Alle inzendingen over gevangen nagalm verleden

7547 resultaten.

Sorteren op:

Jeugdliefde vijftiger jaren

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.259
mooiste meisje in de klas ze trouwt met een boerenzoon wat mij pijnlijk heeft verrast Ze doet haar echtelijke plicht steekt ‘t lijf in donkere kledij wordt moeder, boent en schrobt de hoeve ligt er welvarend bij Men ziet de boer in ‘n sekshuis volgens het dorp banaal gedrag met zo’n flinke vrouw in huis Ik vertrek, hou ‘t verleden…
Custor29 augustus 2008Lees meer >

Water in Amsterdamse wijn

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.095
De Geuzen-geest daalt neer uit verleden met gebalde vuisten; hij staat dreigend aan m’n bed schreeuwt: land valt in duigen, in naam van Oranje sluit de poorten en de duigen-naden; je verraadt ons, 't water lekt in onze oude (wijn)vaten.…
Custor5 september 2008Lees meer >

met/zonder jou

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.322
het raam is bevroren je kan de harde wind binnen horen niemand is nog buiten iedereen kijkt uit het raam een harde dreun verstoort de stilte en de langdurige kilte een zwarte veer komt naar beneden maar dat is nu verleden het is een hele tijd geleden maar het lijkt of jullie net zijn overleden het voelt nog steeds zo warm aan alsof jullie…
irwin5 december 2006Lees meer >

Palatijn

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 735
Slakkensporen glinsteren langs verbrokkeld puin, vertragen het verleden. Heel ver in de verte, hoor ik hoe Cicero, fel en overtuigend Catalina vernedert. Rome's senatoren, wit en indrukwekkend in hun wijde toga's, geven hem gelijk, terwijl een mager katje, haar piepende jongen zoogt vlakbij de Venus' tempel.…
Tjoke23 februari 2007Lees meer >

Verstikte waarheid

netgedicht
4.4 met 29 stemmen aantal keer bekeken 1.495
met gedenktekens die zijn opgericht louter om te camoufleren dat duistere daden de doofpot ingaan toont verleden een ziekmakend masker waarachter nieuw leed toe kan slaan trauma’s lijden tot nijpende kolken een feitendrainage richting moeras verwijt explodeert als een giftig gas uit belten van herinnering vallen ooit de slijkpoelen droog…
Ludy Bührs26 januari 2008Lees meer >

Villa Hadriana

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Maar geen verschijning, slechts 't verleden dat mij rondleidt door het schemerig gewelf en een ijl vaarwel nog lispelt als ik de krocht verlaat.…

HOE WEINIG ZEGGEN WOORDEN

hartenkreet
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.477
Hoeveel kan dan de mens verdragen als woorden door zijn ziel hebben gesneden de mens blijft wonen in zichzelf teruggetrokken in zijn verleden. Daar zoekt hij naar zijn innerlijke rust van de wereld afgesloten waar anderen geen toegang hebben doordat ze hem hebben verstoten.…
Moeke28 juni 2004Lees meer >

vriendschap

hartenkreet
4.6 met 33 stemmen aantal keer bekeken 6.400
leef niet naar je verleden, maar naar je geluk! alles heeft een reden, maak je dromen waar en niet stuk! zit niet steeds te denken aan iets dat je mist maar leef je uit, heel de dag! het leven is kort als je dat nog niet wist, ruil elke traan voor een glimlach!…
€lise28 juni 2004Lees meer >

Vraag gesprek

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.082
dag, terwijl we starend in ons lege glas de eenzaamheid verdrinken Laat onze woorden vloeien als een donkerrode wijn vanuit een mat bestofte fles waarin de bodemlaag depot achterblijft in diep bezinken Toe, geef me even van je tijd zodat de schaduw op de wand niet mijn enige gezelschap is als dit late uur ‘t schimmenspel van het verleden…
Biba15 juli 2004Lees meer >

nieuwe lente

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.116
gericht op voelbaar zicht het dal vult zich weer met het blije lied kom en kijk met mij naar het ontluikend verschiet morgen, ja morgen opent mijn hart het was voor lange tijd gesloten verborgen in enge diepte doordrengd in troebele smart ik weet het zeker in mij wordt de zalige hoop wederom in goud gegoten als vandaag is verleden…

zes quotes

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 801
1 naarmate ik afstand neem komt zij steeds dichter bij 2 mijn denken draagt verbeeldende gedachten nimmer sluitende definities 3 in het geweten is vaak alleen het verleden opgegeten 4 ik hou van viaducten ze gaan tenminste ergens over en zijn vaak stevig onderbouwd 5 ik sterf aldoor aan de liefde en kom…

Broederschap

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.424
Drie religies, door één god geleid Met ieder hun eigen perfecte verhaal Slechts één het best van allemaal Het recept voor strijd… vroeger… nu… altijd Toch zijn het drie broers, uit één gezin Met één verleden, één vader en één moederland Tot elkaar veroordeeld, van dezelfde stand Maar ieder met een eigen begin Een andere school, een andere…
spablue12 februari 2006Lees meer >

Wordt niet vervolgd

netgedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 718
in stof en zand wind en wolken heb ik jouw naam gezocht ik heb gevloekt getierd gehuild gebeden gezwegen en ik ging verder, keek in de eerste tweede derde persoon, zocht zelfs in meervoud maar elk woord bond me vast aan mijn honger ik kuste lippen bomen bloemen de stroom van een rivier verleden en heden en hoorde de toekomst…

het warme laken

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 756
wat kan de ochtend soms donker lijken waar men licht vermeent als de nacht nog duidelijk weent bij het vroege opstaan van een verleden etmaal en onverteerde gedachten voortschrijdend worden uitgebeend tot een rusteloos verhaal dan schuif ik ze niet opzij die doeken voor de wereld het zal zeker niet helpen in mijn verwarring…

huiselijk lot

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 790
de bakstenen vorm doet denken aan het huis dat ooit bestond en het door haar deur verstond mensen warm te laten passeren voor wat gezelligheid binnenin de gebakken gaten vandaag ontkennen het verleden, toen de ramen nog juist konden passen ook al stonden ze wagenwijd open zo ver als haar scharnieren plooiden er is ook geen brievenbus meer…

Ten slotte

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 862
het uitgestorven kasteel waarvan de vertrekken verlaten lijken maar slechts wachten op nieuwe stervelingen om weer historie te kunnen schrijven met kaarsen verlichte gangen openbaren gehavende deuren zelfs gesloten reveleren ze de vervlogen geschiedenis de bibliotheek nog ongelezen is alleen geraakt door oud de portrettengalerij verleden…
Nina Laverona24 september 2006Lees meer >

geketend vruchtbaar

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 611
vingers boven een ven van mistige geschiedenis her en der een pallisade van vergulde ruggen het hoge woord dwarrelt van een schutblad en ergens erboven de zielen van ongeboren dichters met een weerklinkend welven ruggelings zonder spreken noch een voetwaarts horen het heden vermenigvuldigt zich hier in de baarmoeder van het verleden…

In de ballerinatuin

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
krachtige paarse gloed die de hemel met het avondrood kleurt raakt zijdezacht de mondjes van mijn wad en voert ze met het leven dat ik iedere dag een beetje los mag laten niet dat ik mijn dood voorspoedig maar de lessen die ik krijg zijn schoner dan de rozenprinsessen in de ballerinatuin, ‘k zou met ze willen dansen ofschoon ik in het verleden…
elze22 april 2009Lees meer >

De gebeurtenis mens

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 658
sporen die ik achter laat doorheen heel ‘t verleden het fotoalbum toont de tijdspoor van m’n lichaam oude agenda’s verslaan de historie van m’n geest gaandeweg de tijd stroomt de kennis binnen die m’n oude vragen beantwoordt als de geest groeit naar grote hoogte slijt m'n lijf tot ‘n onbewoonbaar huis onbegaanbare denkpaden…

mama

hartenkreet
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.805
Er is moed voor nodig om door te gaan Om niet bij het verleden stil te blijven staan Er is moed voor nodig om aan je zelf te denken Er is moed voor nodig om te voelen ook al is het allemaal pijn Er is kracht voor nodig om te blijven geloven in je zelf En te geloven dat alle ellende een keer weg zal gaan Er is moed voor nodig om door…
tanja27 juni 2009Lees meer >

Bittere vruchten

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.010
iedereen een rol met als onderwerp mijzelf het eeuwig lijdend voorwerp Als ik de spiegel vallen laat naar buiten vlucht in de kou waar een straffe tegenwind bijna alle gedachten aan jou rafelt tot dunne heimweedraden besef ik eindelijk: ik ben je kwijt Pluk de bittere vruchten van de liefdeloze rol die ik cynisch speelde wij zijn nu verleden…
Gerardo17 juli 2009Lees meer >

singulariteit

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 655
Wie zal mijn vel nog lezen krakend uit zijn voegen alles besloten op het perkament van eeuwig groeien zal mijn huid zich sluiten voor een zee van leven zal ik niet uit de nerven barsten als vochtige ogen de matrijs van het verleden nog eens openen zal ik dan van papier worden op de kantlijn krioelt het van ongeboren poëten…

Wat groen en wit en heel veel zon

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 574
steeds hier en kaal zijn ook nog al de bomen, er hangt iets van de lentelucht temidden van de winterzangen; ik weet het wel, het is vooral een kwestie van een stil verlangen maar dat houdt mensen op de been ook op vandaag, voor velen feest, maar laat de zon voor iedereen een teken zijn, iets dat geneest van al te klein en droef verleden…
Adeleyd14 februari 2009Lees meer >

Maar.....

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.441
zag ik hoe je wegliep over nachtelijk asfalt lantaarnpalen beschenen de bevroren stoeptegels waarin ijskristallen je nakeken als priemende oogjes een lang vervlogen beeld dat opdoemde uit het verleden ben ik je dankbaar voor elk woord en gebaar dat wij deelden maar op een gegeven moment zijn alle dagen op…
Kees Foppen14 februari 2009Lees meer >

Straks

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 972
Straks als de wind slaapt golven rusteloos zwijgen gesluierde mistvlagen zweven over de zee kun je ze horen praten meestal over vroeger toen ze nog liepen op het droge zand in plaats van over water als je samen verder loopt ben je plots weer thuis als kind in je ouderlijk huis waar alles door elkaar gebeurt uit heden en verleden…
Gerardo14 februari 2009Lees meer >

Liefde......

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Liefde vraagt niet, maar geeft ’t Is liefde, die je fouten vergeeft En niet omziet naar het verleden Liefde richt zich op het heden. Liefde die je ogen doen stralen Liefde is met geen geld te betalen Het is een bijzondere gave van God Die altijd betrokken is bij ons lot.…
Fedde Nicolai18 november 2009Lees meer >

Dromerig

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 673
het verleden als mos vastgegroeid op haar ziel doet haar verstillen er van overtuigd zijnde dat alle dagen een eigen geur en kleur bezitten en als ze leest in verrukking vertelt haar hart de woorden die bij haar horen beeldend en boeiend verschijnen veldbloemen op haar netvlies en de oude eik op het dorpsplein verhaalt lachend…
windwhisper10 januari 2010Lees meer >

Ruïne verstilling

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 846
Hoe rijk zijn de woorden door namen benoemd verankerd aan gestolen momenten voorbijvliedend, verloren in tijd Want in de ruïne van 't verleden tussen brokkelend steen bloeit een witte wilde roos zo puur in 't heden met mossig donkergroen daaromheen.…
Katty6 februari 2010Lees meer >

- Het grijs dat door de jaren groeide -

netgedicht
4.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 538
Het lichte grijs, dat exclusief, ja zo feminien discreet gecombineerd licht reflecteerde, illusie die gecreëerd, belangrijkste grensovergangen negeert lijk strelingen uit het verleden, de liefdevolle rode draad door de collectie krankzinnigheid tot verveling volledig zonder reden, voelde het oude wijzer worden lichte pastelkleuren…

Tot de kern

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 632
daarvoor een voettocht maken naar Rome mijn rugtas puilt uit van de zonden er kan geen wijn of water meer bij ik wacht op regen en vliegende vissen misschien wat manna voor morgen maar eerst die appel, die ene laat mij een weg bijten naar het huis gebouwd op schandpalen en oude venen waar het zaad rammelt in ongekuiste cellen van ’t verleden…
Hanny10 april 2010Lees meer >