15209 resultaten.
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De hoge hemel kijkt zwijgend toe
naar hoe ik hier zit te zwoegen
over alles wat ik ooit zocht en vond
Wel oud maar nog niet moe
van de dingen die ze me ooit vroegen
ze maken samen de cirkel rond.…
Ooit
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Dat wat ontstaat
ontstaat, omdat het moet
schijnbaar
blijkbaar
Ooit
zullen
antwoorden komen
zegt een oude wijze man
die als wacht
de rivier laat stromen
Als een kern is ontgaan
langs het oog van de mensen
zal dit nieuwe ruimte slaan
en kan men blijven zoeken
naar zelfontwikkeling
en nieuwe grenzen
Totdat een reis ophoudt
en de…
Laatste rit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Zijn oude tas lag al afgedankt
en bleek zo erg versleten,
maar was nog bruikbaar en gevuld
met in jaren vergaarde weten.
Zijn lichaam, sterk en afgeslankt,
was in een strak tenue gehuld
toen hij verbaasd ging zitten.
Eer hij ‘t snapte, was het te laat,
want na al die gezonde ritten
werd geknipt in zijn levensdraad.…
Zijwaartse beweging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 Elke dag opnieuw
is de mens aan het zorgen
voor zichzelf en zijn naasten:
de moraal is goed
Ze gaat niet achteruit
of vooruit, noch omhoog of omlaag
maar zijwaarts
heen en weer, van mens tot mens
tussen hard en zacht, lief en leed
jong en oud
en tussen wijs en dom
Zou je kunnen regelen, dat er alleen
wijze mensen zijn?…
Rode draad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 waar vuur
ooit verbond in
pulserende warmte
kromp het
contact tot een
dunne rode draad
waarin info en data
inhoudsloos passeerden
in een lege straat
oud nieuws
versnelde de totale
staat van ontbinding
totale verwaarlozing
van update en reset
hadden internet platgelegd
alleen de buren
konden met wachtwoorden
nog even binnen…
Kauwentaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 Witte stenen klokkenklepper,
kloeke gouden torengraal,
wijze oude schaduwschepper,
krijsend nu in kauwentaal,
om 't gegekscheer daar beneden,
't zijn de makers van 't fijn stof.
Vroeger werd alleen gebeden,
was 't enkel de klank van 't lof.
En nu ronkt het in de stegen.…
Astraal verbinden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
558 glinsterend
domineert de
glazen engel al
jarenlang onze kerst
haar voeten stralen
sterrenlicht uit
het verre heelal
naar krib en stal
het evenement is al
eeuwen onveranderd
maar de sleet heeft
nu een slachtoffer geëist
de engel is in
duizend flitsen gebroken
vervlogen naar van waar
hij ooit gekomen is
de stal oogt koud
en oud…
Mijseum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 uit
in een schitterend Mijseum
Ik mag best een vergeelde voetnoot
zijn, ergens in kleine letters
onder de streep van de tijd
een dode naam zijn
in de stamboom van miljarden
als mijn werk maar blijft
het niet wordt gedumpt en
vervangen door vervalsingen
of weggedrukt door een epigoon
die zijn naam op de gevel zet
en mij alleen bij oude…
vanuit de diepten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 hoe kan een mens zwijgen
als hij schrijven moet
over alle nachten waarin
jouw ogen naar onzegbare
letterloze plekken van het
verleden reizen over hoe
de oorlog steeds dichterbij
sluipt over oud stil en
roerloos verdriet hoe
kan een mens zwijgen
als hij vanuit de
diepten stamelend
schreeuwen moet
in uitgebeende taal
schrijven…
Ver van tijd en zelfgenot?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
503 De wijn te jong, ik te oud
dronk de levenslessen leeg
zonder enig zelfbenul, de dag
verdronk zich in de morgen,
doorstak de kurk en vele harten
het droes bleef hangen in de ziel
elke zon opkomst blijft minuscuul
de voorraad werd te gering om
alle tegenslagen te bedekken
van de relativering te proeven
maar in onmin te verdrinken
in…
Foei....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 Als veel te oude vent knipoog ik,
naar een veel te jonge meid.
Foei...…
Vervloeien
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
634 Wat zou ik vloeien naar het grondwater van je oude huis
waar jij al aan mijn boetekleed weeft.
De katten op onze bedden kijken ons verstoord aan,
ze slapen noch ze spinnen nu de liefde,
krakend en vermolmd als de trap naar de zolder,
geruild werd voor regelmaat en fatsoen.…
In essentie ongeneselijk?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
481 die waart rond
de stap in mutatie
van onszelf waarin
de grens al werd bereikt
maar de rek eruit die
knapt, uit het gewin
gestapt, geen steen om
onder te schuilen en uit
een nieuwe huid te kruipen
een ander aanzicht geeft
om bederf met scherven
te lijmen, paniek om
verworvenheden in te
ruilen, valt niet te rijmen
blijft bij de oude…
Ereschulden
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
373 van kleine woorden
hoofdletters gemaakt
zodat iedereen ze
eindelijk kan lezen
waar wegkijken
onmogelijk wordt
en passie gezamenlijk
alle woede deelt
ook van lang geleden
omdat er nooit goed
op is gepast het
omvat de ereschulden
waarvan bloed
niet meteen aan eigen
vingers kleeft maar ook
zorgt dat niemand het vergeet
een oude…
DIE ZEE MAN DIE ZEE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
392 enkele
vaste plek die hem kan binden
die hem wordt gewezen door
wie weet dan ook maar welke ster
hij weet ook echt
niet wat hij zoekt
waarop hij eigenlijk jaagt
en dus wordt hij
steeds weer voor een
nieuwe reis geboekt
steeds weer opnieuw uitgedaagd
nu heeft hij vrouw en kind
en het wordt tijd dat hij
aan wal een rustplaats vindt
oude…
Vogels onder elkaar
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.187 Hoe hoger je vliegt
des te harder je valt
zei de spreeuw tegen de merel
die net het avondlied had gezongen
heb ik de zee
het land zien veroveren
en het land opnieuw de zee
zei de merel tegen een meeuw
die over de oude stad vloog,
wat ga jij vanavond eten?…
Tweemaal Herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
470 o God wat een dag
de zon schijnt
het bos toont zichzelf in
z’n kleurrijkste herfsttooi
dat ik dit weer beleven mag
mijn hart jubelt en ik lach
wat is het leven toch mooi
thuis ligt een grijs omrande
envelop: kleurloos ijskoud te zijn
opgevangen op de stekelige deurmat:
hij was nog jong en tevens oud
vond de herfst altijd zo fijn
geen…
Zonder jou...
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
711 Mijn hart verraadt
het oude zeer.
Jij bent er niet meer.
Maar ik moet verder,
denk positief.
Hoe lang zal dit duren?
Ik weet het niet.
Al denk ik vaak: ik zou…
het is mijn leven,
maar zonder jou.…
Vrede en Verstand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Hij is oud
en maakt zich zorgen om de wereld
sinds de ramp waarbij wij alle acht
gespaard gebleven zijn
Laten we zijn woorden maar vergeten
gewoon een goed leven leiden
en een stad van vrede stichten
als centrum van heel de wereld…
Het evenwicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
499 het vlees van de oorlogszuchtige mens
is op zoek naar wat hem aanzien kan geven
hij bladert door
oude rommel en puin
om het in het heden
als tegenwicht te laten herleven
kanonnen vuur aan wakkeren
hij hekelt
de vredelievende daden
door zijn voorgangers verricht
de berijders van donkere paarden
staan te trappelen om stoom af…
Regenboog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Niemand lette erop
tot het water over de bergrug heen
het meer in stroomde
Het regende de hele zomer
een dichte grijze lucht-
zee stortte zich
als een wereldoceaan
over de aarde, een dik vel
beukend hout kwam boven
drijven, let niet op de dieren
Kijk niet of er mensen bij zijn
je weet het wel
de oude wereld
borrelt nog een beetje op…
Een vol leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 De oude bibliotheek: vol
bewaarde boeken
hardgekafte beschrijvingen
van de wereld, zo vanzelfsprekend
als ze ooit was, plank na plank
eeuwen en dagen, de tijden
zijn veranderd, de mensen niet
Ik beleef hun lotgevallen, ik
droom ervan, en des te meer
reikt mijn hongerige lichaam
naar buiten, om oog om oog…
Van stad naar zandstrand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Die zonderlinge donderdagmiddag
toen de lucide droom zich
onder zomerse luchten ontvouwde
op de achterbank van het oude automobiel
gaf hij haar de gemeende kus
die een nieuwe toekomst beloofde
van stad naar zandstrand, met een glimlach
voor de zon, die scheen
over het zomerse landschap
om uiteindelijk in zilte zee te gaan slapen
de…
Waar jij was
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Het duurt nog even
voor het over zal zijn
en er plaats is voor een ander
Nu is het nog te leeg
waar jij altijd was
Mensen vergeten dat snel
wanneer ze een praatje maken
en we lachen om iets kleins
Jouw moeder is geweldig
Ze doet wat ze kan
zo zonder man
Je weet hoe het gaat
de buurman maait het gazon
Hij is echt al oud
steeds weer…
Draad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
547 De jaren paren, baren nu een halve eeuw
het lijkt niet langer dan een oude mannen geeuw.
En dan: de Draad. Dat onvervuld verlangen
te willen weten van hun levenswandelgangen
hoe het met ze gaat.…
Het was een dag geweest.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
687 Behalve een oude man die zijn Herdershond aanlijnde
was er niets of niemand behalve het besef;
ik ben een bultenaar, mijn vracht drukt heftig op mijn rug.…
Vóór de sprong
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
450 Sinds die dag sta ik
oude doorgestreepte tijger
in een jong lichaam
in een ander licht
dat mij ontkleedt, onverbiddelijk
de veters van mijn zekerheden losmaakt
mijn gewoontes en dromen losknoopt
mijn ogen open kust
voor de schoonheid
van de afgrond
en met zachte hand
mijn onsterfelijkheid uittrekt
De afgrond is geen afgrond…
ALLARDSOOG
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
516 Werkman
we lopen het zandpad op
rechts de kale akker iets verder links
de steen met namen
een oude man met bloem vertelt hoe het was
die voorjaarsavond terwijl de vogels zongen
en de vijand schier verslagen
de tuin in milde geur
van appelbloesem en sering - weet hij nog
het grijze lood dat door de kleuren sneed
tien keer heeft hij…
Gelukkig zomerkind
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
643 Het voelt alsof
een nieuwe twijg ontspringt
in de nerven van mijn oude ziel
een leeuwerik luid gebekt
fluit zijn zomerlied met veel respect
opgetogen strooi ik
een handvol vlinders over het gazon
laat ze dansen in de zomerzon
van bloem tot bloem
het raakt mijn gemoed
dat warm, minzaam als zwoele wind
langs mijn dagen trekt
ontspruit…
mechaniek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 donkermetalige wolkenbanden
als kaarten van dokter Hollerith
ratelden dwingend rollend over ons
sloegen je voordeur dicht
doofden de kaarsen in de gang
ik hou de verkeerde sleutel
het verlangen naar een kind
dat altijd weer geboren wordt
er waait een raam open
het gordijn gelig en rafelig
als het kleed van een
oude bruid
ergens klinken…