5363 resultaten.
Een witte wenk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
421 De vogel, de vis
een vijver, mijn voeten
Het water is helder, het water voelt koud
Een witte wenk
dwingt mij naar het midden
Vandaag is voor eeuwig
Ik geef mij geheel…
Voor andere vrouwen
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.827 Dan zingt een vogel, die het oog niet ziet,
Dit moede hart een vrede- en vrijheidslied.
En andre vrouwen ('t smart mij dat ik 't weet!)
Zullen dán lijden wat hun zuster leed.
Zie!…
De gure wind
hartenkreet
4.8 met 8 stemmen
804 Vogels jaagt hij zo op de vlucht,
die gaan naar warmere landen wijken.
De winter kondigt zich nu aan,
de lampen zullen nu vroeg al branden.
Snel zie je een fietser voorbij gaan,
terwijl hij blaast aan zijn koude handen.
De natuur is grauw, de bomen kaal.…
De stille hof is vele doden rijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
568 De stille hof is vele doden rijk,
geborgen in de schoot van moeder aarde,
hier rust het lichaam in de eigen waarde,
oneindig ver en binnen handbereik,
de bloesemvruchten door de zon gerijpt
zijn hier geruisloos tot hun recht gekomen,
het ritselt in de struiken en de bomen,
geen vogel die de stilte hier begrijpt,
de groene hof is hen een…
Lente.
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
753 De lichtjes in mijn hoofd weer branden
Ik als een vogel weer op het stokje sta
En weer liedjes durf te zingen.
Maar ik heb geen lente want ik ben zonder tandartsassistente.
Ja als je geen tandartsassistente hebt dan heb je geen lente.
Dus ik heb dus geen tandartsassistente dus heb ik ook geen lente.…
Aan een gevallen makker
gedicht
2.2 met 164 stemmen
27.623 Een lied brak af na d'eerste teedre strofe
een dapper hart hield plotseling opmet slaan
een makker minder op de donkre wegen
die door de modder onze voeten gaan,
maar deze morgen zet een jonge vogel
zich op een tak en zingt en zingt en zingt
het schijnt mij of in 't zoete vogelfluiten
de stem van mijn gevallen makker klinkt.…
Volle maansmagie – 3-
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
503 wijde cape
Het is rustig op de snelweg
op de vluchtstrook liggen de restanten
van wat de mensen zoal wegdoen
tussen kleine en grotere dieren
die niet meer op tijd konden vluchten
-Je weet, van elke soort maar één,
zegt zij en opent de veldfles
giet wat op haar hand
telt met haar vingers de druppels
voor een bijna ontstekelde egel
een vogel…
daar waar verleden lijnen trekt
netgedicht
4.6 met 37 stemmen
2.483 na lang en zwaar zo uitgeblust
in schemerige schijn geslapen
word ik door wimpers heen gekust
om uit mijn schuilplaats te ontwaken
mijn prins de witte vogel vliegt
onwennig sla ook ik mijn vleugels uit
ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt
en ik klap-lieg met je mee ertussenuit
de uil is weggevlogen
verlamd blijf ik in ons gevangen…
Verward
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
675 en ik zag een
oude schildering van een lady in red, die
met een vogel aan een touwtje speelde, veel
mooier dan al die uitvergrote foto's vol met
opgedirkte allures. Ik wilde terug naar de
eeuwen, waarin kunst nog tijd kostte en het
niet om zeep geholpen werd door populaire
grootdoenerij.…
Gods aangezicht het is...
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.276 Gods aangezicht, het is de atmosfeer,
Het zijn de bomen, is der wolken veer,
De akkers en de gronden en de dalen,
De bergen en de schitterende schalen
Der zeeën, waar de zilvervis in school,
Gods aangezicht is in de veldviool,
In struik en plant en in der dieren oog,
Het is Gods beeltenis, die uit de takken vloog,
Wanneer de vogel op…
Een glimlach, twee mooie ogen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
637 de brandstof ontbreekt
In het donker kijk ik toe
zie hoe zij lijdt
de draak die nooit zal spuwen
want de brandstof is mijn hart
Eén glimlach, twee mooie ogen
en mijn uitingen van onvermogen
Die lach is als zuurstof
voor mij nooit weg te nemen
neem weg en maak mij dof
zonder haar zal ik altijd wenen
Die ogen zijn als vogels…
Makker, de dag is óp; lóóp, om je deel te halen
poëzie
4.7 met 3 stemmen
998 Een donk're rozelaar, een vroege verzen-schrijver,
Een bronstig peerd, dat draaft, de lucht welft stil en strak,
Een vogel rijst en daalt en scheert de koele vijver...
Makker, de dag is schóón, die door de windsels brak!
Hij schrijdt in jong geweld en spilt zijn vreugd en ijver.
En géén keert leeg naar huis, die hèm de hand toestak.…
Amsterdam
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.740 Vogel
die de vis vangt. Vrouw
die met vuur in haar handen loopt
tot het dooft maar steeds weer aanjaagt
met woorden. Een meer
waar laat licht over glijdt.
Tot het vervaagt.
Tot het slijt.
---------------------------
Uit: 'Sintering', 2000.…
Scheuren
gedicht
3.5 met 2 stemmen
5.123 Je vermaant;
stel je niet bloot, zeg je, val niet ten prooi
aan de vogel die rooft.
Ik kan van jou niet weg: je splijt niet
slaat steeds met me op de vlucht
en brengt me thuis. Je staat om me heen
als een muur, hard, blindelings. Loop niet te ver,
zeg je, loop je niet dood
in de steile scheur in je hoofd.…
De laatste roos
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
693 De laatste lichtval tussen bomen, de vogels en drinkbak.
Het laatste restje leven.
Ik heb er al die tijd goed voor gezorgd, dat wist ik
en dat wìlde ik.
Nu het loslaten. Voor altijd loslaten van deze schuilplek.
Om te gaan staan in het volle licht!…
Als de dag gaat slapen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 Als de dag gaat slapen,
vogels in hun veren teruggedoken zijn
en ik in 't bos loop,
denkend aan ginds,
hoor ik je zingen.
in de verte. Of zijn 't de bomen
die stil ruisend hun lied
ritmisch ritselend fluisteren,
als de dag gaat slapen?…
Slavernij
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.863 Hebt ge vuisten kloek en sterk,
Hebt ge een harte zacht en goed,
Zijt ge lang geen domme bloed,
Maar de knapste haast in ’t werk,
Zijt gij eerlijk, trouw en braaf,
Leeft ge, wat uw arbeid zij,
Als een vogel, vrij en blij,
Drink dan ‘water,’ zo als hij -
Anders zijt gij morgen Slaaf!…
Als de Zeemeeuw
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
2.364 aan om te geloven
Om te zien hoe lief je ogen
spiegels zochten met het zout
Daar waar de zee geen zee meer was
maar ons iets anders zou beloven
Met de zon op stillend water
witte zeilen in het blauw
Ik bouwde ons een luchtkasteel
waar wij in zand ons voortbewogen
En ik strooide regenbogen
die ik plukken zou voor jou
Zag hoe de vogels…
Tekens ( haibun )
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
575 Oren van mensen, honden, vogels werden bijna zonder onder-
breking achttien uur lang mishandeld. Buiten was het verstikkend
door smerige dampen en clandestiene vuren.
Waarom gedogen wij dit als intussen 64 procent voor een verbod is?…
Appelboom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 De waslijn wurgt,
en ied're kat doorkrabt je bast
toch gaf je manden vol en veel,
en deelde 'k je vrucht met vogels.
Van je valappels maakte ik azijn,
van de grotere een appeltaart en sap.
Dan veranderden je appels in appeltjes,
van lekker sappig zoet
naar zuur en wrang
en in alle zat er wel een worm.…
Sjaka die slaapt met zijn speer.
gedicht
3.0 met 2 stemmen
8.859 Vogels, vlinders, alles wat beweegt sterft door zijn blik.
Bij vrije verkiezingen zou hij grandioos verliezen.
Wie hem liefheeft stuurt hij op een hopeloze missie.
Om te creperen onderweg
of om terug te keren, uitgemergeld.
En dan die vragen en die opdrachten.
Breng die berg daar naar mijn huis.
Breng mij een edelweiss.…
Zondagochtend in het bos
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 van alles en nog wat zat ik
te denken, maar in het bijzonder
dacht ik aan woorden die in bepaalde
volgorde, leek het, tussen de takken
vandaan in mijn hoofd vielen
(ik moet ze onthouden, dacht ik
maar ach, als ze echt belangrijk waren
dan vielen ze vast een andere keer
weer en dan zou ik een vel papier
meenemen om ze op te vangen)
vogels…
Februari, Bergen aan Zee
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 Landinwaarts, glooide halm waartussen meertjes glommen,
vogels vlogen, verre lichtjes schenen.
We volgden hondensporen
om de inplant niet te storen.…
Troost Rijk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
872 Hoe de vogels terug uit het zuiden
fluitend ons en elkaar iets willen duiden,
de felle bloemenkleuren toestralen
in contrast tot onze vervaagde verhalen
en na 't braken van onze oude geluiden
ontspruiten verse smaken van jonge kruiden.
De natuur geeft ons, leeft in ons,
zal immer met ons blijven.…
De Hemel binnen handbereik
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
521 Uren kan ik blijven toeven in die wereld zonder zorgen
‘k voel me naar de wolken drijven en zie wonderen gebeuren
ruik de bloemen en de grassen, vogels zingen in de bomen.…
Denkbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 De herfst, hoe stralend ook haar kleuren
als vogels vertrekken, wind en regen, dit alles ontnemen
en dat gedaan, volgt nog de kou.
Water, het wisselt zo graag van gedaante
schaatsers die wachten op 't windstille weer.
Anderen op wending van zon en haar standen
licht kom terug, vul dagen met kleur!…
Natuurlijk is het de natuur
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
687 Maar moedereend met vier kleintjes kwamen er op af,
dan komen ook de vogels, eksters en kraaien, oh wat een straf!
Ik dacht nog eventjes: die wil een korstje brood meepikken,
wat TOEN gebeurde liet me danig schrikken.
Hij die ^*#<^ kraai, die losgeslagen nare gek,
nam zo'n klein wollig eendje in zijn smerige bek.…
Date in Urk
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
465 De boten en vogels blijven,
de zon en de zoen,
het omhelzen van lijven.
Jouw gebogen schouders
torsen deemoedig het leven,
toch leek het even die middag
alsof onze levens verzoend,
vergleden, als leken ze
de wolkjes aan de hemel.…
tien voor tien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 ik prefereer de zuiv’re symfonie
die vogels in hun jubelzangen uiten
de rest laat ik over aan het lot.…
Uit twee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
783 zomer in Rome
in de zachte lenteregen te Parijs langs de Seine
Ik ben door jou verlokt, een weemoedige vrouw
het opgestoken haar ros en lijf rank van bouw
maar jij kunt altijd langer zonder mij
dan ik, ja ik zonder jou, ja jou
Deze vrouw betekent minder dan nul
blijft een bron van voortdurende zorgen
Zij zwerft als de schaduw van een vogel…