6137 resultaten.
Zoete oorlog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
270 En ergens
onder de vloer van dit huis
brandt het nog.
Onze zoete oorlog
blijft gewoon doorgaan.
Langs de zon.
Langs de maan.
Tot de ochtend
ons weer vindt.…
Ruimte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
310 ‘k Was net bezig alles te benoemen waar ik zo tegenaan liep in mijn huis,
de volle kast bijvoorbeeld,
de enorme overvloed,
alles dat ik bewaarde,
toch geordend,
of die wil het te ordenen
zelfs touwtjes, eindjes wol,
garens,
elastiekjes,
de zaden en takken die wortelen in een vaas,
dankte dat alles
want ieder ding had ook ergens…
Thuis als Horizon
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
254 En in de stilte van mijn eigen huis
ademt iets dat lijkt op vertrek,
maar ook op thuiskomst —
een fluistering dat leven
niet stilstaat, zelfs wanneer ik dat wel doe.
Zo wordt thuis een horizon
die met me meereist,
en ik een reiziger
die nergens heen hoeft
om toch onderweg te zijn.…
Waarom zou hij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
177 woorden
waar jij op klimmen wilde
in jouw vergeten dromen
van toen
de spin in de speeltuin
die in werkelijkheid bestond
of
zo’n park vol verhalen
een getekende vijver
die fiets
Waarom zou hij
jouw springtouw kleur geven
die verliefdheden kneden
tot zijn beperkte regels
Waarom zou hij
zijn zinnen zetten op de geur
van een ouderlijk huis…
Schemersproke
poëzie
3.7 met 10 stemmen
3.392 Ik dacht dat haar huis in de stilte stond
En daar ik heel geren haar huizeken vond
Vertraagde ik bij wijlen m'n stap langs 'n huis
Gebouwd in gebeden van sparrengesuis
Maar achter gordijnekens bloemig en blank
Vernam ik geschater en joelende klank
Zodat ik, dom kind, bij mezelve verzon
Dat schemering dáár niet wonen kon
Nú weet ik waar…
Corona binnenblijven en in de kast zitten
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 mijn verborgen eigen zijn
zowel lichamelijk als ook geestelijk
zo’n kast heeft geen Frans balkonnetje
om even lekker op adem te komen
effentjes frisse lucht te happen
ik zat diep opgesloten in die kast
en tastte in het duister en voelde
planken die gestoft moesten worden
die donkere kast verhuisde steeds mee
van woning naar woning, van huis…
Wat blijft, is jouw naam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Genoeg
om dichter bij elkaar
naar huis te gaan.
Toen kwam jij, kleine kleindochter.
Ook voor jou
was er een toekomst bedacht:
handen die je zouden dragen,
een stem die je zou roepen,
een plek aan tafel,
later.
En weer moesten wij
naar huis
zonder dat die toekomst
met ons meeging.
Maar jou mochten wij vasthouden.…
Trillend hart
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.444 Het tijdstip is aangebroken
ik ga jou nu snel ontmoeten
Ik rijd snel naar je toe
trillend hart en koude voeten
Ik stop vlak voor jouw huis
stap zenuwachtig uit
Ik loop snel naar je deur
en tik zachtjes op de ruit
Je doet de deur dan open
vuurwerk in mijn hoofd
Dat je zó mooi zou zijn
had ík zelfs nooit geloofd
Ik groet je beetje timide…
cobra
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
901 Of als de cobra die door het rijstveld sluipt
een drassig paradijs voor ratten
en ons lemen huis vindt
om te rusten in de kelder
waar wij tamme belagers worden.
Water sijpelt langs de roestbuizen.
De cobra houdt zich kaarsrecht
Roerloze snoet
Flitsende tong
Haar lichaam is één maag
Die haar prooi dwingt in de slanke, soepele darm.…
Opvoeden?
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
1.499 Op van die héle korte pootjes, dweilt ie
door 't héle huis.
Ondanks dat pas één week hier woont, voelt
't zich er zéker thuis!
Iedereen neemt ie in de maling, zet een
ieder naar zijn poot,
hoeft enkel maar te piepen, voor wat
aandacht maar ach, 't is nog zó klein,
dus geef je maar een beetje toe en
natuurlijk is dat fout.…
Novemberregen
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.064 De zoete geur, daar hield je van,
je had er hele tuilen van in huis.
Ik draai me om en moet terug,
maar ik ben blij dat ik je even zag.
Als het goed is, mijn lieve oma,
ben ik er ook morgen eventjes weer.…
Krantenartikel
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.216 Ik nam haar in mijn armen, bracht haar mijn huis.
Ze gaf geen krimp, geen kik, geen stoot.
Het meisje uit het krantenartikel stond te wachten
op haar moeder....maar die is dood.…
IN EENZAAMHEID.
poëzie
2.9 met 24 stemmen
4.160 Daar staat haar stoel terzij geschoven…
Hoe ledig is heel ’t huis door éne lege plaats!
Ach Vader! wat kan kindermin hier baten?
Neen! Zoek bij God uw troost!
De Hemelvader heeft geen kroost
Dan dat Hem nooit verlaat, en nimmer wordt verlaten.…
Ik ben geen wereldmacht, die loont en straft
poëzie
4.1 met 21 stemmen
1.852 Liefde is als lotos, die de zwerveling
Door 't zoet wegglijden van de^herinnering
Verder, steeds dieper van zijn huis verbant,
Tot eens uit vorm en naam en veelheid 't leed
Dat laat beleven, wat het denken weet,
De onwillige eenling stormt naar 't Vaderland.…
Jenna
hartenkreet
3.4 met 36 stemmen
2.953 Langzaam fietste ik naar huis.
M'n liefde blijft bij jou
hoe erg het me ook spijt.
Ik wil je nooit of nimmer kwijt.
't is nu een week geleden,
Ik lig hier nu heel stil
Voor me uit te staren,
Wat ik heb foutgedaan.
Ik mis haar zachte glimlach,
Ze kijkt me niet meer aan.
Ik mis haar mooie lippen
druk mijn kussen tegen mij aan.…
Angst voor geluk
gedicht
2.6 met 537 stemmen
168.916 Of slepende ziekte of ander kruis
komt over de wereld of over ons huis,
en maakt er een puinhoop van.
Dat denk ik dan. Maar de volgende dag
geeft een ruzie die er wezen mag,
een fraai stuk burengerucht.…
Vroeger is een verre ster
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.120 U weet niets van mijn wezen,
Mijn zwakte, mijn kracht,
Wat weet U van een volk dat
U zo diep veracht,
U graait in ons leven,
U plundert ons huis,
En wat U niet vindt
Begeert U het meeste
Ons hart krijgt U nooit in
Uw macht
Vroeger is nu een verre ster
een vreemd vijandig land
met vreemde harde mensen
harde stemmen,
harde hand
En de schatten…
Ik heb je niet nodig
hartenkreet
2.8 met 29 stemmen
2.257 Ik heb je verteld toch van m’n leven
Je weet van vrienden en van huis en baan
van gevoelens en gedachten weet jij ‘t meest
en je weet: ik kan het allemaal heus wel aan
want wat ik al zei, da’s altijd zo geweest.…
Nova Zembla ensemble
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
897 Het behoudendste in dit behouden huis
staat afgemeten in een hoek.
De spanning van het onbeslapen bed
is als de schaduw tussen de kille zwarte toets
en de witte die de warmte zoekt.
Leg je neer, dan leg ik me naast jou
en zo zullen wij over deze warmte waken.…
Je ging toen je kwam
hartenkreet
4.3 met 52 stemmen
4.136 Ja meisje en dan bijna ben je daar
Eerst gaan we naar het ziekenhuis
Daar zeggen ze ga maar weer naar huis
Je bent nog echt niet klaar
Dan ineens ... de pijn!
Je werd geboren, het was feest!
Helaas is het maar een half uur geweest!
Zie je wel, het heeft niet zo mogen zijn.…
Alleen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.457 Alleen bleef ik weer achter op de kade
Alleen ging ik terug naar ons huis
Alleen moet ik 's avonds eten
Alleen ben ik drie en een halve maand thuis
Waarom ben jij gaan varen
Ik weet het is je plicht
Je kan er niet onderuit komen
Je bent het je baas verplicht
Alleen sta ik onder de douche
Alleen slaap ik in ons bed
Alleen word ik elke…
Ontspoorde Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 verzamel ik
Als een hamster
In mijn wangen gepropt
Dan verzink ik, door algen overwoekerd
Tastend in het slijk
Naar haar, de halve maan, halve bol
De tijd heeft dit krocht verlaten
En zij die daar tierend het raam stuksloeg
Met stille tranen van onmacht
Ik zat doof van geluk in de hoek
Vrijwillig geketend
Haar snik trof me niet
Het lege huis…
Statusbewuste tandarts
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
812 De dentist, die een zeer speciaal pand had,
zei verheugd: 'Het is stijl, waar 'k van houd:
ieder wiel van m'n Buick is een tandrad
en m'n huis is van tandsteen gebouwd.
Neem bijvoorbeeld m'n exterieur:
veel ontzag heeft men voor m'n bezit,
want een fietsenrek staat naast de deur
in de vorm van een reuzengebit.…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 bries het zeil in jagen
Laat ons west en oost verkennen
rond de toppen van de dennen
samen golven laten schuimen
en verdwalen in de pluimen
Laat ons alle rook verjagen
naar nabije najaarsdagen
het land van vale mist ontdoen
waaien als op de dag van toen
Zeg, vadertje van de wind
wees gerust, ik breng uw kind
op de wolken weer naar huis…
Waarom...?
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
1.170 Er is een huis
in New Orleans
ze noemen het Rijzende Zon,
Als er een God zou zijn,
stond nu het water niet,
nog hoger dan het balkon...
Als er een God zou zijn,
dan hoefde ik dit niet te schrijven,
en zou ik hem eerbiedig vragen:
O, God, O, God ... waarom?…
Haar laatste woning
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.551 ik weer even
terug van weggeweest
staat ‘mijn verhaal van leven’
weer vlijmscherp voor mijn geest
ik leef mijn vroegste vroeger
maar ook leef ik vandaag
en of ik het kan scheiden
dat is nog de vraag
het is een komen en een gaan
en ik kan er niet stil bij staan
ik woon nu al een week of twee
in het verpleegtehuis
toch blijft het huis…
grauwigheid dwaalt als bewoner
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
810 gefocusd op wat was
wat is geweest
herinneringen zijn mijn zwarte gat
breed cirkelend in kolking
en dan weg
het licht mijn geest
vergeet voor ik het vatten kan
mijn leven pakt de dag
met beide handen
weer van gisteren af
vandaag zou
eigenlijk morgen zijn
moeite kost gewone dingen extra kleur
grauwigheid dwaalt als bewoner door
het huis…
Samen, bij jou
hartenkreet
2.3 met 11 stemmen
1.813 ik lig op je en we zoenen nog even
rijdend terug naar huis denk ik, jammer dat je niet bent gebleven
want je bent een ontzettend lieve meid
en ik heb absoluut geen spijt
binnenkort zijn we een nacht samen
met de gordijnen voor de ramen
ik wil weer samen met jou zijn
want bij jou heb ik het fijn
een intens, vurige kus voor jou, van…
De oude stippeltjes jurk van mijn oma op zolder
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
2.693 Daar vond ik oma’s jurk,
Die lag daar nog in huis.
Ik heb die jurk aangedaan
Maar hij was me te groot.
Zou oma hem nog passen?
Ik weet het niet, ze is nu dood.
Maar ze heeft hem wel eens aan gehad,
Dat was bij hun feest.
Ze waren 50 jaar getrouwd,
’t Was nog nooit zo mooi geweest.…
Politiek voor beginners
gedicht
3.5 met 25 stemmen
8.416 Ik moest tot inkeer komen, kwam tot inkeer en toen wilde ik
naar huis - tussen de flats laat jij je hondje uit, het kinderspel,
de graffiti, het gekef, alles in nostalgisch zwart en wit. Luister,
brult de meester. Eendracht, klaagt de meester. Wie de schoen
past, begint de meester.…