Alle inzendingen over wind

11284 resultaten.

Sorteren op:

in het huis

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
al het werkelijke dat ik je gaf is geworden tot overbodigheid en nu ik mezelf kleed met gedempte wind, de uren van herfst overhoop haal verliest elk geluid een naam mijn naam die als een afgewezen groet tussen houten lippen hangt verzwakt door de duizend splinters van huiverige gezichten ik val, onzichtbaar, uit dit geheel…

In grauwgrijze vlagen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 467
zag op je gezicht de lichte spanningsboogjes van een aantrekkende wind nog verstond ik je maar langzaam ging het geluid van je woorden verloren samen op de dijk zwoegen en optornen tegen een aanwakkerende storm striemend jaagt regen in grauwgrijze vlagen slaat water kapot op beton wij draaien de koppen niet om nooit heeft natuur…
wil melker4 november 2012Lees meer >

Wolken donkeren

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 560
de wind fluistert niet meer maar vlaagt de bomen kaal wolken donkeren tot het diepste zwart regenen leeg uit een vol hart en ik trotseer de dovende kleuren van de herfstgloed accepteer verrotting en de dood met hoop op verder leven laat de witte deken van de schepping mij met rust en stilte dekken ik zal wachten tot een nieuwe…
wil melker8 november 2012Lees meer >

Schijnbaar

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 587
Tot op de lengte der dagen schijn jij nog altijd op eeuwig durende golven dansen vogels in de wind worden verlaten voetstappen langzaam opgeslokt zijn schelpen stille getuigen van 'n leven voor zij op het zand werden geworpen rent een viervoeter achter een bal tot in de branding haren wapperen mijn jas dicht knopend proef ik jou…
LadyLove21 december 2012Lees meer >

ambachtelijk

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 957
het oude eiland draagt heel veel zijn duinen blonder nu de kou het leven deelt maar elders, in zijn dorp mannen rond het vuur der arbeid rokerig teruggetrokken achter geur en noeste handen alle banden houden vast de stofkwast van de tijd ten spijt het gaat ze voor de wind als ouder of als kind doorgegeven aan de mens van deze –tijd…
switi lobi10 januari 2013Lees meer >

Stigma

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 864
Er hangen vruchten aan lage bomen, zij hebben van hoge wind niets te duchten. Maar de nacht verwondt zichzelf, bekrast zich met krijtstrepen aan een ogenblauw hemelgewelf. De vroegoude man dooft het licht van de pijn, gewoon, om niet ziende blind te willen zijn.…
Iniduo8 februari 2013Lees meer >

Woud van zoete dromen

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 934
in het woud van zoete dromen groeien buigzame bomen groene kruinen wuiven schaduwen waar de zon de bodem te vurig raakt jaarringen genieten er de taaiheid van een gewortelde kracht vogels knappen er een uiltje rond de schemer, in de nacht er klinkt een heilzaam lied in de sporen van de wind daar, waar de weelderigheid het leven zijn…

Web

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Het wonder van webben, wirwar van draden van druppels van werk en van weven in bos op de paden, in de tuin, in je leven, behoedzaam gesponnen de parels gewonnen, in de morgen, een uurtje, onvermoeibaar, de spin en haar rag, zo fijn en zo teer, trilt in de wind wiegt heen en weer, de dag die begint met een lach dank dat dit mag en ‘…

Bloemen

gedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 11.497
Gronden, in schemering gehouden, met wind en eenzaamheid gevoed, vlijen zich open, horizonnen wijken en worden afgesponnen, er is geen landschap meer behoed voor deze enige getrouwe die overal zijn intocht doet. ----------------------------- uit: Eiland der ziel (1939)…

kleurrijke tulpen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 700
De Nederlandse aarde gevuld met kleurrijke tulpen er fluistert zachtjes een wind tussen de molens z'n wieken vlinders genieten van de zoete nectar gele tulpen zijn net zonneschijn vel rode tulpen wekken vurigheid maar witte tulpen schijnen als een licht vanuit duisternis de Nederlandse aarde gevuld met kleurrijke tulpen…
Vilija9 september 2013Lees meer >

Weer rode appels

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 735
Hij tuurt naar langzame takken in de wind het blad kleurt aarzelend geel en denkt, al weer een nieuw seizoen. Bij de buren openbaart de herfst zich rood in appelbomen. 't Lokt hem naar buiten de fris ijle lucht verspreidt een spoor van kruidige geuren zo spreekt de herfst van tijdelijkheid ook in zijn leven.…
Corry Broer18 september 2013Lees meer >

Met woorden

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 532
Die avond en die roze of water en wind en wapengekletter het scheelt nauwelijks een letter maar slaat andere toetsen aan. Van geuren weet je hoe ze werken en licht snijdt je ooit de adem af maar woorden, wat vermogen woorden? Ze zijn als tulle en onthullen.…
Adeleyd14 december 2013Lees meer >

Alsof lezen zo bedoeld was

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 572
lezen op het strand waar ik niet lees terwijl ik lees waar ik ben luchtschappen driften rustig wind wappert m'n haren en fladdert aan m'n vel golven rollen door m'n oren vogel gekir zonder zin alles is natuur en alles is en alles is weg behalve dat boek, die letters, die ruimte ... alsof lezen zo bedoeld was…
AJ Meer5 februari 2014Lees meer >

Van duizend madelieven

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 526
ieder jaar weer word ik verliefd op jouw lentemuziek die klinkt in je stem waarvan de kristallen tonen verwaaien in warme wind speels fonkelt de melodie van je ogen in kleuren die alles beloven zacht dirigeert lichaamstaal het bloeien van onze bloemen naar de voorjaarsfinale weer luidt het geel wit van duizend madelieven jou in…

Mistige morgen in april

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
Het warme land dat in de nacht verkoeling zoekt, grondmist met daarboven paardenhoofden zij hinniken zacht en snuiven Er staat een man te kijken een jachtgeweer gebogen om zijn arm, een hond afgericht spiedt zwijgend mee Alsof iedereen wacht op de wind die hen bijeen zal drijven, de man de hond, de paardenhoofden en de mist…

liefde voor poëzie

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 656
ik weet nog hoe dit gedicht ontstond het lag in je armen, werd ronder en ronder je zei dat ik net zo mooi was het gaf je lippen bouwde jouw lichaam in het licht sterk geschouderd en met woorden van genot net zo mooi als je was het veranderde van vorm van vlinder tot wind, 't kind gekleed als de zee het verloor de zekerheid onvindbaar…

In een glimlach met dromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
woorden stokten gevoelens wrokten langzaam van binnenuit stemmen kleurden naar een hoger timbre met een blikkerig geluid de zon scheen vaal warmte leek met een wolkende wind te verdwijnen door mistige flarden jankte het blauw gele licht in een plotseling verschijnen de schreeuw is gekomen een genadige spuit gaf rust in een glimlach…
wil melker27 september 2014Lees meer >

Eenzaat als wandelaar verdicht

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
En als de tijd van afscheid komt: ik was gelijk de wind. Als onbestemd passant vermomd, doorkruiste ik jaar na jaar, en zwierf alzo de wereld rond. Ik was bij leven wandelaar.…

Weerloos

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.187
geen wind geen wolk geen zon geen regen weerloos zit ik in m'n teleconferentie verslagen aan de haak geen zintuiglijke concurrentie enkel uitgesproken eloquentie luister ik met volle attentie naar mijn en dijn en tegenspraak met haar pure concentratie zakelijke consternatie lijkt deze conferentie op beroepsmatige detentie…
AJ Meer18 oktober 2014Lees meer >

Er is geen graf

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
je valt als herfstblad de mooiste kleuren dwarrelen langzaam in het natte gras er is geen wind of storm die jouw rust op komt jagen om jezelf behoedzaam los te maken de vruchten zijn geoogst voordat jij de nazomer genoot in een eindeloos afscheid nemen en weet er is geen graf wel hoop om in het composteren weer naar het lenteleven…
wil melker19 oktober 2014Lees meer >

Koninginnen fietsen niet

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 810
dit jaar is de herfst wat laat en niet alleen de bomen zijn van slag - ook de vogels zijn nog niet vertrokken en er zijn schimmen voelbaar in de dingen die gebleven zijn in 't Haagse Westbroekpark schaduwen werpen ze over de paden en het gras schaduwen uit onvervuld verleden Wilhelmina toch fluistert afkeurend de wind…

Mongools voor mondharp

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
(Trio AYARKHAAN uit Jakoetië (Siberië)) de KHOMUS In de verte hoor ik de tijd Dichtbij tsjilpen hoorbaar vogels Van heel veraf komt aangezet op 't ritme van de mooiste klank Van heel veraf komt aangezet het geluid van de KHOMUS dat het geritsel van berkenblad met slechts twee tonen de wind snoert Siberië, zomer 2001…

’t Loopt tegen het Nieuwe Jaar

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
Maar ondanks dat is het toch Kerst Al is het dan geen witte En waait de wind uit westzuidwest Ik kan er niet mee zitten. Het Kerstgevoel, ’t is zo apart -Hij komt, de Zoon des mensen- Dat geeft weer hoop, diep in je hart, Alvast de beste wensen.…

Muisstil

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 532
zaten ze ineengedoken bewegingsloos leek het, toch balanceerden ze op hun vriend, de wind, met wie ze zo heerlijk konden spelen als de tijd daar was, maar nu bewogen ze nauwelijks daar regen neer kletterde, bladeren beschermden hen al even niet meer, daar de winter zijn entree al had gemaakt gelaten ondergingen zij hetgeen er uit de hemel kwam…
LadyLove17 januari 2015Lees meer >

Jouw hemels blauw

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
ik weet dat mijn tranen niet vallen zie ze gaan in stromen verdampend tot dromen mistige wolken die emoties vertolken van vorm en kleur steeds verschieten hun buien hozen gevoelens gieten op stormachtige winden die neerslaand de luwte vinden geschoond weer stijgen om uiteindelijk klaring te krijgen oplossend in kou van jouw hemels…

Hoor de stilte

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 816
Hoor de stilte, zo stil het ritselen van de bladeren de wind die zachtjes spreekt in een taal die je enkel voelt de grond weet wat ik bedoel als ik erop val, en mij geen raad weet met de stilte, zo stil die niemand hoort omgeven met een stilte een echo, die telkens terug komt en enkel de stilte kent, geef mij gehoor, stilte, zo stil, zo stil…

Onder oplichtend wit

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 499
ik voel aan strand de warme energie van het collectief geheugen in grijsblauw doorzichtig schilderen golven ons leven onder oplichtend wit zij kabbelen gedachten fluisteren woorden uit de boeken van bestaan alles is opgeslagen in minuscule flintertjes zand glijdend door de losse hand zacht draagt wind de refreinen van ieders lied…
wil melker16 september 2015Lees meer >

Een herfstig gedichtje.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.066
hoog reikende hoofden schudden rond in een bekoorlijke symfonie van zacht geruis twijgen laten hun zomerlast vallen of liggen reeds stuiptrekkend voor dood op de grond kleurende bladeren tonen gedragen door de wind terstond in bruin, geel en groen aan afhangende takken vogels vliegen weg in het besef dat er weer een seizoen aan zijn einde…
Leonardo20 september 2015Lees meer >

Een betoverende melodie

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
zoals wind de tere bladeren zacht kan raken laat jij steeds de knoppen ontwaken naar een schitterende bloei bestrijkt de snaar met lichte tonen om daarna met speelse akkoorden door te stromen tot een betoverende melodie zo heb jij mijn hand genomen me weer teruggebracht uit vreemde dromen naar een paradijselijke werkelijkheid…
wil melker16 oktober 2015Lees meer >

Het paradijselijke

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 506
vluchtig wordt licht als jij zwiert met de parasol jouw immens plezier danst ludieke schaduwen hier je speelt met de wind die in je blonde haren zingt jouw ogen weerkaatsen de golvende schittering van water samen op strand met het paradijselijke zon zee en zand ik houd van het lachende kind in jou jij mijn grietje en toch volwassen…
wil melker10 augustus 2016Lees meer >