Alle inzendingen over einde vriendschap

7749 resultaten.

Sorteren op:

licht in duisternis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 924
je bent omsloten door duisternis het voelt alsof er geen licht meer is je verlangt naar betere tijden het lijkt alsof je steeds moet lijden je beseft dat dit niet waar kan zijn dat er een einde komt aan die pijn kom maar naar Mij, kom naar het Licht laat Mij het zijn die je pad verlicht laat Mijn hulp over je neerdalen zodat Mijn Licht altijd…

Stuurloos

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.427
Mijn hand strekt zich in smeken uit voor hij vertwijfeld naast me zinkt mijn blik wordt troebel en verdrinkt moedeloos als ik mijn ogen sluit Het is te laat, je drijft de nevel in nog eenmaal kijk je treurig om woorden steken en ik staar stom vanaf mijn einde naar jouw begin dan slaat de duisternis me blind en zoek ik spartelend…

Het flakkerende vonken-vuur

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.105
Bevrijd de blos welk zachtjes dwaalt Pruttelt zon - in zee- nog even na De halmen van het einde buigen Maar zij in volheid, recht getogen Een distel sneert zich in contour - En het harmonisch liefdeslied dat zingt Van binnen klinkt de zindering: Het flakkerende vonken-vuur Als de schaduw zich terloops ontdoet Waar de mantel der…
Lotte11 mei 2004Lees meer >

Lege pen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.357
Haar lippen zwijgen letters van nooit gesproken zinnen fluisterend ademt zij namen in de onbeschreven lucht Haar pen, zo ongeduldig schrijft het pad naar het einde traag loopt de gitzwarte inkt op haar allerlaatste benen Het sierlijke handschrift verandert heel langzaam in letters van druk woorden van wanhoop en weemoed vullen de laatste…
metha1 juli 2004Lees meer >

blauw bloed

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.365
voor Marjolijn bleek als een edelman trek je door het landschap zonder god of besturingssysteem zonder licht op je fiets maak je de reis naar het einde van de nacht je merkt niet hoe de nieuwe morgen vrolijk is geen aanstoot neemt aan je wrange heimwee naar het mysterie van de roes de nevels van de zoete waanzucht hoelang heb je…

AFSCHEID NEMEN...

hartenkreet
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.348
Afscheid nemen van een jaar dat op 't einde beroerd was Afscheid nemen iedere keer of wegwissen met boenwas Maar het is niet uit te wissen wat gebeurd is, is gebeurd je kunt het niet veranderen maar 't heeft dit jaartje wel besmeurd Afscheid nemen van een jaar met heel veel hindernissen ziektes, doodgaan en zeker zoveel ergernissen…

Voor Marco

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.410
Maar de pijn in de afdaling naar het einde heeft hem gestopt en laten liggen in een tragedie die begint met zijn lijkwade waar we nu naar kijken en weten dat hij niet meer kijkt en opstaat om weer te winnen wat op elke berg al met zijn naam geschreven staat.…
victor15 februari 2004Lees meer >

Voor Saori

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.116
Twee bewuste volle manen verder het borrelt sporadisch Het raakt me wanneer ik einden loop mezelf herken in eenvoud of rechtop lopen zo overdreven lijkt en sfeeromschrijvingen vergetel als donker in een nacht onmachtig enkel een schampere toon teweegbrengen Variaties op het thema blijven leegtes barokke spinsels zonder eeuwigheidswaarde…

weg met de winter

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.362
Maak een eind aan het niezen, geef de kou aan de Friezen Maar laat het dooien in Drenthe Weg met de winter, Lang Leve de Lente!…

de waarheid

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 900
de waarheid, zult u vragen dat is gemeen u wilt zich beklagen laten we wel wezen heeft u het altijd bij het rechte eind dat moet ik vrezen of is uw aard zeer verfijnd ook al ga ik recht door zee dan is nog niet gezegd dat dit recht doet aan mijn wel en wee immers in de kennis die ik openbaar waarbij ik mijn uiterste best doe…

Pril geluk

netgedicht
4.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.308
totaal gefocust op elkaar straalt het jonge paar in roze is de bruid gehuld en hij werkt al zijn dromen uit ziet zelfs de kleinste wens vervuld gedreven door beloften glorend aan hun horizon want sinds de band ontstond breekt schaduw op in kleuren kieren alle deuren naar een open eind waar niets finaal deze liefde kan verbeuren zo…

prelude

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.576
Avond En eind april Met de geur van viooltjes En vroege seringen En hoe jij kwam Van ver en lang geleden Nu zo dichtbij, zo dicht bij mij Geef me de uren, geef me de avond Geef me jouw verhaal Voor het mijne Onze lippen hebben al te lang gezwegen Mijn grijze ogen Ik heb ze nog helemaal Als toen Als in jouw herinnering Zo zei je later…

toen ik zei, ik heb je lief

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 971
verder reikend dan het hobbelige spoor op mijn hand ik bekleed witte vlakken met eindeloos geduld terwijl het licht de trouwe minnaar in naamloze ogen vangt mijn stem raakt de nacht sneeuwt sterren uit hun lange baan toch laat ik hem vreemd in mijn adem bewegen en wanneer de lucht donker vertrekt naar een gebed zonder einde…

Het moeten gaan

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.632
de weemoed die de woorden wijdt en sluiers legt over de dromen omdat de tijd nog niet gekomen, het afscheid niet genomen, de leegte niet ten einde toe doorvoeld is. Het moeten gaan en 't nog niet kunnen; de warme kleuren nog te fel de dagen vullen met hun gloed, omdat het hout nog branden moet en iedere adem leven doet.…
Adeleyd5 september 2006Lees meer >

De zilvergrijze dood

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 619
witgestreepten in hun blauwe luchten Schiphol deed geen reet aan al die laatste zuchten toen de Boeiing ze aan flarden sneed ze wolkten dansend langs de hemel vlaagden zwevend zwart in gras en kwetterden steeds luider in het dimmen van het gas hun vrienden stonden zachtjes brommend de grote vleugels licht beijsd hun dood te hijgen aan het einde…
wil melker5 september 2006Lees meer >

in het wiegen van de dood

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 698
je schemerde verdriet je smal figuur vaag zichtbaar in het onderdrukte snikken het stille hopen was er niet doelloos pak je zachte handen verdwaald zoek je naar troost pijnen zijn geen schande in het wiegen van de dood die neemt beleefd het leven overhaast het einde niet zijn komst verkondigt overlijden er is geen keuze want hij gebiedt…
wil melker25 september 2006Lees meer >

Spiegel

hartenkreet
4.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 2.876
drogen Het verdriet dat niet weggaat Geen arm die om hem heen slaat Geen schouder om op uit te huilen Zijn ziel zit vol schrammen en builen Hij heeft niets meer om te winnen Dat weet hij ook, diep van binnen In gedachten loopt hij door donkere mijnen Hij wil van de aardbodem verdwijnen Niemand zal er iets om geven Als hij een einde…
jw10 februari 2009Lees meer >

pluk de dag, a.u.b.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
de generatie van nu is morgen hulpbehoevend, degenerend een leven naar de horizon van een gewisse dood iedereen weet dat en gaat toch vol door, een einde negerend de mens accepteert doodgewoon niet dat men gewoon dood gaat, en derhalve geniet hij niet genoeg van het leven vandaag vroeg een klant mij of ik nog naar een ander adres…
Fred12 februari 2009Lees meer >

Harnas

hartenkreet
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.537
me tart Een liefdesbootje meert aan in een moment van verlies De wijsheid van levensvisie een thuishaven die ik verkies Meer dan ik ooit kan uitspreken omhelst die glimlach het gemoed Een zichtbare engel die ik erken met zuivere stem als erfgoed Spel der liefde eindeloos in tijd blikt terug en kijkt vooruit Een begin met onbekend einde…
Marcel18 februari 2009Lees meer >

Samen gaan

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.002
Laten we gaan Een andere weg inslaan Samen hier weg van lopen Het steile het pad van de hoop omhooggekropen Uitgeput ten einde raad aangekomen op de berg waar de eewige liefde gevonden wordt De gitzwarte onweerswolken van pijn en verdriet worden opgelost door oneindig veel stralen van warmte en licht Liefde is ook werken, elkaar over…

mijn dagen als hond

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 572
het zij aan zij lopen het was het dragen van de eindigheid op een drafje, God kan niet sneller meer verdragen op deze technologische paden, Hij vreest het eind van zijn dagen de straatplaveien gevlochten mensen vaag in hun onbestemdheid van lange dagen en bevruchting onder de tegels, mijn hond en ik ingebeeld hij behoedt me niet van het…

Een oude dag

netgedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 806
zo laat nog in de avond zeker deze dag nadert zijn einde prevelt mijn stem onderwijl het gebed van wat was over vandaag dus haast het oude zijnde ik ben nu en hier in gedachten verzonken doch ook zowaar reeds zwevend op weg naar boven en verguld een balsem van rust stilte rond de ziel al raak ik door de jaren immer…

Jouw vlekkerige dood

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 759
handicap en stierf jij de wraak die onbezonnen de strepen aan de horizon bedonderde salvo’s uit klankgitaren priemden door het as waaruit jij kwam om tenslotte als een trotse bombardon te ontwaken uit jouw tijdelijke kleed onkundige tranen die als desperado’s op de vlucht de tekenen van sterren trachten te volgen, vernamen aan het eind…
elze11 juli 2009Lees meer >

Bij 'Rood huis in het park' van August Macke

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 633
Het pad in de bloeiende tuin is een rode loper, die aan het einde opklimt en vervloeit met het huis, het huis van rode aarde. Geschilderd in zijn laatste jaar lijkt het huis mij een voorschouw op de bloedige terugkeer naar de rose moederschoot de dood. Een vredig droombeeld, het huis dat staat als een Chinees kamerscherm.…

Het wiegen van de dood

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 498
je schemerde verdriet een smal figuur vaag zichtbaar in het onderdrukte snikken het stille hopen was er niet doelloos pak je zachte handen verdwaald zoek je naar troost je pijnen zijn geen schande in het wiegen van de dood die neemt beleefd het leven hij overhaast het einde niet zijn komst verkondigt overlijden er is geen keuze hij gebiedt…

Ik zwijg in belofte

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 517
Laat me zwijgen wanneer ik mag spreken van schijn en bedrog en haak mijn wiel aan het einde van jouw stem alwaar ik mag wezen zonder jou aan te raken terwijl ik weet dat liefde ons zoet zal smaken in hebbigheden waar ’t geluk onze voorspoed zal ontbinden want voor elkander geschapen maakt van de morgen nog geen nieuwe dag doch ik…
elze1 augustus 2009Lees meer >

Uitzichtloos

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.404
uitzichtloos en kun je vaak niet denken dat liefde toch nog echt bestaat weet dat er ergens iemand is die het je eens zal schenken Vergeet wat er geweest is, en zet je stappen in een nieuwe morgen zie en voel de zon verwarmen en laat mij voor je zorgen Ik kan en wil je niet zien lijden het doet me pijn je zo te zien aan alles zal een einde…
Moeke9 augustus 2009Lees meer >

Je stem wist nog niet van sterven

netgedicht
4.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 758
Ik las boeken en hun einde. Ik trad binnen en weer buiten. Halverwege. Droefheid veroorzaakte een geloof in klaverblaadjes; een onuitgewerkte uitgave. “Bomen kraken. Ik hoor ze elkander strelen. Ik heb hen en hun wereld lief. Het omhoog dwalen van een enkele vogel tussen het wisselen van de stemmen.”…

Koffie of thee?

hartenkreet
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.455
die zo mooi naar je lachte, dat was ik, de glimlach die ik niet terug verwachte, dat was jij; jij ging naar links, ik ging naar rechts, elk onze eigen weg; de gedachte die blijft nog steeds, ooit hoop ik je weer te ontmoeten, ik beloof dat ik terug naar je zal lachen, jij gaat dan naar rechts, ik deze keer naar links; maar op het einde…
Steven25 oktober 2009Lees meer >

Al de rest wel

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 764
het is soms moeilijk dingen los te laten al weet je dat ze niet meer weerkeren nooit meer je blijft je immers vasthouden aan een laatste restje hoop nog even omkijken naar wat reeds tot het verleden hoort een laatste diepe ademtocht de afstand wordt al groot wat doet het ook terzake het is het eind van de wereld niet al werd de laatste…
Nadine2 december 2009Lees meer >