9250 resultaten.
De zon ...voor Anna Rutgers.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
901 De zon zal nu ook voor mij
gaan schijnen mijn onrust
voorgoed laten verdwijnen
zodat ik rust in mezelf vind…
Perpetuum Mobile
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
473 Groen gras over verre velden
struiken zo hier en daar
een boom die geschiedenis vertelt
of een bos vol frisse geuren
een tuin vol weelderige bloemen
park met borders van kleuren
waarin concerten van vogelzang
mensen op bankjes langs paden
rust van water in rivier, meer of beek
geluid van klaterende waterval
wind zacht ruisend door de…
Gerecycled?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 Ik bekeek mijzelf
als een stapel oude
kranten, waarop de
smid met zijn hamer
en de zegen rust en
de tijd verslaat op het
hete aanbeeld van de
waan, daar gloeit in de
nachten de blaasbalg
van het nieuws weer aan.…
Zomaar een glimlach
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
565 een glimlach
naar het oude vrouwtje op de straat
dat moeizaam loopt,
naar de zware roker die het niet kan laten,
naar het kind dat verwonderd is om de regen,
naar de bloemen die dankbaar zijn
om eindelijk wat water,
naar de lindebomen die weldra
weer hun geur verspreiden en me
doen terugdenken aan mijn kinderjaren,
naar de zon die even rust…
LIESVELD
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 er verscheidene talen
Geklepper, gezoem en gezucht
Je vindt er de Hollandse lucht
Je kunt er weer diep ademhalen
In evenwicht brengen je schalen
Je wordt door Petrarca bevrucht
Het bloeiende riet en de kooi
Zijn fuik om gevoelens vangen
Zo breng je een Eden in kaart
Met wilgen en lelies en hooi
Veel water en gras; het verlangen
Rust…
Anders dan in dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 gelijk een kloonspoor
snijdt de verharde weg
door diverse akkers
opweg naar de kim
achter haarscherpe bomen
waarvan tinten mij raken
de rust is zo hoorbaar
zelfs vogeltjes luisteren
onder hun kwelen door
zodat alles zichtbaar wordt
anders dan in dromen
die al vaak vergeten zijn
maar ik schrijf ze altijd op
voordat wakkeren volgt…
Gevleugelde stilte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.109 Het zwijgen staart onthutst
naar koolzaad stilte
vlak voor de kraag
die genezijde afsluit
van een ondoordringbare mist
ik mis het doordringen
tot de einder
waar haar schaduw slaapt
in een gemis aan korenbloemen
en madeliefjes
pluizende paardenbloemen
en sporen van een trein
brengen mij bij haar
zonder lawaai en loopschoenen
die rust…
Geschonken natuur
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
498 Wat is een wereld
zonder vogelzang
waar geen vlinders vliegen
geen bloemen geuren
geen zonnestralen warmen
bomen geen schaduw bieden
waterstroom geen rust
zonsopkomsten de kim kleuren.…
De derde eenzaamheid
gedicht
2.5 met 47 stemmen
9.995 Boven mij rusten de anderen, de avonden
Die zich met afgetrapte schoenen in mijn ziel
Planten en modder doen opspatten uit de voren
Van mijn melancholie.…
Bestemming onbekend
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.067 is hartebloed vergoten
Bestemming onbekend ik heb geen route uitgezet
Naar waar niemand mij nog kent spontaan en onbesmet
Als zelfverklaard verliezer wandel ik mijn hazenpad
Op weg naar een huzarenstuk in een naïve nieuwe stad
Een hoed op nieuwe pleinen bezield door scoringsdrang
De eenzaamheid verkozen boven een nieuwe offergang
Rust…
Los van een houvast
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
653 sterft voorbij de reizen die ik nog
had willen verzamelen
ergens spint de hemel nog wat garen
sproeit de kater zijn water als kaneel
over het verdorde gras, schuift de zwerver
aan bij het ontbijt
de zee blijft het gras maar maaien
en kolft haar borst als nooit tevoor, het is
het leed van haar gespleten boezem waarop
ik mijn hoofd ter ruste…
Als alles liefde zijn zou... .
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.123 Zo is alles in beweging en stroomt verder,
maar komt tegelijk tot stilstand en rust.…
De kleine geesten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
604 het rook nog
naar gezelligheid en
rust van lang geleden
muren en het bord
hadden zorgeloos
de tijd opgeschort
zag de kleine geesten
in een groter lijf
hun blikken toch wat wijzer
herkende de details
toen uitvergroot
nu in balans zo op het oog
slechts bij een enkeling
brak nog de speelse twinkeling
van vroeger tijden door…
bevrijding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
653 een luide roep rondom
dwingt stemmen af, die geloven in
verborgen holtes van een weggezwegen dag
je mag verbloemen wat je niet wilt zien
een deken leggen over alle zwarte dieptes
waar hun witte onschuld rust
maar de wereld draagt haar erfenis
van uitgemergeld leven in de kamers van de dood
toen hun nood niet verder kon
liep er slechts…
Leven en dood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.174 Perfecte rust wordt mij gegeven:
ik treur niet om het mooie leven,
dat ik op aarde heb gehad.
Voor mij geen hemel na m'n kist:
ik ben goddank een atheïst.…
middagje achtertuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
846 lome
zondagmiddag te verluieren
onder de tafel bedelt een mus om
de kruimels van een appelflap
bijen zoemen nog gestaag boven
uitgezomerde bloemen
op het dak doezelt een honkvaste
duif terwijl ik traag de ogen sluit
en het boek haast ongemerkt uit
mijn handen valt
hoe deze middag zich ook zonder
mij verlummelen laat in alle rust…
’n dialoogje met de liefde
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
729 jouw ogen
wanneer ze mijn wereld
raken
zachter in verbazing, jij mens;
man van duizend dromen
je kleurt me
in het klaverveld, het verlangen
welwillend bevrijd
ik fluit naar herfst
en hoe hij ruist en reikt
naar stille rust
naar de vogel en zijn maatje
die samen het antwoord
voltooien
in de warme ruimte
van hun nest
jij…
stormwind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 populieren ratelen al, hun muziek
stuwt vogels voort tot hogere bestemmingen
in de grijsgeslagen regen wacht nog
een moment van rust, de zuiverheid voelt puur
als alles samenvalt
nu nog een enkele bloem, de blaadjes
in voorzichtig rood geopend
later, in de tweespalt van een fletse dag
vind ik plassen die als spiegels blijken
te bestaan…
Korrelig betaamd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 ik signeer de tomeloze klanken
al was het papier, breekbaar als
de porseleinen herfst dringt de
waarzegger in mijn sterven door
ik streef zegt zij, jij streeft naar tekst
en welzijn in een gesproken rust waar thema
zich subjecteert in een volkomenheid van
besef, weliswaar is het niveau kleinschalig
en korrelig betaamd in vormloze gedachten…
Gedachten
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
514 Toch maken ze veel lawaai terwijl
ze de rust verjagen en nergens landen.
Als muggen in een zomernacht blijven
ze kwellen en maken ze kabaal.
Wie kan hen stoppen? Wie weet raad?
Hebben ze ook al bloed geroken?
Laat me proberen stil te zijn, enkel
te kijken, te horen, te bestaan.…
analyse
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
917 grijs gebouw
nu laat ik haar toe
de vermoeidheid
ze walst genadeloos
over me heen
als een bulderende
sneltrein
ze verwittigt me
spot niet met mij
aanvaard mij
dus doe ik die starre
poorten open
en laat haar angstig
binnen
ik kan nu niets meer doen
dan haar ondergaan
ze wiegt me
dwingend
in een diepe slaap
in gedwongen rust…
verborgen leed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
688 Harde knuisten kliefden
diepe wonden in
de onschuld van zijn ziel
Over de wangen van de oude
man
rollen de tranen van een
kind
Hij zet zich neer
Zijn hoofd rust in zijn handen
Hij kan niet meer
De tijd bewaart verborgen
leed en geeft het vleugels
Diep verdriet uit ver
verleden dat er vroeger niet
toe deed
vliegt uit
De oude…
winterwaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 vastgezet in ijs weerspiegelt
deze datum dat het zondag is
een droom in maart, voorbij zijn slaap
vol vergezochte beelden
wrevelig doch schoon –gewassen door de kou
‘ik hou van jou’ klinkt ver
de woorden rusten in je hoofd
op wacht, op andere tijden
en wetend dat
het voorjaar is beloofd
dus buigen we de kou
tot kromme lentebeelden, geel…
Onbereikbaar
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
900 Pas als de ochtend gloort
vind ik een beetje rust.
Het licht verdrijft het duister,
de spinsels in mijn hoofd worden gesust.
Ik weet wel wat je mij zou zeggen:
“Ik ben er nu niet meer.
Je moet nu verder zonder mij.”
Stil maar… ik weet het wel.
Maar het doet nog steeds zo zeer!…
'Voor altijd in onze gedachten'.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
831 Hij woont nu in de hemel in vrede en rust.
Ik dacht aan de begraafplaats, aan de stilte
zo sereen.
En tevens besefte ik wat kan de natuur
meedogenloos zijn en gemeen.…
De puzzel
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.895 De puzzel is gelegd
Alle stukjes aan elkaar
Gehecht, het echtpaar
Heeft weinig gezegd
Tijdens het spel, dat
Begon met een kus
En op een tel van rust
Met kroost daar, was
Het gedaan.…
1001 woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
663 De 1001 woorden
waarmee ik gisteren wou beschrijven
hoe lief je was op het gras
zijn vergeten en verloren
gegaan naar het pijnland
dat rust in mijn lichaam
wat als ik plotseling ga dansen
en jij in mijn horizon verdwaalt
wat als ik over de zon spring
omdat jij zingt over de bomen
ik heb een gisteren verloren
in zangkunst over dromen…
Een blakerende kust
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
449 met een waaier wit
golft de groenblauwe zee
het verre schip zweeft mee
caleidoscopisch krioelt
leven zonder rust
op een blakerende kust
flaneerders
bang voor plakkend zand
kiezen charmant de boulevard
pas avonds laat
verdringt de wind met zilt
de stank van frites en bitterbal
zakt de zon in zee
keert stilte terug met op
het…
Het oog van God.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
933 ik heb het oog van God gezien
en was niet bang, o nee
omdat ik heel misschien
zou blijven leven
heel lang
ik heb het oog
van God gezien
en knipoogde terug
het felle licht
was niet verblind
zodat ik altijd
de weg naar
huis terug
zou vinden
ik heb het oog van
God gezien
en rust kwam over mij
er waren eng’len om
mij heen
mijn stemming…
Tiran
gedicht
3.5 met 2 stemmen
10.598 Hij rust voldaan, een volstrekte tiran,
onverschillig om wie zijn afgestamd,
hem haastig groeten en weggaan,
alsof die oogleden kijken,
een koude blik die overziet
hoeveel leven er van hem overschiet.
Wij moeten hem dood zien te krijgen.
----------------------------
uit: 'Moedertaal', 1994.…