15921 resultaten.
Ooit weer geweest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
505 Verdronken in mijn eigen gedachten
Achtervolgd door eindeloze angst
Tijden tikken maar blijven wachten
Op uiting van een verscholen kans
Deze gevoelens zullen gaan vervagen
Ooit plaats maken voor geborgenheid
Tot dan met onuitgesproken vragen
Genoodzaakte antwoorden zijn kwijt
Toch een lichtstraal in het zwarte
Een zicht van zonnigheid…
Wachten op verlossing
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.062 Van de verloren tijd en rampspoed
die een stilte
baart en alles hopeloos maakt
voor wie nergens meer
durft te kijken en alleen
nog zijn eigen woorden gelooft.…
Werkweekrest
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.551 een gele denkhoed, emmers
vol liefde, handen en armen - meer
heb ik niet te bieden, plus
ongenoemde eigen ervaring
ik ben er, als ze gaat
maakt ze rechtsomkeert
dan keer ik mee
het is gebeurd en dat is dat
alles wordt meegeweven in de lange
wollige sjaal van mijn leven…
levende geschiedenis
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
837 op zolder
van mijn huis
in de Amsterdamse
Plantagebuurt
zakte ik in negentien
vierenzeventig 's ochtends
op een dag
door de planken
er lagen kranten
onder de vloer
tot zeventien december
negentien honderd
en drieënveertig
op het Gemeentearchief bleken
de toenmalige bewoners
in hun eigen huis
in mijn huis
door de bezetter
op…
Wonderbaarlijk
hartenkreet
1.5 met 8 stemmen
1.716 alle prikkelingen die hij ontvangt
vormen zijn eigen veilige wereld
waar de zon meer kan zijn
dan een lichtbol van warmte
wonderbaarlijk leeft hij het leven
en laat hij levens veranderen
als zijn lach ook wordt gevangen
en zij is de zee van eb naar vloed
die dierbaren laat meedeinen
tot aan de avond, door de nacht
en soms vallen sterren…
knippen scharen toekomst door
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
643 nog trekken poten sporen
knippen scharen toekomst door
stilstand is voor even eten
want de bek zit altijd voor
achteruitgaand is zijn leven
dan floreert het eigen lijf
het vreet zich langzaam door
de tijd die ons ooit is gegeven
maar nu ben ik aan zet
heb die bek snel omgezet
ik blijf staan zo gaan we
moeizaam van elkaar vandaan…
met ogen als gezicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
639 op een stapel poses
van anderen gelegd
jij lag daar echt
willekeur
sorteerde plaats
je blik gaf toeval
weinig keus
je arrogante neus
beheerst de sfeer
en tekent
voor de laatste keer
mijn god
je vilde mij
jouw wil te sterk
voor mijn gevoel
je overdonderde
mijn ruimte
ik kon slechts
gissen naar wat
je bedoelt
ik was mijn
eigen…
Presque nocturne
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 schimmelgrijze duif hapert
langs verkrampte armen
ontploft
haar pluimen
korrelkristallen op het
lichtste van de nacht
bootje vaart kabbelt schuurt
pillamp schijnt
wind draagt
vuur wakkert
bootje dooft
reiziger rust uit
plaveit gescheurde nagels
naast zijn eigen jeans
zonsondergang over hout en zand
pastelpaarse pracht en een
duif…
Test de manlijke aard
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
877 Zijn moed merkt U
als hij gepest wordt
door een grote vent
en zijn tolerantie
als hij gepest wordt
door een kleine vent
Zijn potentie bij seks
met z’n eigen vrouw in
gouden bruiloftnacht
en zijn passie bij seks
met ene miss Holland
in haar kleedkamer
Mijn vrouw kent zo’n
moedige en tolerante
potente en passionele
vent…
Prettig onderweg
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
768 anoniem op weg
naar een eigen bestemming
in de late bus
is er ineens een vrolijk ontmoeten
dat hartelijk
doet groeten bij de deur
de montere chauffeur
die zijn klanten welkom heet
ontspanning weet te brengen
voorkomt dat stress en angsten
mengen tot een barse rit
hij slingert met een lach
woorden in de gang
feestelijk
van hier naar…
Weerkaatsende lenteglimlach
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
620 tuinstoel neerzeeg
het was een regelrechte uitnodiging
van moedertje natuur
die lente zong in mijn fluistering
was het aantrekkingskracht
dat ik mijn broekspijpen oprolde
en mijn witte benen
de kans gaf al een klein beetje te bruinen
wie zal het zeggen
in jouw voorbij lopen
zag ik een schalkse glimlach
en ja die weerkaatste op mijn eigen…
Pasen in zicht!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
716 Het zware kruis
uit deze boom vervaardigd
werd gedragen
door Gods eigen Zoon.
Dood en zonde
liet Hij achter in Zijn graf.
Zo kon de boom des doods
weer vruchten dragen
omdat Hij vergaf.
Verrezen uit de dood
ging Hij de Zijnen voor op reis
door de verlaten Hof
naar ‘t Hemels paradijs!…
Een handvol duisternis
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 rand
van mijn bestaan
nog het minste
met mezelf begaan
zoek ik met licht
een wankel evenwicht
maar als ik kijk
verdwijnt realiteit
blijft alleen de pijn
de chaos van steeds
iemand moeten zijn
mezelf verliezend
in fragmenten die
nooit mochten hechten
mijn leven
vaak verpestend
door hun zwart en wit
de warme kleuren
uit mijn eigen…
Vaarwel Ramses Shaffy
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
980 mij je hand Sammy
we zullen samen doorgaan en
onder het zingen van de Pastorale
nam hij afscheid van het leven
zonder bloemenkrans en in nachtgewaad
vertrek ik hier zonder bagage
zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder
kan ook zonder mij dus, laat me
’t is stil in Amsterdam, zo stil
zonder zijn cantate, zijn uitstraling
zijn eigen…
Ansichtkaart van Lente
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
601 Gefotografeerde bomen
vertalen jouw zwijgen
energieker in de knoppen
dan mijn eigen loze woorden
Lente groeit in oerbos
jouw leven bloeit in mij
hoopvol en verwachtend
als een veulen in de wei
ik laat je niet meer los
in mijn innerlijke zon
overgoten droomrivier
tot aan de doordeweekse einder
komen sprookjes tot bloei
vol bloesemen…
Mocht ik ooit
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
516 verdwijnen
zoals het licht overgaat in de nacht
wanneer ik niet meer lente zal schrijven
de vorstenwinter mij verwacht
lieve lief beloof me niet te treuren
als mijn klanken eens zullen doven
zoek en vind mij rond de kleuren
in de stille bloemenhoven
daar, waar zon en schaduw
elkaar tegen komen
sta op en ga verder
verlaat nooit jouw eigen…
Er was eens
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
606 voorjaarsvlinders
liet ze dansen
door een bloemenveld
met zorgvuldigheid
koos ze tedere zinnen
voor haar liefdesheld
floot met de vogels
in de ochtendzon
een sonnet
en elke, ja elke letter
uit haar hoofd
heeft ze vol passie neergezet
het muzemeisje
leeft nog voort
in een hart vol dromen
ze leest en leest
en schrijft haar eigen…
pijn
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
941 Je kan er niets aan doen, het was slechts domheid van je eigen pijn
Maar toch wil je weten wie heb je meer pijn gedaan, en is er nog leven na zoiets.
Maar na deze donkere leegte van kwelingen verdriet en pijn is er geen leven geen leven die dit doorstaat.
Na dit kan je niet leven ook niet zonder al die pijn.…
de gezamelijke individueel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
554 Strijdend voor mijn eigen zaakjes
Vlieg ik in emotie even in de zachte wind
Waarin ik en dan ook echt alleen ik
Beslis over het gevoel van de eenzaamheid in mijn denken,
Want daar ben ik tenslotte een individu voor
Ook al zijn er daar zovele van, maar durven
Al die mensen zich te uiten in hun denken
Of hobbelen ze stilletjes achter de meute…
Silhouet
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
720 fantasierijk en krachtig
laat de liefde je
naar adem happen
in de schaduw van de wind
blaast hartstocht
nieuw leven in
in een achtergrond
van mysterieuze passie
het grote spel
aan trekkingskracht verliefd zijn
laat de wereld
op zijn grondvesten schudden
gestrand in een oceaan
als van zilverachtige vogels
speelt de liefde
een eigen…
eeuwen verschil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 Ze tasten naar het leven
elk in hun eigen tijd.
Mooi en jong,
onbeschadigd en broos
werden ze verweven in de kleuren
van een penseel.
Het ene al driehonderd jaar
gestorven en vergeten.
Alleen haar portret bleef leven
Maar mijn meisje
kan ik nog alles uit het diepste
van mijn hart geven.
Claire Vanfleteren…
Mijn weg
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
816 je trok strepen door mijn lucht
ik zag het met ogen dicht
heerlijk dobberend in vogelvlucht
herkende ik jouw gezicht
wanneer de tijd rijp is
laat mij dan uit drijven gaan
geleid door water gelijk een vis
op eigen wijze deze weg inslaan
zodat ik jouw gelaat weer vinden kan
mij mag voegen bij al degenen
die in mijn hart wonen maar allang…
Paradijs van een zonderling
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
729 mijn wereld
Waar jij als vreemdeling in wandelt
alsof je nooit in het papegaaienmeer
hebt gezwommen
jaag je dondervogels
door veren wolken
Over het strand
waar de kinderen van de zon
dansen onder de klapperbomen
staar jij droomloos en kilt de kalmte
Een mens verloren
zonder volk
kan niet daar wonen
waar zijn hart geen eigen…
Het unieke verhaal
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
530 een vleugje blauw
wat wit en grijs
een warme wind
waait door mijn fotoboek
geen palmen
en heet zand of
bikinimeisjes op het
strand van verre oorden
in eigen woorden
vertellen mijn plaatjes
het unieke verhaal
van deze zomer
waarin jij de hoofdrol speelt
het licht verdeelt en
zelfs de choreografie
ongemerkt van mij overneemt…
SLEEPING FAWN
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.176 Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen,
Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot:
't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen,
Als vroeger in de donkere moederschoot. -
Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen,
Dat iets, uit u geboren, in mij rust,
Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen,
Op lichte voeten, langs…
Onverhoeds
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
766 gravend naar pijnen uit een ver verleden
struikel ik onvoorzien over mijn eigen graf
dat me even stil doet staan, stamp 't
nogmaals aan daar deze gevoelens
zorgvuldig leken weggeborgen
en nu veel te dichtbij willen komen
grijpt het mij onverhoeds naar de keel
waardoor mijn schreeuw wordt gesmoord
evenals al die anderen die schreeuwen…
Woordfabriek
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
711 In de tijd
Van ooit
Kwamen ze
Als vanzelf
Telkens uit
Mijn eigen
Woordfabriek
Moeiteloos
Geproduceerd
Altijd passend
In welke
Context dan
Ook
Engels, Duits
Of Nederlands
Even goed in streektaal
En ook in het Frans
Pasten ze allemaal -
Zelfs in de Machinefabriek
Broedplaats van het
Noord Nederlands Toneel
Werden ze…
Boeddah en God
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
488 ontwikkeling
van de eigen geest
mijn God
ben er zo mee bezig
geweest
heeft me zoveel gebracht
wat een feest
er was niets meer te wensen
doch het gluurde en gluurde
zweven duurde
maar even:
ik was maar een mens
destijds nietszeggende wens
noch hier noch daar
onder allerlei luiden
leven vanuit het noorden
tot aan het zuiden
praktisch…
Onbekende benen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 een hart
hoofd en onbekende benen
maar keek jezelf in de spiegel aan
je schrok
had anders verwacht
een nieuw mens uit de kast
door je ogen
ben je al jaren bedrogen
het plaatje van vroeger staat vast
je hoeft geen
evenbeeld te breken om
te worden wie je wilt zijn
accepteer wie je bent
ontwikkel je talent
omarm met liefde je eigen…
eerstelingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
770 een kindskind, eerstgeboren
gelijk zijn moeder, die ooit aan de borst
van eigen oorsprong lag
toen trilde er nog vreugde in de stille lach
van haar, die ooit zelf de eerste was
maar
nu ligt een kleine hand werkeloos op gras
verlangen groeide, gedragen door de tijd
en nimmer vervangen
want
kwijt is kwijt
en hij, het kind dat armoe…