7969 resultaten.
FILM NOIR
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.076 Het schijnt dat als je moe en indolent
de klok je laatste uren weg ziet vegen,
de ziel het stervend vlees haast is ontstegen,
je leven zich in beelden tot je wendt.
Dan, in een helder allerlaatst moment
komen je in een flits gezichten tegen
die als op celluloid vertraagd bewegen.
Een rolprent zonder script, incoherent.…
overpeinzingen op een terras
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.068 een zwoele zomeravond op Kijkduin
je voelt de kleding aan je lichaam plakken
bij Tios ga je nog een pilsje pakken
zo leid je schuldgevoelens om de tuin
dan zie je met een nevelige kruin
een karmozijnen zon de zee in zakken
verdwenen zijn de laatste ongemakken
het leven bijt niet langer als aluin
je rusteloze ziel berust spontaan
wat ben…
je kartelt in mijn handen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
803 stap er overheen
ik heb je eindelijk gevonden
in jouw kleur en vormen
voel ik me niet meer alleen
je paarde met de schaduw
na het splijten van een rots
uit haar kern brak je los met trots
ik heb je opgeraapt
restanten uit een vorig leven
zacht en teder weggeschraapt
je kartelt in mijn handen
maar scherpe randen
snijden door mijn ziel…
de zwier waarmee je danst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 je bent een goed acteur
in je ogen spiegelt leven
je gebaren zijn heel groot
van koningin tot goot
je lijkt je ziel te geven
je maakt je op
met zorgen van een ander
kleedt je aan met jeugd
je haar wordt minder maar het
spelen blijft je grootste vreugd
de zwier waarmee je danst
verzacht de hardheid
van de dagen, de lach
waarin jij…
In z'n waarde
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
3.126 Dat maakt dat je een beetje in elkaars ziel
kunt kijken en er desgewenst op mag reageren.
Degene die het leest, wordt als het ware in
vertrouwen genomen en een klein deurtje
wordt opengezet.
Denk daar niet te lícht over, want dat is niet
voor iederéén weggelegd!…
de dag brandschildert licht
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.111 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroette muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
het eeuwig rusten is geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven…
Het derde wezen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.673 Ik weet in ieder geval hoe nu verder;
dankbaar dat ik het geheim der zielen heb mogen aanschouwen;
de veroorzaker van schaduwen.
Schaduwen die elkaar nu raken en volgen.
De schaduw van het derde wezen.…
Hebben en zijn
gedicht
3.8 met 188 stemmen
45.068 Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
Is kind worden en naar de sterren kijken,
En daarheen langzaam worden opgelicht.
-----------------------------------------
uit het werk van Ed Hoornik (1910-1970)…
drie sonnetten voor de maangodin - 3 - Ceridwen
netgedicht
3.3 met 130 stemmen
33.919 tovertaal verstaan
Ik zie haar aan met mijn gesloten ogen
zij die zowel daarginds als hier bestaat
zo innig mild en zo vol mededogen
het zwarte water spiegelt haar gelaat
‘n Toverdrank zal ik u toebereiden
gevoed door eeuwig brandend zielenvuur
verlos dan mij, uw eeuwig toegewijde
Bevrijd mij uit dit aardse vagevuur
in liefde zal mijn ziel…
Bakgeheimen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
781 De straf werd voor de brave ziel
verminderd met een kwart.
Hij hoorde 't in z'n cel. Er viel
een baksteen van z'n hart.
Wat niet in zijn vermogen lag,
was vreugd na jaren lik.
Je zag het aan z'n oogopslag:
een bakblik was z'n blik.
Ze dacht: 'Ik monter hem wat op,'
Opdat het ijs dan brak,
vertelde zij de man een mop.…
In pure vorm gegoten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.609 weerkaatst jouw gouden glimlach
verwarmt mijn hart met al haar kracht
Toont het geluk van een eerste lentedag
die ons voor altijd samenbracht
Zichtbaar stralend in het groene gras
blikken we elkaar liefdevol aan
In het moment vereeuwigt als in was
zie ik twee beelden samengesmolten staan
Gevangen in de tijd
Eenstemmige melodie
Onze zielen…
ZACHTHEID
poëzie
3.2 met 14 stemmen
2.534 Schoonste deugd van schone zielen,
Liefste trek in ’t lief gelaat!
Mannentrots en hartstocht knielen
Waar ge uw vriendlijke ogen slaat.
Zachtheid is de kracht der zwakken,
Is haar scepter en haar zwaard,
’t Bloempje, dat een zucht zou knakken,
Beeft en buigt – en blijft gespaard!…
de dichter
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
871 laat hem niet suffen achter het papier
maar hou de dichter wakker
waardeer zijn werk met uwe hand
’t is maar een arme stakker
hij slooft en sloebert door de taal
soms hoogverheven
dan weer heel banaal
reikt hij u eerst nog hoge idealen aan
de keer daarop
verkeert hij weer in diepe dalen
hij kon niet dieper gaan
heb meelij met de arme ziel…
Een traan verhaald
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.277 Een verslagen gezicht werpt nieuw licht
op een gestuurde hand die zwicht
voor een vurig verleden ooit ontwricht
Een moeder met geweekt gelaat smeekt
voordat haar laatste traan breekt
Liefde bleek anders dan 't eerst leek
Dus zakte de troon van vader op zoon
Een zorgelijke ziel met zwarte kroon
onbewust gemaakt tot een perfecte kloon…
Ik wil mijzelf zijn .....
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.185 Boven het dal van tranen
wil ik de regenboog zijn
de dauw op jouw wimpers
bij het eerste ochtendlicht
Op zwaar bevochten verdriet
breng ik een straaltje licht
ik wil hét antwoord zijn
voor de lach op jouw gezicht
Ik wil de spiegel van je ziel zijn
wanneer jouw ogen stralen
de lijntjes om jouw mond zijn
de sproeten in je gezicht
Ik…
Schoonpa wist het...
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
735 Hij mocht haar meteen al niet
En dát liet hij haar blijken
Want hij had echt het idee
Dat zij zich wou verrijken
Hij zag niet de echte liefde
Tussen zijn zoon en die vrouw
Hij had zijn mening bepaald
En dreef haar in het nauw
Hij sloeg haar met woorden
Verweet haar iedere daad
Het heeft haar vele jaren
Tot in haar ziel geschaad
Ze…
MORGENLIED
poëzie
2.6 met 24 stemmen
2.417 Straal gij ons zondig harte rein,
Door louter ziel en zinnen,
Gij Zonnetje van binnen!…
die windlicht zijn vergaard
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.132 tijd
die windlicht zijn vergaard
humus die weer aarde maakt
je hand volgt sporen
van de dood en weer herboren
worden, de opdracht onvoltooid
geen eeuwen weggegooid
in jaren hangt ervaren van het
leven in een ander perspectief
weer brandt de zon
en barst uiteindelijk de steen door
nachtelijke kou, hij gaat zich tonen
nu zal de ziel…
in steen gebeiteld
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
2.470 vol vage beelden
een lach die om je lippen speelde
alleen de bloedlijn praat nog door
wat heeft je hand gemaakt
ik wil je weer eens voelen
maar jij hebt niets meer dat me raakt
alleen dat wat je wilde
de energie die je aan mij verspilde
om me te laten worden die ik ben
nog adem ik je lucht
de zon zal je niet missen maar uit
mijn ziel…
Jouw puurheid
hartenkreet
4.4 met 95 stemmen
6.340 Die momenten zijn mij zo dierbaar
Geen verplichtingen geen poses
Maar oprechtheid siert elk gebaar
Ik voel me zo goed dicht bij jou
Je bent lief en nog zoveel meer
Ook al gaan er weken voorbij
Er komt altijd een volgende keer
Jouw puurheid raakt mij het meest
Je openheid zo waardevol en fijn
Vriendschap een wonder op zich
Twee zielen…
ik heb een hekel aan u
netgedicht
3.8 met 27 stemmen
1.368 vandaag zaag ik niet door
heb er de fut niet voor
niet dat ik me er aan stoor
als ik enige onvrede hoor
er ging ook niets teloor
brak geen boor of
heb een dichtgeslibd oor
nee, mijn gedachten zijn goor
en dan moet men zwijgen
geen ellenlange rijmpjes rijgen
over zuchten, laat staan hijgen
daar ga ik uw ziel niet mee bedreigen
mijn…
Cello
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
916 , zegt men,
met de menselijke stem
ik sta geleund tegen de deurpost
en hoor de hartstocht zingen
van de metalen snaren, ik hoor
hoe jouw adem tel na tel versnelt,
je mond verstrakt, je lichaam
schokt, je ogen glanzen
ik zal nooit ervaren wat
jij voelt voor dit houten
instrument, dat alles zegt,
alles vertolkt door muziek
die jouw ziel…
Kleed je aan met jeugd
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
803 je bent een goed acteur
in je ogen spiegelt leven
je gebaren zijn heel groot
van koningin tot goot
je lijkt je ziel te geven
je maakt je op met
zorgen van een ander
kleed je aan met jeugd
je haar wordt minder maar het
spelen blijft je grootste vreugd
de zwier waarmee je danst
verzacht de hardheid
van de dagen de lach
waarin jij je…
Liefdeslied
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.568 beleving van de reis
Een zonsondergang in Kenia, noorderlicht boven het poolijs
Ze is niet alleen de vrolijke uitnodiging van lokkende kleuren
Nog veel meer is ze het feest achter de deuren
Ze is veel meer dan slechts de melodie die m'n lichaam tot bewegen verleidt
Ze is vooral de woorden van de tekst, waarmee ze tot in het diepst van m'n ziel…
Kon ik eenmaal toch...
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.948 Denken is het lichtst, toch wordt het zwaar,
En de dans kan 't lieve lichaam geven
Ziel en zaligheid, en nimmermoe.…
Het lichaam van een verliefde man
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
864 Hij heeft
miljoen sterren verzameld en
warme dagen die een seizoen kan baren
onthulling hoe de tijd, meester van alle illusies
onder teder natuurgezang bezwijken kan
en vergeten
hoe zelfs de zon donkere vlekken draagt en
ziel alhoewel bemind, ongezien blijft
maar zijn huid liet lezen als brailleschrift
ontdaan van alle zwachtels
het…
De geur van september
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
997 Er huivert dan iets in het hart en de ziel:
we weteen dit leven zo kort en zo broos,
waarom dan zo angstig zijn, bazig of boos
terwijl alles zegt: vertrouw maar en kniel.…
hemelse orgelpijpen
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.285 achter het klavier
zing ik mijn poezie
de vingers schrijven
ongerijmde strofen
langzaam, vaak kort
maar immer om
in mijn ritme te blijven
ik bespeel mijn ziel
laat fibratie komen
en zweef ver weg
naar hemelse orgelpijpen
waar klanken knokken
om het hoogste goed
terwijl de linker vijf
weer naar het aardse
wil grijpen
het spel…
hijgende vlucht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
781 als stilte overgaat
in doelloos zwijgen
en dagen zich van
licht naar
schaduw naar nacht
aan elkander rijgen
dan sterven bladeren
aan de huid
bevriest het levenssap
rond de ziel
stokt de adem
in een wezenloos geluid
zo beschrijft zich
de uitgeholde lach
nog slechts verkrampt
waar te nemen
naast diepe kassen
een…
als woorden schuren
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
959 als woorden schuren
over de ziel
breken korsten af
die leegte maskeren
van pijnlijke vuren
denkend worden zíj
jaren verdoofd
dan wel verdrongen
in vleesgeworden
lichaamstaal
en zijn kennelijk
door een vroege duivel
afgedwongen
hoe zeg ik nog
je mag er zijn
als goud smelt
in warmte
wat zeg ik nog
als de tong
slechts wonden
kwelt…