8449 resultaten.
GEBORGEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 diep onder de deken
laat ik alles varen
mag ik alles even vergeten
een plek zonder gevaren
hier hoef ik niets te weten
hier voel ik me zo beschermd
weet ik mij als toen omarmd
hier is alles helder en klaar
hier voel ik wat zich over mij ontfermd
hier klopt een moederhart
die mij ervaart als waardevolste baar
hier voel ik nog geen zorgen…
Bolletje zwart
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
543 als ik groet doet
zij mij altijd na
het is een zij
dat weten wij na
heel lang leven waarin
zij alles heeft begrepen
mensen klagen dat
zij haar niet zien als wij
duidelijk communiceren
verkeerd kanaal misschien
zij zit mij
nooit in de weg
is er als ik wat zeg
bij onze bezigheden
alleen als ik ga tafelen
schijn ik haar te vergeten…
de doden die zich niemand kan herinneren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
495 slaap zacht, minister-president
we zijn het allemaal toch zo weer vergeten
denk maar niet aan de doden die u niet kent
‘we hebben het immers niet geweten’
kunt u zich dit misschien nog wel herinneren, ja?…
Leek herinnert zich
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
737 Veel te eten en te drinken zullen ze
niet krijgen onderweg, misschien bij aankomst
Een kop zwarte melk in de vroegte -
Vóórdat voor hen de wereld voorgoed vergaat:
nooit mogen we vergeten:
Het beest in de mens bestaat.…
BIESBOSCH
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
549 het water daalt en daalt
struiken worden zichtbaar
en wat overblijft verhaalt
van mensenstreken
de mens versiert
de mens verstiert
met wat hij achterlaat
wat hij is vergeten
het water daalt en daalt
nam het dit keer
maar eens niet mee
ach ze weet de plastic soep
is al dik genoeg in zee *
* 17-02-2020: het water daalt…
Ereschulden
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
373 in ons leven
van kleine woorden
hoofdletters gemaakt
zodat iedereen ze
eindelijk kan lezen
waar wegkijken
onmogelijk wordt
en passie gezamenlijk
alle woede deelt
ook van lang geleden
omdat er nooit goed
op is gepast het
omvat de ereschulden
waarvan bloed
niet meteen aan eigen
vingers kleeft maar ook
zorgt dat niemand het vergeet…
Mijn lief is weg
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
733 als een uitgedoofde ster
weg als een afgebrande lucifer
Mijn lief is weg
ze sloeg hard op de stille trom
en verdween met de noorderzon
Mijn lief is weg
als een rivier die buiten haar oevers treedt
ze nam haar lichaam mee
Mijn lief is weg
als een uitgelezen boek. ik was
de laatste letter in haar alfabet
Mijn lief is weg
als een vergeten…
Wondermooi
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
407 Even vergeet je te
ademen, omdat de
bewondering voor de
zee zo adembenemend
is.
De zee geeft je zuurstof
en kracht om weer
verder te gaan.
Respecteer de zee in
voor en tegenspoed.…
honger dromen (4) zie de mens (5)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 dat altijd verdwijnt
net op het moment
dat je het wilt verslinden
de heerlijke geur
dan het ontwaken
uit ongrijpbare dromen
terug in het niets
zie de mens (5)
het zijn geen goden
die dood en verderf zaaien
het zijn de mensen
na ieder bloedbad
zweren we de oorlog af
in de waan van de dag
tot de vijand komt
we opnieuw vergeten…
Lentedooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
547 Maar ik zweef
gewoon tussen beelden
van een vergeten winter
de koude van ijzige lichtblauwe lucht.
Dwangmatig bespeel je mijn gedachten,
kunstzinnig en grenzenloos,
zonder weemoed
geen hapering
alleen een soort van g..... e zucht!
Het is als grasduinen in voorbij gegane liefdes,
een labyrint van ingedompeld voelen.…
Vrede en Verstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Hij is oud
en maakt zich zorgen om de wereld
sinds de ramp waarbij wij alle acht
gespaard gebleven zijn
Laten we zijn woorden maar vergeten
gewoon een goed leven leiden
en een stad van vrede stichten
als centrum van heel de wereld…
Blije gezichten vanwege de zon!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 We winnen terrein
zonder kogels of schieten
we zullen het winnen
anders zijn we niet te genieten
En dat laatste mag je
niet vergeten
Want de zon schijnt,
dat moet je wel weten.
Zolang je ‘t gelaat naar
haar op kunt heffen
haar warmte voelt laat
‘t je beseffen:
Het komt goed!…
Omarming
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 Ik zal je alles laten zien
Neem de tijd, kom zo vaak je wilt
en verzadigd zul je weggaan
Neem een bad
in al mijn kleuren – zacht
als poederkwasten strelen
ze jouw blik
Ik omarm jouw aandacht
met het goud van de geschiedenis
Hier is alles
eeuwig jong
Onvoorwaardelijk plooi ik me
naar jouw behoeften
Ik geef
beelden om nooit te vergeten…
Een ode aan een mamma
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
524 dag
geef jij liefde
Vanaf het moment
dat jij ons leven gaf
Haar hele leven
zorgt zij voor jou
troost zij jouw tranen
Zelfs als jij
jouw eigen weg gaat
Zij lacht met jou mee
Bij alles wat jij vertelt
Ook al is het soms
niet grappig
Zij voedt jou op
Zij kan boos, kwaad worden
straf geven
als jij net iets te ver
door ging
Vergeet…
wat ik mis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 bijtijds wanneer een zoete nevel
plaats maakt voor de bittere
nasmaak waarin flarden
van het gekerm de wind
over een ijzige vlakte
laat waaien
mis ik de luwte waarin zich
fantastische taferelen
plaatsvonden, het vermogen
om te helen alvoor er wonden
werden gereten, zalft mijn
herinnering aan die ene
dag dat ik alles zal
hebben vergeten…
Waar jij was
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Het duurt nog even
voor het over zal zijn
en er plaats is voor een ander
Nu is het nog te leeg
waar jij altijd was
Mensen vergeten dat snel
wanneer ze een praatje maken
en we lachen om iets kleins
Jouw moeder is geweldig
Ze doet wat ze kan
zo zonder man
Je weet hoe het gaat
de buurman maait het gazon
Hij is echt al oud
steeds weer…
Tijd voor een sigaret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Een groene en een bruine vlieg vermeien
Op de tafel naast mijn schoot
Soms op mijn blote been of tenen
En ik drink koffie
Een vuilniswagen met klagende sirene
Doet mij een verte beseffen
Die ik zien, voelen
En ook niet doorgronden kan
Ik vergeet alles
Tijd om me weer op de liefde te storten
Nog één keer vullen dat leeg
Wanhopig ongewassen…
Mislukte mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 gesloten, eeuwig
Ronddrijvend in het tijdloze
Verdikte water van behoud
De flikkerende buizen, duimel
Een blinkende vloer vol waterspoel
Alles één pennestreek weg van de chaos
Een in het halflicht vertekend oog
Dat door anders brekend glas
Je duister impertinent aankijkt, hatelijk beraamd
Met hoeveel sterk water een mislukt leven vergeten…
Melbournova
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 Tomóva Putinséva Samsonóva
Kudermetóva Plískova Zanevska
Rodína Fruhvirtóva Kontaveit
Volýnets Sabalenka Martincóva
García wint van Pavlyunchenkóva
En Muguruza maakt gehakt van Wang
Alexandróva worstelt met Schmiedlóva
Zoals Kanepi met miss Trevisan
En dan vergeet ik nog Bonaventura
Cornet Hartono Rogers en
Birrell
Sebov en Giorgi Parry…
Ik neem genoegen met
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 wind
Het eeuwig nieuwe kaf in hun gezicht
Een laatste keer zich wenden
Naar nevels op het groene land het nieuwe licht
De eeuwig klare beek uit het gedicht
Om mij al ziende vager uit te zenden
Ik accepteer ik zak eens
Als ook de bodem hen omarmt
Voorgoed uit alle toekomst weg
En wordt geschrapt uit alle weten
Voorgoed begraven in vergeten…
een andere wereld
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
603 poëzie tast naar die ene dode
dat verwaarloosde kerkhof
de vergeten oorlog die jij niet vergat
zij mijmert bij de muur van
gestapelde stenen waaraan
de wijnstruik zich vastklemt
poëzie gaat over haar woekeren
overal heen de liefde van planten
voor het wachten op water en licht
zij vraagt om toegang
zoekt woorden om te kneden
te…
UHD
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
417 Het was gisteren een dag om nooit te vergeten...ik hoorde dat ons welvarend volkje dagelijks eenderde van ons voedsel over de rand kiepert...waardoor onze door de bank genomen zeer gewaardeerde volgevreten medemens alhier een denkbeeldige voedselafvaltrein produceert van Uitgeest tot Barcelona...
_____________________________
(ON-)HOUDBAAR
Ook…
Ontheemde bloemen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
492 treurig mooi
en er lijkt een schoonheid
in het verdriet te huizen
de mooiste bloemen
proeven regendroppels
de tranen van wulpse goden
vallen neer op het nachtwoud
je gaat zitten op het mos
laat nu dwanggedachten los
ruikt aan die ene zwarte bloem
je ziet de tranen
van een moedergodin
ze knielt en voedt haar kind
in een vergeten…
Als de torenklok slaat...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
436 als de torenklok zes uren slaat
is het tijd om te gaan eten
zal je daaraan denken
en het niet vergeten
dat zei mijn moeder elke dag
als ik ging voetballen op straat
ik vergat weleens te luisteren
u weet wel hoe dat gaat
veel later een kleinzoon op bezoek
hij wilde voetballen op straat
en oma zei: maar snel naar huis
als de torenklok…
Een vrolijke noot
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
633 exclusief
lieten zien
die in hun harten
jou een stukje
hemel showden
zodat jij dit aan
anderen kon tonen
jij die van iemand
in een liefdevol
gebaar de hand
pakte die zonder
woorden in nood was
altijd klonk
jouw lach als een
vrolijke noot in een
gezelschap dat gewoon
op jou wachtte
voor een feest
dat niemand ooit
nog vergeet…
Schetsen van verbazing
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.117 dikwijls dans jij
rond kwetsbare schoonheid
van innemende natuur
door schetsen van verbazing
geen eelt door te relativeren
alleen lente die zingt in het hart
in stromend taalgebied
vraag je mijn woorden
ter stille overweging
slechts aangetast door vermoeden
en tijd door wind bewogen
tussen weifelende planeten
het zonlicht reeds vergeten…
MET OPRECHTE DEELNEMING
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
489 Driehonderd dagen in de isoleer
In kamp IK - 3 ben je bruut neergesmeten
Mijn dichtersgeest verkeert nu in zwaar weer
Ik moet 'Navalny president' vergeten
De Rus kent eeuwenlange staatsterreur
Landhonger, schrikbewind en molesteren
Misère, burgeroorlog en primeur-
Tsaar Peter wou europeaniseren!…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik heb het
laatste licht van
de aarde gevist
nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds…
Een engel op mijn schouder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 Een engel op mijn schouder
Achteraf heb ik geluk gehad op dat gebied
Als ze me zien dan blijf ik lachen
Maar van binnen heb ik veel verdriet
Alles meegemaakt en gezien in het leven
Dat ik er nog ben is van God een zege
Wat ik heb meegemaakt
Dat vergeet je van je leven niet meer
Soms beleef je het weer keer op keer
Een engel op mijn schouder…
LIEGEN STENEN
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.145 nee stenen liegen niet
ze zijn wat ze zijn
tonen alleen hun verleden
wat ze hebben meegemaakt
en niet kunnen vergeten
oppervlakkig ruw of gladgeslepen
stenen liegen niet tonen geen emoties
zoiets als verdriet of wat het leven hun
tot dusverre heeft gegeven
of toch wel – heel ingetogen in zichzelf gekeerd
zodat niemand…