5346 resultaten.
Alles geeft een nieuwe kans..
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
844 kans
De takken aan de bomen
Maken knoppen
Bloeien
Maken bladeren
Vergaan
Om plaats te maken
Voor de sappen
Van de knoppen
Die in het voorjaar komen gaan
En zich openen
Wat u dacht
En verwacht
Dat na snoeien
De boom zal doodbloeden
Fout
Er komt nieuw hout
Met alle macht
En uit volle kracht
Fier in de lucht
In volle pracht terug
Pas…
- Weggelopen op duizend open wegen -
netgedicht
4.9 met 39 stemmen
591 Wie wilt niet vrede in zijn hart,
gouden bergen van gevoelens delen,
vermiste personen later waarderen,
pas als hun namen weggeëbt zijn.
Hopend slapen vol begrip vannacht,
benieuwd hoe leegte vullen kan?
Vertellen, lezen in de krant, als
er nooit meer een morgen zou zijn,
begin lijkt echt nergens op gebrand.…
het monument
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
815 Pas nu, na twintig jaar, begrijp ik je en mogen ze zelfs de restanten van dit monument van mijn part voor de volgende generaties slopen...…
A la recherche du temps perdu *)
gedicht
2.4 met 16 stemmen
6.722 Het was zo stil als nu, hij wuifde nog, riep
iets dat zij niet verstond, de ogen dicht,
misschien dat hij later pas, of dat hij
nooit, maar dan ook nooit wellicht. Ze klopt
het stof van zijn kleren, betast zijn hoofd,
lacht om de rode veeg naast zijn mond.
Een stem stuift op. Steigert in het donker.
Ze schrikt.…
Het lied van de liefde (2)
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
890 ik leef in de nadagen,
dagen erna
na wat dan
zijn dat laatste uren
avondrood van kleur
grafsteenzwart van geur
soms kan je dat niemand vragen
immers zovelen
zie ik nu pas
in zichzelf turen
zal het zijn voor even
met pappenheimers omgeven
of plant ik nieuwe stekken
zeker ik ben bedreven in overleven
maar is mijn aarde vruchtbaar…
Het dorp 1945
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
797 Metaalwerk Beerta levert voor en in
de oorlog aan de Duitsers, het gezin
kruipt met de zon mee om hun villa,
zoete wraak van ‘t dorp blijft niet uit,
na de grote oorlog komt onze oorlog
pas in het dorp, we lopen wat achter.…
Ora et Labora
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
679 niet
als je denkt dat alleen jou mening
door de hemel is gezegend
waar kerken grenzen zetten
in verdeeldheid en pijn
waar het dagelijks haat regent
om geaardheid of sekse
waar mannen met macho vermomd
hun tederheid verbergen
alleen volwassen willen zijn
zichzelf de kunst van
het kind zijn niet gunnen
wat met liefde is gezegend
pas…
Dankdag
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.214 Dank U wel HEER
Dat de oogst weer overvloedig was
Bieten, granen, groenten en ook fruit
We kunnen weer een heel jaar vooruit
Het komt zowel mens als dier van pas.
Dank U wel HEER
Voor de arbeid die we mochten verrichten
Voor het onderhoud van ons bestaan
Ondanks de crisis die we ondergaan
Die handel en bedrijven doen ontwrichten.…
wachten in de wind ....Dit gedicht wordt vanavond uitgezonden op 100%NL en maandagavond op www.candlelight.nl
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
829 spreeuwen verdeden mijn tijd
Terwijl pauwen pronkten op jouw toneel
Als liefde is zoals een dans, geef me dan die kans
Maar excuseer me als ik niet mee met je speel
Want ik blijf wachten in de wind
Wachtend tot het tij mijn hart verkilt
Alleen en onbemind
Gevoelens voor de eeuwigheid verspild
Tot een nieuwe tijd begint
Voor de pijn die pas…
Niet wetend wat het met mij doet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.937 Ik was geen slechte jongen, en altijd bleef ik je trouw,
ja ik nam een verkeerde beslissing, daarvan kwam nu pas achter, daarvan heb ik nog berouw.
Terugdenkend aan verleden, hebben wij heel veel doorgestaan,
door veel kleine dingen, ben ik toen weggegaan.…
Castigat ridendo mores.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 Nee, ik heb ze door, die ellebogen waarachter voelbaar,
altijd en immer wat verscholen blijft
tot het stiekeme moment dat het hún van pas komt.
Maar ik lach er om. En ik zal er altijd om blijven lachen.…
het ijs is dun maar hard als steen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 dus als je jezelf een zetje geeft
terwijl je omkijkt en een beetje beeft
maak je dan weer vrede
tenminste dan met mij
want je bent de enige in de rij
met dingen doen die moeten
of met in mijn geheugen wroeten
doe je als een suikerspin
één hap en je springt weer de leegte in
met het zoet dat je papillen raakt
maar zoet smaakt pas…
Parijs
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.549 elles adoraient la ville lumière
la Campanile viel ook best mee
vive le pays de Molière
een jaar later in oktober
elles repartaient mais quel chagrin
de acht vonden het maar sober
qu'il y avait deux amies en moins
zij vulden 't gat in hun cultuur
en admirant les oeuvres de Rodin
de haute-couture bleek iets te duur
elles dégustaient pas…
Zoveel Vincent te veel te veel
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
537 uitgehangen had,
halve gare fanatiek zo goedgeluimd mij ten
deel gevallen was en valt mijn werk niets te
verwijten
was het waardeloos geweest dan had ik
het uit raam doen smijten zonder oor voor
krijsen want wat moest ik nog met mijn
gehoor het rood doorbloede mijne, stuur
mijzelf wel naar de duivels gele hel, zoveel
teveel te veel Vincent, dan pas…
Je suis Charlie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
549 geloof in existentialisme
vermeende contingentie
geloof – want je weet het niet zeker -
in louter toeval
van heel ons aards bestaan
geloof in relatieve zinloosheid
de wondere wereld van Darwin
geloof in een eindige eeuwigheid
geloof polytheïstisch
of geloof slechts in één God
of geloof – want je weet het niet zeker - wat je maar wilt
maar pas…
Halfstok
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
570 kleuren
Wakker worden
Zonder iets te merken
Een luie zaterdagochtend
Een croissantje gehaald
Hoe anders
Is het met het bericht
Dat de oorlog
Nabij is, heel nabij
Voor het allereest
Krijg ik spijt
Van mijn kinderwens
Met dit besef
De angst daar in Parijs
Ben ik de volgende
Hoe kom ik hier weg
Van hemels naar hel
Je bent pas…
Ora et Labora
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
628 als je denkt dat alleen jouw mening
door de hemel is gezegend
waar kerken grenzen zetten
in verdeeldheid en pijn
waar het dagelijks haat regent
om geaardheid of sekse
waar mannen met macho vermomd
hun tederheid verbergen
alleen volwassen willen zijn
zichzelf de kunst van
het kind zijn niet gunnen
wat met liefde is gezegend
pas…
de poort
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
616 tussen
de statige panden aan de rand
de tijd gespiegeld in de stikken
van mijn oma’s Zeeuwse dracht
ik hoor theedrinkende terrassen
een sigaren rokend zware stem
bij kar en kraam kletsende vrouwen
de luide schreeuw der marktkoopman
ik ruik de in een ton gerookte paling
de geur van varken, paard en koe
van zilte vers gevangen vis
van pas…
Dankdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Dank U wel HEER
Dat de oogst weer overvloedig was
Bieten, granen, groenten en ook fruit
We kunnen weer een heel jaar vooruit
Het komt zowel mens als dier van pas.
Dank U wel HEER
Voor de arbeid die we mochten verrichten
Voor het onderhoud van ons bestaan
En de welvaart die we weer ondergaan
Zodat handel en bedrijven niet ontwrichten.…
schijnheiligen op zondagmorgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 verglijdend kolkend d’ uren
’t gerstenat zompig het affreuze tergtalen
gelijk de schroothond een paar tanden mist
zeg maar een heel gebit
zoals de huig uw galsterige adem blokt
chromédeur met zuigend slothendel
de slagerswinkel vers bloed pas geverfd
met ranzig wit en tafereel van ouwe wijven
het kalf gevierendeeld tot bundel worst
aanééngeregen…
Zoals een blad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Het meeste van alles je trouw,
't genieten maar ook wel berouw
om de ruzies die 'k niet wou
we moesten elkaar leren en helpen groeien
zoals 't blad
pas rijp is te vallen
als 't iedere kleur heeft gehad…
Een vriendschap uit nood geboren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Bernard-
pas begrijpt een mens op zo'n precair moment
hoe kwetsbaar hij tot nu toe in werkelijkheid was.
Op zo'n moment kan een Augustijns wonder op vier
harige poten een mens tot redding zijn.
Voorkomt de vriendschap van de St. Bernhardhond
op het juiste moment een val in een diep ravijn.
St.…
Wandelen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
563 Lopend langs water en wegen
kregen we veel fijne regen
een plu kon 't niet weren
Zeiknatte schoenen en dijen
alsof 't ons niet kon deren
Op een adres boden w'ons
als drenkeling aan
Warme thee en een bed
en vooral een cv en dekens
Na middernacht pas
werden mijn voeten ook warm
De volgende morgen opnieuw
moesten z' in natte schoenen…
Met vulpen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 ochtend
in de schommelstoel zelf, als de vogels langs het raam gaan en de planten in de tuin heen en weer
Ze vraagt zich af wie haar zo wil zien
Ik zelf heb geen ideeën meer
Hoe ik de dam van mijn eigen meer
moet zijn terwijl het al overstroomt
Hun die zijn verbinden ons, omdat ze ons mogen ontvangen en keuren onze omgeving af
Ik zie nu pas…
Bulls Eye
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 Maar pas op voor de doorns:
ze blijven tot bloedens toe steken,
venijnig op de stengel staan,
tot de roos reeds lang verwelkt is
en het schip vergaan.…
The Peanuts
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
587 Ze waren al ruim tien jaar in ons land
Die 'elckerlyck', licht gefrustreerd maar lief
Aandoenlijk, hulpeloos en sensitief
Ik leerde ze pas kennen uit de krant
Die hond maakt volgens mij nog steeds furore
Hij 's wijzer dan de kinderen in de stad
Al droomt hij van de roem die hij nooit had
Zijn naam gaat in 't hiernumaals niet verloren…
Een kameraad
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
559 Dat wordt pas duidelijk als hij bloeit.
De hop, een snelle groeier.
heeft zich innig verstrengeld met
de ranken van de blauwe regen.
Geheimzinnig neemt hij zijn plekje in.
De oude vrouw glimlacht hem tegen.
De tuinman, die regelmatig komt
heeft hem nog niet gezien.
Heeft geen tijd om goed te kijken.…
Ecliptisch
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
491 Het 'hoofdgerecht' wordt angst maar hoop doet leven
Ziedaar, hij brengt u naar de overkant
Charon de transporteur der dode zielen
Vermits ge hem een muntstukw hebt betaald
Ja kijk maar uit, hij zit u op de hielen
Een loterij van seniorsenielen
Die worstelen met hun euthanasie
- Een eufemisme voor de zachte dood,
De welzijnszorg bij passé…
COMPONIST VLUCHT
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
481 naar het bos
waar geen klank meer in hem luidt
slechts volkomen stilte heerst
de bomen zwijgen stug
noden lui te liggen
opeens ritselt een braamblaadje
brengt een zacht fluisterlied
in het brein van de kunstenaar
doet benen juichen
in de huiskamer
springen vellen papier
wild om elkaar heen
talloze kleine zwaarden
houwen en steken
pas…
Vervreemding
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
601 Claus,
die was pas waus!…