9250 resultaten.
hersengespin
gedicht
3.0 met 13 stemmen
6.967 hij is toe aan een uitdaging
na maandenlang elke dag
dezelfde als ervoor en erna
rusten op plots gekomen lauweren
werd het niets hem ineens teveel
bergen beklimmen wil hij
zonder zuurstofmasker
de diepste zeeën verkennen
een duik nemen in de ziel
van het wezen dat hem stuurt
en op drift heeft achtergelaten
voorlopig schrijft hij plannen…
welkom herfst
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
663 de avonden vullen zich
met herfstige vaalheid
waar de zon slechts vlucht
voor de immer groeiende nacht
het is niet kil noch koud
maar warm al evenmin
het is de tijd van sterven
even uit de weg te gaan
om tot rust te komen
na maanden vol van leven
de dood dan toch aanvaarden
en ergens ook wel weten
dat niet volstaat dus
alles overnieuw…
Prins
gedicht
3.1 met 36 stemmen
14.567 Wat ik had weg te snoeien was ik,
dit koude, dienstdoende masker
dat liefde bewijst, zonder rust,
dit dode hart, bang van je lippen,
dat nooit is wakker gekust.
-------------------------------------
uit: 'Naar de aarde', 1998.…
Tweestrijd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
995 spreken nu zwijgen adem uit de stilte knijpt
en longen jagend zwellen voor wat schone lucht
bedaar het valt wel mee
gewoon niet meer aan denken
kan het geweten dit geheim wel blijven dragen
dat ongevraagd bij mij ten laste werd gelegd
laat het rusten…
schoon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.840 het overkomt
ons allemaal
dat gevoel van
onmacht en
gaat met je
aan de haal
duurt lang
of kort
weet hoe dan ook
dat het niet schort
nu even niet
al dat gezeur
wil je weg ook
uit de sleur
van dagelijkse
beslommering
en goed bedoelde
bekommering
even alleen zijn
en alleen
met enkel jezelf
om je heen
voor rust
en denken
maar…
Unfinished
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.617 Laten we het afsluiten
In stijl en voor het leven
Op alle vragen lang en kort
Een antwoord op gegeven
Laten we het afsluiten
Voorgoed na al die jaren
Gesloten en verzegeld
Om netjes te bewaren
Laten we het afsluiten
Kom, doe het toch maar even
Ik wil rust in mijn hoofd
En het een plekje kunnen geven
Laten we het afsluiten
Want het…
zomernacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
686 De zon heeft ons weer licht
blijheid en warmte gebracht
nog even en zij gaat onder
haar taak is volbracht
dan wachten we op een fluweelzachte nacht
waar het ritme van de branding ruist
en de maan de golven verlicht
met speelse schittering
onder een betoverende sterrenpracht
in deze ultieme sfeer van rust
ga ik slapen
en wacht op een nieuwe…
MJ
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
651 Zelfs in de dood geen rust,
ook al wou je dat zo graag.
Je liet ons achter met vragen,
waarop antwoorden het laten
afweten.
Intimiteit had voor jou een
andere betekenis, dan voor de
meesten onder ons. Schandalen
kwamen en gingen en leken jou
aan te trekken. Zelfs je kinderen,
lieten ze niet onberoerd.…
nee-gen-en-nee-gen-tig (99)
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
741 tisnietgenoeg
nog ééntje dan, nee serieus,
wat zegt nou he-le-maal een lijst
met honderd namen en gedichten
(nee, serieus, het is nog niet zover
wel 'close', een mijlpaal rijst nu op
het mulle zand vol teksten-wier
dat aanspoelt uit een letter-zee
de vaart vertraagt, terwijl het hoofd
zich vult met golvende gedachten
die rusten op het…
Liefde oud papier
hartenkreet
2.4 met 14 stemmen
3.284 zomerse humeur
Die op zijn werk de zon laat stralen
Altijd lachen, nooit gezeur
Ik zou een premie moeten krijgen
Als bindmiddel, sociale man
Lekker monter, die nooit baalt
En ook nogeens vaak koffie haalt
Daar hoor ik trouwens nooit iets van
Dat wordt niet betaald
Stel dat ik een keer zou overslaan
Als ik daartoe besluit
Dan is het met de rust…
Zielezee...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
708 In mij kolkt een woeste zee,
die bij springvloed
tranen golvend voedt
Zoute, zilte druppels benemen
het zicht van binnen en buiten,
de zielezee doet ze uiten,
zodat de druk
van binnen verlicht
Sporentrekkend in ogen,
op huid, de ziel loopt over,
komt golvend eruit
Storm neemt af, zee komt
tot rust en traag wordt
weggeveegd, de laatste…
De thee
netgedicht
0.8 met 5 stemmen
499 Hij kijkt naar haar
en ziet nog altijd haar schoonheid
die hij aanbad…rust straalt ze uit.
Van het verleden hebben ze geen
spijt. Samen zijn ze volwassen
geworden,ze kijkt hem aan en
vraagt : nog een kopje ?
Zijn lach is puur om hun samenzijn.
De zachte blik in haar ogen, als ze
naar hem opkijkt.…
voor m.-j.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
568 de kamers van mijn herinneren vouwen
zich gehoorzaam dicht
en gerammel van onder meer
vuilnisemmers draagt geen rust
tot terugzeuren aan.…
September
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
545 Iets van rust, bijna symbolisch,
wat bezadigd, melancholisch,
nu het jaar flink overhelt.
Nevelslierten, lucht aan flarden,
dauwparels in een spinnenrag,
stralenbundels door gebladerte
van een koperen, omfloerste zon.
Hoe glorieus begint deze dag!…
flaw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
583 voorbij stille dagen
leg ik mijn liefde te rusten
wijl de dood zit te wachten
vretend aan mijn enkels
als de zon akkers wakker schudt
ontwaak jij tussen het beddegoed
en oma's porseleinen potten
vol tot aan de rand gevlekt
mijn schaduw, nog warm woelt na
in 't matras van heftige nachten
zweef ik ergens tussen hemel en aarde…
Verdriet
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
767 Jij bent er, mijn verdriet
als ik je vraag om haar te zoeken
te zeggen dat het zo niet langer gaat
om haar desnoods te smeken
weer thuis te komen
om haar te zeggen dat
het missen mij te veel wordt
mijn rust verdwenen is
en er geen schoonheid is
alleen maar stil verdriet
en zeg haar dan dat ik
intens gelukkig ben
als zij maar…
vluchten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
840 onder de majesteitelijke rust
van stille sterrenconstellaties
snelt men naar de nacht’lijke haven
begerig naar nog verdere oorden
felwit neonlicht verdrijft daar
elke flonkering lichtjaren ver
dreunend verdwijnen zilveren vogels
naar de blauwe nacht achter de kim
boordevol verlangen naar ’t onbestemde
nooit ver genoeg in de rusteloze geest…
In een oceaan van voldoening
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.203 Zeg me, heb je zalig geslapen
want dan pas heb ik rust in mijn hart.
O liefje, ik ben een ontdekkingsreiziger
naar mijn hart en
jij bent mijn reisleidster.
Met je armen om mijn borst
ga ik met jou
naar het mooiste land
op deze aardbol.…
Beste vriend
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
2.341 wonen
Speel niet alsmaar 'n rol
Om in de smaak te vallen
Dat hou je niet erg lang vol
Je weet wie je vrienden zijn
Die blijven en de afvallers
Zijn juist de oorzaak dat
Je niet gelukkig jezelf was
Stel jezelf steeds de vraag:
Doe ik iets omdat het fijn is
Of omdat anderen het willen
En bij de juiste beslissing
Glij je in je ziel en rust…
Gepolijst profiel
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.156 Nu op deze verloren dag
in weer een ander jaar,
vloedlicht zwaait over
het ontvroren land, het
is niet waar dat zij daar
in ruste ligt en dat zij de
tocht is aangegaan in een
omfloerst gebaar, het is
toch waar, dat wij haar
profiel polijsten in ruwe
steen, beschrijving van
haar taal tegen beter weten
in.…
Storm
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
459 Soms begint het
dan te stormen
in mijn hoofd
word ik van
mijn rust beroofd
wil ik naar voren
of naar achter
naar omhoog
of naar opzij
steeds weer sneller
dan weer zachter
beetje depri
beetje blij
zo vreselijk onrustig
weet totaal niet
wat ik wil
zo loop ik maar
iets te schreeuwen
volgend moment
ben ik dan stil
ik ga nu meteen…
" Binnen de context "
netgedicht
2.1 met 9 stemmen
553 Blijf moedig ouwe dichter
drijf je pen niet stuk, blijven
boeken zonder lezers, achter -
gelaten onder stof, bijeengebracht
tot schimmel van gedachten, die
je deelde met een zielspartner
op een ander halfrond, wachtend
op alle woorden die je stak in
het schrijven van een verbond,
waarin een nog niet geboren kind
rust in z’n chromosomen,…
De jager
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
838 Schaduw vloeit als fluweel
over de toppen van de bomen
de jager nestelt zich in hun kruin
de vleugels nu in rust gevouwen
weer klaar voor de jacht.…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 Lopend op het strand
met de golven van de zee
die bruisend aankomen rollen
hoor ik het ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de rust…
Dank zij jou!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
857 Een arm om me heen, een fijn gevoel
van rust en ook van geborgenheid
dat helpt me, streven naar een doel
wat heb je me met je woorden verblijdt.
Kort, maar heerlijk en een warm gevoel
geeft me zo wat van die kracht terug
zo krijgen je woorden toch een doel
wat gaan die minuten met jou, toch vlug!…
zon door de ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
424 zoals het stof danst in haar banen licht
sterren legt, langs waar ik kijk en dwaalt
in ogenblikken rust
zo laat ik mijmerdagen zweven, door de zomers
van mijn geest
vrij geweven tussen alles dat de dag beheerst
in liefde,
nu hoogtij warme uren telt
en alles even helder lijkt, fris als dauw
begonnen bij het krieken als de morgen zwelt…
DE WIND
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
829 gieren om de huizen beangstigt
zo zinloos in ons bestaan
laat de wind zijn gang maar gaan
omdat we hem toch niet kunnen weerstaan
alles heeft een doel
de rust, die daarna overheerst
is dan het compromis…
Een wonderlijk fenomeen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
632 De spin,
een wonderlijk fenomeen
Met fijnzinnige precisie
weeft ze
met ragfijn zachte snaren
een schitterend web om zich heen
dat door niemand is te
evenaren
Ze balanceert
onverstoord
gedragen door de wind
met souplesse
op haar zijdezachte koord
uren in het rond
en is haar creatie volbracht
hangt ze boven de grond
dan rust ze in het…
Onheilspellend
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
900 maar dringt door tot op het bot
grijze nevel nadert de grote stad
spreidt zich uit met diepe zucht
onheilspellend schijnt het dwaallicht
tikt een rijs zachtjes tegen een zerk
klinkt geritsel van bladeren dichterbij
daar gehoor het overneemt van 't zicht
penetrant de geur van vergetelheid
onder de voet gelopen zielen
die wij eens ter ruste…
een gesprek
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
1.266 groeit
en wenst te horen
dat woorden ongezegd blijven leven
in zijn handschrift
ik loop er heen, de bomen
trager in het water, aan het einde
van het onlangs gestorven huis
het is vandaag, een dag zonder
schaduwen
alles lijkt anders van vorm
*
bloemengeur
en de vele blaadjes
die ik heb gedragen
luister
er is licht
*
(rust…