5935 resultaten.
Wind
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
879 Ik wil niet voorspelbaar zijn in verleden en heden
zie me als het doek in alle hevigheid van jou decor
Schoonheid door velen verafschuwd en aanbeden
ik omhels je met klanken als een ware tenor
In een toneel van getijden bespeel ik je in kwartet
euforie in een spel van hemel en aarde
Glamoureus in verloren stilte een onmisbaar ballet
lach.…
- Ochtendlicht -
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
595 Zonnestralen,
vangen speels het eerste ochtendlicht,
doorstralen het overkoepelend bladerendak
terwijl de eigen ogen mij zoeken, door de
dichtbegroeide bladerennevel...
doorprikken ze woudschemerig zo licht.
Zij zien niet hun eigen harten slaan,
het bereik van een ogenblik, zo kort
op de heilige steile vochtige hellingen..…
licht en beweging
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
802 En daar tussen in
goddelijke handen
die spelen met het licht op jouw lichaam,
een regenboog van vlinders, schaduw van vogels,
een myriade van lichaam van vleugels en vreugde
draaien en duiken in een samenspel van liefde.…
1944
gedicht
3.2 met 55 stemmen
14.772 vroeg ze mij
ik liet de plaat spelen
mijn zoontje begon te schommelen
zie je wel
zei mijn moeder
hij is muzikaal
na de oorlog zal ik hem muziekles geven
een week later was ze opgesloten in
het huis van bewaring en bij haar
vervoer naar westerbork stuurde ze een
kladje met het gaat mij goed
toen we een jaar later
haar bezittingen kregen…
GLANZENDE VONDST
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
459 In 't grote bos wenken speelse twijgen
me door woeste slingerplanten, warrig haar,
geurend naar lokkend geheim, slapend gevaar.
Ik zoek mijn paradijs, waar niets zal dreigen:
Eiken vol huiselijke schemer neigen
over een beek, die klinkt als eeuwige snaar
van jong elfenorkest. Pluk hier almaar,
eet bessen om wijze liefde te krijgen.…
Boos
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
1.732 haar hartje droeg
Er was haar verteld zij zou hem eerdaags ontmoeten
Zij wilde hem niet met valse liefde begroeten
Matte ogen in een kaal hoofdje keken naar de monitoren
Dan sprak zij boos doch zeer zacht zodat Hij het alleen kon horen
Waarom potdorie moest zij hen die zij zo innig liefhad verlaten
Zij wilde nog zoveel, met haar broertje spelen…
Wat U door de vingers ziet
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.067 Geen morgen die zijn opkomst beter verstaat
dan de vuurvogel
die brandend van verlangen
en volkomen ongeremd
als een uitgeslapen God
van het tot dan toe ongezegde
vleugelwiekend hun geweten
overvliegt langs zijrivieren
Want met vuur zal hij er spelen
brokken stenen laten vallen
vleugels hoger laten rijzen
en uw twijfel laten gaan
Net…
Liefdeswoorden
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
636 Het is in een zucht
dat het speels verliefde hart
fluistering van innige woorden
laat dragen door het lentebriesje.
En zij die gevoelig zijn
voor het stille klankenspel
herkennen de woorden van Liefde wel!…
AUTOMUTILATIE ALS STRAF
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
984 bezeerde zich alleen bij stress
en ze deed ‘t bij zichzelf als straf
Eens dat het duister gevallen was
kwamen gauw haar zelfverwijten
Dan zakte ze dieper in het moeras
niets kon in haar voordeel pleiten
Bijna als vanzelf was daar ’t mes
en als vanzelf stak het in haar vel
Edoch reeds tijdens ‘t snij proces
kwam altijd haar spijt in het spel…
Slechts één winnaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
579 Over en weer kinderen zonder ouders
Over en weer gezinnen zonder loot
Ongewild heengezonden
Zij figureren met z'n allen
In een dodelijk spel dat
Slechts één winnaar accepteert
De meeste willen, maar
Niet ten koste van en daarom
Gaat dit helemaal verkeerd....!!!
Er wordt gesproken, geschreven en
Gevochten.…
Een vlaag van verbeelding
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
762 sombere ramen
bewegen figuren in zwart
zijn het weduwen
of één persoon op iedere wand apart
ik schuil aan de overkant
en staar naar binnen
zou men daar
alvast de spoken wekken
kruipen zij door vertrekken
theatraal daar midden op het plein
waar keien glimmen als kale hoofden
in de zaal met natte plekken
maakt men zich op
voor het spel…
Juk ?
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
544 het juk
van twee goden, de ene held
die zijn krijgsverhalen telt, daarin
zwelgt in eigen hemel en zielen
knevelt met geweld, zijn tanden zet
in de kwetsbare delen van het lijf,
dan die ander, een supervrouw, tiran
en meesteres tussen de tafel en het bed,
tovert netten passie op haar spiegels
liegt over geluk, ziet het als een
komisch spel…
Waterzon,
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
596 De waterzon speelt met mijn blote
voeten in een uitnodigend spel als
een tevreden kind en ik voel de
donzen stem van de lentewind,
beleef de zot – en zoetheid van
kleine dingen die mij omringen.
“We leven, om naast de zotheid,
de schoonheid te zien, verder
blijft het afwachten”
Kahlil Gibran…
Het raam.
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
893 Blind verheugd vervolgt zij haar spel
En geen medeleven dat stoort.…
Kleindochter
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
732 Herken mezelf in dat lieve kind
haren waaien in de wind, donkere
ogen kijken me vrolijk aan, als ze
vraagt, Oma ga je met me spelen?
Sla mijn armen om haar heen,
denk daarbij, kleine meid blijf
nog lang mijn lieve schat want
jij zit zo heel diep in mijn hart.…
Bedrogen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
746 Ik onthulde je onoprechte liefde voor mij
en toen was je snel verdwenen, ontmaskerd
had je nog een laatste gemene troef,
de politie bellen, slachtoffer spelen,
ondertussen mij lekker verlaten.
Het is jouw karma, schat, je weet dat
je ooit hetzelfde wat je mij hebt aangedaan
zelf zult meemaken. Daar kun je donder op zeggen.…
Zoals astronauten zagen
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.015 Buiten spelen tussen sterren
op gedroomde witte stenen
waar de aarde niet van hier was
maar een stipje van de maan
een blauwe fee in zwart fluweel
die zilverlichtend werd beschenen
zoals astronauten zagen
lichtjes dansend op hun tenen
In een zee die niet van hier was
zoveel mijlen hier vandaan
en kon verstillen als je wou
zo aan de rand…
Omweg en ik viel stil,
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
460 In het voorspelde rood der rozen, wat
knellend werkt in het spel van minnekozen,
vervloek de dreiging van de overmaat
waarvoor de tijd ons liet bloeden, om
naar een bodemloze schat te graven, of uit
de rusteloze ziel en of daar nog wat uit te
winnen viel, wil ik in mijn denken zwijgen,
ontdek hoe weelderig gras zich opnieuw tot
dwaze dromen…
Vonken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
644 Kan dominantie ook bestaan door kwetsbaarheid
te tonen, afschrikwekkend maar ook scheurend tergend
Hoe lang moet je spelen om de mooiste noot te horen?
Het is een kwestie van ascetisch genot, ja dat zal het zijn.…
Schakeringen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 Op het schaakbord
zetten de schalkse stukken
zich schrap om van hun plaats te komen
en over de velden te schakeren
om voor de winnaar te gaan strijden
totdat alle stukken zijn gevallen
of ingenomen
Pionnen bewegen slechts vooruit
en laten zich verschalken als afleiding
voor het echte spel
Schuinmarcherende lopers
bewegen zich amechtig…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 Zwarte wolken zie ik vluchten
ijlings, langs muisgrijze luchten als in een spel,
jubelend en glorieus dat wel maar ook somber,
koud en soms met vernietigende kracht.
De bladeren van de bomen kleuren
in bonte pracht en kruidige geuren maken
je verlangend naar de intimiteit van de nacht en
de warmte van het binnen zijn.…
Fluisterende herkenning...
hartenkreet
4.5 met 27 stemmen
1.882 Innerlijk verlangen in hoop,
gelegd in de armen der wind,
zie ik ondeugende antwoorden,
speels dansend zonder afloop.
Het suist stil moedig verder,
in eigen manifestatie ervan,
jij die mij onbewust roept,
als nog verborgen aanbidder.…
Ons samen zijn wanneer we niet samen zijn
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
641 Dan, tegen beter weten in,
speel ik opnieuw met onze schaduwen
en omarm het silhouet van samen zijn
wegdromend in onze vertrouwde melodie.
Ik kijk uit naar
onze handen in elkaar
de warmte om ons heen
de blik in je ogen
de lach om je mond
het praten, onze woorden.
Ik kijk uit naar...…
Keervers
gedicht
3.0 met 19 stemmen
4.708 als rood en weemoedig het daglicht gaat liggen
commissies weer zwijgen den haag zich verbergt
tirannen in bunkers de weldoener spelen
de lente een klaproos op slagvelden legt
als kinderen vragen waar vaders naar toe zijn
als wie er asiel zoekt geen brood krijgt maar steen
dan weet ik van zeeën
van nooit en nog verder
en dat liefde vluchtte…
Huiswaarts
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
491 In het blauw proef ik je
woord voor woord voor woord
de stille en holle klanken
uit je smal getrokken mond
vervagen vergrijzen kleuren wit
traag valt het licht deze dagen doodsbleek
ik keek langs de lijnen van je gezicht
die eerder zacht en soepel waren
nu hard en je schone handen je schouders
spelen niet meer met de wind of het lentegroene…
Zonnebruid
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
635 Oh, die nieuwe lente, die
weer komen gaat, met dartel
blad te spelen in een ontloken
wind onder het uitdagend
groen, gedronken van de dauw
van het ruisend blad als
murmelende beek, elixer
van het morgengeel uit de
lissen te stelen, ook als
Helios en de maan in hun
baan zullen vertragen,
meegevoerd op de diepste
tonen van Pan’s…
De held van Labbertong X
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 overtredingen,
Die tegen Wodan Boys en hij kon nog maar net
Na enkele morele overredingen
Door de bemiddeling van “Rem” worden gered
‘Waarom doen jullie toch je fans zoveel verdriet
Door alle regels hier met voeten steeds te treden
Het gaat erom dat het publiek vooral geniet’
Sprak onze held teleurgesteld en ontevreden
Omdat het spel…
en jij gaf mij jezelf
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
4.920 Jij hebt mij mijn hartstocht leren herkennen,
mij geleerd te ontvangen, te geven, te spelen
en jij gaf mij jezelf: "dit ben ik, wil je mij?"
en toen gaf ik jou mij, om ons samen te delen.
Geen twijfels, geen gêne, gewoon jij en ik
in een veilige vrijheid wellustig verbonden.…
Ouder worden.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
900 Ouder worden is het gevoel voor spel, sluier en illusie langzamerhand verliezen.
Ouder worden doe je uiteindelijk in grauwe en grijze kleuren.
Ouder worden is moe worden van de politiek.
En uit je ziel komt een onsterfelijke blo.
Al in de knop gegroeid.
Laat haar bloeien.
Ouder worden doe je zonder geld, zonder glans en trots.…
The Monk
gedicht
4.6 met 5 stemmen
21.449 Wie zoals ik ooit Monk
op een concert dik drie
kwartier geen noot zag
spelen maar al die tijd
in trance gelijk een me-
dicijnman rond de Stein-
way dansen en onder toe-
nemend gemor van een op-
eengepakt gehoor plots
als een speer op het i-
voor af duiken en na nog
één tel wachten met één
accoord die hele drie
kwartier goedmaken
doet…