1028 resultaten.
chaos
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
868 halfvolle glazen, lege schaaltjes
dwalend door het huis vind ik de weg in m'n leven
een oranje gloed van zonnestralen
dromend van de toekomst
het verleden verwensend
en naïef blijvend
vond ik de weg in m'n leven
verblind door blauwgrijze nevels
vind ik de weg in m'n leven
terugkijkend
en me oud voelend
sommige mensen noemen dit een depressie…
Nachtgang
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
786 Lange schaduwen worden korter
en veranderen in mensen
Die je groeten in het voorbijgaan
De lange gangen zijn leeg
maar worden langzaam weer lichter
Je weet dat de rest van de wereld nog slaapt
als je de eerste zonnestralen in je ogen vangt
Glimmend en half gesloten van de slaap
zien je ogen de wereld ontwaken
Schaduwen vervagen in het zonlicht…
elementen der liefde
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
2.208 trek jij mij voort
en ik heb het nooit zien gebeuren
ik werd ondergedompeld
in een zee van mooie vormen
windkracht nul op de schaal van liefde
maar het begint nu toch hevig te stormen
rollend van een helling
prachtig rood
ik ruik de heerlijke geuren
en bijt weer stevig in onze liefdes moot
schijnend op ons gelaat
een prachtige zonnestraal…
Het wonder
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
518 zacht zong
wind de eerste
ochtendgeuren
van de vroege
bloeiers in het gras
dat nat van
dauw zich nog
moeizaam aan
het oprichten was
in de kille ochtendkou
je lachte om de
eigenwijze cirkels
die je voeten altijd
schreven op de
pas geschapen dagen
in je ogen
glinsterden de kleuren
die de eerste zonnestralen
door hun lichtbreking…
Liefdelijk
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.456 warmte van je lijf
Jouw armen om me heen
In ons knusse slaapverblijf
Het bonzen van jouw hart
Mijn vingers door je haar
De kleding die je draagt
Als ik stiekum naar je staar
De geur van verse koffie
Het ritselen van de krant
Gezamenlijk ontbijt
De poesjes in de mand
Het ochtendritueel
Onze lichaamstaal
De schone zonsopgang
Een warme zonnestraal…
De enige
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.240 door m’n haar
de zon schijnt door
de ramen
even valt een stilte
regendruppels vallen neer
maar ook daarmee
de lach op mijn gezicht
ik voel de pijn steeds meer
jij was de enige
de enige voor mij
jij was m’n liefde
waar ben je gebleven
ben ik je kwijt
ik mis je zo
en betuig je mijn spijt
ik kijk naar buiten
de regen houdt op
zonnestralen…
waterketting
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
908 waar de planten hun dorst lessen en
de zonnestralen de waterparels
als diamanten doen schitteren.
De mens, die het als een schouwspel
ervaart en tot rust komt.
Het moet niet veel zijn,
om gelukkig te zijn.…
Nevelkind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
811 De wind spint draden van schapenwolken
die wervelend door de hemel zweven
waar ze zich in het maanlicht baden
voor zwaluwen ze tot wazen weven
en ze gewikkeld als ragfijn lint
draperen in de schemersluiers
van het blinde nevelkind
dat door regenbogen begeleid
lachend langs de zonnestralen
zonder aarzelen of dralen
zachtjes naar de aarde…
verliefd zijn is een bloem
hartenkreet
4.1 met 88 stemmen
7.991 Als verliefd zijn als een zonnestraal is
En de aarde jouw eigenste huid
Valt die liefde dan niet recht in je hart
Waar je z’n warmte elke dag gebruikt?
Verliefd zijn is zo veel
Te veel om in woorden te omschrijven
En wat jij voor mij betekent
Dat gevoel
Ja ...net dat gevoel ....
Zal eeuwig bij me blijven !…
kabouter
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.016 Hij geniet van de zonnestralen,
zijn ogen dicht,
een grasspriet in zijn mond.
Net beland in luilekkerland.
De zachte bries, doet hem
alles vergeten.
Zijn oren zijn verstopt,
met de zachte muziek,
van zijn cd speler.
Zijn examentas ligt,
mijlenver weggeschopt,
tussen het gras goed verstopt.…
Zacht........
hartenkreet
4.1 met 53 stemmen
2.780 De dag verlicht in goud
Zacht oogt de zomerlucht
Een briesje van welbehagen
Streelt aangenaam de ziel
De geur van witte jasmijn
Zo heerlijk en toch subtiel
Een dagdroom in de nacht
Geluksgevoel teer en klein
Langzaam kom ik tot bloei
Als een duinroosje zo fijn
Iedere schaduw is verstild
Zelfs met mijn ogen dicht
Geraakt door zonnestralen…
Verstening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
934 Ik versteen geleidelijk tot vastigheid
Langzaam wordt mijn duurzaamheid ervaring
Alles wordt geheel veranderd door de tijd
Een ook mij bedreigende verjaring
Ik zie het zuchten van de grote aarde
En bloemen buigen door de zonnestralen
Ook hoe een continent gewoon verjaarde
Alsof de eeuwen waren als kwartalen
Bomen haastigen zich naar verheven…
In ochtenddauw gerijpt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
590 door een vlaagje nachtvorst
schitteren weer mijn parels
in ochtenddauw gerijpt
ik kijk tevreden
naar mijn vele draden
die zeshoekig zijn gespreid
heb mijn vriend
de wind gevraagd uit
welke hoek hij vlaagt vandaag
dit samenspel bepaalt de
plaats en grootte van het web
waar ik mijn trekdraad heb gezet
ik lach naar de eerste
zonnestralen…
Blind
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.464 Ik leg mijn handen voor je ogen
stt, nee, zeg maar niets
ik neem je mee naar een andere wereld
waarin niemand iets ziet
Loop met mij over het gras
voel de zonnestralen op je gezicht
en probeer mijn wereld maar te zien
ook al zijn je ogen dicht
Laat me je leren voelen
hoe de kleuren van mijn wereld
je omarmen met hun warmte
of laten rillen…
Lief Valentijnsgedicht
hartenkreet
2.6 met 39 stemmen
3.947 Zoals de wind koralen weeft
door de gewelven van de nacht
Blauwbloesems zacht sluimeren
in de boezem van het woud
Zoals het leven weer ontwaakt
in de zomer van de wereld
De gloed van schoonheid straalt
in de spiegel van heldere ogen
Zo verlangt mijn zijn naar jou
als naar een glimlach
broos en teder
een warme zonnestraal
boven een…
O vrouwe
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.273 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele seconden lang…
Koningin van mijn dromen
hartenkreet
2.8 met 34 stemmen
2.247 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele…
de Avond
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
731 Als in het bos de nacht
zijn eerste rechten claimt
en het daglicht bij de laatste bomen
al haastig afscheid neemt,
als de allerlaatste zonnestralen
over het water zweven,
zo dat de nog steeds schitterende hemel
hier opnieuw lijkt te gaan leven.…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
746 ik heb dit jaar van
het versgemaaide gras
de geur nog maar
één keer opgesnoven
zeker,
de zon heeft het groen
wel degelijk verwend
en spattend nat
heb ik ook wel herkend
toen regenbuien
zonnestralen
van licht en warmte
wilden beroven
*
thans kleurt de hemel
anders blauw
en sloten lijken geulen
zelfs de wilg weigert zijn…
Geweven lila zijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
655 Dunne vitrage
voor een open raam
die lage zonnestralen
ze zoog ze zwijgend op
ik zag de laatste vogels gaan en
windstil
sliep de tijd op donzen kussens
haar sjaal
geweven lila zijde
losjes op een vensterbank
drie oranje tulpen
jubelden geluidloos
uit een witte Jugendstil
om de poef waarop ze zat
dwarrelstof in het licht
als confetti…
vluchtig geluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd
de perfectie, de handtastelijkheid
tevergeefs en nooit voor eeuwig
het beeld van een oude magiër
die me tot kind streelt
met zijn gouden zonnestralen…
vluchtig geluk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
661 genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd
de perfectie, de handtastelijkheid
tevergeefs en nooit voor eeuwig
het beeld van een oude magiër
die me tot kind streelt
met zijn gouden zonnestralen…
GESPOT
hartenkreet
4.1 met 34 stemmen
2.863 Nooit eerder zoiets meegemaakt
getroffen door een flits
geen twijfel mogelijk
ik weet dat het er is
een zonnestraal
in mijn vizier
klik
waar was je voorheen steeds
hoe kom je nu toch zomaar hier
alsof, nooit weggeweest.
Mijn ingebouwde super-lens
heeft jou toch echt gespot.…
voor eeuwig herfst
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
483 de zon vervaagt het jaar wordt oud
een schilderij zo uit mijn hart
de winter zal nog kouder zijn
ik voel me verward
ganzen vliegen naar de warmte toe
verdwijnen langzaam uit het zicht
had ik maar vleugels
dan vloog ik naar het nieuwe licht
als een zonnestraal kwam je in mijn leven
maar als een herfstblad vloog je weg
met gouden stiksels…
Denkwerk ( slot )
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
525 ik zag een zonnestraal de kiezels raken
die ik plette op mijn pad
het stof leek iets te hebben van goud
stil geluk wikkelde zich rond mijn hart
ik vond in de regenwolkenhemel
de boog die de hoop voorspelt
er ontstond weer de verknochtheid
het ongekende levenslustige verlangen
naar de leeuwerik, haar verenkuifje
het vertrouwde riedeltje…
Hunkering
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
521 Licht als zonnestralen
verwarmen zachte prevelende woorden
de hunkering naar het eeuwig samen zijn.…
Zomerse herfstdag
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
532 Wat een boeket van kleuren op de achtergrond
waar de bladeren toch met een zekere regelmaat
loslaten en dwarrelen in de zonnestralen om
even daarna te gaan liggen, zonder verweer.
Hoe mooi kan de herfst zijn, maar ook hoe bedrieglijk
want morgen is er misschien slechts grijsheid en kilte.
Hoe is dan de realiteit?…
palliatief
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.950 ik ben
wildvreemd en toch,
de warmte van een zonnestraal
verfrissende regendruppel
bottelende boom in een knokige herfst
in lam in de springwei
geurende bloei van een roos
stappen gezet tijdens een boswandeling
zwoele zomerlucht
adelaarsblik vrij naar benee
strelingzachte aanraking
het kippenvel op je huid
het zilte van een traan
het…
Max
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.023 Zo kwetsbaar
En zo klein
Zo puur
jij kleine man
Je ruikt zo heerlijk zoet
En je huidje is zo zacht
Van die hele kleine handjes
jij die naar me lacht
Je zult je gaan verbazen
Over hele kleine dingen
Van de wind die naar je blaast
En vlinders die op je springen
Je oogjes knijpen toe
Bij de eerste zonnestralen
En straks rond middernacht…
Handvol duisternis van Carolyn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 Op de blauwe planeet zijn mensen
bezig met de rookwolkjes van hun bestaan
vrezen de hitte van de zonnestralen
en erger nog wat schuilt achter de zon
en dat daarbij elke vaste vorm van 99,9
procent ledigheid is vervuld.…