8947 resultaten.
Het roze versje van Ho en Mo
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.294 De twintig kippen hadden grote pret
er waren net twee hanen in hun hok gezet
de veren gladgestreken en de kam gekleurd
was het wachten op hun allereerste beurt.
Maar de hanenjongens, Ho en Mo geheten,
slaakten weliswaar zeer liefdevolle kreten
die waren niet bedoeld voor de hennenschaar,
maar helemaal voor zichzelf, voor elkaar.…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 wanneer de zon weer 't luchtruim pacht
en grif de laatste ster ontzet
lik ik de wonden van de nacht
en zoek de veren van mijn bed
de uil verdween met 't laatste zwart
nu merels fluiten in mijn goot
voorbij de daken, stil, verstard
kleurt zich de einder karmijnrood
onder dit hemels kleurenlicht
komt 't leven stilaan weer op gang
ik smeek…
zee-rozen-strik
netgedicht
3.3 met 73 stemmen
8.145 het beeld
dat met mij
naar zee staart
en schelpjes raapt
draagt jouw naam;
anders dan de mijne
het begon met zon en licht
op woorden, het eerste
waarin soms wat verdriet zat
zoals de oprechte wind met
een lichaam rond manen
het bracht ons samen
ver weg, van het laatste
nog onbestaand
in de golving van méér
en duizend…
voor papa.
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
3.214 pap soms wil ik dat je me kon omhelzen en niet dat je ver weg boven mij hangt.
ik hou nog steeds heel veel van je
Dikke kus. Je Kleine meid.…
I. Roosiris. Ouverture
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
2.634 En ik pak mijn veer!
Het geknetter van vliegtuigen! Het geren van wagens!
Windgefluit van expressen! Ijszeilers` vleugelvlucht !
Hier is iemand gekust! Daar is iemand geslagen!
Ananas in Champagne - is der avondenpuls!
In een groep nerveuse meisjes, in een damescompagnie
herschep Ik levenstragedie in een dromerijfarce...…
Zwarte tranen op een bruidsboeket
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.109 bruidssluier
vlak voor het altaar
ontkomen aan het licht
adem jij vage beloftes
sleep ik mijn naam
tot in je schaduw
ontrouw en dode woorden
rukken de nacht uit elkaar
alleen het gangpad blijft over
en schijnt door een bleek
wit gelaat
niemand zal zich
herinneren waar
die stilte ooit begon
maar ik
ik buig me over tranen
en loop ver…
Pont Neuf
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
740 Traag en troebel
stuwt de Seine nieuwe tijden voort
Ook nu spellen dolverliefden verse dromen
slaapt een brakke zwerver diep en luid
lezen heren nors hun ochtendkrant
laten hondjes mantelpakken uit
Nu mijn blik opnieuw het water raakt
waarin plataanloof diepbruin valt
strijkt een hand plots door mijn haren
zoekt zoete adem speels mijn hals…
Dageraad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
822 Ik sta op
schuif het gordijn opzij
een ster schijnt mij flauwtjes toe
Het blauwe uur
daarna de zon, de dag, de zaak
ik ben nu al gaar
Bij de wasbak tref ik mijn gezicht
een verse wal is in de maak
ik zie een mens, eiwit belicht
een onsje wil op liters water
Maar ook spiegels zijn gevormd
metaal en zand, meer is het niet
- veredeld…
Nieuwjaar
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.020 Afscheid nemen van het oude
alweer een jaar voorbij
Ondanks winter, sneeuw en koude
schijnt de zon binnenin mij
Dit jaar mocht ik jou tegenkomen
zo onverwacht op mijn pad
Het antwoord op mijn dromen
ben jij mijn lieve schat
Het nieuwe jaar, een nieuwe start
ook al ben je ver van mij
jouw zon schijnt altijd in mijn hart
En dat maakt me…
Verdrongen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
643 Weet je dan echt niets meer
van het leven dat wij deelden
geen glimp van herinnering
de weg die jij elke nacht
opnieuw zoekt tussen dromen
zegt jou dat dan helemaal niets
misschien wil jij het niet meer weten
klamp jij je vast aan de dagen
die jou zekerheid geven in bestaan
en durf jij niet meer bij jouw
gevoel te komen
ver weggeborgen…
Verdrongen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
930 Weet je dan echt niets meer
van het leven dat wij deelden
geen glimp van herinnering
de weg die jij elke nacht
opnieuw zoekt tussen dromen
zegt jou dat dan helemaal niets
misschien wil jij het niet meer weten
klamp jij je vast aan de dagen
die jou zekerheid geven in bestaan
en durf jij niet meer bij jouw
gevoel te komen
ver weggeborgen…
Blozende remise
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
900 je woorden schuinen naast de mijne
die zinnelijk hun ruggen rechten
terwijl ze om wat ruimte vechten
om sprekende punten, al zijn het kleine
tussen je aanvalstechniek te vlechten
als ik je aankijk na sportieve strijd
zie ik geen plagende ogen meer
elk eerder zogenaamd verweer
is opgelost in evenredigheid
met begeerte als drijvende veer…
Apéritif
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.308 'Vous l'avez bien fait',
mamie Delrieu met hond en
Lune, haar bazin en ik met
kleine zwarte Spot lopen
de heuvel op en praten
het kerkhof is de halteplaats
er wordt gezwegen, dan geschikt
het leven van een man, een broer,
de ouders uit een ver verleden
over de doodsgrens heengetild
ik wacht.…
Soms is het ...
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
792 Hoe je gelaat geëtst staat
op de wanden van mijn ziel
en je ogen die mij ooit aanzagen
en je stem die mij ooit sprak
ik ben de kleur niet vergeten
en de klanken niet
van ver zal ik je herkennen
aan het geluid van je schreden
waar ik lang geleden mijn
eigen voetstappen deed volgen
tot waar je ook liep
soms is het dat ik je hoor roepen…
achterblijven
netgedicht
4.4 met 20 stemmen
1.368 met de laatste trein
is ook mijn ziel vertrokken
ik riep nog en wuifde
voelde vocht
in de ogen
mijn arm was kort
de hand te klein
om naar de verte te grijpen
of haar terug te lokken
ik hoorde, heimelijk,
de duivel juichen
wat kan leegte,
zo ingesloten,
eindeloos ver lijken
mij nog verder
in de winter doen zuigen
slechts een…
de schelp en het doel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
706 Onrustig dwaalt zijn pelgrimsoog
hij spreekt mistroostig in zichzelf
het doel is oneindig weg
hoe ver moet ik niet gaan
om daarginder te geraken
Naast hem spreekt de proost
van het broedergenootschap
dit is zoals het was
de grande route
waar mensen zich op begeven
met velerlei bestemming of reden
misschien de pest de post
onrust in het…
Zij zijn niet dood
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
959 ik rembrandt licht
vermeer de zachte lijnen
in de haren van de
dienstmaagd met
baleinen die een kan
met verse melk schenkt
speel met kleur
de wind en schaduw
in gordijnen het
glas in lood van
een half geopend raam
weerkaatst haar gaan
rubens ook
de zachte vormen
die in schaars bedekken
een welkom roepen aan
de meesters en gezellen…
Hoe is het zo kunnen gaan...?
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.084 Hoe heb je het zo ver kunnen laten komen,
Waren dit al die gekke dromen?
Dat je je altijd al wilde laten verdrinken,
Maar het niet eerst tot je hebt laten bezinken..?
Je beseft niet hoe moeilijk dit is,
En hoe erg is je nu al mis.
Over mijn wang rolt een traan,
Verdriet, dat is wat ik voel.…
Mijn verliefde land
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.455 toen het onraad werd geroken
door het zinderende zand
Waar de witte lammerluchten
zich verdronken in het gras
stonden nu verbroosde bomen
over zoute zee te dromen
van een land dat nooit zou komen
en een volk dat nooit was
Maar van al die boze dagen
en een tuimelende traan
zal ik nu door zomerkoren
weer een klokkentoren horen
en langs vers…
Brandend Hart
hartenkreet
0.7 met 6 stemmen
1.680 Misschien hoor je daar toch gefluister
Lispelende woorden, van hier, van ver
Je laat ze eindweegs
Nu niet nabij, tot trouwhartigheid klinkt
De moed en dynamiek is aangrijpend
Schrijnend wel
Dan een gloeiende torso,
Aan beide zijde enigermate?…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik blijf ze dragen: vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
HEI DA LIEVE DREUPEL WATER
poëzie
4.3 met 14 stemmen
3.279 Neen en daal niet, och en daal niet,
aardse grond is al te vuil,
houd u ver van hier, en val niet:
houd u in de hemel schuil.…
`Pietie`
hartenkreet
3.2 met 15 stemmen
1.371 ze was geen ster
Ze zong haar eigen aria
je hoorde haar van ver
Ook aan een schoonheidswedstrijd
hoefde ze niet mee te doen
maar we wilden haar niet ruilen
oh nee, voor geen miljoen!
En als je later in de hemel
een heel klein engeltje ziet
en het heeft een heel klein snaveltje
dan is dat vast `onze kleine Piet`…
En het verdriet dan
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
775 zo stil, zo doods
het wintermuseum
ver weg van wijsheid
en brede straten
ik hoef niet na te denken
binnen zijn ramen, verdwenen vaders
en kinderogen zonder voedsel
de nacht naast me, ellendig
als een koud, kil huis
en ik schep geraamtes
in de bevroren spoelbak
naast label nummer één
de opgehoopte sneeuw
scheur ik tot stilte
ineengedoken…
Nacht op het water
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.063 Misschien zit er ergens
achter een ver venster
eenzelfde stille woekeraar
in oude liefde
te spotten met de regels
van de evolutie;
te dromen over verbrande schepen
en oude koeien
en kijkt daarbij omhoog, omlaag
naar mij…
vlinderzoenenzacht
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
1.048 hoor
hoe stilte jouw lied zingt
in het glimlachen van de lente
tussen zijn en dromen
het daglicht geeft
aan de wolken op ons gelaat
hoe ogen sluiten
door een ver vergeten voelen
wanneer witte vlinders het veld
bloesemen als kleine scheepjes
met bolle zeilen
hoe de wind slaperig
haar vleugels legt op mijn lippen
wanneer…
Poetsster
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.497 Vanaf hier is niets meer van mij
Ze heeft de mouwen opgeschoven
tot ver boven de ellebogen
Het huis wordt stofvrij
onder mijn voeten weggezogen
Waar het om gaat
mag een tante weten
Als door de microbe gebeten
zwaai ik met een zwangere pluim
Zij maakt met mijn scheerschuim
kammen en borstels schoon
Ze zegt dat ik de lakens
onder de dekens…
De hoveling
poëzie
3.8 met 16 stemmen
7.191 't Is een ellendig vers, niet waardig om te lezen.
De koning zeide: Ik heb 't gemaakt. Hoe! gij, mijnheer?
Hernam de hoveling: 'k wil zweren, op mijn eer,
Dat gij 't met voordacht, dan zo slecht hebt willen maken:
Uw majesteit is toch bekwaam tot alle zaken.
1793…
Ergernisjes
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
785 Weer zo’n onderzoek
ik vind dit en ik wil dat
gevraagd is mij niets
het zal wel betrouwbaar zijn
met vijftig ondervraagden
--------------------------------
CO2-probleem (senryu)
Een klein deel wereld
verzwelgt meer energie dan
de rest bij elkaar / produceert
-------------------------------------
Stilte (senryu)
Voor stilte ver…
Morgen probeer ik het weer
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.411 moed
om jou te bellen
de zoemer ging over
vijf zes keer
en ik wachtte
met een brok in mijn keel
maar het bleef stil
er werd niet opgenomen
de moed zakte in mijn schoenen
tranen sprongen in mijn ogen
driftig veegde ik ze weg
morgen probeer ik het weer
maakte ik mezelf wijs
als verdoofd
zittend op mijn stoel
me afvragend
hoe het zo ver…