Alle inzendingen over wiegen

796 resultaten.

Sorteren op:

Niet te herroepen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 674
(Rogi Wieg; 1962-2015) Zonder aankondiging vooraf, maar met voorbedach- te rade, liet jij het leven op aard voor dat wat het voorstelde; genoeg voor nu, in de komende tijd en zeker later In jouw laatste dagen heb jij slechts dat vonnis geveld die wijzing van tijd niet te reduceren.…

Aan een graf

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 14.790
'k Sta aan je graf als jij eens aan mijn wieg. Moeder, vrees niet dat ik bij dit verzonken handjevol as mij om het vuur bedrieg. Ik ween, als jij toen, om de vrije vonken, de bij, het kind, de vlinder en de vlieg, die in het licht van puur geluk verblonken.…

Geschiedenis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.118
Het is dat de wind haar gezangen zingt Dat de zon het psalm van haar ziel in hem geschreven heeft Dat de bomen haar heupen in de wind laten wiegen Dat het groene gras glimlacht naar haar borsten Dat het lieveheersbeestje haar sproeten tot realiteit verheft Dat het mos haar blonde pracht doet herleven in zacht fluweel Dat het water haar gezicht…
Ger van Veen8 september 2003Lees meer >

je hebt me bewoonbaar gemaakt

netgedicht
3.6 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.298
gemaakt muren behangen met kleurrijk verlangen in ieder patroon ik leef in een droom de deuren vervangen het piepen en kraken gestopt door ze strak af te hangen, gangen geschoond en gerecht pannen getrapt en in lijn op de daken gelegd ramen doorzichtig van buiten naar binnen voorzichtig beginnen met open te zijn gordijnen wiegen…
wil melker15 oktober 2003Lees meer >

Einde van de dag

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.281
Zachtjes wiegen takken Die geen takken zijn Met een scherpe contour Over de muren en de vloer Aaien doen ze en de muur Gloeit er warm van op Een rode gloed glijdt noodgedwongen Op koud gesteente en behang De zonnegloed mag door het raam Maar de kou moet buiten blijven Daar blijft ook de vogelzang En het fluiten naar de wijven Binnen…
Jeroen Zwaal10 december 2002Lees meer >

geluk

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.155
begroeten en je laten genieten van mijn bladerdek jij, zoals altijd lopend op blote voeten en gezeten op je vaste stek vervolgens zou ik heel voorzichtig kijken naar beneden waar jij je aan het schrijven zet als het voor mij was, ik zou zo bezwijken en vallen voor je charmes, tot en met een glimlach van bovenaf je toevertrouwen nog even wiegen…
tejo26 december 2002Lees meer >

In jou

hartenkreet
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.339
In jou wil ik zijn, in de schede waar nieuw geboren wordt en geschrei begin is van leven, in jou wil ik wroeten met zinnenstrelende kussen je openen vlei je op mijn troon als ik Venus wieg. Het bevrijdende niets ervaren, is in jou zijn waar het brandt vuurzee van verlangen en de witte wolken van het kind ontstijgen uit zijn droom.…
fidelray15 december 2004Lees meer >

Afstand

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.728
strekken strand tot arena voor verbaal gevecht beslecht in afweer en afkeer in ijzige kilte ontvouwt zich beklijvend besef van schrijnend gebrek aan hoop of houvast koude krassen als verstilde getuigen van de basis die ontbeert, het fondament dat mankeert draagvlak blijkt drijfzand mijn ziel strandt in eindeloze leegte die ik wieg…

Dat ik nog steeds van je hou...

hartenkreet
4.2 met 39 stemmen aantal keer bekeken 2.754
Het bleek niet eeuwig Ik zie je daar staan In het zilvergrijze kunstbont In de sneeuw valt een traan Je blonde krullen wiegen zachtjes op de wind Je lichtblauwe ogen omgeven door lange zwarte wimpers, je maskara met tranen verweven Je ogen kijken me aan Je trilt Van de kou, of misschien omdat je weet dat ik nog steeds van je hou…
Namasté27 september 2007Lees meer >

flarden vals gezang

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 783
de duivelsdans vooruit twee terug ruwe aarde wordt gestriemd door flarden vals gezang kreun maar in ontblote bovenlijven wiegen op een doorgesleten oerpatroon tijd verdansend in de nacht mijn uitgestoken hand gegrepen door feedback van opties in veranderde omstandigheden afwijzing verheugt weerde lang herinnering maakt verleden…
wil melker17 oktober 2005Lees meer >

het vuur uit luchten

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.028
luchten die het zwart verstuurden naar hen die smaalden waar pijnen werden gesmoord in kelen van een dorstig verlangen naar het sterven – en hoe de dag ook kwijnde, beter werd het nooit Ik zie lichtjes en groene bomen en ik vraag me af of het lente is, doch besneeuwde ramen versierd met een ster weerhouden mij van een zomers denken en ik wieg…
Elze5 december 2005Lees meer >

Liefde is.....

hartenkreet
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.081
Liefde is: Jou in mijn armen nemen en je zachtjes in slaap wiegen. Liefde is: Voorzichtig je traantjes afvegen en een kusje geven tegen de pijn. Liefde is: Jou veel te snel zien opgroeien en je met heel veel moeite loslaten. Liefde is: In een menigte staan en je met tranen in de ogen uitzwaaien.…

groen<>blauw

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 873
verzot het laatste groen uit de verfpot in de droge bladeren wild en flets in de knop van bloei, die licht deinen het blauw niet verdragen, maar van verre spiegelen ze wiegen in een vaag huilen als wilden ze het snel weer kwijt in versleten blauw briefpapier in elk vel zit ook dat geel, en violet, en blauwe krijtjes in weggewassen tinten…
klaes30 mei 2008Lees meer >

Thuis

netgedicht
2.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 3.669
verstomde kracht verhief jij je in het druk gefluister van het heen en weer langs dragende armen Zo deinden wij gezamelijk als een sluier op de ademtocht van het getij van grotere stromen nooit gescheiden Maar steeds verder dwaal ik vind ik afstand van je kluwen en de taal waar jij je mee omgeeft gaat langs mij heen Want elders wiegen…

zo ik iets ben ...

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.351
die oude stad waar jij ooit bent geboren is op je tochten zwijgend meegegaan je waant je mijlenver bij hem vandaan bij tijd en wijle vind je toch zijn sporen hij speelt met jou een spel van ‘zwaan-kleef-aan’ men kan de wieg nog aan je tongval horen de nestgeur is wel vaag, maar niet verloren zijn wortels zitten diep in elk orgaan in welke…
Daan de Ligt16 november 2006Lees meer >

Je latend met je dromen

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 754
ik kijk altijd naar boven al in mijn wieg zag ik heel hoog je ogen mijn eerste stappen aan jouw hand voeten die mijn vrijheid kozen jij wilde dat de bomen hoger zouden reiken dan mijn aards begrijpen zag verlangen in je blik je maakte mij onzeker dat moeten gaf me schrik voelde pijn als ik niet kon voldoen aan wat jij dacht…
wil melker16 januari 2007Lees meer >

Bladeren in de wind

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.603
Als bladeren in de wind wiegen we op en neer. Als golven op de zee telkens weer keer op keer. Als een blad wiegend in de wind heb ik jou voor het eerst ontmoet. Uitbundig, vrij, als een spelend kind je te zien deed mijn hart zo goed. In de wind hebben we ons even geraakt.…

De toekomst

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 774
Een zee van merkloze jeans Bollend en ritmisch deinend Waaronder verdronken lichamen Ademloos de diepte in verdwijnend Uitzichtloos verdooft gedwongen Tolgeld bijeen geraapt over zee Het wrak zou de overtocht wel halen De dood voer met hen mee De aangehaakte lichamen wiegen nu statenloos Aan de snelle boot langszij Een lint van verdronken…

De Dood

hartenkreet
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.479
Wieg me in de stilte Onarm me in het gevaar Geef me de veiligheid van gisteren Want de morgen is te zwaar Keihard sprekend, toch niet gehoord Letters vervlogen, woorden vermoord Toch leven en niet willen bestaan de dood gevangen in een enkele traan Gedachtes deinen in de wind De duisternis die dagen verbind Zonnestralen zijn het…

Overal slapen de mensen

gedicht
2.6 met 30 stemmen aantal keer bekeken 10.708
Boven de aarde, onder warme dekens onder stevige daken, op goed geluk in elkaar gekropen, in zichzelf gedraaid terwijl de wereld zich opent als een hand terwijl vingers andere vingers zoeken andere vingers andere vingers en de vissen wiegen de zee tot rust en de schepen hun vracht en de radio de vader en als een zachte doek de vader de moeder…

Brussel Bruxelles

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 585
Onkel ferme knaap gij reus robuust en bruisend Brel stads tweetalig tafereel melkkoe van Europa’s ramp bewind pleite met de wind petieterig manneken pis aan de grote markt rijst schuimend schoon groezelig en sluimer wieg mij in uw armen op terrassen Belgisch bier ik jubel in het jubelpark gelijk Johan Verminnen vanuit de goestingpoort…

Luzern

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 451
mijn liefde en andere beelden sluimeren wiegen met bladeren huiverig voor kilte wentelen ze in dromen ik ben in Luzern op de Kapellbrücke groet ze me wat woorden of een foto van water zand geribd haar lichaam jij dwaas schemert haar stem jij dwaze dichter bespeler van vonken en gebroken harten proost en drink met mij zo lang de…

Gekromde tijd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
z’n hart, de binten gekraakt in het schuim van de golven waar het zand van de wieg naar het graf de horizon raakt tot het moment van de eerste dageraad.…
Pama28 februari 2014Lees meer >

BRUSSEL BRUXELLES

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 573
Onkel ferme knaap gij reus robuust en bruisend Brel stads tweetalig tafereel melkkoe van Europa’s ramp bewind pleite met de wind petieterig Manneken Pis aan de Grote Markt rijst schuimend schoon groezelig en sluimer op terrassen Duvel blond ik wieg u in mijn keel jubel in het Jubelpark gelijk Johan Verminnen vanuit de goestingpoort…

ongeboren woorden

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
op voelbaar papier wil ik je schrijven mijn kind ik kijk naar een gevulde wieg met ongeboren woorden zij verdragen het daglicht niet ik schrijf je mijn kind als de avond zacht zal zijn dichtgeslagen boeken wrik ik open ziel en huid keer ik binnenstebuiten om jou vast te houden uit droefenis spin ik mijn nooit gezongen liedjes jouw…
J.Bakx28 december 2015Lees meer >

Brussel Bruxelles

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 645
Onkel ferme knaap gij reus robuust en bruisend Brel stads tweetalig tafereel melkkoe Europa’s twijfel bewind pleite met de wind petieterig Manneken Pis aan de Grote Markt rijst schuimend schoon groezelig en sluimer op terrassen Duvel blond ik wieg u in mijn keel jubel in het Jubelpark gelijk Johan Verminnen vanuit de goestingpoort…

Jezus, wat een scheetje

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 707
Ken je ze niet de mensen die boven een wieg hangen, een kinderwagen, kinderbedje; bij Jezus dan, boven de kribbe hoort u niet wat ze prevelen: wat een schatje, wat een liefje, wat een engeltje, wat een scheetje maar als het kindje gaat winden, uiteindelijk iets gaat vinden iets of wat gaat verkondigen, zich toont mens en mondiger dan…

Wat je gaf

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 459
Tussen wiegen en graven, leven mensen, alsof ze concurrenten zijn. Winnaars en verliezers. Wanneer we overlijden, sterven ook vragen, over het hoe en het waarom. Hoogstpersoonlijke vragen, over onze bron van lijden, over onze missie in dit leven, sterven niet.…

Ze voelt het

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
Getrouwd, soms samen gelukkig met elke dag met onze kleine Kaja tot vrijdag of zaterdag de week weer voorbij is en hij boos wordt Hij maakt haar bang ik wieg haar en pak de tas die klaarstaat ik heb een sleutel Mijn ouders kennen het schuren van tradities en verwachtingen ze lieten ons op vakantie gaan maar we liepen over strak gespannen…
Zywa10 februari 2020Lees meer >

ik koester haar

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
ik zal mijn angst wiegen in mijn armen het koesteren zoals ik haar koester, mijn god uw smaak van humor heeft alle vertrouwen geslonken tot het jaar nul, toen alle flauwekul begon alles is vreemd nu mijn voeten uitgeput haar stappen volgen en de geur van chemo mijn geest bedwelmd zoals ik oliebollen vermijd het leven is mij in haar…
elze15 maart 2020Lees meer >