inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 4.557):

De wereld was net zo klein als ik

Destijds kende ik de wereld niet
je liet mij nog een sprookje leven
door warme veiligheid omgeven
en kussen heelden mijn klein verdriet

Ons gezin was een kalme haven
waar onze bootjes lagen gemeerd
hier werd ons het varen aangeleerd
voordat wij ons op zee begaven

Nu is mijn verlangen groot
naar thuis voor boot en zeilen
zoveel reizen, zoveel nood,

doet mij in aller ijle
weer verlangen naar jouw schoot
voor rust bij tijd en wijle

Schrijver: Paul Tesser, 9 mei. 2004


Geplaatst in de categorie: familie

4,2 met 13 stemmen 3.751

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
hebus
Datum:
5 jan. 2005
Email:
herman.buysskynet.be
Mooi verwoord moederdicht. Graag erin meemijmerend.
Naam:
metha
Datum:
25 mei. 2004
Email:
methaoudshoornmsn.com
zo kan ik jouw sonnet toch nog lezen :-)
de tweede strofe vind ik prachtig !
Naam:
metha
Datum:
21 mei. 2004
Email:
methaoudshoornmsn.com
hoi paul, hier kom ik je ook tegen :-)
is het zo, dat men, hoe ouder men wordt, met het schrijven ook terug gaat in het verleden?
heerlijk gedicht/sonnet om te lezen !

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)