling is geen groot succes
Veertig mensen slechts aanschouwen deze show
Het einde…
(Ver)Storingen
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
830 blikveld horen
Rookbrakende hoge fabrieksschoorstenen
En verbonden met draden, toren aan toren
Ander, onnatuurlijke misplaatste dingen
Zoals bouwkranen als hooghartig staal
Of hoogbouw die natuur en rust verdringen
Gelijk karbonkels uit een griezelig spookverhaal
Nee, geef me maar de tijd van koets,
trekschuit, of gewoon maar paard en wagen…
Het vege lijf ?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 Vervreemd van oorsprong, als ik
schrijf vervalt het snel tot leuren,
getroost met aangereikt gereedschap,
waarmee ik het vege lijf wil redden,
een niemandsland waarin ik mij waag,
een handgemeen met taal en tijd om
die in geordendheid te plaatsen, winst
of verlies maakt weinig onderscheid om
direct te handelen, anders ben ik het kwijt.…
Mijn Huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
895 Ik zie het voor me in gedachten
kopje thee in de kamer en suite
Zij vlijt zich aan zijn voeten
hij zingt voor haar zijn liefdeslied
Kinderen liggen lekker te slapen
in de bedstee tegen elkaar aan
Het zilver glimt is mooi gepoetst
In het theekastje waar ze staan
Buiten gaan de lantaarns branden
paard en wagen komen voorbij
Het haardvuur…