8214 resultaten.
Non Ego
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
411 Met dank aan Bontje voor zijn snelsonnet
Hij heeft noch Poetin noch zijn mensenbroeder
Baudet ditmaal in 't zonnetje gezet
Terecht, het is de dag van onze Moeder
Het leed van dit gemis laat hij verzachten
In plaats van mij heeft hij Mei
in gedachten
________________________________
EGOLOOS
Al zijn we 't "Ik"-tijdperk allang voorbij…
Remmende voorsprong
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
576 dankbaarheid drukt
in de wollige
melodie van de
windregenbogen
kleurt het mystieke
spel van lichte tonen
waarbij het totaal
aan frequentie wit is en
decibellen stilte benaderen
waar in het aardse
extremen elkaar
naderen breken
decennia lang
verbindingen en splijten
naar nieuwe structuren
de remmende voorsprong
zijn we al lang voorbij…
Vreemde
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
523 We praten dagelijks via de chat
maar mocht je me ooit tegenkomen
Loop je me dan nietszeggend voorbij?
Je laat me denken, lachen en zingen.
Dingen laten zien met mijn ogen dicht
Hoor je stem fluisterend in mijn oor
laat mijn hart onverhoopt springen.
Maar hee vreemde, ik weet dat ik je ken
zelfs met mijn ogen dicht.…
shika sembei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 Nara
de vrije herten
ze steken over
bij aangelegde plaatsen
de stad is van hen
snuffelend op zoek
naar zaken van hun gading
al het eetbare
ze worden verwend
boodschappers van de goden
werden brutaaltjes
hebben alleen oog
voor steeds meer hertenkoekjes
de sikaherten
slechts shika sembei
voor edele boodschappers
het sacrale voorbij…
Vossiusgymnasium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
488 unieke jaren zijn voorbij
stil vervaagd uit mijn bestaan
gezonken in het wassend tij
yuppenschool in deftig zuid
mijn plaats onder de zon
nog heug ik mij het belgeluid
als 't eerste uur begon
stemmen die ik nog kan horen
in vage dromen van weleer
uit tijden die mij sterk bekoren
maar antwoord geven zij niet meer…
Het netwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Om iets te doen te hebben
poetst de bediende de pompen
In het bos is het al donker
Hier blijft het licht, open
als je even wacht
tot hij zijn bed uit is
Maar dat hoeft hij 's nachts niet meer
De dorpelingen tanken overdag
en passanten rijden voorbij
De economie blijft bewegen
Het land, iedereen, leeft dank-
zij het netwerk (het concrete…
Erfloze nalatenschap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
543 De lente neemt een einde nu
De zomer, zelfs de herfst hangt aan het gras
Begint naar ooft te ruiken
De eerste schok van de nacht is wel voorbij
De blik is op de sterren soms en nu
Ertussen.…
ieder woord
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
409 hij leest de krant
dooft zijn peuk
ruikt de geur van
Lancôme Poême
hij is bang
voor grote gevoelens
koelt ze af met taal
blust de woorden
hij houdt afstand
typt schrijft streept
schraapt beent uit
staart naar buiten
zijn taal staat stil
bij wat voorbij is
dichterlijk plaatst hij
de dingen buiten de tijd
wat is gebleven…
Het foutieve grijs
netgedicht
5.0 met 176 stemmen
453 ik wist nog
hoe jij binnen
kwam en alle
kleuren verschoten
wat overbleef
was in het
foutieve grijs
gegoten
waar vroeger
speelsheid in een
lach overheerste
schokte en bibberde
stramheid
minutenlang
tot ver voorbij
deur en behang
nooit waren zij
met stomheid
geslagen er kletsten
altijd wel wat dwazen
jij gooide het met
ellende…
Villa leo
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.128 In het bijna voorbije jaar is er geen huis zo vaak op Funda bekeken als dat in Blaricum van Paul de Leeuw.…
HOE BLIJ ZIJN WE NU
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
647 hangend
in mijn eigen stoel
in mijn eigen huis
voel ik me goed
valt blijheid te beleven
warmte droogte behaaglijkheid
vrede zoals het voelen moet
maar daarbuiten is veel van
wat de mens is en hem aangaat
van wanhoop vergeven
en toch ben ik blij want het is hier en
mij niet aangepraat en is mij nu gegeven
dus ben ik het want het is zo voorbij…
De maat genomen
netgedicht
5.0 met 106 stemmen
479 wolken klonterden
waar zij vroeger
statig dreven
voorbij verre
luchten zonder
ooit bevuild te zijn
zij bonkten
hun onlusten in
ronkende donders
en schichtten valse
bliksems met
gevaarlijke kleuren
uit de aarde
kroop angst als
mens verterend
ongenoegen
uit het diepst van
stinkende riolen
in een wereld
die zijn balans
verloren…
Echo
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 slechts
een pure illusie
beiden empathisch
en hoogsensitief
platonisch poëet
narcistische nimf
badend in zuivere
bron van koud water
verwarmende woorden
van liefde, idylle
waar enkel haar blauwe
vlinders gedijen
Zij is voor hem denkt hij
en hij voor haar hoopt zij
hij hoort haar smachten
heel vaag even maar
voorbij…
September
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
593 de zomer was niet groots
zoals in het gedicht van Rilke
nu schaduwen langer worden
en dagen kort
ik moet geen huis meer bouwen
ben alleen wanneer ik het wil
zal lezen en - waarom niet-
misschien oldschool Briefe schreiben
en wandelen in lanen en parken
zien hoe daar
die Blatter treiben
en alles weer voor najaar zwicht
mijmerend over voorbije…
MET DE AUTOMAAT IN DE FILE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 'T Was zeker geen norm in 1974
slagen in een DAF voor je rijbewijs
Daarna verplicht 1 jaar automaat
't was truttig en ik ervoer schaamte
2024 : de automaat de schaamte voorbij
'WEG VRIJ VOOR DE AUTOMAAT'
Kopt het AD van 9 oktober 2024
en het grootste voordeel is
In de file rijden!
of dat nu 'n vooruitgang is?…
Winterklaar
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
524 nog is er
het speelse
gefladder van
jonge blaadjes
op ondeugende
vlaagjes van de
lichte lentewind
toch zullen ook zij
binnenkort de koelte
van het zomers groen
moeten dragen
nu nog in hun kleurig
fleurig herfsttapijt veeg
en opruim al voorbij
alles is afgedekt
ook de kleine knoppen
winterklaar verpakt
in afwachting van licht…
thuiszitten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
535 woorden gaan voorbij,
ik wil ze graag begrijpen,
maar ze overspoelen.
te groot, veel te druk,
in de klas verdween ik stil.
verdwaald in mezelf.
diep in mijn dromen,
buiten lachen, samen zijn.
als vriend en leerling.
hoor je mij soms fluist’ren?
reik je hand en blijf dichtbij,
tot ik zelf kan spreken.
ruimte, tijd en liefde.…
Lege stoel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
348 Het is stil in huis,
Alleen de klok tikt de tijd voorbij,
Nooit meer die stem van die zij,
Het huis maakte m’n thuis.
Ook haar geur ontbreekt,
Verder ademt alles haar zijn,
Van meubels tot en met ’t gordijn,
Het zijn én niet-zijn zo steekt.…
Half licht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
279 Alleen, in de lege filmzaal
tussen de tapijten
mijn ogen in half licht
gesloten, rug en dijen
stevig in de stoel op reis
door de gonzende ruimte
van het drukke verkeer
van in- en uitvoegen
in de verte en ergens
glijdt er een liedje voorbij
- vertrouwde emoties
op afslagen zonder bestemming
rondgaand in het wegennet
Daarom en omdat…
Nada komma zero
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
775 De grote radler van
krombach & zoon
is de waarlijke sorbito
onder de bieren
nul komma zero,
nada alcohol
het is even slikken,
de hell komt voorbij
spoel de smaak van papillen
met gruppo sportivo
en lawaaidruktemaker
zwartharige rammstein
voor 'n boerin heel apart
doch een boerenzoon
kent nada en zero
als gero zilmeta
het…
ZOEK VOORAL NIET DE ZIN VAN TIJD!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Soms is de tijd
niet vooruit te branden
blijf ie hangen
in je negatieve spiraal
soms schiet ie
je schaterlach voorbij
als een bliksemschicht
onmogelijk te vangen
de tijd is de tijd
en soms neem je de tijd
krijg je wat extra tijd
of zeg je: "Nu is het mijn tijd!…
Thuiskomst
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
488 De hemel waait voorbij
alles raakt vanzelf zoek.
Een kraai landt op een tak
wolken herhalen zich in een waterplas.
En altijd is daar het verlangen om de zoutvlakte
te bedaren met zacht wuivende gebaren.
Getemperd licht valt door de ramen
een broos engelenkoor zingt de tranen dichterbij.…
over leven en dood
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
767 nu het smeltwater de sneeuwvelden verlaat
worden de doden zichtbaar
niet iedere dag is gegeven
de grijze haas spitst zijn oren
de rivier door smelt- en regenwater gevoed
stroomt groots voorbij
een traag wiekende vogel suist in de grijze lucht
boven rode kalkstenen heuvels krassen kraaien
in het dal groeien uit de beschadigde knoesten…
sterren zonder waarde
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
478 de vele verbroken beloften
ver voorbij de zeven sloten
doorgestoken en achteloos
verstrooid als bedoelingen
als maaiende bewegingen
boven gladgestreken gras
als het weggeblazen blad
in de hoop aan de randen
belandt door omwenteling
na de wisseling van tijden
geleidelijk aan als compost
glorieus en verlost vergaan
onder anderen en de…
Spielereien I+II
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
286 Ik zei
dit stopt nooit
maar nu
is het toch echt voorbij
alleen haar hand
gloeit nog na.
__2__
Deuren sloten ramen
licht dat meebewoog
gelijk met het vertrek
maar de schaduw bleef
hangen aan haar haakjes
in die verstilde hoek
waar ik nog altijd zit
blijf vasthouden
aan trouw.…
Moeder van een niemandsland
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
338 Moeder van een niemandsland
Dagboek van een vergeten god
Er staat in het dagboek geschreven
dat hij in een verlaten grot woont
Moeder voorbij de horizon
Ik wens je zonneschijn
nieuwe wensen voor een gelukkige lente
zodra je weer in mei gelooft
de maand die we vieren
en onherroepelijk verklaren
dat je in staat was om te baren
O moeder…
transitologie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
216 Buiten schuift een landschap voorbij
dat zich gedraagt als een herinnering
die nog niet heeft plaatsgevonden.
Een man tegenover mij
probeert zijn gezicht te ordenen.
Hij faalt, maar op een manier
die bijna geruststellend is.
De ruit fungeert als grensobject:
zij laat slechts door
wat niet te dichtbij komt.…
De Sterrennacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
69 Soms schiet er eentje snel voorbij,
een klein geheim voor jou en mij.
En wie omhoog kijkt in de nacht,
voelt hoe bijzonder stilte lacht.
De sterren waken tot het licht,
van een nieuwe morgen zich weer richt.
Zo vertellen zij keer op keer,
dat schoonheid vaak schuilt in stilte en sfeer.…
Wachten op het ruimen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
70 Onder een wirwar van wegen
verdwenen de lanen
naar de roestige poort
overvleugeld door de witte
marmeren trappen waar hemel was
Nu is het wachten op het ruimen
van de Nieuwe Begraafplaats
achter de wal van de stad -
voorbij de Elysese Velden
.....waar mussen zich tegoed doen
.....aan brokken brood en de duiven
.....niet durven met verscholen…
ALS IK ALLEEN VERDER MOEST GAAN.
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.920 ik heb geen werk, ik zit altijd thuis,
ik ga zelden nog naar de kerk, ik zit te vaak voor de buis,
ik pieker te veel, ik rook als een schoorsteen,
ik laat niets van jou heel, ben soms door en door gemeen,
ach het is niet eerlijk,
ik loop jou zomaar voorbij,
maar schat ik vind het heerlijk,
als jij even zit, hier naast mij,
WANT JOUW MOOIE…