8651 resultaten.
Onbewoonbaar verklaard
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Huis dat
Lichaam heet
Al jaren in verval
Noodzakelijk onderhoud
Wegens permanent
Tijdgebrek niet
Uitgevoerd
Overal kieren en
Spleten, planken
Die het begeven,
Dak dat lekt -
Wilde er nog
Wel in wonen,
Maar zag op een
Morgen een wit bord
Met zwarte letters
Op mijn gevel aangebracht
Mijn lichaam was
Onbewoonbaar verklaard…
Het
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.002 De motor tikte, de regen regelmatiger
op het autodak, veel stilte veel wit
om de woorden dacht ik me al
een scène in. En zo onhoudbaar
lang keek je, leek je van vlees
geworden vraag. Wat moet ik zeggen
vluchtte ik, en overwoog op welk woord
ik de klemtoon leggen zou. Alles
was mogelijk door altijd in het moment
te blijven.…
Een lang verhaal (voor Arthur )
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 de lente
wist de lichte toon
van het vergeten kind
vast te houden
de zomer
liet veelbelovend
en gul het zonlicht
naar binnen vallen
in het najaar
voelde je voor het eerst
een ongrijpbare splinter
in je hand
de winter
kwam benauwend dichtbij
heuvels werden bergen
in het grensland
transformeerden de witte
in zwarte bladzijden…
dankwoord
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
549 en dan nu mijn lief,
moet ik gaan
in dit aardse staan de bloemen
binnen tinten paars en wit
een gouden hart noemt zeven slagen
waar geen enkele toon in zit
ze dragen nog het leed
van kille winterdagen
daar tel ik vijf- plus één,
als kleine klokjes licht, ze zuchten niet
ze zingen als ik blijf
en spelen met het overzicht
dat altijd…
Zwaar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
495 De lucht is verzwaard
van weemoedig verlangen
naar de verlichte dagen
waar elke dood nog ver leek
keuzes luxe problemen waren
liefde lichtvoetig vanzelfsprekend
wensen zelfvervullende voorspellingen
Nachten van de lange twijfel
vullen nu diepe zwarte gaten
alleen de dromen zijn soms wit
met vederlichte beelden
die soms blijven hangen
maar…
Vlinderpracht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
494 Rein in wit gehuld.
Geruisloos schouwspel.
Hij gaat van bloem
tot bloem tot bloem.
Ongebukte emotie.
Pure vlinderkracht.
Zo beweeglijk fladderend.
Zo licht van geest.
Vrij van negatief
positief bewogen.
Zo licht van ziel,
geef mij wat mee.
Van aarde tot lucht,
in watten van wolken.
Leegte in ziel en geest.…
carglas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 kijkend door de achterruit
zie ik niet wat ik verwacht
op panoramisch glazen huid
is een sprookje aangebracht
door kunstenaar natuur
met scherppuntig koud penseel
een onvoorstelbare structuur
een ingewikkeld ritueel
ijzig blauw gemengd met wit
schept elfjes-achtige ijsfiguren
ik die gewrongen op de autozetel zit
probeer er dwars doorheen…
Verzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
577 Tegelijk gaan ze open
de zevenhonderd vensters
bijna onhoorbaar een eerste wiekslag
de hemel opeens een geopende bundel
waaruit alle gedichten wegfladderen
witte verzen, zwarte verzen
over vrijheid en ruimte
en sterrenbeelden die elke seconde
van betekenis veranderen
het zwerk rijmt eindeloos
onnavolgbaar het ritme
van kwetterende zinnen…
De tijd mist troostigheid
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
556 er groeit
geen stilte om me heen
in de neerslag van geluiden
verdrink ik moederziel alleen
waar schaduw
dagen met donker kort
schort het aan licht
voor nog enig perspectief
de tijd mist
troostigheid als zij
met lange slagen
de uren gaat vertragen
chaos tocht
in gure vlagen
gaat zwart land het
witte doek nog dragen
ik heb ineens…
Lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 het vroege morgenlicht
de ochtend breekt aan
wachtend op de zon
de tijd spreidt zijn mantel uit
met blauwe heldere kleuren
het gras zacht en vochtig
fauna en flora komen tot leven
en verfraaien het mooie bos
stadsparkjes geven hun kleur en geur af
aan de waterkant de waterlelie
wit als de maan een hart geel als de ochtendzon
de…
Een veeg licht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
506 ik mozaïekte
met stukjes leven
om ze harmonisch
te passen in het bestaan
het leek goed te gaan
tot de lijm verdroogde
het cement verpulverde
waarin ze waren gegoten
heb met alles gebroken
toen ik jouw ogen zag
een veeg licht in een
donkere straat bij nacht
je lach parelde tanden
in witte aanstekelijkheid
handen speelden met schaduw…
In wulpse bogen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
449 ik speel
met je schaduw
boetseer in donker
en licht je gezicht
en profiel
scherpt lijnen
die ik met liefde en
geduld zal verzachten
rondingen
laten ondanks
zwart wit hun
kleuren verschijnen
vlak voor het drogen
heb ik wimper en oog
lichtelijk aangezet
het neusje omhoog
lippen welven
in wulpse bogen
de mond in
glimlach…
Mintgroen met zwart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
534 Hoe kleurloos kun je zijn
als je blijft wachten
tot je kleurloos bent,
als zwart en wit je
dromen hebben grijsgedraaid
tot pelgrimsjaren.
Hoe kon je zo lang leven
zonder antwoord
in de doodsnood
van je grijs verleden.…
donderteken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
453 donder wentelt het mes
op de wetsteen flikkert
de wolk gedrenkt in
voorgevoel van wat
wordt voorgeschreven
onder het soepel buigend
lemmet keert een witte
siddering runentekens
heet staal ritst aan
de donkere hemel
voorteken dat de aarde
moet lezen
het brengt een kentering
aan de lauwe adem van
de avond het schrift
scheurt…
Een nieuwe dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
743 In het vroege morgenuur
als alles nog sereen is en puur
zweven wolken
als witte watten
spelend met de zon
in het hemelse blauw
het gras nog nat
van de morgendauw
nog geen geluid de stilte verstoort
maar wel het zingen van de vogels dat bekoort
ontwaakt langzaam
de dag uit de nacht
en de aarde zich laat strelen
door het prille ochtendlicht…
Biosfeer
gedicht
3.0 met 2 stemmen
1.902 Op de witte muur
slingert een rode duizendpoot.
In elke hoek een spin. Langs de plint
flitst 's nachts een muis. Er woont hier
ook een mens - die af en toe wat plet.
---------------------------------
uit: 'Hoogste zomer', 2015.…
De kolk.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.018 damp stijgt op van 't water uit de stille kolk
waterleliebladeren hebben groot deel van 't wateroppervlak bedekt
klein spoortje helder water heeft zich in 't midden uitgestrekt
daarin spiegelt zich opeens een dikke witte wolk
die vervolgens even het zonlicht belet om te stralen
dit kleine paradijsje met haar helderheid te kleuren
geniet,…
Belgische pralines
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Een tongstrelende
sensatie met een puur, melk of
witte gratie.
Dat idee van de praline waar
een natie trots op is; vult
de chocolade met zijn vulling
als een ware smaakbelevenis.
Butterscotch, marsepein zoet
of met noten; ganache, nougatine
of met likeur vol gegoten.…
Zijn laatste vacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
427 bevroren kraken dennen
wortelend in permafrost
nog is er geen ontdooien
ik voel je kou
droom witte vachten bij
het grijsblauw van je blik
in ogen die
de verte weten in
het sneeuwblinde vergeten
het universum kruisen
in vertwijfeld zoeken naar
wat noorderlicht als tegenwicht
nog lacht de poolbeer
in zijn laatste vacht onwetend…
Zijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Dat wanneer je dat witte licht ziet,
of een tunnel, er ook
geen stilte rest, maar niets,
zelfs geen zwart.
Hoe is niets te bevatten
in termen van eindigheid?
Dat je jaren slechts stof
zijn op een tijdlijn.
We zijn allen gelijk en
gemaakt van dezelfde atomen,
maar waarom voelen we dat niet
in ons hart?…
Weer klinkt het lied
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
491 ijs
door een gure
wind gedragen
tochtten zij kilte
door het paradijs
waar tropische
emoties bruisten
felle blikken
huisden in het
smeulend vuur
van omfloerste ogen
stilte brak
de eerste schrik
paniek vluchtte in
chaotische taferelen
zij drongen met velen
naar te weinig lucht
hun vlucht
is gevangen
in lange gangen
van de witte…
gipskruid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
473 ergens in de ruimte
dwarrelen woorden rond de mal
van nieuwe vormen
er hoort een glimlach bij
een frons en twintig vaste regels
onder tafel schuift een voet
ze raakt mijn tas vol bundels
het genoegen van een hart,
het vragen in een hoofd
de grond van alle dingen wordt
geloofd
de geur van bloemen kruist oneindig
sluit een pact met wit…
Magisch realisme
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 ik zie de imposante rij
het lijkt magisch realisme
maar de bomen ruisen blij
waar in een verre horizon
licht en nevels schoonheid figureren
leren witte wieven hun theater in het bos
zoals elven feeën en kabouters
dansen op het maanverlichte mos en
kobolden smeden in hun grotten verder op
nooit is de mens alleen er leeft
in veel dimensies…
Joepie....lente
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
811 Overal blauwe bloempjes in ' t groene gras
ook witte er tussendoor
zelfs narcissen zie je te pas:
het is LENTE.
Niks geen meteorologisch gezwets
gewoon zoals het op school werd gezegd
21 maart drie maanden na
de winter begint de lente.…
klokje boven de keukendeur
gedicht
4.7 met 3 stemmen
3.258 Je halswervels draaien, een fractie van een seconde
zoeken, je ogen vinden de wijzerplaat,
rond en wit, blauw de cijfers, de rand. Het is toch een wonder,
dat email, geërfd, afgesopt, al negentig jaar,
en heel die tijd heeft geen enkele kras het geschonden.…
Lenteprelude
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 In aangename sereenheid
ontwaakt een nieuwe dag
met zonnestralen
warmer dan warm
wind zachter dan zacht
de bomen weer een tint groener
dan gisteren
afstekend tegen
een hemel die blauwer is dan blauw
waarin wolkjes zweven
witter dan wit
vogels mooier zingen dan mooi
eendjes donziger zijn dan dons
lammetjes liever dan lief
het gras groener…
Voelden ons goden
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 ik wist de verte
dichterbij te halen
zon te laten stralen
op het stille strand
we liepen
hand in hand
de wolken voorbij
voelden ons onmetelijk vrij
nog spoelden
schaduwen aan die door
het kuivend wit van
golven werden verzwolgen
de duinrand liet
verrast zijn vlinders gaan
zij dwarrelden al
spelend achter ons aan
we voelden…
De liefde voor elkaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 Verliefd op de toekomst
Liefde en leed
In harmonie gekleed
Lachen en verdriet
Samen aan een geniet
Storm en wind
Zijn als een blij kind
Twijfel en ongemak
Zit in een keurslijf, te strak
Wij zijn één geworden
In mening en gedachten
Verstrengeld als wortels
In de onuitputtelijke aarde
Ons leven is een ketting
Met aaneengeregen parels
Wit…
Kleurenblind?
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 Het kinderfeest
wordt verstierd
door -merendeels- grote zeuren
in een nog groter koor
Ik heb zelfs
horen verluiden
dat er nu nog -in kleine kring-
discussie is
over de kleurkeus
van het rijpaard
van Sinterklaas
'wordt het 'n witte of 'n zwarte'?
Dan is het
in onze 'Hollands December'
toch wel
heel erg mis.…
De fotograaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
940 In kleur of zwart wit, het is mij om het even.
Mijn portret is een exponent van mijn leven.
U ziet nu misschien een rimpel of stille lach
Het is de fotograaf die mij, met zijn ogen zag.…