8947 resultaten.
Ode aan de cursus filosofisch schrijven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Dick Swaab loop naar de maan,
wat wij hier creëerden omdat wij het wilden,
wij gaan jouw bevattingsvermogen ver te boven.…
Eeuwig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 De klok tikt dof
en ratelt zacht:
"dit is jouw uur,
dit is jouw nacht"
ook ik besef,
en neem mijn veer
de nieuwe dag
keert nimmer weer
met stramme hand
in flikk'rend licht
een laatste woord
het boek kan dicht.
en dan het Niets, buiten hoop...…
Volle maan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 De waarheid straalt hier ver vandaan.
Kostelijke kenmerken bij volle maan.
Typerende optiek schittert herkenbaar.
Mijn ware! Waar ik blijvend naar staar.
Turen terwijl wijzers het beeld beheren.
Kan ik op eindeloze klanken mediteren.
Passievolle melancholie bij volle maan.
Waar de dierbare souvenirs voortbestaan.…
Oker lossen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
435 Langzaam rijdt de zomerwagen
vroegtijdig de lentedag binnen
even kijkt de warmte verrast op
maar sterkt zich daarna weer lui uit
op het fluisterende zand
de wagen lost het heilige geel
en verse oker uit verre dalen
de wind zwiert de maankleuren
in tovercirkels en reepjes plezier
als een tekenblad hangt het zand
in dwergduintjes tegen…
Stapelwolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 Wolken wolken overal
en stapelen rondom
elk geweken leven
begraven de vreugde
in elk vers
gegraven graf.
Waar loopt de weg
dit pad voorbij
waar zonnebloemen
bloeien?
Even niet
en ook niet nu,
laat toch de lente blijven,
niet weer
niet nog een keer
laat leven tot het eind
het licht
de dood verdrijven.…
Er is iets...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
616 de deemster schrijft het verhaal
rust legt zich op een vervlogen dag
tijd waarin alles voorhanden was
maar ook niets
het hart zocht naar iets…
naar het befaamde lied
toewijding van een verenpracht
ik hoorde enkel een kraai
ze scherpte wat in haar nest:
“Blijf jij maar ver van mij vandaan”
straks komt de nacht
zullen de bomen zwijgen…
al laat
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 wolken drijven voorbij
en ik sta op het balkon
wacht op de vogels
in de vroege ochtend
terwijl ik ze al hoor
denk aan jouw stem
over de telefoon
het regent en het regent
m'n balkondeur die openstaat
bijna getroffen door de bliksem
zeg ik je naam en hoor je stem
altijd jouw stem
dichtbij en ver weg
de vliegtuigen
die dalen…
Jij spiegelt gemis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 ik heb verbaasd
de duiven zien stijgen
langzaam verdwijnend
in einders naar keuze
nadat armen
zacht wiegend wuifden
handen met vingers
als teken gekruist
ja jij was thuis
ver van applaus
dat ik mocht oogsten uit
onze woorden zinnen en strofen
wij hebben alles gedeeld
behalve het leven
dat wiel spaakte en werkt
op deze momenten echt…
Het golft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
3.011 een jas
Vertrouwd gewoon
net als de wind
Ik keek vanaf de dijk
over de Schelde,
waar de zon zich aan 't einde
van de dag onderdompelt
Daar was mijn thuis
Zag boten en schepen
als levende schilderijen
voorbij gaan, ook seizoenen
in een oase van rust
Wederom proef ik
de heimwee
die een klein kind
nog niet goed kan verwoorden
Ver…
halloween aan zee
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
474 ligt vol afgeworpen
schilden, raapgoed uit levens die hun rijkdom
geven met een gulle hand
dwaalzicht loopt nog mijmerend langs
vloedlijnen -terugtrekkend inzicht verderop -
de wereld op z’n kop, in plassen die voorbij drijven
altijd wel dat volle ogenblik
meeuwen kijven
dat het allengs later wordt
terug op schreden loopt de middag ver…
De eik is mijn voorbeeld
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
611 vandaag, ja, vandaag
zal ik de herfst loven
ik heb hem steeds
voor mij uitgeschoven
de kwetsbare vogels
schrijf ik in mijn dagverhaal
laat ze triomferen
met opgetogen veren
en ik deel
wat rode appels
vol zoete korrels en kaneel
niets is mij teveel
vandaag, ja, vandaag
stel ik mezelf de vragen
over de intentie van het leven
antwoorden…
Hoger dan de zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
691 Kom laat ons deinen,
ver van wat ons deint,
ik zal jouw last gaan dragen
waar die van mij verdwijnt.
Kom lach met mij
de grenzen van bevrijding,
dan neem ik even maar
voor wie ik liefheb leiding.
Kijk naar het licht, de zee,
beweeg je eiland mee
totdat we losgeweekt
ons over rotsen spreiden.…
Grensgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 Je vertelt soms
in mijn dromen
over een horizon
die lacht
naar toekomst
in ons bed
een schip
de oceaan
maar erg ver
zullen we niet
komen
er is geen
ontsnappen
aan de waan
van de dag
de nacht
en de maan
we komen niet
verder dan het grensgebied
van dromen
lachen ons suf om retoriek
van onze zelfreflectie
bekijken…
Onverstoorbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
584 Leven
waaraan ik zag
geen lange tijd beschoren
het daagt uit
plotseling ter-
neergeslagen
belicht de dan nog een'ge straal
klein sarcofaag
De dood
Ingetreden
van lieverlee verloren
nietszeggend
beslist zij o-
ver handeling
aangaande de knop die beslist
zo ook vandaag
Ineens
vliegt dan de tijd
en lijken wij verloren
tegendeel…
Beroemd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
542 En ik, ik oefen bloedig,
ik schrap, herschrijf, verander en voeg toe,
totdat ‘k tevreden ben
en ook dit vers het net op doe.
Zo ploetert ieder op zijn eigen wijze,
met meer of minder werk,
aan de erkenning in het heden
en niet slechts op een zerk.…
Leve de lente!
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
747 Vandaag stuift meel en wuiven pollen,
we veren op uit onze wintervacht,
het frisse groen ontspruit uit tulpenbollen,
Gods lentelicht schept opwekkracht!…
Stad aan de horizon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
490 Er was een melodie
een muziekinstrument
een kampvuur
en vier onbestemde beelden
vervaagden in mijn hoofd
de wereld, heel ver weg
was een radiostem van mijn lijf
verwijderd
met iets in mezelf
wat niet meer huilen kon
riep ik aarde om vrede
bij de rivier
die mijn verdriet verzoop
zongen zigeuners heimweeliederen
over alles wat ik…
Vals sentiment
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
574 Een lekker vers
met veel sentiment doorweven
een echte tranentrekker
zo eentje over hoe zwaar het leven
van een boer wel niet moet zijn
voor dag en dauw gaat zijn wekker
en dan de huismoeder niet te vergeten,
ja ze zullen het weten,
zij zorgt voor Pa en de kleintjes
voor haar dertigste krom
haar leven is niet zo fijntjes
als van…
DE MORVAN
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
743 Aan een boomtak hangt aan één
Poot een bundel zwarte veren
Straks maken we een fles Chablis
Soldaat, doen we dood en verderf
In de ban…
vertigo
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 zonder aanwijzing of bericht heb je
het vertrouwde zelfgebouwde nest verlaten
ik wacht, verstoken van je tederheid
hoe ver ben je gevlogen?…
Blues in z-mineur
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
563 die hij nog tastbaar voelt
ook al is het al steeds langer geleden
dat zij besloot om zomaar weg te gaan
omdat ze niet meer voor hen wilde vechten
terwijl hij nog voldoende uitzicht zag
Het stadium van verbijstering en boosheid
lijkt nu opgevolgd door een verlaten blues
die als een mantra in zijn hoofd weerklinkt
af en toe begeleid door verse…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…
Geduld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
506 Wat zeg je nu
wat wil je bereiken
wat bedoel je eigenlijk
welk resultaat moet blijken
Dit vraag ik me af
het ongeduld spettert er vanaf
heb je je eigen niet in bedwang
of ben je gewoon zo maf
Mensen denken alles te kunnen zeggen
maar ze kunnen het niet uitleggen
verdraagzaamheid is ver te zoeken
en heb ik nog wat te zeggen
Nadenken…
Gelukkig wakker geworden
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.569 Gelukkig wakker geworden, meteen al
in tongen gezongen van raadselwater, veer
gehikt en zo meer.
Vanuit haar serre kijk ik de hemel
recht in haar vrijheid.
Tussen de bomen schittert de zee.
Ik blijf maar vissen: blikschade, zwik,
spaat, maskerade, tsja, om regels te vangen
moet men een woordje uitwerpen.…
Ben ik te min?
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
570 De
vrije keuze een te zijn met de
maatschappij verliest zo zijn
veren bij de uitgesloten partij.
Jezus, een hippie ging voor in
die zin, was gelijk later Armand
voor de mensen te min. Beiden
niet van zinnen zich te binden
met de tijdgeest van het bestaan,
kozen in vrijheid te min door het
leven te gaan.…
Pak toch die hand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
914 Kwetsbaar meisje
Speel op het veld
Voel de omarming
Pak toch die hand
Veeg het zand uit je haar
Voel de wind op je huid
Proef het zilte van de zee
Hoor het ruisen van de golven
Kwetsbaar meisje
Laat je masker vallen
Voel je naaste
Pak toch die hand
Zie het zonlicht stralen
Luister met je hart
Loop oneindig ver
En duik in de diepte…
deja vu
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 Ineens is het teruggekomen
die geur uit een voorbije tijd
een zondagmiddag in de zomer
terwijl ik door de polder rijd
de geur van hooi, herinneringen
veel ouder dan het verse gras
die warme prikkelende dingen
die ik al haast vergeten was
dan in een vlaag ruik ik de koeien
de lucht van mest en van het kuil
ik hoor het rammelen en loeien…
Verschoppelingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
513 mutaties, bij Blokker, de Ikea
bij Lidl, Aldi en de Action
in onderbroeken van Zeeman
met Boerka's bij de Hema
op zoek naar zoute dropjes
regendauw en vlinderwolven
zag glinsterende ogen glanzen
boven verkouden neusjes dansen
zakdoeken ingewikkeld
en omgewikkeld
kleurden de wereld
muziek in zinvol verdwalen
droomde de horizon ver…
Weemoedig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 een stille
plek in
Nederland
niet ver
van het
strand
eerst nog
even op
blote voeten
door het
zeeovergoten zand
gaande op
weg overdenkend
welk veelgeurend
boeketje bloemen
breng ik
vandaag naar
jou
roze rozen
kleur van
de liefde
dit droeg
jij uit
ook trouw
simpele dingen
jij zag
de humor
ik mis
je lach
geweldig…
Rock 'n roll
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
680 mijn hemel, waar gaan we heen
we lopen op doortast
langs de oever van een holle maan
de bloemen huilen hun vaas
we zijn dicht bij veraf
en ver van dichtbij
het land van de koning zonder
vrouw, spijt zonder berouw
in het donker lijken alle
schaduwen op elkaar
is dit nu zwart of blauw
of een deur die 't slot vergeet
we lopen hier…