7716 resultaten.
mocht rusten op je hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
763 ik fladderde wat traag
koos willekeurig bloemen
ik dacht de hemel vaag
verdwaalde toen en nam
je hulp maar al te graag
ik mocht rusten op je hand
waarvan de zachtheid
me verbaasde,we speelden
met de kleuren van de zon
lieten ons niet haasten
we zagen kleine dingen
lachten naar elkaar
ontdekten hoe we zonder
woorden samen konden…
Contrast in schaduwwoorden
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.676 uitgestrekte armen
je doet me denken
aan het stille geluid
van platte steentjes
die dromen keilen
door eenzame nevels
tussen smalle sloten
van herinneringen
rakelings langs
het wateroppervlak
je doet me denken
aan die ene trage dag
toen we zilverbellen bliezen
en gestorven vlinders legden
in witte wolken bomen
waar we afscheid namen…
ABONDANTIE
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.853 verward, de wijzers van de klok
vertraagden, waren niet vooruit te branden
ze stonden stil en ik stond voor het blok
toen niemand acht sloeg op mijn offerande
ik wilde vuur ontsteken met m'n stok
geen vonk sprong over, elke poging strandde
tot onverwachts het rookgordijn optrok
en ik, uit as herrezen, me vermande
je overbrugde afstand, nam…
Tsoenami, de vreemdeling die niet wist... .
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.412 De zee nam meedogenloos
Dit keer van het land
Ineens met grote kracht
Op gruwelijke wijze
Meedogenloos
Het werd immens verdriet
Wereldomvattend
Onbeschrijfelijke onmacht
De wereld weent
Weet niet hoe
Gezichten grauw en verdoofd
In hun ogen de gruwel
De onmenselijke schreeuw
Koortsachtig zoekend naar anderen
Hoop
Kinderharten verschrompeld…
Haags leed
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.286 na langdurig zogen
een aangetast -de drank hè- denkvermogen
een gonorroe, moderne poëzie
de bof, de plankenkoorts, de rode hond
men weet er raad met lastige bacillen
of etterende puisten op de billen
in Leyenburg wordt iedereen gezond
maar niemand die daar ooit een pil uitvond
om ernstig degradatieleed te stillen
Leyenburg is de naam…
verslavingsproblematiek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
776 vond dat het lang genoeg had geduurd
Ze zou de politie gaan bellen
Die de verslaafde moest gaan vertellen
Dat het afgelopen was met tolereren
Hulpverleners zouden hem leren
Dat het enige dat hem zou resteren
Zijn heroïne verlangen
Te gaan vervangen
Het geschiede aldus
En de verslaafde belande in de methadonbus
De hulpverlening nam…
Geen brug is mij te ver...
netgedicht
3.9 met 100 stemmen
4.977 Wat is het leven rijk en draagt veel namen
voor wat eenieder zoekt en adem geeft,
al zie ik wel dat weer de tranen kwamen
om onbegrip en wat verdoken leeft.
Gelukkig schijnt ook licht door kleine ramen;
er is geluk voor hem die vrienden heeft.…
Atheïsten
poëzie
3.8 met 15 stemmen
3.060 Hoe groot is Uw genade niet,
Dat gij dat galgenrot
Uw hoge Naam beschimpen liet,
In dol vermeet'le spot!
Doch wee u, adderengebroed!
Wacht op het einde slechts...
Lankmoedig is de Heer, en goed -
Doch vrees de Dag des Rechts!…
kakelvers
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
862 kukelekuuuu 4X
oh neen hè, moet dat nu
drie keer is meer dan genoeg
het is toch nog veel te vroeg
de hennies zaten nog op stok
tegen elkaar aan in het kippenhok
en schrokken zich een kakelhoen
waarom zou een haan zoiets doen
zijn lellen en zijn hanenkam
lilden toen hij een kippetje nam
hij pikte haar enige veren uit de nek
tokje…
Breekt en beukt
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
420 harde blik verstikt
woorden die je mikt
Loodrecht in mij ziel
geen dialoog geen deal
Mijn hart jankt kraakt
diep heb je mij geraakt
Alsof je me intens haat
nu je liefde mij verlaat
Geen greintje tederheid
jouw kil en koud beleid
Breekt en beukt me kapot
ik voel me gekwetst rot
Boos ben ik dat is zeker
jij roekeloze hartenbreker
Je nam…
Fluisterregen
netgedicht
4.2 met 26 stemmen
1.045 het kloppen
hoeveel tijd is al verleden
sinds mijn wereld werd gekanteld
en het leven zwart gemanteld
in dagen die door nachten gleden
in de spiegel zie ik jouw gezicht
voel je schaduw achter mij
waar ogen branden in het lome licht
zacht fluistert regen langs het raam
leef mijn lief, zoals water aarde kust
en geef liefde opnieuw een naam…
Van de grond
gedicht
2.4 met 30 stemmen
10.228 Bedruppelde webben trokken het bos door
en vingen wat klein was en vleugeltjes had
De idyllische dood van detail en nuance
maakte weer plaats voor het egale witte
geschitter van sneeuw op een winterse
wolkloze windstille weide
Als het maar klonk en als het maar
waar was, en je het zag als je begreep
dat het geen vorm en geen naam…
Hans
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.857 Er zijn van die dagen
dan roep ik mijzelf
bij naam
om mezelf te vermannen
Zo riep ik naar jou,
want ik zag, dat je weggleed
in zwijgen en
niet in de stilte, die goed doet
die neerdaalt
zo langzaam
overgaat in de veilige nacht
Het was niet je droom
tussen slapen en waken
die soms ook voor mij
de beelden
van heden
en vroeger verfraait…
voorbij de dood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
653 dit huis met haar lege kamers
en jij, met je vele vervlogen dromen
jullie passen niet bij elkaar
jij erin en het huis rondom jou
gevloek is wat ik zie
dit einde werd voorspeld
zoals zovele anderen
nam je het niet ernstig
teveel bezig met morgen
was er altijd het verval
een brokkelmuurtje meer of minder
dank de bouwer maar
nu is er niets…
Zonder woorden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.729 te vertellen
er was dan niemand die ze hoorde
dus enkel lege vellen
geen prachtige gedichten
gebrek aan poezie
en sms-berichten
ook die bestonden niet
een kast zonder boeken
chatrooms bleven leeg
geen huwelijksaanzoeken
en vragen waar je bleef
behoorden ook tot het verleden
net als ruzie om het geld
een kerk zonder gebeden
geen naam…
God, Allah, olie of benzine?
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.146 In naam van wat?
God, Allah, olie of benzine?
Never mind, let’s kill some more.
En nu eindelijk zomaar vrede voor Israel en de Palestijnen?
Die stijl behoort definitely niet tot de mijne.…
aan Pamela
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
927 zijn er van die naamloze namiddagen
en de tijd loopt sneller dan dat de ruimte
eindigt in een schaduwrijke hel
het voetpad, ja, die is het
die de passen regelt van onze nachtelijke liefdes
die we vergeten, die we niet vergeten
zoals de Brusselse foor,
de ochtenddromen, de oorlogen in verre landen
en we zetten ons leven verder
met een naam…
ALTIJD JIJ
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.709 Steeds denk jij het beter te weten
altijd weer speel jij de baas
nu doe ik of ik je nooit gekend heb
want mijn naam is haas helaas.…
Bevrijding
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.531 Langs velden vlas en najaarsgras
vroeger al, rond het ouderlijk huis
te hooi, te gras, nimmer te pas
daar sloop het al: kattengespuis
Ach Noach, u bood in doodsnood
elk dierenpaar een vrij entree
een schuilplaats op de droge schoot
u nam ze door de wateren mee
Maar nu, zo ver ontelbaar later
vindt de mensheid weer een smoes
voor de missers…
De mensen van voorbij
gedicht
3.9 met 52 stemmen
70.811 De mensen van voorbij
wij noemen ze bij namen.
Zo vlinderen zij binnen
in woorden en in zinnen
en zijn wij even bij elkaar
aan ‘t einde van het jaar.
De mensen van voorbij
zij blijven met ons leven.…
Mijn broer en ik
gedicht
3.1 met 90 stemmen
50.417 Als kind deden wij stiekem
alles samen
jij bedacht het plan
ik voerde uit
Toen de oorlog uitbrak
nam je een vliegtuig
weg wezen
en kwam als held terug
Daarna had je andere belangen
een vrouw - een kind
een huis van steen
in een ver land
Ik zie je nog maar zelden
ben me bewust van steelse blik
naar mijn besneeuwde hoofd
Moeilijk…
Heerlijke gedachten..
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
1.554 Zwevend gaat je naam door mijn gedachten
Soms schrijf ik hem zomaar even op een klad
Als ik mijn ogen sluit zie ik je in zwarte nachten
Ik wou stilletjes dat ik je zomaar even bij me had
Als ik omhoog kijk naar de witte wolken in de lucht
Lijk ik je gezicht te zien en je glimlacht naar mij
Dan weet ik dat ik in verliefdheid naar je zucht
Mijn…
ze liet mijn blikken binnen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.112 hij was het huis
gezicht achter de ramen
een veertiger, wel aardig
maar zonder andere namen
een arm, een blonde lok
misschien gezichtsbedrog
ik gokte op zijn vrouw
zijn broek, een scherpe vouw
geen tuin, maar een balkon
met zon die hij genoot
de andere stoel bleef leef
zodat het wit ervan verschoot
een arm die gordijnen sloot
die…
Bekering
gedicht
4.0 met 26 stemmen
17.242 Maar Gij hebt God een witte naam genoemd
met die van mij. Nu is het stil geworden,
zoals een zomer om de dorpen bloeit.
En moeten ook de bloemen weer verdorren:
mijn lendenen zijn omgord, mijn voeten staan geschoeid.
Uit Uwe Hand ten tweede maal geboren,
schrijd ik U uit het donker tegemoet.…
parelde een hoge lach
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
994 in zacht geroezemoes
parelde een hoge lach
ik voelde dat je nader kwam
wist dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn…
Je bent voorgoed verdwenen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.383 Ik zit alleen op een verlaten strand
ik ben me niet bewust van de ijzige kou
ik schrijf je naam in het mulle zand
en vraag me af: waar ben je nou?…
verkwanseld aan koning dollar
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
1.070 waar was ik toen de dollar mij de macht ontnam
en slinks en sluw tot koning werd gekroond
waar was ik toen emotie werd gehoond
materie in de plaats van mededogen kwam
waar was ik toen - een mensbeeld zo verschraald
in naam des konings dood en verderf ging zaaien
moraal hoog in het vaandel ging verdraaien
en liefde grondig door het slijk gehaald…
De keuze
hartenkreet
3.3 met 23 stemmen
6.145 Als de waarde van mijn woorden
tot het nulpunt is gezakt
en de hoogte van de vriendschap
door de tijd is afgevlakt
is het tijd om te vergeten
dat mijn naam jou nog iets zegt
en dat ik ooit zal weten
waar de oorzaak wordt gelegd
Als het verdriet om een verleden
tot verbittering heeft geleid
en het zaad van haat gevoelens
opgroeit tot zinloze…
rozen ontsprongen?
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.234 ze kruipen uit de knop
zonder naam adres
misschien aan
de nu dan witte jurk
wuft ontsprongen
een zwak moment
van weemoed
gebloemde herinnering
hartstocht siddering
poste restante
uit het portiek
kan ook een vergetene
uit voor- of achterland
die prikt
in het telefoonboek…
een graf vol bloemen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.168 wacht tot ze gelaten gaan
je lachte om de snelheid
die hard botste met beton
het rode bloed dat stolde
na de sprong van het balkon
je ontkende de depressie
die je naar beneden zoog
je liep weg voor de vergiften
die de ander op je spoog
je groeide dwars door muren
schopte tegen normen aan
wist dat het niet lang zou duren
want niemand nam…