Alle inzendingen over verjaardag voor eige

15921 resultaten.

Sorteren op:

Ooit weer geweest

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Verdronken in mijn eigen gedachten Achtervolgd door eindeloze angst Tijden tikken maar blijven wachten Op uiting van een verscholen kans Deze gevoelens zullen gaan vervagen Ooit plaats maken voor geborgenheid Tot dan met onuitgesproken vragen Genoodzaakte antwoorden zijn kwijt Toch een lichtstraal in het zwarte Een zicht van zonnigheid…
N. De Vries1 december 2008Lees meer >

Wachten op verlossing

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Van de verloren tijd en rampspoed die een stilte baart en alles hopeloos maakt voor wie nergens meer durft te kijken en alleen nog zijn eigen woorden gelooft.…
proficiens8 december 2008Lees meer >

Werkweekrest

netgedicht
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.551
een gele denkhoed, emmers vol liefde, handen en armen - meer heb ik niet te bieden, plus ongenoemde eigen ervaring ik ben er, als ze gaat maakt ze rechtsomkeert dan keer ik mee het is gebeurd en dat is dat alles wordt meegeweven in de lange wollige sjaal van mijn leven…

levende geschiedenis

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 837
op zolder van mijn huis in de Amsterdamse Plantagebuurt zakte ik in negentien vierenzeventig 's ochtends op een dag door de planken er lagen kranten onder de vloer tot zeventien december negentien honderd en drieënveertig op het Gemeentearchief bleken de toenmalige bewoners in hun eigen huis in mijn huis door de bezetter op…

Wonderbaarlijk

hartenkreet
1.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.716
alle prikkelingen die hij ontvangt vormen zijn eigen veilige wereld waar de zon meer kan zijn dan een lichtbol van warmte wonderbaarlijk leeft hij het leven en laat hij levens veranderen als zijn lach ook wordt gevangen en zij is de zee van eb naar vloed die dierbaren laat meedeinen tot aan de avond, door de nacht en soms vallen sterren…
Meltem15 juni 2006Lees meer >

knippen scharen toekomst door

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 643
nog trekken poten sporen knippen scharen toekomst door stilstand is voor even eten want de bek zit altijd voor achteruitgaand is zijn leven dan floreert het eigen lijf het vreet zich langzaam door de tijd die ons ooit is gegeven maar nu ben ik aan zet heb die bek snel omgezet ik blijf staan zo gaan we moeizaam van elkaar vandaan…

met ogen als gezicht

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 639
op een stapel poses van anderen gelegd jij lag daar echt willekeur sorteerde plaats je blik gaf toeval weinig keus je arrogante neus beheerst de sfeer en tekent voor de laatste keer mijn god je vilde mij jouw wil te sterk voor mijn gevoel je overdonderde mijn ruimte ik kon slechts gissen naar wat je bedoelt ik was mijn eigen…
wil melker23 augustus 2006Lees meer >

Presque nocturne

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
schimmelgrijze duif hapert langs verkrampte armen ontploft haar pluimen korrelkristallen op het lichtste van de nacht bootje vaart kabbelt schuurt pillamp schijnt wind draagt vuur wakkert bootje dooft reiziger rust uit plaveit gescheurde nagels naast zijn eigen jeans zonsondergang over hout en zand pastelpaarse pracht en een duif…

Test de manlijke aard

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 877
Zijn moed merkt U als hij gepest wordt door een grote vent en zijn tolerantie als hij gepest wordt door een kleine vent Zijn potentie bij seks met z’n eigen vrouw in gouden bruiloftnacht en zijn passie bij seks met ene miss Holland in haar kleedkamer Mijn vrouw kent zo’n moedige en tolerante potente en passionele vent…

Prettig onderweg

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 768
anoniem op weg naar een eigen bestemming in de late bus is er ineens een vrolijk ontmoeten dat hartelijk doet groeten bij de deur de montere chauffeur die zijn klanten welkom heet ontspanning weet te brengen voorkomt dat stress en angsten mengen tot een barse rit hij slingert met een lach woorden in de gang feestelijk van hier naar…

Weerkaatsende lenteglimlach

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 620
tuinstoel neerzeeg het was een regelrechte uitnodiging van moedertje natuur die lente zong in mijn fluistering was het aantrekkingskracht dat ik mijn broekspijpen oprolde en mijn witte benen de kans gaf al een klein beetje te bruinen wie zal het zeggen in jouw voorbij lopen zag ik een schalkse glimlach en ja die weerkaatste op mijn eigen…

Pasen in zicht!

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 716
Het zware kruis uit deze boom vervaardigd werd gedragen door Gods eigen Zoon. Dood en zonde liet Hij achter in Zijn graf. Zo kon de boom des doods weer vruchten dragen omdat Hij vergaf. Verrezen uit de dood ging Hij de Zijnen voor op reis door de verlaten Hof naar ‘t Hemels paradijs!…

Een handvol duisternis

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
rand van mijn bestaan nog het minste met mezelf begaan zoek ik met licht een wankel evenwicht maar als ik kijk verdwijnt realiteit blijft alleen de pijn de chaos van steeds iemand moeten zijn mezelf verliezend in fragmenten die nooit mochten hechten mijn leven vaak verpestend door hun zwart en wit de warme kleuren uit mijn eigen…
wil melker8 oktober 2009Lees meer >

Vaarwel Ramses Shaffy

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 980
mij je hand Sammy we zullen samen doorgaan en onder het zingen van de Pastorale nam hij afscheid van het leven zonder bloemenkrans en in nachtgewaad vertrek ik hier zonder bagage zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder kan ook zonder mij dus, laat me ’t is stil in Amsterdam, zo stil zonder zijn cantate, zijn uitstraling zijn eigen…
Hieronymus1 december 2009Lees meer >

Ansichtkaart van Lente

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 601
Gefotografeerde bomen vertalen jouw zwijgen energieker in de knoppen dan mijn eigen loze woorden Lente groeit in oerbos jouw leven bloeit in mij hoopvol en verwachtend als een veulen in de wei ik laat je niet meer los in mijn innerlijke zon overgoten droomrivier tot aan de doordeweekse einder komen sprookjes tot bloei vol bloesemen…
mobar19 maart 2010Lees meer >

Mocht ik ooit

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 516
verdwijnen zoals het licht overgaat in de nacht wanneer ik niet meer lente zal schrijven de vorstenwinter mij verwacht lieve lief beloof me niet te treuren als mijn klanken eens zullen doven zoek en vind mij rond de kleuren in de stille bloemenhoven daar, waar zon en schaduw elkaar tegen komen sta op en ga verder verlaat nooit jouw eigen…

Er was eens

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 606
voorjaarsvlinders liet ze dansen door een bloemenveld met zorgvuldigheid koos ze tedere zinnen voor haar liefdesheld floot met de vogels in de ochtendzon een sonnet en elke, ja elke letter uit haar hoofd heeft ze vol passie neergezet het muzemeisje leeft nog voort in een hart vol dromen ze leest en leest en schrijft haar eigen…

pijn

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 941
Je kan er niets aan doen, het was slechts domheid van je eigen pijn Maar toch wil je weten wie heb je meer pijn gedaan, en is er nog leven na zoiets. Maar na deze donkere leegte van kwelingen verdriet en pijn is er geen leven geen leven die dit doorstaat. Na dit kan je niet leven ook niet zonder al die pijn.…
lynn26 augustus 2010Lees meer >

de gezamelijke individueel

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 554
Strijdend voor mijn eigen zaakjes Vlieg ik in emotie even in de zachte wind Waarin ik en dan ook echt alleen ik Beslis over het gevoel van de eenzaamheid in mijn denken, Want daar ben ik tenslotte een individu voor Ook al zijn er daar zovele van, maar durven Al die mensen zich te uiten in hun denken Of hobbelen ze stilletjes achter de meute…
MiTcHeLL30 september 2010Lees meer >

Silhouet

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 720
fantasierijk en krachtig laat de liefde je naar adem happen in de schaduw van de wind blaast hartstocht nieuw leven in in een achtergrond van mysterieuze passie het grote spel aan trekkingskracht verliefd zijn laat de wereld op zijn grondvesten schudden gestrand in een oceaan als van zilverachtige vogels speelt de liefde een eigen…
windwhisper19 december 2010Lees meer >

eeuwen verschil

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Ze tasten naar het leven elk in hun eigen tijd. Mooi en jong, onbeschadigd en broos werden ze verweven in de kleuren van een penseel. Het ene al driehonderd jaar gestorven en vergeten. Alleen haar portret bleef leven Maar mijn meisje kan ik nog alles uit het diepste van mijn hart geven. Claire Vanfleteren…

Mijn weg

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 816
je trok strepen door mijn lucht ik zag het met ogen dicht heerlijk dobberend in vogelvlucht herkende ik jouw gezicht wanneer de tijd rijp is laat mij dan uit drijven gaan geleid door water gelijk een vis op eigen wijze deze weg inslaan zodat ik jouw gelaat weer vinden kan mij mag voegen bij al degenen die in mijn hart wonen maar allang…

Paradijs van een zonderling

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 729
mijn wereld Waar jij als vreemdeling in wandelt alsof je nooit in het papegaaienmeer hebt gezwommen jaag je dondervogels door veren wolken Over het strand waar de kinderen van de zon dansen onder de klapperbomen staar jij droomloos en kilt de kalmte Een mens verloren zonder volk kan niet daar wonen waar zijn hart geen eigen…

Het unieke verhaal

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
een vleugje blauw wat wit en grijs een warme wind waait door mijn fotoboek geen palmen en heet zand of bikinimeisjes op het strand van verre oorden in eigen woorden vertellen mijn plaatjes het unieke verhaal van deze zomer waarin jij de hoofdrol speelt het licht verdeelt en zelfs de choreografie ongemerkt van mij overneemt…

SLEEPING FAWN

poëzie
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.176
Op 't oud, geel boek, zie hoe, deze effen morgen, Teer glanzend groen de bronzen vorm zich sloot: 't Reekalfje ligt in de eigen slaap geborgen, Als vroeger in de donkere moederschoot. - Mijn ziel, nu zó lang stom, kan ik nog hopen, Dat iets, uit u geboren, in mij rust, Maar straks ontwaakt, en dan, hoe rank mag lopen, Op lichte voeten, langs…
P.N. van Eyck30 augustus 2011Lees meer >

Onverhoeds

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 766
gravend naar pijnen uit een ver verleden struikel ik onvoorzien over mijn eigen graf dat me even stil doet staan, stamp 't nogmaals aan daar deze gevoelens zorgvuldig leken weggeborgen en nu veel te dichtbij willen komen grijpt het mij onverhoeds naar de keel waardoor mijn schreeuw wordt gesmoord evenals al die anderen die schreeuwen…
LadyLove28 maart 2012Lees meer >

Woordfabriek

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 711
In de tijd Van ooit Kwamen ze Als vanzelf Telkens uit Mijn eigen Woordfabriek Moeiteloos Geproduceerd Altijd passend In welke Context dan Ook Engels, Duits Of Nederlands Even goed in streektaal En ook in het Frans Pasten ze allemaal - Zelfs in de Machinefabriek Broedplaats van het Noord Nederlands Toneel Werden ze…

Boeddah en God

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
ontwikkeling van de eigen geest mijn God ben er zo mee bezig geweest heeft me zoveel gebracht wat een feest er was niets meer te wensen doch het gluurde en gluurde zweven duurde maar even: ik was maar een mens destijds nietszeggende wens noch hier noch daar onder allerlei luiden leven vanuit het noorden tot aan het zuiden praktisch…

Onbekende benen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
een hart hoofd en onbekende benen maar keek jezelf in de spiegel aan je schrok had anders verwacht een nieuw mens uit de kast door je ogen ben je al jaren bedrogen het plaatje van vroeger staat vast je hoeft geen evenbeeld te breken om te worden wie je wilt zijn accepteer wie je bent ontwikkel je talent omarm met liefde je eigen…
wil melker9 augustus 2012Lees meer >

eerstelingen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 770
een kindskind, eerstgeboren gelijk zijn moeder, die ooit aan de borst van eigen oorsprong lag toen trilde er nog vreugde in de stille lach van haar, die ooit zelf de eerste was maar nu ligt een kleine hand werkeloos op gras verlangen groeide, gedragen door de tijd en nimmer vervangen want kwijt is kwijt en hij, het kind dat armoe…
switi lobi21 augustus 2012Lees meer >