Alle inzendingen

tussen troosteloze uren kwijt ze zich tot vaagheid droomt de hemel blauw lente die zich ontbloeit tot zomer haar dood tot sprookje

Zij speelt haar lied aan de rand bij het riet. Haar lokken deinen om in de wind te verdwijnen. Zij beroert iedereen als ze lonkend voorbij glijdt. De cirkels op haar glanzend lichaam duwen zacht tegen de Leieboorden. Zij is het kloppend hart van onze Stad. Zonder stroming is ze als een spi...

Er is een klein plekje in onze harten, waar jij bent geborgen. Een speciaal plekje, waar niemand kan komen. Dat plekje is alleen van jou. Voor altijd in onze harten geschreven. Je bent en blijft ons kleine, kleine meisje voor altijd.

Loop langs de horizon mijn kind In licht der morgenzon Zie hoe je daar de nieuwe dag weer vindt Als paradijs zo eens de aard begon. Loop over het wijde veld mijn kind Genietend van de rust Vrijheid die geen ziel daar bindt Ontspannen en zelfbewust. Loop over blanke strand mijn kind En h...

'k Heb ooit in mei het lentekleed gekust de roze bloesems teder aan mijn hart gedrukt nu ziet alles somber, triest en grauw of ik mei in een depressie aanschouw de wolken zijn veel te vaal en grijs hangen zwaar van stofhagel en ijs en waar de ijsheiligen gaan wonen gaan zij het lentekleed ...

Een cirkel, een kringetje in het rond. Een redenering in argumenten lijkt even ver en nergens het hart te raken. Argumenten vinden nergens grond. Zij blijken op de aangesprokene geen enkele indruk te maken. Woorden, argumenten vanuit het hart suizen driehonderdvijfenzestig graden in het r...

Kom, pak mijn hand dan trek ik je uit het moeras zie je aarzeling begrijpelijk omdat ik er zo lang niet voor je was door zwakte ontzield kon ik de druk van buiten niet weerstaan maar ik ben terug je Verdwenen Zelf ik til je op houd je stevig vast laat je nooit meer gaan

Jij noemt het groen, diepgroen zoals de bladeren zijn wanneer het hoogzomer is - Ik noem het lila, paars als het gezicht van iemand die sterven gaat - En toch hebben we het over dezelfde Kleur.

den kuyt - menselijk gesproken het vlezig gespierde tussen knie en enkel doet harten overslaan als hij - aalglad gelijk vissen het nageslacht in paringsdans verschietend zijn team op sleeptouw neemt den kuyt - voetballend gesproken de authentieke leider die het stof zuigt dat anderen ...

Integer en met keizerlijk allure Wordt Nederland geregeerd Op dit moment geformeerd Haags centrum van politieke vuren Met vele vlekken op het blazoen Regeert de grootste vlekkenkampioen

een wereldliefde een natuurlijke liefde voor Moeder Aarde

Toen ik nog daar was, twistten om mijn ziel, En voerden, met het zwaard gewapend, strijd, Twee machten, die ik in de handen vie!, De worm zo noemde ik ze en de oneindigheid. Maar zie nu naast mijn grafstee opgericht, Tezaam gebeiteld uit het kuis albast, En warm besprenkeld door het weemlend...

Het is weer helemaal genieten. Zo zou het altijd moeten zijn: licht en vredig dus, alsof alles ineens voor altijd en nooit weer is. Geen lengte van dagen, geen gevoel van weg te moeten en te huilen. Nooit gaat meer iets voorbij. ------------------------------- Uit: 'Klein Diorama', 1974.

ik pluk geen bloemen meer om weg te geven ook zij willen bloeien en leven ik neem je mee naar de plaats waar zij groeien zacht door alle seizoenen vloeien zij openen en wiegen op de wind die wij voelen kleuren in warme zon vertellen in vruchten hoe generaties vluchten voor noodweer...

Van spanning stond de Kuip vooraf te trillen Een laatste kans nú moesten ze het doen Na achttien lange jaren kampioen Bij winst de schaal omhoog te kunnen tillen De visserszoon uit Katwijk ging voluit En plots had Rotterdam haring én Kuyt!

Hij geeft me zijn namenboek vele namen bibberig doorgestreept ‘Het laatste kwartaal weer vijf', zegt hij. 'Steeds minder die het hebben overleefd’. ‘Dit maak ik nou mee op mijn leeftijd. ze gaan allemaal - streep ze af, rij voor rij, de dagtellerwijzer staat in het rood. Er k...

Moederdag 2017, Wanneer dochter bij me langskomt, in haar kielzog een kleinzoon van drie, komt de vraag: wat wil jij, welk gebak? Het ventje staat te denken, wat heb je en ik show hem de aardbeien- met slagroom, even als de appelkruimeltaart! Hij kijkt me aan en zegt, nee hoor oma, ma...

Hiermee was het pleit zeker niet beslecht en zal dit ook geenszins worden daar jullie, bekend slechts als leugenaars enkel tijd proberen te stoppen terwijl jullie door hem, enkel alleen worden geminacht daar hij zich nimmer om welke zich moverende reden dan ook zal laten gaan...

De dans een kans om te ontsnappen aan de werkelijkheid Een nieuwe werkelijkheid te scheppen even God & Godin te zijn in de beweging van handen, vingers benen en voeten met elkaar in strijd Ik kan nauwelijks adem halen mijn ogen als op steeltjes.

Hoe groen is alles nu: de mei vult duizend tinten in die later niet meer te vinden zijn; de wei bezaaid met madelieven, wortels water drinkend uit de bron of uit de lucht. Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen, soms heimwee ook, maar zang en zucht ze blijven hier aan kleine dingen hangen....

Dat Amor en Eros verbroederen mogen En samen dragen de toorts van ‘t liefdesvuur Alsof ze leven in zelfde tijd op zelfde uur En ieder mens eens leren elkaar gedogen. Mensen als Venus en Apollo samen gaan In eensgezindheid het oorlogsvuur bestrijden De wereld van honger en ellende bevrijd...

op weg naar je thuis er is geen weg naar je thuis je thuis is de weg

Klem in het harnas met weke benen. Duizelingen in het hoofd. Over momenten die verdwenen. Waar ik in heb geloofd. Doorbreken van wat niet is. Stuurloos in de tijd. Mijn huid is het vernis. Dat is gehard in de strijd.

toen jaren geleden jou sara ontmoette droomde jij al van elisabeth te zijn om vandaag dan twintig kalenders later op weg naar debora in de spiegel van het leven anna te begroeten waar zeventig nu jou het leven kroont tot grande dame wil jij steeds nog niet dromen en weten van welve...

Hij stemde alleen in om haar een plezier te doen. Zijn bloem, zijn schatteke, de stagiaire met wie het vanaf dag één had geklikt. Hij bleef tot zijn laatste dag een vrouwencharmeur. Op de bus zette hij zich naast vrouwelijk schoon; zij rolde dan met haar ogen en liet hem begaan. Hij kreeg k...

Waarom zeg je steeds geniale zonderling vaderskind met je poëtische teksten moeder met moraliserende pretenties of dromer over je te jonggestorven ouders zelfs vanavond overdacht ik opnieuw mijn leven me koelbloedig lief door mijn stamvaders gegeven. Ik schets als kind leven blij met mijn sch...

ze zeggen: Marije, mooi & slim & sprankelend & veelbelovend & zoveel meer mooie dingen die jij niet echt echt niet kon binnenlaten het was niet de kat die krasjes op jouw armen maakte het was niet jij die de kijk-eens-hoe-leuk-wij- samen-selfies maakte buitengesloten bleef ...

Het is een onherstelbare psychisch en medische ramp als ouders vrienden en familieleden systematisch langzaam moorden met die vrome godvrezende emotieloze starheid op het gezicht omdat ze je dwingen de persoon die je werkelijk bent en wil worden kapot te maken in een voor het oog lijken...

Met spanning wordt gekeken Naar het formeren in Den Haag Een papa-dag en meer is gebleken Het hele circus duurt al weken Gelukkig leidt Edith met strakke hand Een vrouw brengt structuur bij heren van Nederland

Hoe licht of donker ook de schemer vertelt me dat ik de avond word waarin ik dan verdwaal en behoedzaam wacht op lippen die mij zoekend vinden. Ik kom van ver om je woordend gefluister, om je kreunend verlangen, om je vragende warmte die traag, veel te traag zich om mij heen sluit ...