Alle inzendingen over vogels

5363 resultaten.

Sorteren op:

Een witte wenk

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 421
De vogel, de vis een vijver, mijn voeten Het water is helder, het water voelt koud Een witte wenk dwingt mij naar het midden Vandaag is voor eeuwig Ik geef mij geheel…

Voor andere vrouwen

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.827
Dan zingt een vogel, die het oog niet ziet, Dit moede hart een vrede- en vrijheidslied. En andre vrouwen ('t smart mij dat ik 't weet!) Zullen dán lijden wat hun zuster leed. Zie!…

De gure wind

hartenkreet
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 804
Vogels jaagt hij zo op de vlucht, die gaan naar warmere landen wijken. De winter kondigt zich nu aan, de lampen zullen nu vroeg al branden. Snel zie je een fietser voorbij gaan, terwijl hij blaast aan zijn koude handen. De natuur is grauw, de bomen kaal.…
Hermien28 oktober 2010Lees meer >

De stille hof is vele doden rijk

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 568
De stille hof is vele doden rijk, geborgen in de schoot van moeder aarde, hier rust het lichaam in de eigen waarde, oneindig ver en binnen handbereik, de bloesemvruchten door de zon gerijpt zijn hier geruisloos tot hun recht gekomen, het ritselt in de struiken en de bomen, geen vogel die de stilte hier begrijpt, de groene hof is hen een…
jan mul25 maart 2011Lees meer >

Lente.

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 753
De lichtjes in mijn hoofd weer branden Ik als een vogel weer op het stokje sta En weer liedjes durf te zingen. Maar ik heb geen lente want ik ben zonder tandartsassistente. Ja als je geen tandartsassistente hebt dan heb je geen lente. Dus ik heb dus geen tandartsassistente dus heb ik ook geen lente.…
cornil29 maart 2011Lees meer >

Aan een gevallen makker

gedicht
2.2 met 164 stemmen aantal keer bekeken 27.623
Een lied brak af na d'eerste teedre strofe een dapper hart hield plotseling opmet slaan een makker minder op de donkre wegen die door de modder onze voeten gaan, maar deze morgen zet een jonge vogel zich op een tak en zingt en zingt en zingt het schijnt mij of in 't zoete vogelfluiten de stem van mijn gevallen makker klinkt.…

Volle maansmagie – 3-

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
wijde cape Het is rustig op de snelweg op de vluchtstrook liggen de restanten van wat de mensen zoal wegdoen tussen kleine en grotere dieren die niet meer op tijd konden vluchten -Je weet, van elke soort maar één, zegt zij en opent de veldfles giet wat op haar hand telt met haar vingers de druppels voor een bijna ontstekelde egel een vogel…

daar waar verleden lijnen trekt

netgedicht
4.6 met 37 stemmen aantal keer bekeken 2.483
na lang en zwaar zo uitgeblust in schemerige schijn geslapen word ik door wimpers heen gekust om uit mijn schuilplaats te ontwaken mijn prins de witte vogel vliegt onwennig sla ook ik mijn vleugels uit ik ben niet bang - hoor ik - wetend dat je liegt en ik klap-lieg met je mee ertussenuit de uil is weggevlogen verlamd blijf ik in ons gevangen…

Verward

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 675
en ik zag een oude schildering van een lady in red, die met een vogel aan een touwtje speelde, veel mooier dan al die uitvergrote foto's vol met opgedirkte allures. Ik wilde terug naar de eeuwen, waarin kunst nog tijd kostte en het niet om zeep geholpen werd door populaire grootdoenerij.…

Gods aangezicht het is...

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.276
Gods aangezicht, het is de atmosfeer, Het zijn de bomen, is der wolken veer, De akkers en de gronden en de dalen, De bergen en de schitterende schalen Der zeeën, waar de zilvervis in school, Gods aangezicht is in de veldviool, In struik en plant en in der dieren oog, Het is Gods beeltenis, die uit de takken vloog, Wanneer de vogel op…

Een glimlach, twee mooie ogen

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 637
de brandstof ontbreekt In het donker kijk ik toe zie hoe zij lijdt de draak die nooit zal spuwen want de brandstof is mijn hart Eén glimlach, twee mooie ogen en mijn uitingen van onvermogen Die lach is als zuurstof voor mij nooit weg te nemen neem weg en maak mij dof zonder haar zal ik altijd wenen Die ogen zijn als vogels…

Makker, de dag is óp; lóóp, om je deel te halen

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 998
Een donk're rozelaar, een vroege verzen-schrijver, Een bronstig peerd, dat draaft, de lucht welft stil en strak, Een vogel rijst en daalt en scheert de koele vijver... Makker, de dag is schóón, die door de windsels brak! Hij schrijdt in jong geweld en spilt zijn vreugd en ijver. En géén keert leeg naar huis, die hèm de hand toestak.…

Amsterdam

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.740
Vogel die de vis vangt. Vrouw die met vuur in haar handen loopt tot het dooft maar steeds weer aanjaagt met woorden. Een meer waar laat licht over glijdt. Tot het vervaagt. Tot het slijt. --------------------------- Uit: 'Sintering', 2000.…

Scheuren

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5.123
Je vermaant; stel je niet bloot, zeg je, val niet ten prooi aan de vogel die rooft. Ik kan van jou niet weg: je splijt niet slaat steeds met me op de vlucht en brengt me thuis. Je staat om me heen als een muur, hard, blindelings. Loop niet te ver, zeg je, loop je niet dood in de steile scheur in je hoofd.…

De laatste roos

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 693
De laatste lichtval tussen bomen, de vogels en drinkbak. Het laatste restje leven. Ik heb er al die tijd goed voor gezorgd, dat wist ik en dat wìlde ik. Nu het loslaten. Voor altijd loslaten van deze schuilplek. Om te gaan staan in het volle licht!…

Als de dag gaat slapen.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 672
Als de dag gaat slapen, vogels in hun veren teruggedoken zijn en ik in 't bos loop, denkend aan ginds, hoor ik je zingen. in de verte. Of zijn 't de bomen die stil ruisend hun lied ritmisch ritselend fluisteren, als de dag gaat slapen?…

Slavernij

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.863
Hebt ge vuisten kloek en sterk, Hebt ge een harte zacht en goed, Zijt ge lang geen domme bloed, Maar de knapste haast in ’t werk, Zijt gij eerlijk, trouw en braaf, Leeft ge, wat uw arbeid zij, Als een vogel, vrij en blij, Drink dan ‘water,’ zo als hij - Anders zijt gij morgen Slaaf!…
J.P. Heije29 november 2013Lees meer >

Als de Zeemeeuw

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.364
aan om te geloven Om te zien hoe lief je ogen spiegels zochten met het zout Daar waar de zee geen zee meer was maar ons iets anders zou beloven Met de zon op stillend water witte zeilen in het blauw Ik bouwde ons een luchtkasteel waar wij in zand ons voortbewogen En ik strooide regenbogen die ik plukken zou voor jou Zag hoe de vogels…
Jan Haak31 december 2013Lees meer >

Tekens ( haibun )

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 575
Oren van mensen, honden, vogels werden bijna zonder onder- breking achttien uur lang mishandeld. Buiten was het verstikkend door smerige dampen en clandestiene vuren. Waarom gedogen wij dit als intussen 64 procent voor een verbod is?…

Appelboom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 649
De waslijn wurgt, en ied're kat doorkrabt je bast toch gaf je manden vol en veel, en deelde 'k je vrucht met vogels. Van je valappels maakte ik azijn, van de grotere een appeltaart en sap. Dan veranderden je appels in appeltjes, van lekker sappig zoet naar zuur en wrang en in alle zat er wel een worm.…

Sjaka die slaapt met zijn speer.

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 8.859
Vogels, vlinders, alles wat beweegt sterft door zijn blik. Bij vrije verkiezingen zou hij grandioos verliezen. Wie hem liefheeft stuurt hij op een hopeloze missie. Om te creperen onderweg of om terug te keren, uitgemergeld. En dan die vragen en die opdrachten. Breng die berg daar naar mijn huis. Breng mij een edelweiss.…

Zondagochtend in het bos

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
van alles en nog wat zat ik te denken, maar in het bijzonder dacht ik aan woorden die in bepaalde volgorde, leek het, tussen de takken vandaan in mijn hoofd vielen (ik moet ze onthouden, dacht ik maar ach, als ze echt belangrijk waren dan vielen ze vast een andere keer weer en dan zou ik een vel papier meenemen om ze op te vangen) vogels…

Februari, Bergen aan Zee

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
Landinwaarts, glooide halm waartussen meertjes glommen, vogels vlogen, verre lichtjes schenen. We volgden hondensporen om de inplant niet te storen.…
Ralameimaar7 februari 2015Lees meer >

Troost Rijk

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 872
Hoe de vogels terug uit het zuiden fluitend ons en elkaar iets willen duiden, de felle bloemenkleuren toestralen in contrast tot onze vervaagde verhalen en na 't braken van onze oude geluiden ontspruiten verse smaken van jonge kruiden. De natuur geeft ons, leeft in ons, zal immer met ons blijven.…

De Hemel binnen handbereik

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 521
Uren kan ik blijven toeven in die wereld zonder zorgen ‘k voel me naar de wolken drijven en zie wonderen gebeuren ruik de bloemen en de grassen, vogels zingen in de bomen.…

Denkbaar

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 616
De herfst, hoe stralend ook haar kleuren als vogels vertrekken, wind en regen, dit alles ontnemen en dat gedaan, volgt nog de kou. Water, het wisselt zo graag van gedaante schaatsers die wachten op 't windstille weer. Anderen op wending van zon en haar standen licht kom terug, vul dagen met kleur!…

Natuurlijk is het de natuur

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 687
Maar moedereend met vier kleintjes kwamen er op af, dan komen ook de vogels, eksters en kraaien, oh wat een straf! Ik dacht nog eventjes: die wil een korstje brood meepikken, wat TOEN gebeurde liet me danig schrikken. Hij die ^*#<^ kraai, die losgeslagen nare gek, nam zo'n klein wollig eendje in zijn smerige bek.…

Date in Urk

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
De boten en vogels blijven, de zon en de zoen, het omhelzen van lijven. Jouw gebogen schouders torsen deemoedig het leven, toch leek het even die middag alsof onze levens verzoend, vergleden, als leken ze de wolkjes aan de hemel.…

tien voor tien

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
ik prefereer de zuiv’re symfonie die vogels in hun jubelzangen uiten de rest laat ik over aan het lot.…
willem jacobs29 augustus 2016Lees meer >

Uit twee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 783
zomer in Rome in de zachte lenteregen te Parijs langs de Seine Ik ben door jou verlokt, een weemoedige vrouw het opgestoken haar ros en lijf rank van bouw maar jij kunt altijd langer zonder mij dan ik, ja ik zonder jou, ja jou Deze vrouw betekent minder dan nul blijft een bron van voortdurende zorgen Zij zwerft als de schaduw van een vogel…