8947 resultaten.
Rond
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
299 Rond zijn je gedachten
Rond is je zomer
Nachten
Rond zijn de appels
Rond zijn je veren
Rond zijn die je beminde
Rond is de potlood in het vet
Rond is de grimas in je gezicht
Rond is licht
Rond is het huis waar je viel
Rond is de wereld en een beetje fragiel
Als de lucht ronduit een ventiel
Rond is de aarde
En de maan
Laten…
Kruiper
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
249 water uit de hemel daalde traag neer op het veld
en de oevers van de milde meander
had gestaag iedere druppel geteld
stoffig was wel het zandpad waarover ik liep
het zal dagen kosten deze droogte te vergeten
ik ontmoette een uitlaatgenoot en riep;
ben je al door een adder gebeten
het is sporadisch dat ik die kruiper zie
eerder wel, doch ver…
De aardbei
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
449 De aardbei maakt met zijn heerlijk frisse, zoete smaak
je smaakpapillen heel erg blij
Maar heeft helaas toch ook een keerzij
Want niet alleen maar verse aardbei is het ingredient
Helaas bevat hij ook vele pesticiden
Die er niet zomaar af te wassen zijn
Erg schadelijk zijn voor kwetsbaren, zwangeren en kinderen nog klein
Men had het gebruik hiervan…
Over dichters - Lieke Marsman lezend
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
333 Schreef nooit een vers.
Maar hoe die
naar de dingen,
naar de wereld,
keek.…
Sonnet 17
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
181 Wie gelooft mijn vers ooit in de toekomst,
Als het bol zou staan van heel uw aanzien?
Zelfs goden weten dat dit als tombe
Uw zijn verbergt, half uw wezen beziet.
Als ik uw ogen schoon verdichten kon,
Uw charmes cijfermatig opsommen,
Dan zal men zeggen: ‘Hij die al verzon;
Hemelse schoonheid zou hier verkomm’ren.’…
ZEGEN NA BRAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
274 verdrijft alle wolken
laat aan het effen blauw
haar plaaglust glanzen
denkt wellicht de grond
te doen barsten en planten
tot vodjes doen krimpen
zorgt voor eindeloze dorst
het onweer van de nacht
daalt neer als weldoener
donderslagen berispen
de algehele droogte
bliksems blinken op
als lichten vol blijde hoop
regendruppels tikken
als ver…
Laat je me?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
71 Op de vloer luister ik
naar jou, ver weg in huis
de geluiden blijven onderweg
ergens hangen - je bidt
als een vogel en ineens
duiken er vragen op
mij, die me verlammen
(Soms zijn het jouw handen
..om mijn borsten of jouw mond
..jouw zuigende mond)
Het plafond is leeg, niets
te zien, alleen te voelen
maar ik geef geen kik
Ik hoor jouw…
TIJDLOOS GEDICHT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Is de tijd te dichten?
Iets zinnigs over te zeggen?
Iets te schrijven wat beklijft?
Dat is nog maar de vraag!
Over tijd kan je wel denken
En maximaal overdenken
Neem daar de tijd voor
Dat is geen vraag, dat is een weet!!
Want wie de tijd neemt
Ademt de tijd
Leeft tijdloos!!!…
Jouw glas
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.254 nog voor herinneringen
al te ver weg, maar nog zo mij
geef mij een aanrecht vol met glazen
waaraan je met je lippen zat
geef mij m'n steeds weer blij verbazen
dat ik van jou hou en ook dat
het nooit echt zeker zeker-weten
het nooit echt zeker houden-van
voor ons de maat is bij 't meten
maar als het anders was, ja dan...…
Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten
poëzie
4.2 met 12 stemmen
1.904 Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten,
* Midas' barbier, Midas' beschaamd verdriet:
Hij groef een afgrond ver van 't stadsgebied,
En borg 't geheim onder een berg van kluiten.…
De nacht-trein
poëzie
3.2 met 8 stemmen
4.784 Maar, de nacht-trein gloeit:
traan van Laurentius in augustus-nacht,
glimworm in een ver veld,
goud-meteoor
die onder de blauwe nacht-boog snelt.
De nacht-trein zit vol mensen
die dromen, waken, denken, wensen
en vooral met pijn iets verwachten:
zij rijden dagen, weken, nachten
op de brandzwarte bol der aarde.
- Is God nog ver?…
Over koffie en passie
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.435 Ze wordt niet graag gewekt
op haar vrije zondagochtend
maar wel als ik het doe
met mijn methode, haar bekend
Ik zet een verse kan koffie
doe wat broodjes in de oven
glaasje jus d'r bij, hard gekookt eitje
en loop met een vol dienblad naar boven
Daar aangekomen zet ik een muziekje op
"I get by with a little help from my friend"
Ik…
Magie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
989 kruipt kan ik me laten gaan
Een gevoel alsof het door een engel is gegeven
Als de kracht van de zon voel ik me machtig
De warmte zorgt voor ontspanning onder de huid
De wereld te klein, een gevoel zo krachtig
Zwart is wit en donker is licht als ik de ogen sluit
Als de maan bij nacht is er licht in mijn leven
De dagen waren lang en oneindig ver…
een droom
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
598 in je armen hield
Ik kijk naar de jaren die we samen hadden
op onze reis, je liet me zien dat het oké is me zelf te zijn
jij die nooit aankwam
Je zou nooit arriveren in mijn armen, geliefden die verloren waren vanaf de start
ik weet zelfs niet welk lied je plezier doet,
ik heb het opgegeven te proberen
al die immense gedachten, hoe ver…
Onrust.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.358 heel ver van ons
Zwalpt hij op de baren;
En wie weet waar of zijn schip,
In gevaar van nacht en klip,
Thans mag henenvaren!
- Moeder, hoor, de regen plast
Klettrend op de ruiten.
- Och! ons hindert nacht noch wind;
Maar hij is op zee, mijn kind,
In den stor daarbuiten.…
Verrijking
hartenkreet
2.4 met 9 stemmen
650 Strelende klanken
gegoten in rijm en vers
foto afgedrukt.
O Poëzie, lieve vriendin van dromen
laat me meevoeren op stroom van verlangen en
liefhebben opdat ik kan varen met meewind langs kabbelend
water waarop ik kan genieten van vergezichten en gezichten; horizon nabij.…
Nocturne
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
452 Betovering en verwondering beginnen te ontwaken
uit hun slaap opdat ze zullen rijzen in een land hier ver vandaan
Een onbekende bestemming waar ik op weg naar word ontvoerd langs wazige
wandelpaden en wonderlijke fantasiewerelden van waar het einde nog niet is geschreven.…
Uit mijn leven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Badend in een stukje water laat ik me verwennen
door haar puur en zuiver waarbij de verschillende vormen van
angst, bekommernis en onzekerheid van de afgelopen tijd worden vergeten
zowaar opgelost in het luchtledige zodat verse krachten en prachten worden ingeademd.…
Onderweg naar Kerstmis
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
572 Hoe melancholie en weemoed van een afgelopen herfst hun
gevoelens inruilen voor een winterse verstilling die steeds meer diep
onder de huid begint te kruipen, het hart en ziel als eindbestemming waar ook
sporen van een geloof, hoop en liefde kleven, eeuwige vrede ergens hier ver vandaan.…
Als de avond spreekt
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
497 Betovering en verwondering beginnen te ontwaken
uit hun slaap opdat ze zullen rijzen in een land hier ver vandaan
Een onbekende bestemming waar ik op weg naar word ontvoerd langs wazige
wandelpaden en wonderlijke fantasiewerelden van waar het einde nog niet is geschreven.…
Kom Binnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
355 Met veren die missen
op de plekken waar ik het koud heb gekregen.
Met geplukte vleugels
die niet meer kunnen spreiden
zonder pijn.
Ze zijn zo koud.
Nog steeds.
En toch —
ze waren ooit warm genoeg
om te delen.…
Alsjeblieft
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
874 en mocht het niet met wetten lukken
dan vraag ik vroom de hulp van god
die mozes zendt met dit gebod
verscheur elk vers in duizend stukken
te vrezen echter valt dat woorden
gezang door Morpheus ingegeven
de wreedste dictatuur zal overleven
want niemand kan de taal vermoorden
daarom vraag ik, dichters, stop
hou alsjeblieft vrijwillig op…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
725 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd
en…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
702 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…
Als
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
3.855 overgegeven aan de tijd
ogen vol van herkenning
lichten op alsof
ze wordt bevrijd
uit een innerlijke strijd
Ik plant me naast
haar neer en we
luisteren naar elkaar
als de ander vertelt
luisteren heeft ze
altijd al gedaan maar
woorden gaan voor haar
nu te snel
Zij is voor mij
de goedheid zelve
liefde draagt ze
bij zich uit een ver…
Vangnet .....
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.237 Dans duister dans,
waar lichte voeten net
de grond niet raken
en ijle lucht kou opvangt,
schenk ik jou mijn lach
pluk ooit verloren zinnen
uit verdwaalde lucht,
zucht uren naar morgen,
blaas wolkjes naar onze tijd
samen klimmen we hoger,
tot onder de regenboog,
daar waar gekleurde letters
liefde dichten, schrijven
veren hemelsblauw…
Nuchter belicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.066 De satelliet Solar A
In een hoge baan om de aardkloot geschoten
Belicht de straling
De hete streken in de heliosfeer
Ontastbaar voor het bloot mensenoog
Gezeefd door de dampkring
Astronauten nemen als eerste waar
Aan boord van hun hemelse huls
De film in de ver reikende lens
Versmeert het detail
Door verstrooide straling
Later vond men…
In het bos
gedicht
3.7 met 25 stemmen
10.773 geen suggesties
gewekt, er wordt niet geveegd maar gestreeld
eerst worden stammen van bomen gescheiden
dan bladeren van scherven, pluisjes van stof
de eenvoudige gebaren boezemen iets in
waar het klaar is, lijkt nog niets begonnen
intussen vertrokken de sprokkelaars vanzelf
boog het zoekteam zich boven een vennetje
te ver…
bloed hebt in je bek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
819 waar prooi is
duiken gieren
alleen wilde
dieren sterven om
de evolutie te beërven
zie de vogels
roerloos ver in de
savanne waar hitte
wordt gespannen tot
een klaterende donderbui
jij vreet de woorden
kaal van mijn verhaal
strekt je lange nek
de letters proef je pas als
je mijn bloed hebt in je bek
jouw vraatzucht trekt…
Wachtend op een schreeuw
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
739 Woestijnen reiken horizonnen ver
tot waar de prooi gestorven ligt
als zand tot stof gemangeld
ogenschijnlijk lijkt de aarde dood
maar in de diepzee kiemt nieuw leven
in het licht dat moeder aarde straalt
het toeval neemt zijn kansen waar
stort bui na bui op elke rotspartij
tot kolkende stromen over kale akkers
mossen kleuren al wat…