Hartenkreten over emoties

ik staar naar een lege kist, en ik zie mezelf al liggen, later kan ik zeggen dat ik eigenlijk al wist, dat het vandaag moest zijn... Het fluweel langs de zijkant voelt zacht aan, en ik wen al een beetje, vandaag is het tijd om te gaan, en later kan ik zeggen dat ik dat eigenlijk al wist... Ik stap er al vast in, ik hoef nu alleen nog maar…

Gewikkeld in overmoed, in drang, ben ik toch stiekem een beetje bang, maar overspoeld door het onvoorspelbare, zal ik toch deze weg bevaren, en wie mij stoppen kan, zal niet bestaan, ik zal hoe dan ook verder gaan, verschrikking, verbazing en onenigheid zullen mij passeren, maar ik zal dit moeten tolereren, want ook geluk, blijheid en passie…

ongetwijfeld maf vraag ik mij dikwijls af of de Eeuwige met ons speelt ons in groepen heeft verdeeld hoe anders te bevatten dat ene, dat zuivere, datte herkenning, verhelderend als licht als ik een ander bezie, maar tevens mijn gezicht…

Ik kan je niet beloven, dat ik je voor altijd mis, ik kan het je doen geloven, maar stel dat het niet zo is... En ik kan je niet zeggen, dat ik voor altijd van je houd, ik zou je de woorden kunnen opleggen, maar stel ik ben je niet trouw? En ik kan je ook niet alles geven, want misschien krijg ik dan spijt, want als onze liefde niet was…

Laat me mijn eigen gang toch gaan Waarom mag ik niet naar buiten Vanachter een bureau met computer Kijk ik door de beslagen ruiten Laat me toch even naar buiten Ik wil door de stad heen lopen Ik zit achter beslagen ruiten Wil een bak koffie kopen De klok slaat twee uur De energie reeds in een toetsenbord verloren Werklust…

In een diepe schaduw verlies ik alle kracht Maar er is altijd een zonnestraal die het ijs doorbreekt En steeds weer de nacht verteert Jouw warmte doet het steeds weer Hoe dichter ik bij jou ben Hoe lichter ik de wereld zie Jij doet het steeds weer Zonder vragen, hoe komt het weer…

Een knuffel is zo fijn een knuffel voelt zo goed een knuffel omdat het mag en niet omdat het moet Een knuffel geeft je warmte van twee armen om je heen even met z'n tweetjes even niet alleen Een knuffel kost helemaal niets Ja, een minuutje van je tijd maar het geeft je zoveel kracht om weer door te gaan in de strijd.…

Sorry mamma, Ik wou je niet boos maken, ook al weet ik niet wat ik heb gedaan. Sorry mamma, Je moet niet gillen wat ik je ook heb aangedaan. Sorry mamma Ik weet het ik ben stout. Sorry mamma Ik wil alleen maar dat je van mij houd. Sorry mamma, Ik weet ik ben waardeloos Sorry mamma, Wees alsjeblieft niet boos. Sorry mamma, Alsjeblieft mamma…

Vandaag ben ik opnieuw begonnen Een nieuwe weg aangelegd Want ik liep in zeven sloten Het woord ja te vaak gezegd Nee is gewoon beter Nee past in mijn schoen Nee is als een veter Nee dat moet ik doen Nee strak aantrekken Nee is koel Maar ja smaakt zo lekker Het geeft een goed gevoel…

Alles heeft zijn eigen waarde Mensen kijken, mensen praten Ik heb eigenwaarde…

Ik kijk in de spiegel Schraap nog een keer mijn stem Rook wat sigaretten Ik kijk heel adrem Ga je genieten nu? vraagt de bassist Daarvoor is het nu tijd Ik kijk door de coulissen Dit is de gelegenheid De muziek heeft gerijpt Tijd om te proeven De lichten gaan aan Mijn bed is gespreid Ik zie een deken van mensen Die trek…

Vermakelijk wil ik door het leven Artistiek zijn wil ik beleven Ik geef mezelf een zeven Om aan een acht te kunnen kleven Ik ben alleen niet met zijn tweeën Reacties zijn onstuimig, maar geven mij leven Vermakelijk puzzel ik, ik kan zweven Ooit zal ik aan een negen kleven Vermakelijk droom ik van een tien Ik heb het trucje al zo…

Toen je zei dat je dacht dat je wist wie je was dacht ik ik wou dat je was wie je denkt dat je bent…

Je hebt het zo niet in de gaten je bent ruim vijftig ouwe knar Je moet het een en ander laten Je bent een beetje in de war Je vergeet ook dingen, dingen van vandaag en ook van toen En op een onbewaakt moment heb je met jezelf te doen Met je leesbril zie je beter Maar je geeft het niet graag toe Het beste is er af en je bent wat sneller…

De illusie die ik nu bewoon Heeft vrolijke gezichten En overal waar ik haar vertoon Oogst ik goede berichten Krampachtig bijna houdt zij buiten; Tijd, belang en stil verlangen Maar door haar vriendelijke ruiten Kijken zij broos, als toch gevangen De illusie waar ik nu in woon Doet mij er aan geloven Zij die mij als de wijste kroont En…

Ik verlies mijn denken aan mijn dromen Aan hoe het eigenlijk is Niets van wat er nog gaat komen De toekomst is en blijft gegis Ik verlies mijn hart aan duizend dromen Niets is zo erg meer als ik het voelde Niets ging zo ver als ik het liet komen Illusies probeerden het bedoelde Maar ik win mijn ziel terug... Het is zoals het lijkt, Het…

Als een vogel Gewiekt Gekooid Gedoemd tot een leven Alleen Afgezonderd Beroofd van z'n Vleugels Vrijheid Wie opent een deur Terug naar de onschuld Die voor jou is vergaan?…

Dansend in een lege straat, zo vrij als het maar kan, gekleed in een wit gewaad, daar sta ik dan. Een meisje met blond haar, weet nog niet echt veel, k doe gewoon alles maar, omdat ik het zo wil. Kijk daar ben ik dan, zoekend naar wie ik ben, wetend dat ik me niet vinden kan, omdat ik mezelf al ken. In die lege straat alleen, dans…

Onwerkelijk, het gevoel nu je er niet meer bent Onwerkelijk, het gemis dat nooit meer went. Onwerkelijk, de leegte nu je niet hier naast me ligt. Onwerkelijk, in mijn gedachten zie ik je nog steeds gezicht. Ik wou dat ik je kon aanraken, nog een keer jou armen om me heen kon voelen Ik wou dat ik je kon vertellen hoeveel ik je mis En wat anderen…

kleine eeuwig brandende vlammetjes een baken van zekerheid wetende dat zij er altijd waren om licht te geven in de duisternis om warmte te geven in koude tijden zachtjes flikkerend in een plotse windvlaag maar onverstoord verspreiden ze hun licht klein doch standvastig weerstaan ze alle testen van het leven voor niemand bang…

Fouten mag je maken, mits ze niet enorm zijn, ze kunnen meestal wel hersteld worden, dus maak je geen zorgen, want een ding is zeker, er is altijd weer een morgen, waarin je weer kunt proberen, je foutjes te repareren, en tja, lukt dat ook niet, denk dan gewoon van elke fout, kun je wat leren?…

M’n kleine kind, vragend, om een glimlach van die één. Hoe klinkt het dan? Weet ik als ik vind? Welkom zijn M’n beste kameraad, gewapend, met stok en hond. Hoe kan ik zien? Herken ik als het voor me staat? Welkom zijn M’n bange vrouw, gevlucht, voor wapens en levende demonen. Hoe zal ’t smaken? Is dit wat ik hopen zou? Welkom zijn M’n oude…

Vertragend schikt zich de leugen ontsprongen aan een vuige list gedrukt door een vuistdikke stempel existentie voordat ik wist Warempel…

Als een mens niks te mopperen zou hebben, en de kranten zouden vol staan met leuke dingen, 't nieuws zou met lachsalvo's gebracht worden, waarover zouden we ons dan nog moeten opwinden? DUS: Als ik niet mopper, moppen lees, alleen maar lach, wat heb ik dan 't meest? Precies, ik heb geluk, geluk dat ik LEEF!…

Ik heb nog wel gelachen maar gister had ik pijn Moet ik vanavond huilen hoe zal het morgen zijn Ik leef met heel veel vragen veel leugens en verdriet Ik ben te laf om iets te zeggen nee echt dat durf ik niet Vaak ben ik bang en eenzaam en voel ik me alleen Toch gek, want ik heb zoveel lieve mensen om me heen Kwaad op heel…

Arisen from nothing, Awoken by something. Me not knowing, Just overcoming. It's hidden inside, Slitting my mind. Sometimes it comes out, A part of me dies.…

Genoeg nu, het is over Ik ben leeg, ik wil niet meer Laat me gaan schat Laat me vrij, voor deze ene keer Gevangen in jouw armen Zo sterk om mijn lichaam heen Waarom luister je niet naar me Ik moet weg hier, meteen De liefde die ik voelde Is er niet meer, het is weg Het is niet meer dan logisch Dat ik vaarwel tegen jou zeg Al kan…

jouw handen hebben mij zo vaak gedragen jouw lippen hebben mij zo vaak gekust nu tel je stil de uren en de dagen en bent je van de wereld niet bewust jouw ogen konden mij van alles zeggen ik teer nog op de liefde die je gaf het is niet zo eenvoudig uit te leggen maar wat ik voel neemt niemand me af soms kan je nog genieten van het kleine…

Ik ben alleen. Iedereen ligt op bed, Hij deed weer eens gemeen, Soms is het echt geen pret. Soms denk ik ga toch weg, Maar waar moet ik naar toe? Dus gebeurt het weer eens dat ik mijn grens verleg. En voel mij ontzettend moe, Toch kan ik niet slapen, Het maalt maar in mijn hoofd, Af en toe zit ik te gapen, Hij had mij toch…

Gedachten, dwalend uiterlijk Van omhoog gesprongen eikenhout Met een drift Ja de dag zal weer gaan lengen Hoornig verfomfaaid…