7604 resultaten.
vallen
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.196 Je lach, als de zon op een zonovergoten zomerdag, hij maakt me blij en warm van binnen en hij zegt me dat ik van je hou.
Je stem als hout, hard en sterk maar toch prachtig en liefkozend, goed om aan vast te houden en mij te vertellen dat ik van je hou.
Twee sterke armen als een nest van een vogel, warm en veilig, vertrouwd.…
ze huilt
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
3.394 rust dan verstoord
zoëven lachte ze, kirde ze
waar je geen genoeg van krijgt
nu huilt ze tranen met tuiten
een klank die alles overstijgt
ik troost haar, neem haar op
stil maar kind, wat is er dan
ze schudt na tegen mijn borst
ik krijg het er ijskoud van
hoe groot kan de liefde zijn
voor zo'n hummeltje dat niets zegt
dat slechts lachen…
Bon voyage
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.653 Haar wilskracht kende weinig grenzen
de pijn verdreef zij met een lach
een schittering had zij in haar ogen
haar liefde sierde elke dag
Zomer schreef zij met vette letters
in het dagboek van haar leven
bloemen fleurden altijd haar huis
door kind of vriend met liefde gegeven
De winter met zijn te korte dagen
verteerde zij niet zo goed
zij…
Jij bent onderweg.
hartenkreet
2.2 met 10 stemmen
1.834 Ik zie straks weer je ogen,
die blik, die vrolijke lach
was het maar vast die mooie dag.
Ik geef je een veilig plaatsje
diep in mijn hart,
iets waar je nooit spijt van krijgen zult
Geef mij een plaatsje in het jouwe
en ik geef je wat ik je heb beloofd,
veel liefde en veel geduld.…
Jutter
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.172 zijn oude schippersdromen
dreven met zijn ogen mee
die toen branding zich deed rollen
een klein kistje zagen tollen
dat hij daarna heel gedwee
met oude handen trok uit zee
Op het strand brak hij het open
en een zilvermeeuw die zag
hoe zijn oude handen gingen
en zijn zoute tranen vingen
en hoe lang hij nog die dag
de zee omhelsde met een lach…
Aanmoediging
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.791 Voor hen die bijna durven
Als je nu gewoon probeert
Zoals een kind al doende leert
Een keertje vallen en weer opstaan
Drempels nemen en weer verder gaan
Kijken naar een mooie bloem
Lachen om insectgezoem
Spelen met een rode bal
Alsof er nooit een avond komen zal
Snel vergeten als je je bezeert
Elke dag een dag dat je weer leert
En…
In pijn geboren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
856 hart klopt kunstig
woorden bij elkaar
emoties in een loos gebaar
je frutselt met gevoel
knijpt teksten fijn die
ooit in pijn geboren zijn
de afstand is te groot
om mensen van dichtbij te zien
slechts koelheid geef je bloot
je denken is meer zwart dan wit
nuances maak je dood
je reacties zijn nooit warm rood
kom geef me eens een lach…
De eerste keer kerst
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
2.903 Hij weet, je zult hem nooit vergeten,
je zult hem missen elke dag,
hij zou toch zo graag willen,
dat je de "Kerstdagen" viert met een lach.
Dat gaat je vast wel lukken,
met zoveel liefde om je heen,
en in de komende jaren,
word de "Kerst" zoals bij iedereen.…
Carpe diem
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
792 ik pluk de dag weer uit de veren
al kijkt ze me nog slaap’rig aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil laten tonen
ik schud de regen van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon…
Mijn dank.
hartenkreet
3.0 met 12 stemmen
4.266 Naar alle gemeende blikken
die je me gaf
om mij dikwijls
te laten lachen.
Naar de nodige stiltes
die zovaak vielen
om samen
na te denken.
Naar de tranen
die je meehuilde
om mij
te troosten.
Naar al die momenten
dat je gewoon
en altijd
naast mij stond.
Mijn vriendschap
is groot
met een vriendin
zoals jij bent.…
De glazen muur
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.145 Fel oranje en glad
zonder zwaartekracht
zwevend leven
zij ziet nooit een lach
toch lijkt hij tevreden.
Vader komt binnen
beweegt dromerig speels
een vinger langs glas
het dier volgt met plezier
hun dans kan beginnen.…
Theo
hartenkreet
2.9 met 34 stemmen
12.657 we stoken een vuurtje
smelten lood
springen over een sloot
we lachen,
halen onze schouders op
en legen onze laarzen
de sloot, té breed
we wringen onze sokken
slaan ze droog op de stoep
ik roep... Theoooo......
nu lees ik je naam
op de steen, in zilver
je was goud, broer !…
O kinderen van mijn dromen
poëzie
3.4 met 17 stemmen
2.964 En 'k heb u, stil-bewogen,
Gevoed, bij nacht en dag,
Met regen van mijn ogen,
Met zonne van mijn lach.
Ik wil u niet zien welken;
Ge moet herleven nog.
O liefde, warm die kelken,
O zonne, zoen ze toch,
En koester, lieve, goede,
Mijn zielekinderen weer;
Ik kan ze niet meer voeden:
'k Heb geen illusies meer.…
woorden uit St-Laureis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
803 dan herinnert hij zich
zijn in hout gesneden afspraak met zijn moeder
en waar daareven hoefgetrappel
nog duidelijk hoorbaar was,
is nu haar hand tot stilstand gekomen,
de kroondiamant ligt bewegingsloos
in de uitgedroogde bedding langs de rozentuin
haar prille lach heeft zich helaas losgemaakt
en is rups geworden, voor de ogen van
de samengestroomde…
Mijn alfabet
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
688 Letters lachen in de morgen
zinnen maken een verhaal
woorden, soms té diep verborgen
worden wakker met véél kabaal
Medeklinkers worden misbruikt
klinkers relativeren
smuilend als de ochtend ontluikt
zullen de kansen weer keren
Gesproken en geschreven taal
soms waar, soms overbodig
kunnen klinken als krakend staal
scherp, venijnig, vaak…
Florence
gedicht
2.3 met 366 stemmen
68.261 Bij de cipressen van een lustwarande
stond je te lachen om het bronzen zwijn
toen je uit de lucht in mijn blikveld landde
aangeschoten, door een teveel aan wijn
snel zouden we in dat hotel belanden
het oud palazzo van een Florentijn
die ooit als monnik tot de vuurdood brandde
we gloeiden er na, omringd door jasmijn.…
Besluit
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.898 Bij haar werd droefenis en lijden logen;
Mijn mond moet dus bekennen, wat ik meen:
't Is, dat ik mij, toen me oog en lach bewogen,
Als een, die doet, hetgeen hij doen moet, scheen.
Zij, in wier harten 't haten zich verhief,
Zij zeggen, dat zij haten..., zo ze oprecht zijn;
Zou ik mijn liefde haar dan niet belijden?…
Een laatste kus aan Gijs (deel twee)
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.053 Op een stukje kladpapier verfrommelde ik
mijn droeve lach en gooide hem weg
door het geopende raam.
Gijs en ik zijn het dromen ontgroeid.
Naar sterren springen ben ik al lang verleerd,
door lege ramen kruip ik ook niet meer.
Maar de maan,
die hele mooie maan,
daar word ik nog steeds door geboeid.…
Troost
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
964 Begeer je eigen blije lach.
Begeer de blijheid van de dag.
Nog één minuut, dan laat ik los.
Nog één minuut, de tijd is om.
Zo nodig kom ik weer weerom.…
mijn kettingen in paren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.909 anderen te raken
schakelde voorzichtig zijn
in woord en beeld
ontsnapten zo de dagen
liefde werd in kus gemaild
wachten was niet te verdragen
we droomden kleur
schermden warmte af en
met het sluiten van die deur
groeven we ons eigen graf
gevangen zonder handen
geboeid door alledag
geen plaats om ooit te landen
ik mis je liefdevolle lach…
gebrek
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
963 Eenmaal buigt hij naar de man
Die halverwege de straat
Een foto van hem nam
En van het lachen vergaat.
De dansende man dacht -
Omdat hij niet beter wist -
“wat leuk dat hij om mij lacht”,
Maar had zich daarin vergist.
De fotoman lachte hem uit
Om zijn ongedwongenheid.…
Kleine orchidee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.675 Lief kindje mijn
je tere lach parelt dauw op orchideeën
klinkt als het klateren van de waterval
zingt zonnestralen in het helder kristal
laat golven ruisend spelen in de zeeën
je ogen glanzen als zwarte granaten
schitteren sterren in oneindige nacht
blozen de zon met ‘n stralende pracht
beantwoorden vragen zonder te praten
je mond als…
Hier ver vandaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.326 Onbereikbaar
Als de hoogste ster
Op een plek
Hier ver vandaan
Kwam ik jou tegen
En ging mijn hart
Wat sneller slaan
Deze plek
Hier ver vandaan
Is een plaats waar
Mensen lachen
En houden van elkaar
Deze plek kent geen verdriet
En haat zeker niet
Toen ik jou daar tegenkwam
En mijn leven
Een andere wending nam
Scheen de zon weer
In…
en ik
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.164 ik schreeuw schel, ik schreeuw snel
dus ik gil
ik weet niets, het doet me niets
en ik stop niet
Zo warm is de zon
verstikkend zo warm
zo koud ben ik
maar ik beweeg niet
Zo groot is de wereld
reusachtig zo groot
zo klein ben ik
minuscuul als een bacterie
maar ik stop niet
Zo vol zorgen zijn de mensen
druk en alles gaat fout
zo lach…
het samenzijn is een refrein
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.542 waarom zo bang
om te verliezen wat
je nooit bezeten hebt
zijn lach en lijf
de warmte van het ogenblik
dat zijn passie jullie schikt
het samenzijn
is een refrein waarvan
de woorden al vergeten zijn
je droomt nog lente
weet dat je talenten
steeds aanwezig zijn
breek schuld die je
is aangepraat, steel
de uren die hij overlaat…
Prikkelbaar
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.380 voel mij net een cactus soms
Dan ben ik prikkelbaar
Die dag zijn alle mensen stom
En iedereen doet raar
Die dag zet ik mijn stekels uit
Niemand komt in mijn buurt
Voor mijn omgeving is het goed
Dat zo'n bui nooit lang duurt
Een vogel voor mijn open raam
Een kleuter zwaait gedag
Een oude vrouw met een rollator
Schenkt mij haar liefste lach…
verschimt tot je grief
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
795 je hebt mijn sporen
gelezen, mensen gezien
die iets om me geven, hun
woorden zijn houvast misschien
je las in mijn teksten
wat ik voelde en zag
ook uit de gekste in zinnen
van liefde, van ogen en lach
herkende jezelf in gevoel
en in beeld, ervaarde
hoe passie fluweelzacht
je ontvankelijk egootje streelt
jij laat je weer leiden
door…
Regenboog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 De hemel krijgt een lach op zijn gezicht,
terwijl het wonder van het licht zich toont,
en ons dan onvoorwaardelijk beloont,
indien het water samensmelt met licht.
De hemel opent wagenwijd zijn deuren,
indien de regen bijna is verdwenen,
en zonlicht ten tonele is verschenen,
een prachtig scala goddelijke kleuren.…
lucht en licht
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
755 kijk toch om je heen
en zie mijn geest
dralen en verdwalen
hij gaat en komt
en laat je verhalen
van verborgen schoonheid
van lucht en licht
van lach
van zucht en zicht
hij neemt je mee
naar hoge toppen
geregeld naar
onbekende floppen
maar meestijds
naar warmte en lief
zo diep en graag
in zuiver gerief
zweef mee, mijn mens
drijf mee…
muren en glazen
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.356 Mijn lach is een leugen
het hart gebroken
als nooit tevoren
niets is nog lief
niemand is thuis
het is het geluid
van duister
dat kruipt onderhuids
vannacht wou ik dood
geen kleur meer
zo verdoofd
niemand is thuis
enkel nog zwart
leeg is mijn hart
hard is de steen
dat vastzit
aan het been
zo ziet de dag eruit
de dag
alleen
nooit meer…