16728 resultaten.
Ze moet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Hoe zij vaart over zeeën van willekeur
De gespannenheid smoort haar in de kiem
Ik wou dat ik haar vertellen kon dat ze
soms even stil moet staan
Dat ze het krampachtig vasthouden van dingen die
belangrijk lijken maar uiteindelijk niet zijn even los laat
Door het doorrazen en te veel gedachten in haar hoofd
mist zij details die van schoonheid…
Draagvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Er gaat geen onbetreden meter verloren
op weg naar de einder van de moed
om ongenadig het verleden los te laten.…
ongewenste tekst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
642 dodelijke longkanker
daar zit je dan met je verlangen
naar ongebreidelde celdeling
de rook komt inmiddels uit mijn oren
de betutteling voorbij vraag ik me af
waarom mijn verslaving steeds duurder wordt
regeren is profiteren van zwakke mensen
we blijven toch wel auto rijden
we pakken toch wel een drankje
en we roken er toch wel op los…
Waar ik naar verlang vandaag
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.639 een frisse zomerjurk te dragen
met blote schouders, een uitgesneden
hals en rug en vooral goed
los om de heupen
waarmee ik dan de tuin in loop
de zon schijnt warm, maar de wind
houdt het draaglijk en brengt
de jurk in beweging en dan
ben jij er natuurlijk ook die
de jurk al even mooi vindt en samen
trekken we hem uit en hangen hem
aan…
EMILY DICKINSON 341
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
539 Werktuiglijk gaan de voeten op en neer
Los van de grond of lucht, zou soms
Een trage weg in elk geval
Genoegen kunnen kweken zoals steen
Kristal en kwarts over het algemeen?
Dit is het uur van lood
Herdacht, indien men overleefde
Gedenk uw eigen sneeuwmannenbestaan
Eerst kilte, shock en dan het laten gaan…
In de nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.317 En angstig zoekend - want in lijfsgevaren,
Hulp'loos in doodsgevaren wist ik u -
Zoekend die mij zocht, raadloos bleef ik waren;
En denkend mij úw angst, slaakte ik een kreet -
Die juichtoon werd, naast u me ontwaken deed!
In dromen voorgevoeld had ik uw dood.…
Zo zal het gaan
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.120 Iets dat niet los
wil laten en dat aan kleverige draden hangt
en dat uit jouw handen lijkt te komen,
en dat het meest nog lijkt op eenzaamheid.
----------------------------
uit: 'Brandhaarden', 2001.…
Jouw lege plek
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 je bloeide aan de beek
in een flauwe bocht
wat hoger op de kant
tegen het groene mos
zag je altijd spiegelen
in bewegend rood en zwart
nooit was er rust en stilte
op de lange zomerdag
het oogstseizoen
heb jij niet meegemaakt
in zware regen zijn
de oevers los geraakt
zag hoe je wortels
werden ondergraven
terwijl jij trachtte
jouw…
Ja jij hier op mijn pad
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
518 De maandagmorgen, met jou in beeld
maakt mij nieuwsgierig, wat er in je speelt
Het zijn mijn gedachten, ze halen jou in
gevolgd door de beweging, een sportief begin
Zo beiden joggende door het bos
komen we op deze morgen iets meer los
Ik wens je een fijne dag vandaag,
Jij spreekt mij aan, dat is waarom ik het er op waag
genietend…
De dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
926 Plotseling zag hij een helder licht
En waar kwam die wondere wijs toch vandaan
Voor hem stond nu een spichtig kind
Een meisje, nog heel jong, was voor hem gaan staan
Zij zong hem toe over boven de wolken
Waar enkel liefde bestaat, en tederheid
Zij gaf hem het vertrouwen om los te laten
En hij hulde zich weldra in de vergetelheid
Immers,…
LEVENSMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 Ik heb geleerd om te vertrouwen
Gevoeld wat wantrouw met je doet
Geduld betracht om op te bouwen
Ontdekt wat nooit eerder werd vermoed
Gevonden wat lang was verborgen
Gezien wat mij ooit heeft verblind
Los gelaten, al mijn zorgen
Ontdekt hoe belangrijk ik dit vind
Ik heb geleerd te kunnen geven
Zonder verwachting voor iets terug
Leven…
de Woensdagmens (III)
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
616 Onverklaarbaar voert
een liefdevolle onderstroom
naar een openbaar beminnen:
doordesemt menige adolescent
van louche zaken af te blijven,
negativisme los te weken,
om te keren in het tegendeel.
Je zult maar eens te horen krijgen
dat je van je zelfzucht bent genezen!…
Het vrouwenbeeldje
gedicht
2.5 met 2 stemmen
4.429 Een koel verwijt aan 't vorm'loos lijfsverkleven,
Een mene-tekel waar ik lang op staar,
En toch geen drogbeeld, want een kinderleven
Verstond die lijn en richtte zich er naar.…
Snurken en slaap gebrek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
587 Wanneer HIJ hoest is er inderdaad wat loos,
vanzelf, maar de huisarts is vrij en een ander?
Nee hoor dat is er niet bij!
Wanneer HIJ ziek is en de huisarts vrij,
als HIJ hoest en ook snurkt
ben ik absoluut niet blij,
want een oorverdovend geluid brengt hij voort,
eigenlijk zoals het NIET hoort!…
Twijfel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
619 Naar aanleiding van de Internationale Minnaressendag
13 februari 2015
Ter ere van te losse huwelijkstrouw
wordt heden Minnaressendag gevierd.
Het gaat dus om het vrouwtje naast De Vrouw,
die in een vreemde sponde wordt gekierd.
~In bed is hij nooit warmer dan handlauw~,
denkt zij ~die man van mij is uitgestierd.…
Trage twijfel
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 dichterbij
dan de realiteit van heden
deze dag wil maar niet starten
wachtend op een teken van leven
Daar lijkt zacht een stem te klinken
tussen het tikken van de regen
tegen het beslagen zolderraam
Misschien wordt dan eindelijk
de cirkel weer open gebroken
die nu zo gesloten ronddraait
Open cirkels geven je ruimte
om de twijfels los…
Labrador Midons transitie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
596 zijn keel
keek moe, triest en verdrietig en
kruiste zijn achterpoten als teken
"Es is volbracht"
In de buitengewoon empathische omgeving
van Dierenkliniek Kralingen te Rotterdam
mochten wij onze bijna 15 jarige
Chocolate labrador Midon
zeer vredig laten inslapen
Toen z'n staart niet meer kwispelde
barstte buiten echt hondenweer los…
Zonder enig woord
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 er werd gewuifd
met uitgestoken hand
in een breed lachend gebaar
je losse haar
verwaaide blond
in wind en lentezon
ogen die verrast
ineens de mijne vinden
uitbundigheid in lichaamstaal
we kwamen samen
in een zinderend omhelzen
zonder enig woord
pas later verhaalde
jij je leven dat voor
even was ontspoord
ik wist nog van
de…
Fluisterdicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Uren knerpen,
als los zand rond heel mijn voet.
Ik zie de korrels als essentie.
Het is precies,
wat er toe doet..
-…
De vrije hand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
416 de meeste bomen
willen enkel bos
laten hun zaden los
dicht bij de stam
groeien samen tussen
beschuttend struikgewas
in eerste levensjaren
later snel naar hogerop
zij ruizelen warmte
van de zomerwind
buigen voor de vlagen
als storm ze gaat plagen
vaak zonderen zich
wat exemplaren af
willen een ruimer bestaan
in hun gaan van wieg…
Nomade?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
496 De wind van de tijd is
gisteren begonnen mijn
profiel te slijpen, het
restant van mijn gestalte
los te weken om het omhulsel
een andere naam te geven,
het laat mij iets berustend
in mij te voelen, het bestrijkt
de brede uiterwaarden
van vergeten sagen, mijn
fascinatie van groene oasis
helden waarin ik mij wil herkennen
moedig…
tussen Wernicke en Broca
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
530 een snijdende schreeuw
doorklieft het zwarte water
vogels vliegen op
handen los van de oren
aan de telefoon een stem die
zegt dat ze hem komt halen
haar stem zo zacht zo zacht…
ketting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 verbonden door een las
onmogelijk meer los
zelfs niet in de war
met tussenschakel
oneindige reeks
ovaal rond
overal omarmend
veel vrienden
het midden
eind en begin
zandloper
D – sluiting
schroef en oog
blad en steen
gespannen kracht
sprekende letter
niet strak staand
schots en scheef
losjes liggend
stevig staal
roestig…
heimwee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
600 ik betrap mezelf
op een vleugje
heimwee naar het
oude Frankrijk
Hotel des Alpes
tout le confort
A Die route de Gap
en de Grand Garage
van A.Saviard
Centre Ville
waar je destijds
terecht kon voor
een Peugeot of Simca
de snel vervagende
schildering op de
oude muur in Pontaix
maakt weemoed in mij los
met het glas pastis op het…
Alleen; moeder en kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
639 De band tussen moeder en kind
is een onlosmakelijke
staat ook los van
welke willekeurige wetenschap
Maar toont telkenmale aan
dat de vader vooral z’n best moet doen
iets van dat natuurlijke te veroveren
Deze schrijver en zeer invoelbare vader
zal daar meer dan z’n best voor doen
In het besef, dat het, het kind is
onze gehandicapte…
in de baard
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
697 Sinterklaas ventje toch
wordt het geen tijd om dat vies baardje
eens af te scheren
als je de bovenlip likt
kan je je een tweede keer in de soep verlustigen
ik weet niet wat het is
gierigheid uit pinnigheid van al dat geven
of is het
zuinigheid uit zedenverwildering
het onbewuste verzet
er zijn geen duivels meer
het geloof staat op losse…
Pijn...zijn...fijn!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
753 mooi geweest
het is goed geweest
en ook heel veel niet goed
slecht, onwaardig, onaardig
gediscrimineerd, gediscomineerd, geisoleerd
En dat laatste sterkt me
in het gaan, in het vertrekken
want je wordt alleen geboren, je sterft ook alleen
helemaal alleen, echt helemaal alleen, alleen
hoeveel biddende bindende handen je ook vasthouden
jij laat ze los…
het lam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 in de kast staan boeken om
woorden te voegen bij de daad
ik las een gedicht en hoorde
daarin het onzegbare spreken
we schrijven over de drie-eenheid
van cortex, vlees en zaad
was de tijd al rijp om stukjes
waarheid van het gelijk los te weken?…
Medereiziger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 De wilgen delen schouderklopjes uit
Zij willen helpen mijn verlies te dragen
Je beeltenis begint wat te vervagen
Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit
Zie ik je voor me in een wit gewaad
Bevrijd van alle ongemak en zorgen
Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen
Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat
Je toont me waar de mens in overgaat…
De toekomst is nu
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 hij ligt voor je
dus grijp ‘em met beide handen
en laat ‘em niet meer los
vlak de onnozelen uit
en zij die niet deugen willen
kleur de dageraad
in de vorm van liefde
overspoel de sjagerijnen
waardoor vensters openvliegen
gordijnen een ballet dansen
op de maat van de wind
bijna opgedroogde
pennen weer
vollopen met woorden
voor dichterlijke…