8894 resultaten.
Mijn tuin
netgedicht
3.7 met 91 stemmen
14.771 Lindebomen, eiken dromen
verse knoppen aan een tak
zwaluwen en eendenliefde
geur van leven en nieuw blad
Lindebomen, eiken dromen
wilgen langs de waterkant
zonnestralen, bootjes komen
zomerzotheid aan het strand
Lindebomen, eiken dromen
beukend in de straffe wind
regenwolken, waterkolken
want de winter komt in zicht
Lindebomen, eiken…
De zandloper
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.088 Maar, als in de morgen bij bewustzijn
ik mijn vers heb klaargestoomd
ren ik weg en zing bekaf,
dat het zand niet voor niets stroomt.…
De vissers in de nacht
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.252 Afwezig in de avondrust waarin ons dorp reeds was beland,
kon je hun peddels horen ploeteren in het water van de Maas ver van het land.…
OMA
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.563 Haar hoofd is een web vol gedachten
In haar ogen
Die altijd lachten
Zweeft wijsheid
Maar danst verwarring
Haar eigen dromensprong
Naar een ver verleden
Dan fluistert ze
Een wazig wolkje warmte
Opa’s naam
Ze kijkt me verbaasd aan
In de hoek van haar oog een traan
Ik ken haar gedachten niet
Maar ik weet dat het enkel mij…
VERZUCHTING
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.081 Stille nachten vol van donker,
stervend geluid van het verkeer,
sterren met hun ver geflonker
en O, ik mis mijn lief zozeer
Kale tijden vol van smarten,
stervend geween zonder verweer,
twijfels maken mij verward en
O, ik mis mijn lief zozeer
Lange dagen vol van wachten,
stervend beeld dat ik vereer,
't eenzaam steelt mij alle…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…
weer
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.011 Weer geeft de wind
en reiken wolken over
en flarden wol
van schapen vaal
geschuurd
aan rotse randen
Een beeld van gras en vlak
en langzaam stijgt een dal
Het klettert kort
en amper raakt
één zonnestraal
het vochtvervulde land
Een vale damp van zee en ver
omhult
en hevig trillend
klinkt de lucht
en dempt
het grommen van
de zwav…
ONGEDULD ( Taal : AFRIKAANS )
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
6.318 met die winter is sy huis toe
die somer brand hartseerdae in my
‘n herfsblaar val af-en-toe in my binneste
die lente lê bitter ver, ek sien dit nie meer
ek wens U kon haar gee
langer, vir ‘n dag of twee_
as die werf om my stil word
wil ek in haar winter lê
weg van die somer, lente of herfs
net stilraak, verdwyn, stof tot stof…
Tot dan de stilte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
9.720 Ik zal je hier niet met name noemen
maar ik wil eindelijk eens weten hoe
en dus kom ik morgen naar je toe
met in mijn armen verse bloemen
als je mijn hart niets geven wil
zullen ze verdorren en gebogen treuren
maar bij een verlangen avonden geuren
en bloeien gelijk onze liefde stil
omdat zij alt’ de waarheid vertellen
vaar ik blind op kleur…
Zwartsneppers
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
678 Zij pronken met de mooiste veren,
geen die hun zangkunst evenaart
of aan superioriteit kan tippen.
Ik zie hen gretig pikken
naar malse prooien in het gras.
Ze jatten al wat glanst en bergen
dat in bescheten nesten.…
In geen spiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.475 Wat ik maakte heb ik verbrand,
wie ik ben heb ik verbannen:
Gij zijt mij zo ver gebleven als ik U.
De dag dat in geen spiegel
dit gezicht nog zichtbaar
zal zijn, is het een droeve dag?…
In de stilte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
963 geuren, geheimen, blikken,
zo oneindig ver, maar toch nog dichtbij
ergens, cirkelend om me heen.
Tranen die smaken naar pijn,
op een bedje van gevoelens.
De wind glijdt door mijn haren
bemoedigend en troostend tegelijk.
Verdriet maakt een snede in mijn long
je blijft bestaan,
zelfs nadat ik je uit mijn hoofd verdrong.…
Het roze versje van Ho en Mo
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.294 De twintig kippen hadden grote pret
er waren net twee hanen in hun hok gezet
de veren gladgestreken en de kam gekleurd
was het wachten op hun allereerste beurt.
Maar de hanenjongens, Ho en Mo geheten,
slaakten weliswaar zeer liefdevolle kreten
die waren niet bedoeld voor de hennenschaar,
maar helemaal voor zichzelf, voor elkaar.…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 wanneer de zon weer 't luchtruim pacht
en grif de laatste ster ontzet
lik ik de wonden van de nacht
en zoek de veren van mijn bed
de uil verdween met 't laatste zwart
nu merels fluiten in mijn goot
voorbij de daken, stil, verstard
kleurt zich de einder karmijnrood
onder dit hemels kleurenlicht
komt 't leven stilaan weer op gang
ik smeek…
zee-rozen-strik
netgedicht
3.3 met 73 stemmen
8.145 het beeld
dat met mij
naar zee staart
en schelpjes raapt
draagt jouw naam;
anders dan de mijne
het begon met zon en licht
op woorden, het eerste
waarin soms wat verdriet zat
zoals de oprechte wind met
een lichaam rond manen
het bracht ons samen
ver weg, van het laatste
nog onbestaand
in de golving van méér
en duizend…
voor papa.
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
3.214 pap soms wil ik dat je me kon omhelzen en niet dat je ver weg boven mij hangt.
ik hou nog steeds heel veel van je
Dikke kus. Je Kleine meid.…
I. Roosiris. Ouverture
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.634 En ik pak mijn veer!
Het geknetter van vliegtuigen! Het geren van wagens!
Windgefluit van expressen! Ijszeilers` vleugelvlucht !
Hier is iemand gekust! Daar is iemand geslagen!
Ananas in Champagne - is der avondenpuls!
In een groep nerveuse meisjes, in een damescompagnie
herschep Ik levenstragedie in een dromerijfarce...…
Zwarte tranen op een bruidsboeket
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.109 bruidssluier
vlak voor het altaar
ontkomen aan het licht
adem jij vage beloftes
sleep ik mijn naam
tot in je schaduw
ontrouw en dode woorden
rukken de nacht uit elkaar
alleen het gangpad blijft over
en schijnt door een bleek
wit gelaat
niemand zal zich
herinneren waar
die stilte ooit begon
maar ik
ik buig me over tranen
en loop ver…
Pont Neuf
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
740 Traag en troebel
stuwt de Seine nieuwe tijden voort
Ook nu spellen dolverliefden verse dromen
slaapt een brakke zwerver diep en luid
lezen heren nors hun ochtendkrant
laten hondjes mantelpakken uit
Nu mijn blik opnieuw het water raakt
waarin plataanloof diepbruin valt
strijkt een hand plots door mijn haren
zoekt zoete adem speels mijn hals…
Dageraad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
822 Ik sta op
schuif het gordijn opzij
een ster schijnt mij flauwtjes toe
Het blauwe uur
daarna de zon, de dag, de zaak
ik ben nu al gaar
Bij de wasbak tref ik mijn gezicht
een verse wal is in de maak
ik zie een mens, eiwit belicht
een onsje wil op liters water
Maar ook spiegels zijn gevormd
metaal en zand, meer is het niet
- veredeld…
Nieuwjaar
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.020 Afscheid nemen van het oude
alweer een jaar voorbij
Ondanks winter, sneeuw en koude
schijnt de zon binnenin mij
Dit jaar mocht ik jou tegenkomen
zo onverwacht op mijn pad
Het antwoord op mijn dromen
ben jij mijn lieve schat
Het nieuwe jaar, een nieuwe start
ook al ben je ver van mij
jouw zon schijnt altijd in mijn hart
En dat maakt me…
Verdrongen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
643 Weet je dan echt niets meer
van het leven dat wij deelden
geen glimp van herinnering
de weg die jij elke nacht
opnieuw zoekt tussen dromen
zegt jou dat dan helemaal niets
misschien wil jij het niet meer weten
klamp jij je vast aan de dagen
die jou zekerheid geven in bestaan
en durf jij niet meer bij jouw
gevoel te komen
ver weggeborgen…
Verdrongen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
930 Weet je dan echt niets meer
van het leven dat wij deelden
geen glimp van herinnering
de weg die jij elke nacht
opnieuw zoekt tussen dromen
zegt jou dat dan helemaal niets
misschien wil jij het niet meer weten
klamp jij je vast aan de dagen
die jou zekerheid geven in bestaan
en durf jij niet meer bij jouw
gevoel te komen
ver weggeborgen…
Blozende remise
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
900 je woorden schuinen naast de mijne
die zinnelijk hun ruggen rechten
terwijl ze om wat ruimte vechten
om sprekende punten, al zijn het kleine
tussen je aanvalstechniek te vlechten
als ik je aankijk na sportieve strijd
zie ik geen plagende ogen meer
elk eerder zogenaamd verweer
is opgelost in evenredigheid
met begeerte als drijvende veer…
Apéritif
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.308 'Vous l'avez bien fait',
mamie Delrieu met hond en
Lune, haar bazin en ik met
kleine zwarte Spot lopen
de heuvel op en praten
het kerkhof is de halteplaats
er wordt gezwegen, dan geschikt
het leven van een man, een broer,
de ouders uit een ver verleden
over de doodsgrens heengetild
ik wacht.…
Soms is het ...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
792 Hoe je gelaat geëtst staat
op de wanden van mijn ziel
en je ogen die mij ooit aanzagen
en je stem die mij ooit sprak
ik ben de kleur niet vergeten
en de klanken niet
van ver zal ik je herkennen
aan het geluid van je schreden
waar ik lang geleden mijn
eigen voetstappen deed volgen
tot waar je ook liep
soms is het dat ik je hoor roepen…
achterblijven
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
1.368 met de laatste trein
is ook mijn ziel vertrokken
ik riep nog en wuifde
voelde vocht
in de ogen
mijn arm was kort
de hand te klein
om naar de verte te grijpen
of haar terug te lokken
ik hoorde, heimelijk,
de duivel juichen
wat kan leegte,
zo ingesloten,
eindeloos ver lijken
mij nog verder
in de winter doen zuigen
slechts een…
de schelp en het doel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
706 Onrustig dwaalt zijn pelgrimsoog
hij spreekt mistroostig in zichzelf
het doel is oneindig weg
hoe ver moet ik niet gaan
om daarginder te geraken
Naast hem spreekt de proost
van het broedergenootschap
dit is zoals het was
de grande route
waar mensen zich op begeven
met velerlei bestemming of reden
misschien de pest de post
onrust in het…
Zij zijn niet dood
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
959 ik rembrandt licht
vermeer de zachte lijnen
in de haren van de
dienstmaagd met
baleinen die een kan
met verse melk schenkt
speel met kleur
de wind en schaduw
in gordijnen het
glas in lood van
een half geopend raam
weerkaatst haar gaan
rubens ook
de zachte vormen
die in schaars bedekken
een welkom roepen aan
de meesters en gezellen…
Hoe is het zo kunnen gaan...?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.084 Hoe heb je het zo ver kunnen laten komen,
Waren dit al die gekke dromen?
Dat je je altijd al wilde laten verdrinken,
Maar het niet eerst tot je hebt laten bezinken..?
Je beseft niet hoe moeilijk dit is,
En hoe erg is je nu al mis.
Over mijn wang rolt een traan,
Verdriet, dat is wat ik voel.…