23350 resultaten.
schrijven
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
584 het warme jaargetijde
maakte onze lippen een beetje losser
hij schreef: het is gemakkelijk aan het begin
van de zomer vrolijk te zijn
we schilderden vergezichten die
steeds weider werden
en toen en toen
was de zomer voorbij
nazomerschaduwen dansten over
de omgewoelde donkere aarde
we schilderden de gedempte avonden
met cyaan…
gisteren nog
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
692 de paardjes
die gisteren nog
met wapperende manen
samen draafden
door het land van tijdeloze dromen
zijn al lang weer thuisgekomen
zij grazen vredig nu
en zonder spijt
naast elkaar
in de schrikdraadweide
van de tijd…
uit het oog 3
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
643 de Dood heeft haar Boek
voor even weggelegd
de tijd raakt verweven
in de windstille nacht
we varen weg
over het limoengroene water
een eenzame leeuwerik verlaat
dan toch de zomer
onwetend en sprakeloos
verliezen we de kust
uit het oog…
een korte schittering 6
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
561 gisteren beitelden we engelen
in de schaduw van de taxusboom
op tedere schouders droegen we de aarde
het groene gras de azuren zee
witte meeuwen in de strakblauwe lucht
het zonlicht in onze handen
vandaag verbreken we
Ariadne’s oneindige draad
voorafgaand aan de pijn
de roerloze arend die
het dal overziet
gisteren heel het verleden…
WAT IS GEBLEVEN VAN DE ROOS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
592 de uitgedroogde kelk
ik weet nog hoe het hart erin
eens sprankelde en in zich borg
de warme adem van het leven
dat tijd doodstil boetseren kan
met ruwe handen weet te kneden
wat toen nog was in het verleden
onaangetast een maagdelijke lente
kan ooit een tuin nog bloeien
die door de herfst genadeloos
gelouterd is en o hoe broos
nog worstelt…
Een nazomerdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Langzaam gaat een mooie nazomerdag dicht
en het donker plaats maakt voor het licht
roerloos hangt het lover
bloemen sluiten zich één voor één
gouden zon gaat onder
alles wordt sereen en zacht
maan verschijnt
en stilte omkleedt de nacht…
Verlangen...
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Waarom blijft een mens verlangen,
bij het verstrijken van de tijd.
Naar iets wat hij mist,
of nog niet heeft ontvangen.
Het is moeilijk te beschrijven
en overbrugt de werkelijkheid.
Verborgen diep van binnen.
Het laat zich niet verdrijven.
't Wordt door het hart gevoed,
in stille uren van de tijd.…
Eeuwigheid...
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
685 Eens komen wij elkaar weer tegen in de stroom van de tijd……
Hoe het voelt om oud te zijn
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
532 Nog een verjaardag
proosten op nieuwe rimpels
in de winterzon
Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen
door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en
kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd
Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden.…
EFTELINGSLUIMER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
438 Doornroosjes kasteel heeft een tweede schildwacht,
sterker dan zijn maat, die geeuwend knikkebolt,
terwijl de slaapeeuw ongestoord voortrolt,
beschermd door hoge, woeste rozenpracht.
Strijdvaardig rust de nieuwe lansknecht zacht.
Tussen diens blaashoorn en krijgsvaandel bolt
drang tot waken, wordt dan weer uitgehold,
want een rode lantaarn…
Op weg naar Allerzielen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
545 Voor dankbaarheid is zeker nu de tijd gekomen,
er is zoveel gegeven, elke dag steeds weer;
de zon, de wolken en de hoge bomen,
en dromen en de vriendschap meer en meer.
De vrede die op zoveel plaatsen is bedreigd
maar hier nog wel een plaats heeft om te wonen.…
Het heden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
734 het heden worstelt
met de toekomst
worstelt met het verleden
het verleden strekt
zijn armen uit
omarm me
laat me bij je zijn
vergeet me niet
de toekomst zegt
denk na over morgen
over volgende week
denk aan later
het heden kijkt
naar de toekomst
kijkt naar het verleden
hij schudt zijn hoofd
en kijkt naar vandaag
hij kiest…
[ Wat was en wat komt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Wat was en wat komt
kun je vaag zien, maar het nu --
is steeds onzichtbaar.…
Nu of nou
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
527 Mag ik heel even
een milliseconde
niet eens een oogwenk
een triviaal
nietszeggend
tersluiks onderhands
geen naam hebbend
stilzwijgend moment
van uw 24/7
aldoor voortmalende
tand des tijdsraderen
die immer dichter
het punt naderen
van uw laatste
ogenblik alstublieft...
er zijn nog minstens
tien wachtenden voor u…
Nu of niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 een ogenblik
geduld alstublieft
u bent de eerstvolgende
in de wachtrij
u bent de eerstvolgende
et cetera ad libitum
al onze
hard werkende
niet zieke of stakende
aandeelhoudende
belasting betalende
collega's
alsmede niet
te vergeten
onze jonge stagiaires
en hun supervisors
en overige terzake
kundige krachten
hoogopgeleide…
Het tikken van de klok
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
756 Het tikken van de klok
Of is dit hartgeklop
Het tikken van de klok
Of is dit slikken
Tergend trage tijd
Doodse stilte
Doorslikken
De klok tikt
Zwicht…
Leven
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
678 we leren hechten en knopen
om het leven achterwaarts te begrijpen
geen twee tellen duren even lang
we worden kleiner en kleiner
van al dat hoge vliegen
weten dat een koploper niet de eerste hoeft te zijn
we zien dat dwarsliggers spoorstaven dragen
dat mooie woorden niet altijd de ware zijn
om tij of onheil te kunnen keren
we leren hechten…
in Meran
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
723 diepzinnig dromen er de bomen
en de bloemen bloeien blauw
rode vogels wonen er verscholen
in geurend gletsjergroen
hun zang
klaterende klanken
een wilde bergrivier
en wij
de voorbestemde doden
wij gaan
- lichtvoetig samen -
in wolkjes wervelend stof
de tijd loopt
hinkend
achter ons aan
in Meran…
Streep in het zand
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
662 Er lag een streep,
scherp en duidelijk,
getekend met vastberaden hand.
Tot de golven kwamen, zacht en onverbiddelijk.
Weggeveegd. Uitgewist.
Nu rest alleen het getij,
dat speelt met wat achterbleef,
een herinnering aan wat ooit een lijn moest zijn.…
ver gaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 de klok vertikt de tijd
tot ze zich vertikt
wij gaan
tot we ons vergaan…
Seconde
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
425 Iedere seconde snelt voorbij, geen eentje blijft er hangen
Niet voor minuut of eeuwigheid, los van ons verlangen
Soms denk ik wel, bij snelle pas, dat alles is vervlogen
Maar ook dat dit een mooie was, en velen nog gaan komen…
Poëzie in Doesburg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
599 rotsvast staat daar die
gelouterde kerk van eeuwen
onheil en teistering verlost
door de hoge smalle ramen
van de basiliek valt zo teder
het lentelicht naar binnen
ziet de een de ander als
mensen zich aan die lange
tafel buigen naar elkaar?
wat wisselen ze uit
is het veelspraak samenspraak
een monoloog misschien?
in de kapel van…
Duizend Rondjes
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
722 Duizend rondjes loop ik om mijn brein.
Eerst kom ik heden tegen,
Heden ziet er slecht uit,
Slechter dan de laatste keer dat ik hem zag.
Heden spreekt zijn eerste zin somber,
Wat moet ik doen, zoveel chaos, zoveel angst.
Heden spreekt zijn tweede zin vol geluk,
Gelukkig is toekomst er nog, vol met geluk.
Ik kom verleden tegen,
Verleden…
haiku voor slapelozen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
571 hoofd op wit kussen
lichaam onder eendendons
zwarte gedachten
in het weerloze
de geruisloze landing
van duizend dingen
hoofd tolt draait wendt af
van deze belegering
zonder een gezicht
slaap: een januskop
lichaam onder eendendons
houdt zich afzijdig
doet alsof het rust
hoofdelijke invasie
van duizend en meer
slaaphoofd op…
Als sneeuw voor de zon
netgedicht
2.5 met 15 stemmen
606 Zou ik je missen
als de wilde wind door lege steden raast
het water de top van de dijken bereikt?
Als een gans het luchtruim zoekt en de
ekster een azend oog heeft voor alles wat blinkt
zou jij mij missen?
Zouden wij het missen
als de wereld op slot zit
en wij met lange adem haar ontstoppen?
Als zwaluwen laagvliegen over het land
en…
zandlopertijd voor N.M.M.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
711 het is als een vraag
in spijkerschrift
een enkeling slechts
kan de tekens lezen
het is als hangen
in de lucht vergeefs
wachten op een
onbekende bestemming
de tijd verstikt
in zanderige uren
zij weet nooit
wanneer ze weg kan gaan
hoe ze van het een
naar het ander komt
een enkeling leest
de tekens in de vragen…
Rijmen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
642 Toch hadden wij een mooie tijd,
Een tijd die veel te snel gaat.
De “riemen” schrijf ik in een boekje,
dat bij velen op de boekenplank staat.
Toch is het goed er even aan te denken.
Omdat het een deel van je leven is.
En ik moet ook eerlijk zeggen,
dat ik het wel een beetje mis.…
nazomer
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
655 het zonneoog bloeide lang
en vanzelfsprekend het zette
de aarde in vuur en vlam
een verweesde droom
ijlt nu zacht zomerend
in de hangmat na
een zwanenzang op
het broze dat in
vluchtigheid vergaat
huiverend zien de bomen
hoe het einde weerkaatst
in het laatste licht…
stranden
netgedicht
2.8 met 25 stemmen
985 pennenstreken
onder het maaiveld
loos gepraat
voor een dove god
blinde ganzenveer
van naakte taal
in grauwe leegte
het tasten zat
lamme veer van
manke strofen
het stranden in
de gapende nacht…
De wandelaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
428 Ze loopt.
Met haar handtas
en haar rugzak.
Meer heeft ze niet
nodig.
Ze loopt.
Door de parken van de stad
van bank naar bank
en ze kent alle bomen
en alle honden
bij naam.
Ze loopt.
Nooit ergens naar toe
altijd ergens vandaan.
Ze loopt haar leven uit.…