5711 resultaten.
gepest
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.373 ik was zomaar even weggegaan,
en zomaar even weg gebleven
ik had een briefje achtergelaten voor mijn moeder en vader,
waarin de reden stond voor dit mes door mijn slagader.
nu hebben mensen spijt,
want door mij buiten te sluiten is iedereen mij nu kwijt…
Baron Achterberg
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.232 Wroetend
in zijn verleden haalde het noodlot hem in,
hij werd de man die hij zocht en de zonde van
de vaderen kwam ten uitvoer. Hij schiep zijn
eigen wonden om het blauwe bloed dat verzwegen
is door een laffe boer, vadereer boven
dochterschande uitsmerend over generaties.…
Papa Bunker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
532 Maar nog tikte de Friese klok op weg naar een
slagveld, wachtend op een ongelegen uur, min die
ene minuut van waardig afscheid nemen met de
woorden die Jezus ons geleerd heeft:
'Mijn vader die op een tak zit,
eindelijk knakte de nachtmerrie van het zinloos
paalzitten tot in eeuwigheid.'.
Einde?…
Baar
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
1.897 - even maar
Het stille sein, de oudste bukt,
alle vier kiezen zij een hoek
Zwoegen, steunen is hun klaagzang
Zij mag niet hellen - zacht en recht
schuift zij door de smalle gang
Veilig huis voorzichtig uitgedragen
Van ver klinkt krassen van een kraai
Achter het raam in spiegelluchten
- waar zij zwaaiend hoort te staan -
ziet de vader…
ADHD of te wel "Het vijfde wiel"
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.020 ken geen grenzen in m'n dromen
m'n omgeving laat heel veel toe
maar ik maak hen vaak zo moe
'k wordt gewezen op m'n leeftijd
gezond verstand, tikkie gekkigheid
't gaat erin voor zoete koek
't lijkt of het me niets doet
maar de stramheid der ledematen
vaak 't onsamenhangende praten
d' blijvende zorgen in m'n hoofd
God, de Vader…
Bij het ouder worden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.305 Ook denkt men vaak aan hen die er niet meer zijn
Vader en moeder, broers en zusters die we missen
Bekende mensen, familie, vrienden en kennissen
Oude herinneringen van vroeger, toch geeft dat pijn.…
MIJN OUDERS
hartenkreet
4.4 met 28 stemmen
1.987 mijn moeder was
een vrolijke spontane vrouw
humoristisch en trouw
mijn vader een flinke serieuze man
jarenlang hardwerkend
voor zijn vrouw en zijn gezin
hij ging bijna met pensioen
ze maakten plannen
wat te gaan doen
met alle komende vrije tijd
het werden heerlijke dromen
die echter nooit uit zouden komen
want dan komt die bewuste dag…
Plus worden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
702 Ik werd al
eerder verdreven, tot nul gedegradeerd, maar voor
eens en altijd ga ik dwars tegen het christelijk
gebod in, wat mijn vader er iedere zondag indramde.
Hé jij daar, op die dominante kansel, ik verdom het
nog langer om mijn ouders te eren, blaaskaak, hoor
je, idioot, traumaverwekker, ruim baan voor mij!…
Een droom
gedicht
2.5 met 108 stemmen
31.775 Voordat ik kon bedenken dat zoiets
niet kon omdat wie dood is niet kan zingen, ging
de muziek weer aan en speelde vader fluit.
Daarna gingen de lichten uit en wist ik weer dat zij
die dromen nooit zijn vertrokken en nooit zijn aangekomen.
II
Veel later kwam dit landschap mij begroeten.…
Weggelopen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
981 pa boven
vooraleer zij in bed stappen wilde
Beminde hij haar beide tepelhoven
en stopte haar mond waar zij gilde
Altijd weer die grote vaderhanden
aan haar lijf onder haar nachtjapon
Zelfs onder haar maandverband en
dan fluisterde hij: Mijn honnepon
Moeder wilde totaal niets geloven
toen zij haar dit uiteenzetten wilde
Dat haar vader…
Mijl op Zeven
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.493 Sippejan die niet van hier was
haar zou leren zo bedreven
van het zompe - watervlooien
kikkerdril en waterleven
als zij wou mocht zij hem zoenen
en gelijk een handje geven
Van mijnheer pastoor die dronken
als een tor steeds was gebleven
alle eenden er verrot schold
weer eens in de plomp beland
van zeven borrels die hij nam
nog door haar vader…
KRAAIEN
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
979 Van één vader zijn wij zonen.
Duister werden mij hun paden
hun gebruiken en hun zeden
vreemd werd mij het plechtig kraken
waarmee zij hun trouw beleden.
'k Koos mij andere kameraden
die geen ernst aan mij besteedden.…
S staat voor stilte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
717 het heden ten dag anders zijn
”hoerenjong” ik zag het leed van jaren
gedragen door een man op leeftijd
zijn geloof in de moeder
was loyaal maar ze duvelde van haar sokkel
bij de uitslag: onomstotelijk bewezen dat……
mijn hart sloeg een slagje over
ik dacht aan die avond van ooit jaren her
“geloof jij wel, dat die man die daar zit, je vader…
Mijn Huis
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
895 wagen komen voorbij
Het haardvuur begint te branden
een zware werkdag is weer voorbij
Dan komen jaren van de wrede oorlog
verborgen joden tijdens het verzet
Het weer veilig voelen hier in huis
nadat de bevrijding is ingezet
En zo is het al minstens drie eeuwen
in het huis waar ik nu woon
Leefden mensen die ik nooit zal kennen
met hun vaders…
Onbegrepen kluizenares
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
786 Je vader was een Schotse dichter geweest
en hij stuurde je naar een nonnenklooster
in Parijs, waar je je ware aard ontdekte,
want nonnen zijn vaak verkapte lesbo's.
Je kroop in je schulp. De wereld verachtte je.
Je manifesteerde je. De wereld stootte je af.
Je dook in reïncarnatiewaarheden en astrale
mysterieën.…
Psalm 51
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
710 Maar hoe zit dat dan met grenzen
En met gerechtigheid
Ik ben zo boos Vader
Ik ben zo boos
Ik had gelijk.
Laat ze me maar straffen
Ik betaal het wel
In mijn trots heb ik bereidheid
Voor mijn zonde in te staan.…
De weg naar golgotha
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 daar in rust het avondmaal te delen
ook judas is daarbij maar vertrekt voortijd
verraden wordt hij vastgezet
veroordeeld door het romeinse recht
bespuugd en gehoond loopt hij met
kruis en doornen kroon de weg naar golgotha
tussen twee moordenaars
die hij hun zonde nog vergeeft
en terwijl de aarde beeft onder donkere wolken
geeft hij de vader…
Anno 1700 en Zo Veel.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
897 Hun geestje was aan 't dwalen:
Bij honderd idealen
En duizend weelde-stralen,
Ging 't zonnetje reeds dalen,
Der oude fermiteit;
Ze staken hun metalen
Door vader opgeleid,
Niet meer in koffiebalen,
Maar veilden integralen:
Ze lieten de Oost verschalen
En strooiden in hun palen
't Zaad der lamzaligheid.…
Bladeren door het boek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
646 ik besef nu
hun aandeel in mijn welzijn was groot
Later heb ik ze overtuigd
van mijn liefde voor beide
ik was er vaak
dicht aan hun zijde
Dol waren de kinderen op oma en opa
vaak gingen zij met ons mee
vakanties konden niet doorgaan
wanneer zij er niet bij waren, zoals in Spanje aan zee
Toen ma ons, té vroeg, ontviel
was ik voor vader…
Menig kinderhart lijkt al in beslag genomen.
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.689 '
Langzaam komt dan de grote dag nader,
die winterse vijf decembernacht, dat uit
de handen van de goedheilige vader iets
waardevols wordt gegeven door het kind
zo lang verwacht.
Als de wind raast tussen de winterbomen
trotseert Sint Nicolaas ieder jaar de kou;
vult hij alle kinderhanden en doet hij wel,
aan zijn belofte trouw.…
Draveil, 1911
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
591 Haar vader,
de grote Karl Marx, zal met Lenin een
borrel op haar drinken en de laatste
vooruitgangen bespreken. Iedereen rondom
Karl was zijn pion. Paul richtte loom.
Ze hoorde nog net de klik van het pistool
en daarna was ze weg. Paul volgde haar zo
snel hij kon en een klein uur bleef het stil,
tot de klok ineens twaalf slagen sloeg.…
Beproeving
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.422 Doch neen, ik zwijg eerbiedig stil:
Al moog' mijn harte bloeden,
Ik weet toch, dat des Vaders wil
Steeds alles leidt ten goede.
En gaf hij mij het dichtvuur niet,
En moet ik hem niet danken,
Dat hij mijn smart zich uiten liet
In diep-gevoelde klanken?…
Paasstukjes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
496 rechtsorde want
leugenaars en spotters in het wuivend geel
hebben hem met doornenrood gekroond
hij zou in leven koning worden maar
draagt zijn kruis naar de calvarie berg
waar wolken samentrekken en hij
in eenzaamheid de geest gegeven heeft
in de witte stilte van het graf
wacht hij gebalsemd en in doeken gelegd
tot het moment dat zijn vader…
REIZEN
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.208 Kennis dier allen, die in weelde-gaard'
Of woestenij van stad of zand-zee erven
Des levens vonk, uw gave, o Moeder Aard',
Uw gave, o Vader Zon. 0 laat mij drinken
De blik van ogen, zwart, bruin, hemels-blauw,
O laat mij diep in kelk van stem wegzinken,
Daar pure ziel als bie puurt honig-dauw...…
Muze van Büch
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
511 Hij verzon levenslang de vader van jouw zoon
te zijn, als een volhardende fantast en een
gillende keukenmeid. Toch moet hij ooit gek van
liefde voor jou geweest zijn, volop, ofschoon
hij je ook ongenadig heeft willen afstraffen.…
Vervlogen dromen,
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
623 Het huis, het hof die zijn er nog,
na al die lange jaren
Maar onze kindertijd is weggevaren
Waar is die mooie tijd nu toch
Vader was een kalme man,
die het voor zijn gezin opnam.…
vaderdag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
578 kietelen en stoeien
zoals ook die kleine wijsneusjes
die altijd nieuwsgierig daar opduiken
waar hun dol makende mondjes
mij steeds weer blijven vragen
waarom dit toch of waarom dat
het mooiste cadeau
op vaderdag mij te geven
blijven de herinneringen
die als de dag van toen
mij steeds weer maken
wat ik het liefste ben
een trotse (groot)vader…
Een monument voor Rudolf Magnus
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 De geest van mijn oude vader,
die voor het monument mocht zorgen,
waart nog altijd rond.
De stemmen van vier professoren,
zijn er nog niet verstomd.
Het geluid van Rudolph Magnus,
de grote grondlegger die overleed.
De colleges van Ulbe Bijlsma,
die Magnus op mocht volgen.
De opmars van David de Wied,
die er gebaande wegen brak.…
Prioritijd voor 2020
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
416 Een neef van mijn vader,
het is al lang geleden,
moest nog even sigaretten halen,
op de verjaardag van zijn vrouw.
Hij is voor altijd weggebleven.
Het is de hoogste tijd geworden
om even stil te blijven staan.
Bij stilstaand water dat rust,
in een maanbeschenen meer.
Het is hoog tijd geworden,
dat we de tijd vertragen.…
MIJN OUDERS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
808 mijn vader, die eens met een schop
blafte naar mijn dwarse puistenkop:
je komt dit huis niet meer in!
sloft nu als een oude Job
de kamer door met neergehangen kop
niet strijd of pijn heeft hem gebroken
maar de zachte hand van slome sleur
waar niets meer valt te bevechten
dan zichzelf met oud gezeur.…