9768 resultaten.
Even langs de dood
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
812 dag mijn oude leven
ben afscheid aan het nemen
niet van vrienden en
vriendinnen mijn liefste
herinneringen ik stop ermee
ga niet meer mee
naar het land van dromen
een gouden zon en volle maan
verdwalen tussen sterren die
in gedachten treden uit hun baan
maar zoek kleinschaligheid
de tastbare realiteit
van alledag waarin jou raken…
Hier
hartenkreet
2.0 met 42 stemmen
4.656 Proeven aan die oude smaak
van jaloezie
nou nee
liever nie.
Ik ben daar
niet meer geweest
die heb ik verbannen
dat arrogante beest.
Op een eigen verzonnen rivier
drijf ik van berg naar dal
en hoor mijn klanken klinken
in ieder uitverkochte hal.…
klantvriendelijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
621 'hier moet je zijn'
en ik deed mijn ding
klom op een ladder,
het stof lag hoog
en zij moest steeds
gaan zitten
omdat zij niet meer
zo gemakkelijk bewoog
ik heb alles uit de kast
gehaald,
ik word daarvoor
betaald
en alles terug gezet
oudjes kunnen erg precies zijn
tussendoor koffie en
een rokertje op het balkon
een lieve oude…
Schuiftrompet,
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 z’n wei,
de paden leeg, de sloten bol, in
het eerste daglicht zonder mij
verstuiven paardebloemen vol,
de wind bespeelt geluid met de
trompet en jaagt de dromen uit,
voorzichtig sluipen bomen naar
hun bed, vangen de noten
om weer in slaap te komen,
de stammen blazen zich naar
een eeuwig woud, van dat lange
slapen wordt een bos niet oud…
mijn roos
netgedicht
3.4 met 32 stemmen
1.168 o, roos jij voert strijd
tussen het einde en nieuwe begin
groeistuipen in verleden
je ziet een glimp van oude resten
allemaal zo pijnlijk
jij groeit nu naast mij terzijde
fijne draden groeien in ruimtes
waar liefde zich verborgen houdt
in de scherpte van bladeren
snijdt hoop in verandering
jij roos bloei met mij in mijn leven
waai in…
Pandora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
519 Ergo,
Zolang er sprake is van ego
Klinkt er een echo
De ruwe stem
Het duveltje uit de oude doos
Gruwel van de ziel
Asiel van emoties
Boos en broos
Ben nu stil
Hou je mond
Paranoïde ruis
Wil niet nog meer
Zwart gefluister
Verward
Als duisternis
En luister
Verlos me van het kruis
Breng me thuis
Naar die mens die’k zie
In een dimensie…
Grootmoeders portret
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.308 En de oude in haar leunstoel met bril en toer,
Keek op bij deze rede:
‘ Wie zou dat schone kindje zijn?…
Gij speelt er altijd mede.’
-----------------------------------------
toer: geplooid lint over een vrouwenmuts
1870…
tuindansers
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
657 als een zomerdag
slingert het thuisgevoel zich rondom
de oude schaduwlinde
lome wolken wijzen naar de stilte
terwijl het gras zacht neuriet en zonnige appels plukt
uit het blauwe landschap van lievende ogen
luister dan; zo dichterbij
hier schept vriendelijkheid
meer dan ruimte
een tijd van dromen
langs Giessche kaarsjes met…
voor m.-j.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 tot mijn voorwerp van ontferming
ligt gevouwen
in dromen onder nachtwol:
dan lach ik haastig alle grappen weer
struikel over oude omhelzingen
en probeer verwaaien
tegen te gaan van een begin
aan verstandhouding
tussen ons: twee kinderen nog
in een andere stad.…
Françoise
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
912 ik leg jouw naam in blauwe krullen
op het parelmoer papier
strijk voorzichtig als was het
perkament
mijn hand over het vel
ik blaas jouw naam in witte krullen
over de bloeiende zee
die eindeloos zal golven
tot daar
waar ogen de einder raken
ik plant jouw naam in rode krullen
rond de oude plataan
waar lelietjes der dalen
hun kopjes…
Odevare
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 Luid klinkt juist deze avond het geluid
verscholen achter zware velours gordijnen
zoeken trillende handen het oude sprookje
van de betoverende odevare nog eenmaal op
was het haar vader die ooit vertelde
dat leven achter spijlen soms licht
gaf en zij hem blindelings geloofde
baren haar vingers nog iedere dag
nieuwe taal, zelden wordt vrijheid…
Toonsetting,
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
489 gewacht,het waard vond dit
te beschrijven, verdwijnt
als onvoltooid, gebroken
en verwaaid, met rijp getooid
in een composiet, waarin het
slotakkoord een nieuwe toonsoort
werd aangeboord, een lichte
klank wordt sterfelijk,
versteven in en door de
kou tot staan gebracht,
de tijd heeft de juiste
toon nog niet aangehoord,
waarin de oude…
Lentewacht
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
811 Zijn moeder zal wel overleden
ze was toen al oud, maar zijn gedichten
houden reeds in de herfst winterslaap
draaien zich op hun zijde
als ze snurken
In het gelaat vallen strepen
zo vredig liggen ze
helemaal niet bang
De wereld vergaat toch wel buiten
binnen leven ze heel lang
Als wakker ze worden met trommelgeluid
rijen vormen in marsgelid…
TRIJNS BIECHT
poëzie
2.9 met 7 stemmen
3.236 Gij zijt een oude gek, zei Trijn, zo g’ ernstig vraagt,
Alsof gij ’t niet en wist, wat dat een jonge maagd
Met een mooi knechtje doen, tezaam in ’t hooi gelegen.
uit: Gedichten (1671)…
dwarreltjes
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
967 hemel en aarde
een ijsbloem beweegt
de stilte van het landschap
met oud winterlicht
terugkeer
door vlindervleugels
waait wind stille gedachten
naar winterbomen
terwijl het wintert
zoveel ruimte om
te vliegen en toch fladdert
hij schuw in mijn buik
route
de zon volgt bloesems -
op het raam wisselt ze soms
van Japanse…
Het volk van het Noorden.
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
606 Samen moeten we er uit
zien te komen, ik vertrouw er gewoon op
Ondertussen kunnen
oude kwalen langzaam genezen
Nu nog woon ik
bij het volk van het noorden
en kan ik Uw terrein zien liggen,
Het is niet half zo lang als mijn verlangen
Zonder vrees zullen we
bruggen over moeten gaan
Ik zal me wel eerst moeten onthaasten
en U zeggen wat…
Lastig portret
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
523 het museum is spiegeldicht
ik zie niks dan alles
te veel licht
teveel spotlights
ik sta in de witte ruimte
een hoofd staart me aan,
hij tweehonderd jaar oud,
maar maakt een frisse indruk,
ik wil bukken en bidden
als de heilige die hij is,
en slurp de beker met een rietje,
alles is teveel, het koele overzicht
vergeten, staar…
Ardens intermezzo
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
420 ver van het grote loze stadsgedoe
waar de lege zielen door de massa worden meegezogen
waar de vele kroegen als oude kerken openstaan
in de uitgestrektheid van de bossen
waar meer koeien dan mensen zijn
en de honden nog los kunnen lopen
daar telt het wandelen de kilometers niet
alleen de stand van de zon is belangrijk
's avonds daalt de stilte…
Gedane arbeid
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
2.540 Gelukkig diegene die bedaren,
als oude schors van bomen wordt
geraakt, waarmee echo’s smoren
in hun medeklinkers, gloort de
kruisgang van de wind. Nu in
ouderdom genieten wat glans gaf
aan de jeugd, een rinse smaak van
de komende tijd, regen kleurt
zich in de geur van krijt.…
voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
537 hoe kwetsbaar blijken oude wonden
bedrieglijk beschut door flinterdun vel
dat bij de eerste messteek scheurt
bloedt en ettert jaren heling en herstel
slechts een handvol woorden
en de twijfel groeit en smaadt
wat is waar en wat is leugen
monddood wachten tot het gaat
vechten tegen dode dromen
schimmen uit voorbije tijd
langs de letsels…
WINTERSE INVALLEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Aan de jachthaven
bloeit, hoekig - in spiegelbeeld,
een oud-franse tuin.
Kaal, stram bos glanst verwarmend
vol oranje lichtkransen.
Japanse bloempjes
hangen doods over een koud
lieveheersbeestje.
Milde winterdag:
een hommel ligt roerloos - bromt,
kruipt traag in de struik.…
Nog even voor het slapen gaan
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
603 Momenten voor het slapen gaan
ben ik, reeds met nachthemd aan,
voor het open raam gaan staan
met uitzicht op de volle maan
Leunend uit venster met volle gewicht
en ogen naar 't melkachtig wit gericht,
valt er een zilverachtig licht
met zachte glans op mijn gezicht
Terwijl door hoge oude bomen
stralen blijven binnenstromen
draal ik om…
Half September
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 De dagen van jagen en veranderen
zijn stap voor stap voorbijgegaan
zo aangedaan ben ik en aangerijpt
en tanend als de maand september
dat vruchten van de bomen slaan
en herfst de eerste kleur bekent
waar zomer zich heeft afgewend
en straks naar oud verleden geurt
en al wat ik heb afgekeurd
zal levend zijn en waar gebeurd
en soms geschikt…
- De Klank van Drijven -
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
653 Lijk een geluksridder, gedoemd
voelde ik de oude verschrikkingen drijven
zag op gouden bergen twijfels rijzen
leeftijd en avontuur volbracht
beloofden echo’s van goud, afgunst
hoogsteigen zon maakt zeer ongelukkig,
weggestuurd, voelden tranen
zeldzame ontmoetingen van angst
op mijn wangen niet.…
Dansje zo broos
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
511 Ik zie de flonkering in de gracht
een licht dat luistert
als overwinning op het duister
de reling van de brug
buigt licht voorover
onder het gewicht van de nacht
er ligt een glanzende oude stuiver
in het koperen vallende blad
de vis geeuwt
zijn kus aan het oppervlak
plast dan rustig verder in zijn koude vacht
ik geef geen cent voor…
Dankdag?
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
793 *En nog meer over het oude testament, overvloed,
en het buikje rond hebben.
Ik vind:
Dankdag?
Zou
er een God bestaan,
ik zou
het willen hopen
wij zouden dan
voor arme mensen
heel geen voedsel
hoeven kopen.…
Advent
gedicht
2.4 met 12 stemmen
7.527 Die stem ben je zelf
je zingt een oud lied van vrede.
Welke vrede. Je buigt het hoofd
knielt eerlijke woorden fietst
naar huis geen engel te zien.
Prijs dan de uren, als niet de jaren
hangt straks in de kerstboom
een bescheiden bazuin.
-----------------------------
uit: 'Zeehond graag', 2000.…
Zaagselsporen… (2)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
809 Oud en vertrokken,
vanaf die tijd gedoofd in mij,
haar zwavelstokken.
Houten speelratels
kleppen kinderdromen
tot madeliefjes.
“ Wie een kind door het duister stuurt
staat in eigen schaduw “
G.B.Shaw
Http:/www.Pamapoems.nl…
Wisseling
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
518 De winterzon van gisteren
is heden nog altijd dezelfde
verspreidt nu stralen van licht
in een andere hoek
over onze zachte ronding
Alle sneeuw is verwaterd
van maagdelijk naar transparant
dwars door alle seizoenen
ligt het landschap er onveranderlijk
in oplopende graden van warmte
Vandaag zwaait de jonge lente
de oude winter vaarwel…
meer bitterheid dan zoet
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
609 waar eens het stil verlangen woonde
huist thans de kilte van weleer
dromen waar ik toen van droomde
gaf ik elders in beheer
nooit bleef alles bij het oude
altijd was men in de weer
het hechten aan het zó vertrouwde
deed mij later toch nog zeer
van alle regels op de hoogte
weet ik hoe het verder moet
ik zal me vast nog eens bedenken…