7547 resultaten.
Jeugdliefde vijftiger jaren
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.259 mooiste meisje in de klas
ze trouwt met een boerenzoon
wat mij pijnlijk heeft verrast
Ze doet haar echtelijke plicht
steekt ‘t lijf in donkere kledij
wordt moeder, boent en schrobt
de hoeve ligt er welvarend bij
Men ziet de boer in ‘n sekshuis
volgens het dorp banaal gedrag
met zo’n flinke vrouw in huis
Ik vertrek, hou ‘t verleden…
Water in Amsterdamse wijn
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.095 De Geuzen-geest daalt neer uit
verleden met gebalde vuisten;
hij staat dreigend aan m’n bed
schreeuwt: land valt in duigen,
in naam van Oranje sluit de
poorten en de duigen-naden;
je verraadt ons, 't water lekt
in onze oude (wijn)vaten.…
met/zonder jou
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
3.322 het raam is bevroren
je kan de harde wind binnen horen
niemand is nog buiten
iedereen kijkt uit het raam
een harde dreun verstoort de stilte
en de langdurige kilte
een zwarte veer komt naar beneden
maar dat is nu verleden
het is een hele tijd geleden
maar het lijkt of jullie net zijn overleden
het voelt nog steeds zo warm aan
alsof jullie…
Palatijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
735 Slakkensporen glinsteren
langs verbrokkeld puin,
vertragen het verleden.
Heel ver in de verte,
hoor ik hoe Cicero,
fel en overtuigend
Catalina vernedert.
Rome's senatoren,
wit en indrukwekkend
in hun wijde toga's,
geven hem gelijk,
terwijl een mager katje,
haar piepende jongen zoogt
vlakbij de Venus' tempel.…
Verstikte waarheid
netgedicht
4.4 met 29 stemmen
1.495 met gedenktekens die zijn opgericht
louter om te camoufleren
dat duistere daden de doofpot ingaan
toont verleden een ziekmakend masker
waarachter nieuw leed toe kan slaan
trauma’s lijden tot nijpende kolken
een feitendrainage richting moeras
verwijt explodeert als een giftig gas
uit belten van herinnering
vallen ooit de slijkpoelen droog…
Villa Hadriana
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.256 Maar geen verschijning, slechts
't verleden dat mij rondleidt
door het schemerig gewelf
en een ijl vaarwel nog lispelt
als ik de krocht verlaat.…
HOE WEINIG ZEGGEN WOORDEN
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
2.477 Hoeveel kan dan de mens verdragen
als woorden door zijn ziel hebben gesneden
de mens blijft wonen in zichzelf
teruggetrokken in zijn verleden.
Daar zoekt hij naar zijn innerlijke rust
van de wereld afgesloten
waar anderen geen toegang hebben
doordat ze hem hebben verstoten.…
vriendschap
hartenkreet
4.6 met 33 stemmen
6.400 leef niet naar je verleden,
maar naar je geluk!
alles heeft een reden,
maak je dromen waar en niet stuk!
zit niet steeds te denken aan iets dat je mist
maar leef je uit, heel de dag!
het leven is kort als je dat nog niet wist,
ruil elke traan voor een glimlach!…
Vraag gesprek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.082 dag, terwijl we
starend in ons lege glas
de eenzaamheid verdrinken
Laat onze woorden vloeien
als een donkerrode wijn
vanuit een mat bestofte fles
waarin de bodemlaag depot
achterblijft in diep bezinken
Toe, geef me even van je tijd
zodat de schaduw op de wand
niet mijn enige gezelschap is
als dit late uur ‘t schimmenspel
van het verleden…
nieuwe lente
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.116 gericht op voelbaar zicht
het dal vult zich weer
met het blije lied
kom en kijk met mij
naar het ontluikend verschiet
morgen, ja morgen opent mijn hart
het was voor lange tijd gesloten
verborgen in enge diepte
doordrengd in troebele smart
ik weet het zeker
in mij wordt de zalige hoop
wederom in goud gegoten
als vandaag is verleden…
zes quotes
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
801 1
naarmate ik afstand neem
komt zij steeds dichter bij
2
mijn denken draagt
verbeeldende gedachten
nimmer sluitende definities
3
in het geweten
is vaak alleen
het verleden opgegeten
4
ik hou van viaducten
ze gaan tenminste ergens over
en zijn vaak stevig onderbouwd
5
ik sterf aldoor aan
de liefde
en kom…
Broederschap
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.424 Drie religies, door één god geleid
Met ieder hun eigen perfecte verhaal
Slechts één het best van allemaal
Het recept voor strijd… vroeger… nu… altijd
Toch zijn het drie broers, uit één gezin
Met één verleden, één vader en één moederland
Tot elkaar veroordeeld, van dezelfde stand
Maar ieder met een eigen begin
Een andere school, een andere…
Wordt niet vervolgd
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
718 in stof en zand
wind en wolken
heb ik jouw naam gezocht
ik heb gevloekt getierd
gehuild gebeden
gezwegen
en ik ging verder, keek
in de eerste tweede derde
persoon, zocht
zelfs in meervoud
maar elk woord
bond me vast
aan mijn honger
ik kuste lippen
bomen bloemen
de stroom van een rivier
verleden en heden
en hoorde de toekomst…
het warme laken
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
756 wat kan de ochtend
soms donker lijken
waar men licht vermeent
als de nacht
nog duidelijk weent
bij het vroege opstaan
van een verleden etmaal
en onverteerde gedachten
voortschrijdend worden uitgebeend
tot een rusteloos verhaal
dan schuif ik ze niet opzij
die doeken voor de wereld
het zal zeker niet helpen
in mijn verwarring…
huiselijk lot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
790 de bakstenen vorm doet denken
aan het huis dat ooit bestond
en het door haar deur verstond
mensen warm te laten passeren
voor wat gezelligheid binnenin
de gebakken gaten vandaag
ontkennen het verleden, toen
de ramen nog juist konden passen
ook al stonden ze wagenwijd open
zo ver als haar scharnieren plooiden
er is ook geen brievenbus meer…
Ten slotte
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
862 het uitgestorven kasteel
waarvan de vertrekken verlaten
lijken maar slechts wachten
op nieuwe stervelingen om weer
historie te kunnen schrijven
met kaarsen verlichte gangen
openbaren gehavende deuren
zelfs gesloten reveleren ze
de vervlogen geschiedenis
de bibliotheek nog ongelezen
is alleen geraakt door oud
de portrettengalerij verleden…
geketend vruchtbaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 vingers
boven een ven
van mistige geschiedenis
her en der
een pallisade
van vergulde ruggen
het hoge woord
dwarrelt
van een schutblad
en ergens erboven
de zielen
van ongeboren dichters
met een weerklinkend welven
ruggelings zonder spreken
noch een voetwaarts horen
het heden vermenigvuldigt zich hier
in de baarmoeder van het verleden…
In de ballerinatuin
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
597 krachtige paarse gloed
die de hemel met het avondrood kleurt
raakt zijdezacht de mondjes van mijn wad
en voert ze met het leven dat
ik iedere dag een beetje los mag laten
niet dat ik mijn dood voorspoedig
maar de lessen die ik krijg
zijn schoner dan de rozenprinsessen
in de ballerinatuin, ‘k zou met ze willen
dansen ofschoon ik in het verleden…
De gebeurtenis mens
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
658 sporen die ik achter laat
doorheen heel ‘t verleden
het fotoalbum toont de
tijdspoor van m’n lichaam
oude agenda’s verslaan
de historie van m’n geest
gaandeweg de tijd stroomt
de kennis binnen die m’n
oude vragen beantwoordt
als de geest groeit naar
grote hoogte slijt m'n lijf
tot ‘n onbewoonbaar huis
onbegaanbare denkpaden…
mama
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
2.805 Er is moed voor nodig om door te gaan
Om niet bij het verleden
stil te blijven staan
Er is moed voor nodig
om aan je zelf te denken
Er is moed voor nodig
om te voelen ook al is het allemaal pijn
Er is kracht voor nodig
om te blijven geloven in je zelf
En te geloven dat alle ellende
een keer weg zal gaan
Er is moed voor nodig
om door…
Bittere vruchten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.010 iedereen een rol
met als onderwerp mijzelf
het eeuwig lijdend voorwerp
Als ik de spiegel vallen laat
naar buiten vlucht in de kou
waar een straffe tegenwind
bijna alle gedachten aan jou
rafelt tot dunne heimweedraden
besef ik eindelijk: ik ben je kwijt
Pluk de bittere vruchten
van de liefdeloze rol
die ik cynisch speelde
wij zijn nu verleden…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…
Wat groen en wit en heel veel zon
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
574 steeds hier
en kaal zijn ook nog al de bomen,
er hangt iets van de lentelucht
temidden van de winterzangen;
ik weet het wel, het is vooral
een kwestie van een stil verlangen
maar dat houdt mensen op de been
ook op vandaag, voor velen feest,
maar laat de zon voor iedereen
een teken zijn, iets dat geneest
van al te klein en droef verleden…
Maar.....
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.441 zag ik hoe je wegliep
over nachtelijk asfalt
lantaarnpalen beschenen de bevroren stoeptegels
waarin ijskristallen je nakeken
als priemende oogjes
een lang vervlogen beeld
dat opdoemde uit het verleden
ben ik je dankbaar voor elk woord
en gebaar dat wij deelden
maar op een gegeven moment
zijn alle dagen op…
Straks
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
972 Straks als de wind slaapt
golven rusteloos zwijgen
gesluierde mistvlagen
zweven over de zee
kun je ze horen praten
meestal over vroeger
toen ze nog liepen
op het droge zand
in plaats van over water
als je samen verder loopt
ben je plots weer thuis
als kind in je ouderlijk huis
waar alles door elkaar gebeurt
uit heden en verleden…
Liefde......
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.087 Liefde vraagt niet, maar geeft
’t Is liefde, die je fouten vergeeft
En niet omziet naar het verleden
Liefde richt zich op het heden.
Liefde die je ogen doen stralen
Liefde is met geen geld te betalen
Het is een bijzondere gave van God
Die altijd betrokken is bij ons lot.…
Dromerig
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
673 het verleden als mos
vastgegroeid op haar ziel
doet haar verstillen
er van overtuigd zijnde
dat alle dagen
een eigen geur en kleur bezitten
en als ze leest in verrukking
vertelt haar hart
de woorden die bij haar horen
beeldend en boeiend
verschijnen veldbloemen
op haar netvlies
en de oude eik op het dorpsplein
verhaalt lachend…
Ruïne verstilling
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
846 Hoe rijk zijn de woorden
door namen benoemd
verankerd aan gestolen momenten
voorbijvliedend, verloren in tijd
Want in de ruïne van 't verleden
tussen brokkelend steen
bloeit een witte wilde roos
zo puur in 't heden
met mossig donkergroen daaromheen.…
- Het grijs dat door de jaren groeide -
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
538 Het lichte grijs, dat exclusief,
ja zo feminien
discreet gecombineerd
licht reflecteerde,
illusie die gecreëerd,
belangrijkste grensovergangen negeert
lijk strelingen uit het verleden,
de liefdevolle rode draad door de collectie
krankzinnigheid tot verveling
volledig zonder reden,
voelde het oude wijzer worden
lichte pastelkleuren…
Tot de kern
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
632 daarvoor een voettocht
maken naar Rome
mijn rugtas puilt uit van de zonden
er kan geen wijn of water meer bij
ik wacht op regen en vliegende vissen
misschien wat manna voor morgen
maar eerst die appel, die ene
laat mij een weg bijten naar het huis
gebouwd op schandpalen en oude venen
waar het zaad rammelt
in ongekuiste cellen van ’t verleden…