8676 resultaten.
Leven in de Dood
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
545 uit mijn zicht
Mijn ogen zullen het laatste zijn
Wat je ziet voor je oplost in het licht
Alles wat ik aanraak breekt
niemand durft mij aan te raken
Wat ooit liefde was is nu de dood
Bloed vergoten in het avondrood
Mijn hart is van steen, zo koud
Zo eenzaam in het eeuwige leven
Waarin ik alleen maar nemen kan
Terwijl ik alles terug…
Zondagse rustpunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 Als een oase midden in de
hectiek lijkt het de ideale
dag om aan jezelf iets terug
te geven. Van een geestelijk
leven dat zich niet wenst in
te laten met de doordeweekse
dictaten. Die dictaten van het
immer moeten en het nimmer
tijd hebben om over die leukere
dingen van het leven te praten.…
Zo dromen wij nog ieder jaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
821 Zo dromen wij misschien nog
ieder jaar, dat dat gevoel in
verlangen op 5 december zo
kinderlijk onschuldig en zonder
gevaar; nog eens zo sterk ons
hart de vreugde terug zal geven.
Die vreugde om de goede Sint;
zoals die door ons destijds al
als kind werd bemind en ons toen
dat cadeautje gaf met een gevoels-
waarde voor een verder leven.…
Was enkel geest
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
531 gegaan
wist mijn plaats
in vaag verwachten
zag het spelen van krachten
was enkel geest
omdat zintuigen
ankerden in plaats en tijd
voelde me
bevrijd door een
grenzeloos opengaan
de golven achterna
die mij in zeeën energie
moeiteloos deden vervloeien
ik was een met
elementaire materie in
bijna euforische hysterie
moest terug…
Bakkie pleur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
748 Niets terug verwachtend, laat je je nemen.
En ik heb je genomen, ontelbare keren.
Je bent bitter, gitzwart, elegant, sexy en zwijgend.
Maar toch een gemis bij afwezigheid.
Je bent mijn zesde sacrament, mijn Klaagmuur.
Je bent mijn maatje tot in lengte van dagen.…
Begeerte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
552 Komt terug
dan gaan we op de knieën
en aanbidden zij aan zij
tot de goden van matiging
en beheersing.
De schaduw die over
haar rode lokken zal vallen
zal zalven en slaan.
Dat ik het schrijnen voel...…
Biljart
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
591 Waar de ballen zijn uitgerold,
de stilte intens wordt,
je geest knikkebolt,
en alles ineenstort,
daar denk je terug aan die eerste stoot,
had die meer effect gehad
ging je nu niet dood.
Zo had jij het ingeschat.
Met de keu die neerdaalt
rollen de ballen op rij.
Is ieders levensloop bepaald.
Rolt de bal in de pocket.......…
augurken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
866 augurken,
Haar duimen en wijsvingers
tastend in het zure vocht
Ik zucht maar laat betijen
Als het oosten in ons opspeelt
gaan we beiden somberen en herkauwen,
al zijn we dan nauwelijks runderen,
de grieven van de dag
Mijn dochter, wat is het water diep
wat goed is voor vis en de zeemeerminnen
Van het Great Barrier rif
Drijf terug…
Zijn langzaam sterven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
576 had de pech
dat een bliksemschicht
hem heeft geslecht
door brand dacht hij al
in de hel te zijn beland
de sloot redde hem
van een acute dood
een onverwachte doop
bood perspectieven voor extra
tijd misschien wel eeuwigheid
toch bleek het gedaan
zijn vrienden kwamen
er al in grote getalen aan voor
het feestmaal van verscheiden
terug…
De Muur - DDR
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
679 woonde aan de foute
Kant van de muur
Dat had je zelf niet gekozen
Het werd je opgelegd
Elk uur
Je mocht niets meer weten
Je kon niets doen
Je kreeg wel eten, een dak
Het leek eerst wel ok, toch toen
Nu ben je weer vrij
Maar niemand weet
Hoe het je vervormd heeft
Geïndoctrineerd
Één hete brij
Nu hoop ik
Dat je ondanks alles
Terug…
Zelfmutilatie
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
588 Het heden
Stil en veilig
Overleefd en afgegleden
Pijnloos en gevoelloos
Naadloos en probleemloos
Verlost van het verleden
Soms mis ik dat gevoel
Met dat doel
Heb ik mezelf gesneden
Om te zien
Of ik misschien
Heel even
Blijk kan geven
Iets terug voel
Van dat leven
Dat lang weg is
Opgegeven
Een snede
In hart en ziel
Lijf en leden
Zonder…
Euforie is voorbij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 het was zo’n dag
dat ik mezelf
driftig bezig zag
opererend tussen
jouw lach en de
speren in mijn hart
balancerend met
liefde en onmacht
om aan beiden
gestalte te geven
in het schizofrene
uren beleven
ik dirigeer maar
mis de basis om
op terug te vallen
mijn stok verkort
steeds meer bereik
zodat chaos over blijft
weer bloedt…
Boekrol
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 Als de boekrol
wordt geopend
en de
poort gesloten
de genadetijd voorbij
satans list
die met God twist
staat voor God
te beven
beschaamd wordt
hij terug gedreven
door de
Waarheid en het Leven
naar 't krot der duisternis
zijn boze gramschap
ontvlamt
voor wie
Gods Heilige Naam belijden
onze Vader God
van Israël
Messias Jeshua…
Utrecht zien, dan sterven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
650 Christus, wat hou ik van Manenburg,
sta verliefd op Tolsteegbrug,
doorstekend naar Luie Eind,
snel begraven, nooit meer terug.…
'een aantrekkelijke dame'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.254 de uitstraling en kleuring van haar transparante
ruimhartige blauwroze blouse voeren mij terug
naar gelukzalige decennia waarin Carmiggelt
succesvol schreef en de hem typerende
melancholische gevoelens met zijn lezers deelde
haar dooraderde licht klovende tepelhoven doen
de presentie van heftig blauw bloed vermoeden
hetgeen mij opwekt tot het…
Voor Melodie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 luister
op mijn buik en hoorde muziek
van de spijsvertering in de holle
ingewanden, het ruisen van bloed
van het pulseren van het hart
dat haast onvermoeibaar klopte
regelmatig de ademhaling van longen
het suizen van de longblaasjes
Jij glimlachte hierbij en zei
dat ik nu voor altijd bij je hoorde
nooit meer weg kon gaan zonder
snel weer terug…
treinrit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 in de lijn met de trein
de voren op het land zijn lange
slagpennen rulle veren het zand
bomen verglijden als hoog geplante
twijgen om licht aan te rijgen
mijn hoofd rust op een kussen van glas
ik ben me van geen kwaad bewust
zowel achter als voor verliest het land
zijn sporen en die keren ongemerkt
als herhaald op de zelfde plaats terug…
Aan de rand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 Zij wenken: “Kom terug!”.
Het spel van zon en schaduw
belicht telkens weer opnieuw
haarden van herinneringen.
De stad ontplooit zich.
De torens blijven wenken.
Als vingers tikken ze mij.
Engagement en eigendom
weerhouden mij verder.…
Avond mijmering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 De zon trekt zich terug, de avondwind wakkert aan,
gele en paarse krokussen worden met rust gelaten,
het wel of niet aanwezig zijn van hommels en bijen
hebben zij voor mijn gevoel nog niet in de gaten.
Ik geniet na, mijmer over het gloren en het carillon.
Ik mijmer hoe de dag zo heel vredig begon.…
Geluk
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
507 bekoring brengt
Maar dan opeens, alsof verzengd
Dof, droog en slap gebogen staat
Haar blaadjes eenzaam vallen laat
Om snel tot humus te vergaan
Te wachten op een nieuwe maan
Te wachten op een nieuw seizoen
En alles dan weer overdoen
Eerst maar die winter weer eens door
De lente ligt nog op één oor
Het komt wel weer, het komt terug…
Dolende Julia
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
464 geleden overgegaan
Zij komt zomaar wat bij me spoken
voelde mijn eenzaamheid, het samen zijn
de afwas doen of het Indisch koken
Dan gaat ze weer want ze is bang
dat ik boos word en te veel verlang
Over honderd jaar komt zij nog
ik inmiddels tot stof vergaan
maak een dansje in het licht
van weer een volle maan
zij is hier, zij is weer terug…
omdat...
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
532 omdat gedichten soms
zó snel zijn vergeten
omdat je nog altijd
kunt verdwalen in de tijd
omdat de weg terug dikwijls
geplaveid is met scherven
omdat scherven volgens
overlevering geluk brengen
omdat je het geluk
zelf moet koesteren
omdat je niet zal
verzanden in treurnis
omdat je treurnis kunt wegmoffelen
in de kruipruimte…
Zwart hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 nog
met illusies omdat donker
geen schaduw kaatst
jij bent de eenling
die daar naar binnen gaat
in oprechte bewondering
de rest achter zich laat
er zijn geen contouren
op muren van kracht
en emoties die pulserend
bewegen in leven geven
soms varieert
licht naar helder rood
als zuurstof zijn
opgelichte kleur bloost
kom ga mee terug…
UITZWAAIEN
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
617 je zwaait en zwaait
nadat ik de deur uitstap
en nog even over je
bolletje heb geaaid
ik weet nu het is voor
mij als afscheid bedoeld
ik reageer misschien
wel iets te onderkoeld
je zwaait en zwaait
nog maar eens een keer
‘k roep nog tot morgen
dan zie ik je weer
en als ik me heb omgedraaid
en een laatste keer
naar haar heb terug…
ik drink jouw muziek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
675 wat gisteren in mijn onmacht
lag te sudderen rijpt nu als
een aambeeld onder de hamer
van een uit de toon
geraakte smidse
vanachter de blaasbalg
lief ik jouw muziek die ik
als mokerslagen onthaal in
het voorportaal waar
alles samenkomt
soms wens ik gisteren terug
wanneer de dag traag als
verwaaide as zich verspreidt
over talloze nukkige…
Gebarentaal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 Er kwam een schip voorbij gevaren
het grootzeil bollend in de wind
doorkliefde moeiteloos het water
als maaksel van een spelend kind
toen twee matrozen op het dek voor even
oogcontacten met mij deelden,
zag ik een vrouw aan 't roer
zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog
ik groette haar terug, zij wist dat
dit gebaar een vorm van zegen…
Ontvankelijke huid
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
440 niet alles
wat jij raakt
deelt
zegeningen uit
opent vaak
heel ongemerkt
je ontvankelijke huid
terug in
herinnering
ontmoette je
het voorval dat
voorafging aan
de geregistreerde
beschadiging
van opzet
wordt niet
uitgegaan
kwade lijnen
hebben in principe
geen bestaan in
jouw contacten
het is uiterst
zeldzaam
een tegenpool…
Corona de vleermuis
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
437 sneed Chincarus
doodleuk,
haar gewijde vleugels af
want die wou vliegen
naar de zon en zo
werd ze terug
"muis".
ze...
heeft dit echter
nooit verteerd
en riep hulp in
van haar vriend Sar,
die zaaide dood
en veel verderf
zo...…
Modder stinkt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 ik moet nu wel
wandelen over onbekende paden
er is geen weg terug
afgesloten
een indrukwekkend groot bord
ik registreer te vlug
en kijk dus toch weer om
en struikel over takken
ik keek niet
het pad lijkt begaanbaar
als ik opsta verzamel ik moed
gelukkig dat niemand het ziet
het bloed
de tranen
de schaamte
modder stinkt…
Late veertigers
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 De Dijle, als baken op hun weg terug,
zo geurend naar rotte makreel.…