5860 resultaten.
Wat zaait het leven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
510 De wintermaanden hebben gedragen en gebaard
hebben ons als voorjaarsboden aangestaard,
wensen nu eveneens met het daglicht te spelen,
al wilden krokussen deze zonnestralen al stelen.
De aarde is vol van al dat water door de stormen,
wil ze haar wil nu tonen in deze verschijningsvormen.…
Zonneweelde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
459 Kleine waterhoentjes
spelen in het water,
ze zijn helemaal in hun
sas.
Een mooi element is dat
wij de dag
mogen en kunnen
waarderen.
Verliefd op de zon,
dat moeten we
gewoon blijven,
want zonder haar zou
het merendeels
heel donker zijn.
Mooi is het als het
zonnetje blinkt
van zelfvertrouwen,
je wordt er blij van.…
BANKJE IN HET BOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
382 bijvoorbeeld over die oudjes die
bedaard op haar zitten te dommelen
over het hondje dat zopas met z’n plas
liet weten dat hij net voor hen hier was
de oudjes gaan er half in zitten denkend
aan de laatste regen – ’t is niet erg
ze dragen immers een regenjas
over de jongelui die aan elkaar op
haar zitten te friemelen en maar
wat lekker speels…
De vleug
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
362 jij kende
de patronen
die in de vleug
van het tapijt
verborgen lagen
antwoord op
vele vragen
een begin van
curieuze verhalen
die de sfeer
in ruimte bepalen
zo op het oog
is sleet de
belangrijkste
tekening maar
daaronder
woekert het spel
van veerkracht
en tijd naast gewicht
en emotionaliteit
significant in een
eerste impressie…
jij en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
418 zoals we steeds vervluchten
in elkaars verschillen en woorden
dan toch blijven hangen aan
het korte zinnetje “ ik hou van jou
dansen duizend vlinders
aan de aaneen geregen
jaren waar het lijden
eenkennig melodieërde
doch, het spel herenigde onze
fronten en bracht kennis
aan de macht van gewoonte
die jij trouw volgde
alsof de zomer…
Halve maan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Speel de fluit in ‘n heelal omvattende akoestiek
om de Koningin der Nacht mee te bezweren,
en weet van je wederhelft, doorzichtig maar identiek.
Onafscheidelijk, samen één,
als dochters van dezelfde moeder
varen jullie naar diezelfde einder heen.…
Onheilspellend gevoel
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
534 Om samen met mijn onzekere ik tegen mij te spelen.
Alsof er iets is dat er word gezegd alleen wel in delen.
Dus zoek ik daarvoor naar een realistische reden.
Niet dat het iemand anders echt kan schelen.
Ik ben dan ook de enige die dit blijkt te beleven.
Want het is mijn gevoel dat me kwelt onder de leden.…
Wij, hypocriete oorlogshitsers
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Nederland, ja Nederland
Doet met een fregatje mee
Oefenen met de Oekraíne
Een failed state, vol droefenis
Zaniken over de Krim
Die etnisch Russisch is
En als dit dure tripje klaar is
Gaan we naar de Chinese Zee
Om Xi Jinping te pesten
Houzee, houzee, houzee
Stel dat de Rus of Chinees
de Golf van Mexico in vaart
om met Cuba wat te spelen…
Alleen jij
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
514 je keek me aan
voor mij bleef
alleen jij als
schepping staan
de rest is gegaan
geboren uit
het spel der genen
waar dominant en
recessief beiden
naast elkaar bestaan
alleen in essentie
zal een van de twee
de optimalisering kans
krijgen en op eigen
gelegenheid verder gaan
ik heb je zien staan
in een vervlakkende
wereld de andere…
LICHT
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 offers roosteren
boven zachte vuren
een reis naar hoge hemelse vlakten
van euforie en wanhoop tegelijk
hoekige stormgoden gewapend
met kokers vol rechtlijnige pijlen
doemen in bruin-grijze tinten op
waar is boven wat onder en opzij
verre melancholische klankdichten
zweven over het landschap
mannen in driedelig zwart met
hoge hoed spelen…
ze leeft ( nog )
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 de wind die over de zeedijk
ons bevoer als vreemdelingen
op haar rug blies de klanken
van de door ons bespeelde
klankschalen over kwelder en Wad
zij, zij die de dood heeft geaccepteerd
leeft haar laatste momenten voor
vandaag aan mijn zij, spelen met
de muziek en de klanken de wereld
laten overgaan en wellicht
de hemel alvast voor haar…
Chapeau!
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
673 Ik hoed mij voor het plebs,
jan met de pet
Ik ben van huis uit paleontoloog
Maar speel sinds een paar jaar een jamboloog
Als figurant in een klassiek
ballet
Dus groet ik u hier allen zeer - chapeau!
Voor het canaille neem ik nooit mijn hoed
Noch capuchon of ijsmuts
als het moet
Maar groet ook ongevraagd driewerf chapeau!…
Jouw voeten pad
netgedicht
4.8 met 23 stemmen
424 elementen die
zich altijd anders
zullen voordoen
dan verwacht
in overgave ging
jij je gedragen
naar wat er
gevraagd werd
daarbij bleek
dat dag en nacht
niet alleen elkaars
tegenpolen zijn
maar dat zij dezelfde
verbindingen aangaan
zoals alle clusters in
elk omniversum
ook ik raakte
verstrikt in het
ongekende
machten spel…
Verknipt sonnet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
617 vergangen
Maar in de schaduw van
de landingsbaan
Zet in april een ram plots
een faux pas
Teugelloos verrijzend na
de pasen
Door zen te ademen al spelevarend,
Niet naar de letter maar
naar maakbaarheid
Liefdes kantelpunt - warme magie
Hoe kan zo'n lhasavlinder
zonder vleugels
In 't voorjaar op een middag
in april
Geurtjes speels…
De vergetelheid
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
468 op hen vitten hen
nu alles toestonden
mensen lijken weer
verbindingen aan te
willen gaan die langer
dan hun dates duren
om weer geluk te
vinden in meer uren
de vampiers zijn
ook terug ik zag
de bloedvlekken in
mijn eigen bed
kabouters hebben
daar weer geslapen
zij kwamen hun
slaapmutsen halen
die zij vergeten waren
er spelen…
Stukjes mystiek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
465 schepping
onbetaalbaar
is de rust van oude
kathedralen voor
overbelaste geesten
heilzaam de introverte sfeer
de verbondenheid van
de santiago gangers
die in het extramurale
leven van egotrippers
ver te zoeken is
bezoeken aan aardse
kruisingen van macht
en kracht lijnen
die knooppunten zijn
van het leven op aarde
het hele amoureuze spel…
Onze beschaving
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
428 ik heb ze
teruggevonden
de bewegings-
patronen die
aan vroegere
tijdperken waren
gebonden zoals
het sluipend gaan
laat geen voetstap
haar of stukje
huid na als duiding
van jouw bestaan
net als de dekking
door schaduw in
de open vlakten
nabij de bosranden
in het spelen met
wind en wolken
kun je ongezien
verder komen dan
je ooit…
Het eerste contact
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 en in de tas
hij en zijn vriend
samen in de klas
schermpje is bijzaak
doet niet meer mee
samen kunnen zij
de weg wel dromen
naar gezelligheid
met z’n twee
ze hadden
van die bekkies
ogen in wazig
vaag blauw
als voorbijgaande
luchten met
onderkanten
donker grijs grauw
zij in de rij van
lamlendigheid
ieder in zijn
eigen spel…
Si je veux
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
547 hij
teder en zacht
en zag haar voor
en onder zich
en raakte in
zijn stoutste
fantasieën
nog nèt niet
het spoor bijster
maar wel bijkans
van de kook
toen hij zich afvroeg
of haar si geen
ja was maar een als
'Is that a yes
or no,' vroeg hij
in 't paradijs
van 't dashboardlicht
'Ik meen toch altijd
wat ik zeg, spel…
Levensbeschouwelijk
netgedicht
3.6 met 35 stemmen
402 zonder directe
sturing te leven
en alles wat wij
niet weten te
moeten vragen
proberen of
ondervinden
wat zijn de
belangrijke
zaken die leven
buitengewoon
interessant en
meer dan uiterst
aangenaam
kunnen maken
onderzoek van de
levensbeschouwelijke
stromingen is een must
waarbij ouders bij
mens en dier een
belangrijke rol spelen…
De stormen zijn voorbij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
401 De kind’ren spelen zoals vroeger buiten
en buren blijven even staan.
‘'t Is alles heel eenvoudig heel geduldig:
hoe kon het ooit zo anders zijn?
Maar ieder mens draagt dromen menigvuldig:
gewoon maar leven is te klein!
Toch komt doorheen de jaren steeds meer stilte
en leert dit hart een pelgrimslied.…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Zijn zang is niet van groot vertoon,
maar dartelt speels door morgengloren,
een stroom van klanken, licht en lucht,
waar stilte nieuw wordt uitgevonden.
O kleine karekiet, zo vluchtig,
zo trouw aan riet en zonneschijn,
jouw lied laat water zacht weer ademen,
en maakt de wereld even klein.…
Bach op repeat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
272 met vrije vallen en ongelimiteerde adders
onder het bloemrijke gras waarin ik eindig
venijnig de kilte van het huis vol verleden
de stille grond waarop teveel werd geleden
door beek en dalen schreeuwen en bestaan
instaan voor de vele geprojecteerde gezichten
op het doorschijnende masker van de dichter
waar nieuw licht van iedere dag vrij spel…
Wijsneus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
318 We kijken niet ondanks de wrijving,
maar om het schuren
van stem en geest,
omdat many people are saying
dat dit het spel moet zijn.
De wijsneus wint geen waarheid —
wel aandacht.
En noemt dát winnen.…
waar tijd niet raakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
370 geen grote sprongen
eerder wiegen
zoals gras dat weet
wanneer het buigt
en wanneer het blijft staan
ik loop door dagen
die ouder worden dan ik
hun randen rafelen
maar mijn blik blijft licht
tijd probeert mij te tellen
legt jaren op mijn schouders
legt woorden als vroeger en later
voor mijn voeten
maar zij raken mij niet aan
ik speel…
WILDGROEI EN BOUW
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
280 Als onkreukbare vorst schouwt hij langs de dijk
aan rivier de Mark, is voortdurend gereed
tot waken bij spel van vreugde en leed
in zijn klein, beschermd, niettemin ruim rijk.
De boomkroon verspreidt moed voor het leven
in ruig struweel, op moeras, waar nesten
van bos- en waterdier hun zorg geven.…
KWELGEEST
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
183 Hij speelt een gevaarlijk spel.
Maakt het leven tot een hel.
Nare gedachten spoken door het hoofd.
Van elke realiteitszin beroofd.
Het speelt me telkens weer parten.
Alsof ik een goedkope film zie starten.
Pijnlijke fragmenten maken het verhaal af.
Met mezelf in de hoofdrol, dat is straf.
Amanzimtoti…
Wilg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
191 Ik lag op die hete dag onder de wilg
Ze noemen hem treurwilg
Ik wil dat hij Fleurwilg gaat heten
Zijn blad waait speels
Hoeveel blaadjes hij heeft?…
rotatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
133 vlak dat in graden
van recht naar staand in ongelijke
hoeken wordt verdeeld, niet dat ik
de waterpas heb laten vallen, maar
het luchtbelletje weet zich van
geen “ middenstand “ meer
het zoekende in de wijsheid van wanhoop
legt varianten bloot die me sterken
door nieuwe latente vermogens die
krachtens alle lentes me de bloei
en groei het spel…
Parade
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
161 het is een spel van komen en gaan
alsof men telkens van schaduw wisselt
waarbij men zeker niet zonder het lijf van de ander kan;
zij een vrouw, ik als man
.
het is vaak zoeken naar kwetsbare plekken
wijl de blik in de ogen gevangen zit achter het stalen gaas
en gewaar ben van mijn parade en haar riposte
.…