7973 resultaten.
de zee van het gezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
720 geweldige ruis ontstaat
waarvan men niet opkijkt
en waaraan men zijn stap niet aanpast
gelopen als ik, anderen, hun wandeling even eenvoudig maar
heel uitzonderlijk toch anders beschreven: hoe
zowel zij als ik omkeken naar de voetafdrukken, de snelle
gang die de putjes afleggen in een enkele blik tot
onderaan onze verenigde voeten, en die achter…
onzekerheid
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
2.382 voorkomen
Alleen jij
Tot die dag
Dat je zij dat je mij mistte
Bij mij wilde zijn
Ik voelde mij zo gelukkig en fijn
Maar dat gevoel
Mocht niet van lange duur zijn
Ik ben onzeker
Over jouw gevoelens
Gedachten
Haal dat weg
Zeg
Dat je van mij houdt
Dat je mij nooit meer zo zal kwetsen
Nooit meer laat gaan
Pas dan
Kan ik weer
Voor 200%
Achter…
Kus me...
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.339 en hartstochtelijk,
je handen zacht doch ferm achter mijn nek,
je lippen ferm doch zacht tegen mijn mond.
Wat ik wil, is dat je me kust
een kus, die mijn knieën doet knikken,
mijn wereld doet schudden.
Een kus, die mij doet zweven,
Een kus, die mij doet beven.
Simpelweg een kus.…
De leukste baan !
hartenkreet
4.3 met 46 stemmen
10.159 Ik heb een moeilijke tijd achter de rug
met heel veel tegenslag en verdriet.
Mijn werk heeft me erdoor geholpen
en dat weer missen wil ik niet.
Langzaam maar zeker gaat mijn onzekerheid weg
en dat geeft zo'n geweldig gevoel.
Ik voel me hier helemaal op mijn plek.
Eindelijk heb ik in mijn leven een doel!!!…
waar tjokvol tjotters door de vaarten tjolen
netgedicht
3.1 met 23 stemmen
2.713 het land van vreemde klanken is nabij
ik hoef nog slechts een dijk te overbruggen
verborgen achter wolken woeste muggen
ligt daar het thuis van kruidkoek en stabij
wat brengt mij in die kille negorij
hoe is een stadsmens zo diep kunnen zinken
in Moddergat een beerenburg te drinken
de fierljep van huis naar woestenij
hier trouwt mijn liefste…
Een zachte dood & Laatst
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.600 Laatst heb ik de dood ontmoet
Ze keek met lede ogen
Jeugdig keek ik terug
Vol van onvermogen
Toen besloot haar gezicht
Zo bleek, klaar te zijn
Haar ogen bleven daarna dicht
Langzaam verdween de pijn
Een lichaam bleef achter
Met rust op haar gelaat
En haar wangen nog iets zachter
Een laatste kus kwam net te laat
-Laatst is nooit later…
sneeuw
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.864 morgen is de sneeuw weer weg
misschien vanmiddag al
het is geen tijd voor bladeren
die er anders nat gelegen hadden
en de wind
de wind neemt mee en jij
somt op wat er gebeurt
en weet ook niet waar het eindigt
achter de boomgaard
zoeken de meerkoeten elkaar weer op
twee bij twee, je zag het
samen kwamen we het tegen
we fietsten naar huis…
Verspeeld
hartenkreet
2.0 met 19 stemmen
2.610 heb het al achter me gelaten
ook al staat het overal nog op
de muren geschilderd,
ook al staat het nog gegrift
op banken, tafels, planken
je zag enkel mijn schulp,
waar ik al die tijd in kroop
je zag enkel mij verdorren
in de late herfst avond
het doet me nog steeds
de sporen bij elkaar zoeken
maar elke aanwijzing zegt me
met trillende…
Als de blaadjes vallen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
868 Opkomend licht valt
neer
veranderd landschap
in nieuw gezicht
nog altijd staande
hoog in kracht
vereeuwigt in wortelsterke
aarde
groeiend,
verslaat hij zijn oude
leven
nog altijd sterk
onverzettelijk nog
door seizoenen heen
winters landschap
liet hem kaal achter
door witte deken
omarmt
tijden verschoven
in smeltend water…
Melancholie
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.794 Woorden galmden tegen lege muren
zo kaal en grauw en koud en rauw
enkel nog de echo die blijft maar duren
verdwaasd bleef ik achter in mijn rouw.
Stap voor stap verloor ik de gewaden
van het leven zelf totdat ik, wegzonk
in het gevoel van het naakte waden
en in de poel van zelfbeklag verdronk.…
Weemoed
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
920 Zondag in een wagon achter in de trein
Weilanden trekken aan mijn oog voorbij
Dan denk ik weer terug vol weemoed
Aan die mooie tijd van jou en mij
Het blijft zo ongelofelijk pijnlijk
Alles wat straalde verliest zijn kleur
Dat ik je zo zou gaan missen schat
Soms in een vlaag ruik ik opeens je geur
Ik snap je niet kan er niet meer bij…
Hekelend zwart, verheven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.554 Je duikt weg achter een blos
als ik een zwarte druif tussen je lippen duw.
Je zuigt, je glundert,
en spuwt het pitje
weer terug in mijn handen.…
Pil van Drion
gedicht
3.9 met 126 stemmen
40.878 de trein naar het hiernamaals is vertrokken
en neemt de laatste van zijn vrienden mee
voor hem was er geen plaats in de coupé
de wind speelt met zijn grijs geworden lokken
in tranen blijft hij achter op ‘t perron
er rest niet meer dan een vertwijfeld staren
naar hen die aan ’t loket gelukkig waren
hij wuift nog zinloos naar de horizon
de…
Scheveningen
gedicht
3.8 met 55 stemmen
7.331 zand
voor uitgestoken broodmagere armen
sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen
geen scherpe rotsen maar een veilig land
na de havenhoofden zwarte kaden
verworden zeebenen tot vaste voeten
geen lager wal meer of het eeuwig boeten
van hun vrouwen door de zee verraden
het onheil komt niet van de woeste vloed
maar van het wassend dorp achter…
Schemering
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.189 Overal loop ik haar tegen 't lijf
stalking Mathilde noem ik haar
Toen ik haar de deur uitwerkte
mepte ze op m'n kop met 'n kandelaar
Op 't buro vroeg men naar de waarde
hoewel 'n echte Blokker, geen cent
Uw hoofd ook niet, zei men ongevraagd
achter een krant grinnikte een agent
De dokter stuurde me op vakantie
hotel met tralies die Mathilde…
Ed
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
2.451 maar met mijn armen achter mijn rug gespannen sta..
Tranen om het feit dat ik nu inzie,
dat mijn weg tot jou langzamerhand vervaagt en zal verdwijnen.
Maar nog het meest mijn tranen om het feit dat jij ze niet ziet.…
Opdracht
gedicht
3.2 met 16 stemmen
14.013 De vensters behangen met langdurige landschappen,
een zak met slanke handen aan een meisje voeren
van achter de tralies die mijn vingers zijn.
Een ooggetuige van het zwart uithoren
op de hoek van twee nachten
en geduldig wachten
tot de schaduw uit de bomen valt.…
Adressen
gedicht
4.1 met 35 stemmen
12.026 En altijd loop ik in den blinde
door de bekende buurten rond
om iets van vroeger te hervinden
wat ik ook vroeger nergens vond,
maar mij zal nimmermeer gebeuren,
aan deze gracht, in gene straat,
dat een van de vertrouwde deuren
als vroeger voor mij opengaat,
want achter deze gevels is er
in leven geen die op mij wacht;
De Houtmankade, Roemer…
In de kraag gevat.
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
2.837 krokodillentranen
weent hij tegen zijn beste maat
die hij dagelijks tweedubbel ziet
de enige die nog met hem praat
he makkertje zullen we samen
tot de bodem gaan dan maar
jij bent mijn enige echte houvast
het leven is zo eenzaam en zwaar
laveloos van drank en verdriet
zijn hoofd diepgestoken in zijn `kraag`
schuimt hij straten af achter…
Je gezicht van morgen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.381 Tranen blijven rollen over je mooie gezicht
Een gelaat zo mooi als in het mooiste gedicht
Dat gezicht moet traanloos zijn en zonder zorgen
Misschien is dat wel je gezicht van morgen
Vandaag is je mooie lach nog niet terug te vinden
Omdat we ons nog te dichtbij het verlies bevinden
Je gezicht blijft achter je handen verborgen
Als je ze weghaalt…
evenknie
netgedicht
3.2 met 56 stemmen
917 vingerverf, althans
de met zuignappen op de moederbuik geplakte omstanders
zwaaien met zakjes gekruide kinderkoekjes en zeggen
dat er plakjes nieuw leven kleeft onder de nagelriemen
er schuift een wazig mistgordijn voor onze blote ogen
het
dui
kel
mo ment
werpt een harde schaduw
op het broeiende geloof achter…
open graf
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
966 mijn sterven geen enkele mond zal vullen
ook niet op het tafelblad dat, tot zwijgen gedwongen, beeft
en wordt schoongeveegd met schaduwen
op klaarlichte dag
ze zijn feilloos
zoals voorheen, zij, die zichzelf bezingen om vleugelloze armen
waarin mijn tijd wordt geworpen, zwart zoals verloren zeeën
ze zijn de doders van mijn ziel, zo achter…
en zo voort
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
655 slaan
zijwaarts duwt mij de wind
de handen stevig aan het stuur
trap ik de pedalen
die niet vloeiend draaien
vanwege een knik ik druk zwaarder
door mijn voet en schiet dan
even in het luchtledige enzovoort
en telkens waait mij een harde wind
de lange haren in het gezicht
waarop ik met een vlug gebaar
het haar weer oplicht en
plaats achter…
bang
netgedicht
3.4 met 119 stemmen
3.274 dagen duren lang
je bent weer een dag dichter bij mij
dat maakt me blij maar ook bang
bang dat je me teleur gaat stellen
me in de steek zult laten
bang dat je niet meer zult bellen
het zit diep, had 't niet in de gaten
en zo tel ik de uren
met dagen in het verschiet
vind het moeilijk mijn gedachten te sturen
als je eens wist wat je achter…
Koningsmasker
gedicht
2.9 met 12 stemmen
6.820 Het zijn maar lichte spreuken, van de regen
ver weg, achter zijn rug, een grijs bewegen -
een koningsmasker zijn gezicht.…
Unctat
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.914 andere aarde achter mij
aarzel niet en maak hen vrij
zodat wij samen kunnen leven
vrij van honger,strijd of pijn
opdat we beiden zullen streven
naar het gemeenzaam anders zijn.…
Ultiem
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
765 De ochtendstond is amper uitgedauwd
- zijn gloren daagt in sterkte reeds extremer
de eerste bundels licht zijn al ontvouwd
achter de sluierzone van het schemer –
als, in omarming van het jonge groen,
een koppeltje zich innig en tevreden
verliest in lokken van het pril seizoen
waar beiden lusten vol verlangen treden
als zij verliefd in hoge…
Uittocht
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
927 Het leger trok verder
het veld
gewond door klaprozen
bleef achter.
De orchidee
bloeit nu elders.
doden begraven stemmen
zwijgend toe.
In de weide
bloeit weer nieuwe klaver
gevierd tot honing.
Vanuit de verte
tjilpt gezang
roepend ook te komen.…
Fluisterregen
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.045 ik voel jou in mijn vingertoppen
je woont nog in mijn huid
elke kleur draagt jouw geluid
in klank hoor ik het kloppen
hoeveel tijd is al verleden
sinds mijn wereld werd gekanteld
en het leven zwart gemanteld
in dagen die door nachten gleden
in de spiegel zie ik jouw gezicht
voel je schaduw achter mij
waar ogen branden in het lome licht…
na de gouden uren (voor Paul)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 in een witgeschilderde bus
achter geblindeerde ramen
wordt hij binnengereden
hij kijkt me aan
ik kijk terug
en zie zijn geschokte kop
ik schraap mijn keel
zijn metalen kunstbenen
zuchten en slurpen
alles zucht en slurpt
in de ruïne
hij aait de hond
en tast naar emotie
hij verween in een
zoekgeraakt dossier
zonder benen treedt…