Alle inzendingen over olympische spelen

5935 resultaten.

Sorteren op:

Voorjaarscorso

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.061
Eerst nog wat madelievenkransjes wat paardebloem en gladiool de klein- en grote hoefbladdansjes op maat van de oude bosviool De hondsdraf alom paars behangen omhelst de klaver en margriet de netel brandt ook vol verlangen wanhopig roepend vergeet-mij-niet Ook grassen naderen daarginder met het ene na het andere riet en ruisen rond de speelse…

Retrospectief

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 656
Verpakt in nieuwe zakken met speels gemak, als noviteit wordt opgediend en naar gelang, als verschraalde etensgeuren zijn weggemoffeld onder het tapijt en het bloemetjes behang, blijft de associatie van een retrospectief gevoel, gebonden door ontnuchterende gedachten, dat oude pantoffels nu toch echt versleten zijn, ben als marionet gebonden…
pama18 december 2008Lees meer >

Bezinning

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.413
Toen braken de dijken en dreven de lijken… Een mensheid in nood… Hun graf was gedolven; in ‘t spel van de golven Klonk ’t lied van de dood… geschreven nog gister’ in ’t levensregister, doch toen was het boek opeens vol hiaten. We zwegen…gelaten… De rede was zoek…!…

een neus die boog en krulde

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 629
beiden hebben we gedachten geschetst het werkelijke moet nog komen een vervolg op dit virtuele beeld met ongekende dromen ogen waren transparant ontmoetten lange vingers aan een hand die popelt creatief te zijn als spel in gein maar ook zacht strelend over pijn zag stilte en verlangen in rode lippen hangen een neus die boog…
wil melker5 september 2006Lees meer >

Confiteor

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
De hemel buldert heeft vrij spel draait ons bestaan kadul. Het rollen het tollen het is zijn trots. De wereld zijn religie. Voor mij niet meer. Roodpijpenstelen miserie kabbelt de ochtendnevel voorbij. Groen zag grauw en grauw heeft teveel kou gezien. Ik sta stil en schep het schril stilleven op papier.…

De doden en de kinderen

poëzie
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.053
Een kerkhof vind je, evenals een wei, Een plaats goed om te draven en te spelen. Je praat met dingen die geen antwoord geven, Die enkel lachen, stil, lang, als de zon, Er schaduwen als glimlachen doen zweven.…

14. Bewustzijn

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
Er is een lopend vuur dat in mij schuil gaat zonder angst het vervolgt de gang van mijn leven die ik ooit verkoos de woorden die nodig lijken berusten op een spel zoekend naar ritme en cadans wat mijn hart niet bezit.…

Scrabbleleed

netgedicht
4.2 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.966
HUWELIJK ontstaan raakte buiten al mijn zinnen was zo vreselijk ontdaan want hoewel het lief bedoeld was en doorspekt van vleierij ging hier toch de drie keer letterwaarde aan mijn neus voorbij En zo tuurde ik het bord af om dat wat mij zo kon schelen want ik vond het echt afschuwelijk wat jij juist had gedaan nee - zo wilde ik niet spelen…
jan haak7 januari 2010Lees meer >

BREDASE BOMENTAAL

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
stad roept om er te toeven vol bezadigd rijk gemoed de zachtgroene top met goudblinkende weerhaan blikt naar de noordzij van Breda waar de omheinde kastanjeboom gezegende bescherming geniet een kluizenaar onder zich wenste zittende wijsgeer in wijde mantel met lange sneeuwwitte baard bladerkrans om zijn hoofd peinzend over 't eeuwige spel…

een rode streep door alles

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
waar wij wijs zijn geworden van somber naar vrolijk eigenlijk opnieuw geboren onder het toezien van de geheimen der koning vink door vuurrode letters verblind is de waarheid niet verloren gegaan een onbeschreven blad als een vat vol drank gissen en slissen zoemen en bloeden vergeven en spelen de kunst en haar rede tot het vallen stopt als…

Joop K Hen

netgedicht
4.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 610
In de spelen van Den Haag ligt hij met de finish in zicht voor op het peloton als hij zijn benen stil houdt en wenkt naar de meute die hem rechts passeert en links laat liggen. Joop vindt het asociaal alleen over de finish te gaan, anderen hebben ook hun best gedaan, gaat om meedoen niet om winnen en komt als laatste binnen.…
Custor9 augustus 2010Lees meer >

Over verkilde wateren

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 578
op bezorgde gezichten en de aftandse sloep klotst tegen botsende rotspartijen waar de inham zich versmalt blijft toch de hoop op verankering, op vaste voet aan land De vrouw die aan huis gekluisterd met fluisterend hart haar dierbaren opwacht In handen knijpend met kinderen, te jong nog om het noodlottige te beseffen spelen…

Natte droom.

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.124
mijn dromen zijn verweven met de dingen die ik dacht de lust naar schone vrouwen in mijn slaap voortgebracht ik droom van hete stonden in het maanlicht aan het strand dansend in de woeste golven naakt door de zon verbrand dit is mijn mooiste nacht spelen met jouw lichaam de wens waar ik naar smacht zwemmend in het natte duister…
J.J.v.Verre19 november 2010Lees meer >

Oerdrift

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 498
'Hier prikkelt men gaarne m'n zinnen,' zo dacht-ie, 'het spel kan beginnen, want in dit gebouw vind ik vast wel een vrouw.' - En hij ging door een zijdeur naar binnen. Er waren slechts vrouwenvertrekken. Hij dacht: 'Ik kom hier aan m'n trekken.' - Wat echter niet kon: elke vrouw bleek een non en hij moest van die vrouwen vertrekken.…
Aubrey19 december 2010Lees meer >

Jezus

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 705
kijk maar vooruit maar lafbek kan het niet wie nooit ziet tussen het riet kruik vatbaar lang verwacht en a snapt het wel en k en j en alles telt nooit meer is die dit geheel spel spellen verlicht gezichten in groen en geel en m'n tong is gesleten een gespleten tong en een gezicht dat lijkt van rubber en de dieren spreken bomen…

Onze tuin.

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 670
In de zomer roept zij, dat is mooi gedaan ik hoor warempel spelen al de Violen geloof zelfs de Narcis speelt trompet vogels zingen, maken hun dolle capriolen. Hoe alles groeit en bloeit dat weet ze niet zij is alleen maar blij en in extase maar wat zij niet bedenkt, nog niet ziet dat ik weer angst heb voor de volgende fase.…

"Als het ijs is gebroken"....

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
Een oneindig spel verbindt de tijd en maakt zich meester van eentonigheid, of het naar links of rechts is, het blijft gevangen, verwezenlijking naar het verlangen de middenweg te kiezen wat onontbeerlijk scheen, lost zich op in een panorama van het gevoel, soms wild, soms sereen,een doel zo aards, wat bij tijde weer verdween, spiegelt…
pama26 juni 2011Lees meer >

Waar rozen doornen baren

netgedicht
2.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 961
De nacht trekt als een schim over verlaten akkers aan het geestesoog van slapende goudaren voorbij In het wiegelied van een geruisloze wind spelen de bloesems met hun bladeren en wijn morst de tijd in geleegde glazen als de kerktoren scheidende wegen slaat Je rekt je lichaam uit tot aan een gedroomde hemel die alleen leeft in ongeschreven…

Liedje van liefde

poëzie
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.772
'k Zal je in je dromen als koning geleien, boeiend voor de ogen is 't elven-spel, licht gaan we als twee goden naar diepste valleien, 'k weet je zacht-zijen gezicht. Lieveling, kom met je schone gebaren... scheemring omhangt u met ruisloos gewaad... Zangen ik weet, wanneer ik mag staren naar je zo klare gelaat.…

DE NOOD

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.893
'Gij hebt mij niet genodigd niet maar ik heb u iets te zeggen, iet, hoor 't aan, speel niet zo groot! Het kindje dat uw kind zal zijn moet ik van 't lot begeleider zijn van 't dragen tot de dood.' Begeleid het, 'laas!…

De held van Labbertong IX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 555
‘Ach Nel, hij ging zijn boekje elke keer te buiten Ik snap dan ook die man in ’t zwart gewoonweg niet Hij floot voor ieder wissewasje razend snel En trok na ieder commentaar steeds aan de bel Terwijl hij na een doodschop verder spelen liet Oké, ik ging mijn boekje mogelijk te buiten Ik had me achteraf veel wijzer moeten uiten Me laten…

Twintigste eeuw

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.013
Een kind als jij en ik mag vrijuit spelen, overal, met de zekerheid dat niets hem vangt, overal, met de vrees zich elders te vervelen. ---------------------------------- uit: Rose en geel (Parlando 1930)…

Humorloos gedicht

gedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 7.316
O minnaars, door dit najaar ondermijnd zijn wel geschraagd door zwart, waarachtig hout maar staan als stammen, van hun kroon ontzet met smalle handjes, spin- en bladernaakt en loven, liefkozen en spelen wel en wentelen en strelen, eindeloos verstekt het tedere instinct, dat, winters al verpopt verstopt, hergeven paradijs verbeidt: maar ai…

Doortrapt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 721
hoofdrolspelers Je liet mij hopeloos achter Verdwaast, verloren en eindig Ik zie je nog op elke hoek, in elke straat Hoe mooi de huid de vormen en welvingen van je lichaam bekleedde elke cel in ons sidderde van opwinding alleen al bij de gedachte elkaar te zien ik vraag mij af hoe jou nachten zijn welke volgende rol je vol overgave gaat spelen…
Kees Foppen12 september 2012Lees meer >

“Als de vliezen breken… “

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
Dit oneindig spel verbindt de tijd met mijn eentonigheid, of het nu naar links of rechts is, ik blijf gevangen in een verwezenlijking van een verlangen de kortste afstand op mijn pad te kiezen.…
Pama30 oktober 2012Lees meer >

Een geniet-moment

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 665
Speelse blauwgroene luchtlaagjes, in een bedje van zachte herfstzonnestralen. Bont gekleurd bladlover van kastanjelaar. In ver-zicht een slapende zwarte brabander onder traag heen en weer wiegende slierttakken van een treurwilg. Zo eenzaam en verlaten in weiland.…
katty17 november 2012Lees meer >

Het zonnespel

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.471
Ik zag hun toppen, beurtlings licht en donker, In vlammend opgaand en weer uitgeblust, Zich tot dit spel van schaduw en geflonker Alle gewillig lenen, onbewust. Doch ik, de blik gericht, het hoofd geheven, Zocht naar de speler, die deez’ scherts begon, En vond hem, waar de zomerwolken dreven In stille stoeten langs dat schild: de zon.…

Mike & Bianca

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
Gewoon een zandbak waar twee kinderen spelen van net acht jaar oud, en toch alsof ze al jaren lief en leed delen zij geeft eventjes die plastic schep hij geeft eventjes dat emmertje zand en allebei hopen ze stiekem op eventjes een aanraking van elkaars hand maar hun kansen op een aanraking is als zand tussen hun vingers door gegleden het…
Namasté26 december 2013Lees meer >

Zingende zusjes

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 826
In het spel ‘verdeel en heers’ zijn enkel treurende verliezers. Dat komt ervan.…

Speeltijd

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 614
inwikkelen van het stervende zonlicht roestig de rust te zoeken ongebarsten slingeren de glazen paden door polders en beekdalen elke minuut door het licht verschillend gevormd zoals zwierige linten in een zomerbries onophoudelijk onverwachte danspassen zetten de statige boerenhoeve ligt in de innige omarming van het zanderige erf er spelen…