7278 resultaten.
Zachter
gedicht
3.3 met 30 stemmen
20.155 Het strand is wel mijn vaderland,
de zee synchroniseert nog monotoon
stromen van tegenstrijdigheden.
Toch droom ik soms, dat er een hoge boom
zou staan waaronder ik mij neer kon leggen,
een boom, die breed geloverd in terrassen
van takken vogels bergen zou.
Vogels, die zingen een voor een,
niet tegelijk, en luistrend naar elkaar.…
Identiteit
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
907 Steken kop niet boven maaiveld uit
dan zijn we prooi van politiek correct
van nuchter volk beneden de zeespiegel
in een land zonder persoonsverering
Watermens aan de voet van de zee
Europa’s rivierendelta in z’n aderen
duizend jaar in staat van wateralarm
creëert een volk als de Hollanders…
Als een kind
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
933 Als een kind met open ogen
staarde ik over zee
waarboven meeuwen dartel vlogen
en buitelden naar benee
Schitterlichtjes in het water
bruisen uiteen op het strand
waar golfjes kabbelend terugstromen
van het geribbelde zand
Schepen lichten op aan de evenaar
in een stralend zonlicht verschijnen ze
groeien van een vaag silhouet
tot een beeld…
Who is afraid of Naomi Wolf?
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
751 Reeds rijst haar hand
toornig boven het kopje uit,
reeds wordt het donker, een siddering
rolt als golven door de zee.
Verwondering.
Minder is meer, oreert zij rozenpinkig.
Een leeg kopje is er meer waard en
giet het binnen en
ze heeft gelijk.…
Requiem voor een droomvrouw
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.239 In de satijnen glans van parelmoer
De welving van de kinkhoorn
Haar huis
Zong zij voor mij
Vreemd maar o zo mooi
Van haar verlangen
Verdronken in het bleke maanlicht
Van de ruisende zee
En haar schuimbekkende paarden
Van het levende water
De dauwparels van de dageraad
Van haar stille woorden
Die ze nooit gesproken had
Maar teder bewaard…
Doordrijven
netgedicht
2.8 met 23 stemmen
7.210 Alles gaat goed, buitengewoon
geen zee te hoog, taak te zwaar
noch probleem, komt voor elkaar
de wind staat gunstig en is schoon
Dan volgt een -slag op donderdag
of welk etmaal ook zwart blad zij
de sprong uit nood d`r niet meer bij
doch smeken om een wonder mag
Het vloeken na `t gebed tevoren
als niks meer in de puzzel past
terwijl het…
De wereld was net zo klein als ik
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
4.122 Destijds kende ik de wereld niet
je liet mij nog een sprookje leven
door warme veiligheid omgeven
en kussen heelden mijn klein verdriet
Ons gezin was een kalme haven
waar onze bootjes lagen gemeerd
hier werd ons het varen aangeleerd
voordat wij ons op zee begaven
Nu is mijn verlangen groot
naar thuis voor boot en zeilen
zoveel reizen,…
Mijmering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
893 Flonkerend als een fontein,
sprankelend en dansend
boven de machtige zee van het orkest
de viool die zingt
zijn meesters roem
door de eeuwen heen
de klanken van de eigen tijd,
de klanken van weleer,
zij binden wat was, komt en wat is
de blijvende schoonheid
die steeds weer ontroert,
die altijd weer boeit.…
vingers die me nooit vervelen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.879 golven komen
ze schitteren de zon
in kleur, de zilte geur
waarvan ik nu, voor
altijd afscheid zal gaan nemen
ik zie je lach, het liefste
dat de wereld bracht
ik voel je handen strelen
vingers die me nooit vervelen
die altijd praten
met mijn huid, passie
ver vooruit in koestering
de branding dreunt voluit
ik wil deinen in de zee…
Ogen kijken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.699 Ik ben gegijzeld in de iris van jouw ogen
starend naar een hemelse eeuwigheid
de jeugdjaren zijn echt voorbij gevlogen
maar oh…jouw ogen voor sluitingstijd
Tussen de regen en zonnestralen door
gaan we samen aan het strand ogen kijken
onze wenkbrauwen waaieren in koor
trachtend de zee stiekem glad te strijken
Het spiegelbeeld van mijn eigen…
Gewaagde liefde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.867 Ik verdwaal graag in jouw land
ontspoor graag in jouw hart
pak zomaar je verkeerde hand
en maak onbezorgd een valse start
Ik deel het makkelijkst jouw pijn
vang jouw tranen moeiteloos op
spring zonder angst in jouw ravijn
en durf me op te hangen in jouw strop
Ik zwem het liefst door jouw zee
klim met gemak langs jouw touw
jouw zorgen tellen…
ze golfde verlangen
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
879 we namen de zee
ze golfde verlangen in
het grijzige groen onder een
hemel met wolken behangen
ze krulde haar passie
in bulderend wit
ze schuimde naar voeten
bracht vochtig haar groeten
je zocht in de schelpen
het blauw van je ogen
het spikkeltje bruin deed
je in wonderen geloven
je kijkt naar je kind
dat stil zit aan strand
overweldigd…
Ik sta op en ga naar het vliegveld
gedicht
3.6 met 47 stemmen
17.809 Over het noodweer
boven zee, de uiteindelijk voorspoedige
vlucht.
Ik ben vrolijk als het moet, klaag
desgewenst mee.
Na een half uur ga ik terug en sta
op tijd aan het bed.
Waar kom je vandaan?
Ik heb boodschappen gedaan.
Kijk, een vingerhoed en een zoutvaatje.…
Ruimschoots Verward
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.459 Dit strand, in aanblik gevuld met leegte,
verlaten ben ik, edoch niet allenig,
vijfendertig miljard minuscule kiezeltjes,
waarmee ik enkel mijn gedachten stenig,
Geklapper langs mijn dichtgeknoopte warmte vesting,
stormachtig geretourneerde asem van zilte geur,
verstandsverduistering met een schreeuw vanuit de long,
terwijl de zee me vraagt…
ZEEBEVING
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
640 Het waait zo hard, maar binnen is het kalm
Het beven van de zee is daar voorbij
Haar vrijbuiter heeft lichte averij
Maar blijft voor haar het neusje van de zalm
Zijn denken lijkt geheel te zijn bedolven
Verdoofd nog van de huizenhoge golven
Slapen wat restgedachten op het strand
Ze legt ze in een aangevreten mand
Aan wie in 's hemelsnaam…
jij was in gisteren gehuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
798 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij…
Obstakel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
783 gezichten
een weggeblazen kinderballon
over de onbeheersbare kunst
van stil leven en een loslaten
het genieten van verstrekte gunst
nog te dichten kieren en gaten
over een opnieuw vergeten God
lichtjaren en roestige nachten
zacht zoete honing en boterpot
de ballades en jammerklachten
Ik zou weer eens wat moeten schrijven
eindeloos over zee…
Ik spuwde honderdduizend draken.
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
3.280 Ik vuur een wolk uit wijde kaken
over vloeden van zonnedauw
of sterrenglans die altoos zou
gloeien in `t hart dat ik wil raken
Zodat ik bekoorlijk blijf haken
aan kant en keurig immer trouw
ook recht door zee, ik hou van jou
spuwde ik honderd, duizend draken
En dat is prima, zijn mijn zaken
als ik het daarbij laten kon
lees: rekening mocht…
Niets bijzonders
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.341 grimmige lach
verslijt ik walgend dag na dag
Manisch cliché
Krankzinnig cliché
Probeer me niet te stoppen
Als ik de verrader in mij vind
dood ik zijn vrienden, vrouw en kind
Aarzelend cliché
Hoopvol cliché
Ik ben nog niet verloren
Maar de vloed, sinds jij mij gewonnen hebt
is nog geen duimbreed weggeëbd
Zwem met me mee
Verdrink in mijn zee…
herinnering
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.054 de klimop in mijn tuin
vol bijen en vlinders
oktober
de dagen vliegen voorbij
gedachten
zit op de top van een duin
en kijk naar de beelden
die langzaam voorbijgaan
groeiende halmen
een vreemde stap in het donker
je ziet het niet
stapt blind over de duinen
nachtblind
we lachen
de zee achter de duinen
lichtjes schitteren op de golven…
Heldere winterdag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
804 De zee slaat ze met schuimige koppen op het zand
keer op keer.
Door dit weer en deze verandering in de natuur
weet ik het: de winter staat voor de deur
koud en guur.…
wij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.251 er waren bergen met witte dorpen
en altijd een weg
die kronkelde naar zee
hoog proefden wij de hanen in stilte
een stoofpot aubergine
eelt op de handen
er waren stranden met rotsen en stenen
het hete zand
wij dronken wijn uit gekoelde glazen
en altijd rook het naar afscheid
op rechte stoelen
aan een tafel
ergens een plein
in een hart…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt over de akkers
Hier golft schaduw koren voort
Alsof de zee…
Afscheid
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.679 Jij dreef weg op een zee van stilte
en verdampte als een waterdruppel.
Zwart hart, donkere ziel.
Mijn ogen huilden bloed.…
Zoete Moeder van Den Bosch
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
819 Een zee van lichtjes, koele ruimte,
bloemen die de tolk zijn van de dank,
weemoed die hier rondhangt in de stilte,
vragen, twijfels, vroomheid ook,
haastig even binnenlopen,
kaarsje aan, een vluchtig kruis,
of wat aarzelende stappen,
weg uit al dat groot gedruis...,
eventjes hier wat verpozen
schuifelend met zware tas...…
Voor een Moeder
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
3.574 Een zee van lichtjes, koele ruimte,
bloemen die de tolk zijn van de dank,
weemoed die hier rondhangt in de stilte,
vragen, twijfels, vroomheid ook,
haastig even binnenlopen,
kaarsje aan, een vluchtig kruis,
of wat aarzelende stappen,
weg uit al dat groot gedruis...,
eventjes hier wat verpozen
schuifelend met zware tas...…
MORGEN WERKEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.070 er liep een kat over de weg
over de wolga
die mijn weg
naar huis geworden is
schots en scheef de tegels van de zee
de wind die zit verdraaid
die zit verdraaid niet mee
er liep inkt er lopen
woorden uit mijn pen
die mijn stro
mijn laatste halm geworden is
het droogt niet op
en vloeit naar alle dingen uit
ook nog muziek door heel mijn…
pluk de zon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
649 ziet de mensen onbezonnen
blakeren langs de paden
op stranden bij de zee
stil soms kort van stof
hunne spinsels ontsponnen
spanning vloeide uit aderen
leven gaat nu op de pof
blikken koel in tassen mee
werk blijft onbegonnen
gedoofd zijn alle lusten
in dommel wel te rusten
wat water op de akkers
ach boeren arme stakkers
lamlendig in het…
bonbon dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
772 in de zon
plakkerig waren de dagen
als de vergeten bonbon
die in rood/geel papier
vol chocola en likeur-aardbei
geplet zorgde voor plezier
tussen jou, tussen mij
weet je de kusjes van de dag
weet je de streling op je been
weet je het lachen om de lach
weet je de zon die toen nog scheen
een takje op het water
in de stroming naar de zee…
0110
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
719 de dag was zondag
zonder zon af en toe
was er regen en hagel
en voor de oprechte schooier
een nagel voor zijn krabbig werk
bovenal zag ik mensen
in alle formaten, geuren en kleuren
ze zweetten muziek, net als ik
en deinden dezelfde zee
onder meer dan één teevee
het was de eerste keer
dat oktober weer revolteerde
en op weg naar huis toe…