12846 resultaten.
In het rood
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
867 doe geen olie
op het vuur
maar schilder
laat de dagen
vlammen en drogen
in de zomerzon
de fijnste lijnen
zet ik in het ochtendlicht
als mijn penseel niet beeft
nog geen weet heeft
van de donkere kleuren
die gaan komen
steeds strakker
in omlijsten om toch
contrast te laten blijken
maar in het rood van avondzon
weten we weer…
Na elke ruzie
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.119 soms zo sterk verwondert
na elke ruzie, scherp en hard
na elke keer dat je me bedondert
na elke morele pijn en smart
na elk gebaar van onverschilligheid
na elke stilte voor de storm
na elke stap die jij van mij vermijdt
na elk verdriet in een andere vorm
na elke schreeuw van jou
door jou naar mij van jou
dat ik ondanks alles
nog steeds…
Verkeren.
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 Ik lees je schrijfsels van weleer,
heb me weer kinderlijk bezeerd
Zag weer de hoop in eigen ogen,
mijn roep om mededogen niet gehoord
En waarom is het toch dat
ik steeds weer val in ‘t zelfde gat?…
+ Simone
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
1.860 Ik mis je elke dag steeds meer.
Die mooie tijd die wij samen hadden,
elke dag doet het weer zeer.
Ik moest afschijd van je nemen,
Dat deed ik met heel veel pijn.
Ik kon altijd op je vertrouwen,
En blijf altijd van je houden!
xx
IK MIS JOU ZO!…
help
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
682 ik veeg, klop en zuig
ik stof af, dweil en zeem
ik zie de mens
pleinvrees
incontinent
zuurstofslangen
broze botten
ontkracht
ik veeg, klop, zuig, stof af, dweil, zeem
en steeds weer zie ik
een mooi mens
van wie ik
node afscheid neem
de glimlach is daverend
tevreden fiets ik op huis aan…
Kleurt de ballen vroom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.632 jij kerststalt mij
in winterse herinnering
ik ezel warme adem over stro
jij hoedt in
nachtelijke weide de
schaapjes op het eigen droog
op het verschieten van
de ster kan je niet wachten
de koningen zijn nog te ver
zingt dennenboom
en kleurt de ballen vroom
voor bethlehemse nachten
ik sneeuw nog steeds
kou heeft mij al jaren…
broos is het geluk
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.959 zij kruipen dicht bij elkaar
in een vertrouwd gebaar
liefelijk ligt het gazon
te genieten van de lage zon
hoog in de kale bomen
hangen nog de dromen
leeg en onbeschut
als zwarte nesten
maar wie goed luistert
hoort nog het gegons
als zij zich behaaglijk
naast elkander nestelen
steeds als hij zijn been gaat strekken
wil zij harder…
voorbij
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.103 Het vuur van de open haard
Brengt de warmte hier in huis
Mijn eigen hout en eigen bank
Maar voel me hier niet thuis
Het lege bed als oude foto
Van een kind met brede lach
Met in zijn hand een waterijsje
Op een warme zomerdag
Maar zoals foto’s doen beseffen
Gaat de tijd steeds veel te vlug
Kon ik haar hart maar treffen
Dan kwam ze,
misschien…
de laatste schaduw
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
610 draag, draag de steen
door niemand begrepen
toen god zweeg en
iedereen wandelde
je lichaam begraven
en weinig meer
meer dan
wensen in ogen
dichtgeknepen
tot later verleid
de geur van steeds
weer dezelfde dromen
is waarheid in niets, niets
anders dan dood
in gebeitelde slaap
ga en wandel
tot aan de rand van mijn hartslag…
Zeepbelt in je bad
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
797 ik harnas
recht mijn maliënkolder
en gevest jij zeepbelt
in je bad en jaagt het
schuim naar mijn gevecht
terwijl ik vlijm
en scherp de woorden kloof
ze puntig steeds onthoofd
warmen de oliën je lijf
al klaar voor ons ontmoeten
ik ben bereid
te sterven in het heetste
van de strijd alleen
jouw zeepbel geeft slechts
sop en kan mijn…
Uit het zicht
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.284 ik dwaal in mijn gedachten
ik kijk om me heen
niemand die mij hoort
ben ik nou echt helemaal alleen
de stilte wordt me te veel
het wordt donker
het wordt kil
nog steeds loop ik rond
opzoek naar mensen die me horen
of begrijpen
als ik verder kijk
zie ik een klein puntje licht
ik denk dat het een straaltje geluk is
dat me tegemoet…
Een schaduw van vriendschap
hartenkreet
1.8 met 11 stemmen
4.157 De vriendschap zou hij
dragen
als een klok
die hem zou vertellen wanneer
dromen hem
weer in de steek
zouden laten
en ik op hem zou
mogen wachten
en
waken
over wat nog steeds
zijn eigen schaduw was.…
Mijn laatste duik
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
922 heb de koralen
weer gezien nee
geen groot barrière rif
maar dichterbij
ze kleurden leven
maar al stromend
kwam ook voor hen het
dodende beschavingstij
zag restanten van
de oude steden schepen
die hun aards bestaan al
eeuwen onder water leden
moest omhoog zag zonlicht
breken in de kleuren van
de regenboog en wist dit
is mijn…
Weerspannig draad
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.202 met groeipijn zie ik dat geworstel
alsof de draad geen einden heeft
bekijk mijn handen die te groot
alleen maar mogen wijzen
de lijnen zijn zo strak gespannen
en de liefde waarmee ze zijn bekleed
kunnen haar breken niet voorkomen
maar elke vezel in mijn lijf
staat open om steeds samen
de draad weer op te pakken
waar zij hem vallen laat…
waar sterren doven
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.380 gedachten gaan verloren
als schaduw in de nacht
waar sterren zachtjes doven
mijn droom niet langer wacht
in het sterfelijk dwalen
reik jij mij de hand
hoopvol, zachtjes leidend
tot waar het duister breekt
en twee stralende ogen
mij vol liefde beloven
dat waar sterren doven
jij steeds op mij wacht…
Later
gedicht
3.1 met 26 stemmen
12.941 De majesteit der bergen niets dan vlucht
voor het gewelf der uitgebluste vuren,
wanhoopssein aan steeds doodswittere maan.
Later worden wij weergevonden, kille
afgietsels van vreemde oerreptielen.
Vliesvleugeligen trof men zelden aan.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Verzamelde gedichten', 1965.…
verscholen pijn...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
2.434 waar nooit aflatende pijn
reeds al jouw dromen beheerst
weet jij mij steeds te raken
door jouw glimlach heen
maar nooit geheel verdwenen
die licht verborgen angst
tastbaar in jouw wezen
verhul jij dat gevoel
maar ik merk in die ogen
door die ene lach heen
jouw verholen wens
dat die pijn verdween…
Toegenegen, hooggeachte cijferaars!
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
10.232 'k Wou jullie even hartelijk bedanken;
nu jullie -numerieke talenten- in
steeds groter getale langskomen
heb ik na veel vijven en zessen en (syn)dromen
positief gezien, dat er ook veel te vieren valt.
Ik weet, 'k hoef jullie niet uit te nodigen
voor mijn feest; ik zie vanzelf wel of jullie
weer als ongenode gasten zijn langs geweest.…
Zachtmoedigheid
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.063 Leer steeds
met de weegschaal
van zachtmoedigheid
je woorden wegen
als je zo
zult spreken
zul je
heel je leven
die ander zoeken
kun je
vrede boeken.…
In enkele seconden ...
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
960 Voor mijn ogen trekt
de leegte voorbij
wanneer het verleden
me nog steeds misbruikt.
Koud wordt mijn lichaam
in deze enkele seconden
wanneer ik vertwijfeld
in deze schemerzone duik.
Angst vreet aan mijn ribben
tot de nacht slechts een skelet wordt
en de gieren zich te goed doen
in mijn scheurende buik.…
Stilte ruist
hartenkreet
4.5 met 39 stemmen
2.389 Zwijgend niet meer dan dat
De stilte ruist zacht voorbij
Mijn hart is nog vol van jou
Maar jouw leegte die vult mij
Het is alweer zo lang geleden
Dat jouw zinnen mij streelden
Je armen mij teder vasthielden
Tranen vertroebelen die beelden
Steeds verder drijf jij nu weg
Zal je mij ooit weer omarmen
Terug naar wat er eens was….…
VERGEZICHTEN.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 Ik laat de eenzaamheid voor wat het is
Er valt niets meer uit te halen
Zucht van opluchting bij gebrek aan gemis
Het valt nauwelijks te vertalen
Nog steeds in diepe gedachten gezonken
Maar de sleur is er zeker uit
Was te lang naar ongeluk aan het lonken
Nu sta ik op en verdeel de buit
Niet langer is regen mijn zonneschijn
Of de stad vol…
Vrijheid
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.592 Wat is vrijheid
in een wereld van geweld
in een tijd van armoe
waar een leven niet meer telt,
Wat is vrijheid
waar steeds wordt gemoord
en een eerlijke stem
niet eens meer wordt gehoord,
Wat is vrijheid
in een wereld van verschillen
het ís toch de vrijheid
die we met z'n allen willen ?…
in je slankevingerhand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
599 ik hoef je
niet te raken
in samen verenigen
we staten en maken
zo de wereld vrij
in je lach
schijnt steeds de zon
en als ik hagel
of weer donder
regenboog jij alles om
in je slankevingerhand
voel ik me veilig
kan ik doen en laten
wat ik wil jouw
liefde is me heilig
als jij je koppie
op mijn schouder legt
en…
Passionele luchtigheid
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.748 Steeds vaker in mijn dromen,
bidt nachtelijk smachten,
het klare licht te komen
in zwoel zweverige nachten.…
Tineke
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
696 Leuke frisse Tineke die steeds vol goede moed
de Kamer uitlegt waarom die OV kaart niet voldoet
codes die gekraakt zijn, software die niet spoort
nu sluiten de publieke partners óók weer geen akkoord
En laatst op een verjaardag zei oom Jaap wat zie je pips
hier neem een stukje osseworst, of heb je liever chips…
tussen het laken
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.640 Ik wil jouw lijf
zacht tegen me aan
Innig verstrengeld
de nacht ingaan
Ik wil je ruiken
Je geur geeft rust
Lekker en zo fijn
net als jij me kust
Ik wil jou strelen
gelukkig maken
Steeds weer liefde
tussen het laken
Ik wil je koesteren
en ruimte geven
praten knuffelen
samen zweven
Ik wil bij je zijn
ben zo gek op jou
Wat is…
Doorgaans weg
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
725 kinderkopjes lagen er
in die jaren en het verkeer
deed nog zoveel kalmer aan
rustieke stenen zijn vervangen
door een snelle asfaltbaan
en je ziet er minder bomen
op rijstroken verdampten ook
de zachte dromen van weleer
waarin op zondag samenkomen
alle weken door zou gaan
de hompelstraat is weggebroken
jachtig snellen wij steeds meer…
zwaarmoedig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 de herfst draaft aan mijn voorbij
weemoedig staar ik naar de grond
en luister naar alle treurnis om me heen
het donker schalmt steeds vroeger
en ergens botst nog een late motvlinder
tegen het raam
de bruine massa van de dood walmt
zelfs tegen alle winden in
ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl
m'n handen hopeloos
iets van voldoening…
Stille getuigenissen
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
1.327 zonder
witte kleding voortbeweegt
het water in de sloten
onverstoorbaar stroomt
voel ik toch de kou die
ik als kind droeg in mijn
te grote jas
zelfs de zomer was niet warm
want altijd waren er weer
die kille ogen die me volgden
ach, de stille getuigenissen
sterven telkens in de bruinrode
dode herfst en enten in de lente
aan mijn steeds…