5861 resultaten.
periodiek antibioticum
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.562 oerboom razend
waar ik de blaren heb afgescheurd,
de stad een hamer zonder steel
braakte urenlang
en tuimelde in de straten,
en langs de dagen van september verloor
ik een hand
verlichtte ik de geronnen dalen,
over je klamme schouders heen
zong ik een dubbele nachtegaal
striemde ik de duizend regens,
mijn verlamde keuzen van weleer
smoegen rood…
Praat me niet van schilders
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
2.674 Het prachtige haar van Renoir
Met die zweem van rood
De lichtval van van Rhijn
Alles doofde en ging dood
Ook Toulouse-de Lautrec
Quassimodo van het penseel
Die liet weinig van Parijs
En van haar liefdes heel
Henri Matisse ruziede met Seurat
Signac’s tranen druppelden op het linnen
Wie dronk er van ‘Buffets’ cognac?…
de handen klapgraag in verwachten
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.994 geroezemoes, een flard muziek
ontspannen zucht nog het publiek
de handen klapgraag in verwachten
het rood fluwel beweegt
en vangt de aandacht van de zaal
een witte hand geeft eindelijk signaal
dan valt het doek
en is de andere wereld open
ze zien de ster waarop ze hopen
een kleine vrouw met ogen
vol geheimen die met haar mystiek
de…
Cassis
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.558 Vandaag is dag van heimwee
naar verloren dingen, mensen
ben ik mezelf te veel in
wachten op elkaar omdat wij
niet zonder kunnen als
limonade gazeuse die niet
zonder koolzuur (de belletjes)
en de rode kleur (bessen) kan
Ik werd wakker met jouw handen
op mijn ogen en je lag achter mij
zag de schuine bovenkootjes
van je pinken, keek in…
Gulden Sporen Negentienhonderd Zestien
poëzie
4.0 met 9 stemmen
4.517 In dertienhonderd en twee
beken naar de stroom, stromen naar de zee,
zó de verdedigers van het vlaamse-gemeente-sisteem, sterk in de strijd,
wal, tegen de aanval van de franse leenroerigheid;
zee-wal, pal, als de Rode Zee ten tijde van de Eksode
was, tocht van godsvolk naar Kanaäan, tocht der Joden.…
Coast
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.277 De wind liefkoost de rozenblaadjes
zacht de hand strelend door het spinnenhaar
scheidend de huid met zijn peinsplooien
die zij voortbrengt
De streling verveelt nooit
mits gedachtenloos smorend
de wortels rood verdwijnend
trekkebenend in de zee van
grijs wijs geslagen onbekommerd
alomvattend spat de honingzachte
gedachte uiteen
Als een…
'n Terugblik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
639 stilgestaan
boven de schoorsteen
hangt 't vergeelde
schilderij nog even scheef
waar de zeilboten nooit
zijn aangekomen op hun
bestemming, maar vast
gezet op 't moment
door het schilders oog
prachtig decor van 'n
vergeten wereld, waarin
andere normen en waarden
liefdevol hoog werden gehouden
het blauwe linoleum is kaal
evenals het rode…
Vergeten helden (1914-1918)
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
737 Loopgraven ploegen zich door het gras,
rood van het bloed, glinsterend dauw.
De vlag, sobertjes half stok gehesen,
en nu wapperend in de kille wind,
weerspiegeld in de ogen van een kind
die ook nú nog de oorlog moet vrezen.
Waarin het leven nauwelijks nog telt,
en bedacht worden door mannen in 't pak.…
Vers-Us
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.335 Het meest ligt jouw hart op de tong
als het voelbaar met het mijne samensmelt
in een zoen ontvlammend en explosief
als het kruid in een kanon
Op het spoor van elkaars grootste gemene delers
in de liefde, grenzeloos, bodemloos
en eindeloos tijdloos
Jij houdt van Jannes,
ik van Depeche Mode
Jij bulkt van de centen,
ik sta regelmatig rood…
rasta
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.379 in de kroezelige baard
sneuvelt een dondervlieg
als in een groezelig web
de vlag van Zion spant om zijn kruin
een grofgebreide muts met mazen
verraadt de schutkleuren
de drie stroken van een beroofd land
het groen van algen, mos en lover
het eigeel van de zon
het rood van vergoten bloed
zweet dringt in de vetlokken
de viltige manen…
Kana
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
804 Steigerend
aan de rand van de klif
de bok -
de rode draad om zijn hoorns
raakt los.
De tortelduif -
sierlijk landt zij en prudent
pikt zij zaden op
terwijl men elders einders wist
en nacht vermeerdert.
Het Volk van G’d,
de Partij van God – namen
kunnen vloeken.
Ook de taal valt onder
schade - collateraal.…
een neus die boog en krulde
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
629 beiden hebben we
gedachten geschetst
het werkelijke moet nog komen
een vervolg op dit virtuele
beeld met ongekende dromen
ogen waren transparant
ontmoetten lange vingers
aan een hand die popelt
creatief te zijn als spel in gein
maar ook zacht strelend over pijn
zag stilte en verlangen
in rode lippen hangen
een neus die boog…
afscheid
netgedicht
4.1 met 40 stemmen
2.719 zwaaien deed ik nog
toen zij de bocht
al waren gepasseerd
de straat ondanks menig autoblik
werd stiller keer op keer
en ik alleen de rode lampen
naar mijn herinnering serveer
of ook de idee
dat hen een lange weg wachte
zouden zij enkel de tom tom
aanhoren
en in eigen stilte
het afscheid van ons
willen verzachten
ik ging maar weer…
Pauline
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
632 Of zoals een vrouw uit
verre en warme landen
haar rug met
kleurig geweven patronen naar
me toedraait, en over haar schouder
naar me kijkt, om me haar
glanzend rode lippen te bieden.…
klompenkots en prikkeldraad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
839 moeten molken worden
door de boer die hen verstaat
dorps achterhaalde wereld
altijd kippenneuken over land
grijze resten zijn gebleven
zonder jeugd met landverstand
je woorden zijn grootsteeds
maar ruiken mestig naar
gewauwel in roodbont dat kiert
door scheef gehangen deuren
jij bent er nog mijn
boerenknecht belazerd door
die rode…
Babet wil met de lakei
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.420 zij zocht verkering
met Koninklijk livrei
vermiljoen rode jas
gouden tressen
koperen knopen
blauw lakens vest
naden in zwart galon
op de witte pantalon
zij meldde zich ten paleize
het huis van de Koningin
zei ik wil een echte lakei
voor vast in de vrij
en anders de palfrenier
los in de versier
Hare Majesteit schoot in de lach
toen…
Dorps-idylle
gedicht
3.3 met 15 stemmen
10.069 De wingerd, rood op witgekalkten muur,
Laat op het fruit scharlaken blaadjes vallen.
Verlegen blozend, staat de boer te mallen,
knipoogt, verblind door meisjes oogazuur.
- "Roodkapje, zeg! kon trouwen jou bevallen,
Blij werd mijn huisje en warmer 't wintervuur!"…
Hetzelfde lachje
hartenkreet
3.3 met 19 stemmen
2.358 Je sloeg je ogen neer,
en kon nog blozen,
dat lukt je nu helaas niet meer,
en ik, ik plukte voor jou veel rode rozen.
En nu, na zoveel vervlogen jaren,
zie ik je weer en herken je aan je ogen,
en denk terug aan al jouw bezwaren,
aan toen je mij hebt bedrogen.…
Op de zoden en het striemen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
544 over de schreef gegaan
het striemen
van harde regen
doet me uitwaarts treden
uitwassen op mijn huid
sporen van de uiterste grens
tot waar een mens kan gaan
alsof ik er aan doen kan
bliksemen mijn benen
tot aan de grond, de afgrond
veroordeeld tot de zoden
ontdaan tot naakte grasspriet
ik maak me boos in de wind
zij blaast me het rood…
Hormoonhuishouding
netgedicht
4.1 met 37 stemmen
700 Ik moet bekennen dat ik doorlopend droog droom
Over stoere mannen, highheels en rode nagellak
Van een zwervend bestaan ga ik uit mijn doorzondak
Goddelijke kuisheid houdt hormonen degelijk en vroom
Als ik wakker ben geschud en nuchter bovendien
Koeien hoor loeien, hanen kraaien, kippen leggen
Varkens knorren, honden goede morgen zeggen
Dan…
Ja
gedicht
2.5 met 70 stemmen
17.737 Het dorre gras, de enige bloem in het veld
is donker met rode randen, als
een uitgehuild oog, donker als de nacht
waarop Judith voor altijd plaatsnam
in het 'ik' van mijzelf, donker als de inkt
van een vergelijking, terwijl niets met niets
valt te vergelijken.…
duo-gedicht: doorzien
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
739 godverlaten
onder voorbijtrekkende wolken
dat vaagheid dwaalt rond de einder
krijst de eens zo smeuïge aarde
een gebarsten ziltheid van kolkende vuurzee
jouw glimlach blijft
en wanneer ik jou mijn gedachten geef
zal de akker dan, waar wij ooit druiven plukten,
opnieuw in alle heftigheid kleuren mengen
van verschroeid bruin naar warm rood…
Regenboog
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.095 Rood, oranje, geel en groen
Een wonder van de natuur
Meestal van korte duur
Tijdens het zomerseizoen.
Blauw, indigo en violet
De kleuren van de regenboog
Het is een lust voor ’t oog
Als men er goed op let.…
Er was eens...
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.506 Alles ging terstond voorbij
met zwarte kraaien die zij lichtte
zachte lippen die zij stiftte
met karmijn - het diepste rood
om in betovering verheven
koningin te zijn in steden
met haar peperkoeken hart
waarin zij lege zielen sloot
Zij woonde overal en nergens
in een tijd die nog moest komen
strooide kruimels tussen bomen
brak geloftes…
TANKA 'S SPELEN MET LICHT EN SCHADUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 Door het station
weerklinkt slechts dof gemurmel
in vale schemer;
ergens branden -stekend rood-
twee locomotieflampen.
De schouwburgzalen
zijn zonder enig leven,
duister, drukkend, stil;
gangen en hallen dreunen
van krioelende mensen.
Hangt daar helemaal
achterin de winkelstraat
een oranje maan?…
Aubade
netgedicht
2.6 met 19 stemmen
1.502 De grote rode zon klimt boven de horizon en de
merel denkt dat ‘t zijn werk is, stapt trots rond,
viert de geboorte van de nieuwe wereld en danst
euforisch de regenwormen uit de zwarte grond.…
Bubbelbed
hartenkreet
3.3 met 25 stemmen
4.444 De rode zon schijnt laag in onze tuin
je hoofd schuin, ligt op mijn schouder
we kijken maar we zien niets, alleen gevoel
onze ruggen tegen het nat beschot van ’t bad
de bellen van lucht ploffen uiteen, druktemakers
je borsten dansen op en neer door de speelsheid ervan
het warme water omhult onze lijven als een cocon
druppels glijden als roze…
Zonnedood.
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.733 Het zonnebloed vlood henen, drop voor drop,
Heel 't Westen purp'rend met zijn rode pracht,
Plaveiend breed de banen van de nacht.…
Anne Frank
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
921 ‘Ik zal hoop ik aan jou alles kunnen toevertrouwen’
Je eerste zinnetje; het dagboek is rood-wit geruit
de troost in ’t Achterhuis, de enige die jouw geluid
begrijpt, geen ruzie maakt, zoals de beide vrouwen
om niets en al die ‘grote’ mensen halen altijd ouwe
koeien uit de sloten, vinden je brutaal en een flapuit
Anne Frank, je liefste dromen…
Compost van tijd.
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
792 Eiken roesten met bleke
kroon, geteisterd in storm -
doorweekte regennachten,
reikhalzend over zwart satijnen
grachten, waarin zomers licht
onverbiddelijk voor het najaar
zwicht, wacht - rood en geel -
geslagen bladgoed op de laatste
dolkstoot van de wind, onwetend
hoe die op te vangen om naderend
onheil te verzachten, de maan in…