35704 resultaten.
Voor wie dit leest (hik)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
673 Voor wie dit niet leest, is dit vers bestemd
Maar wie dit wel leest, dient te weten
Dat dit gedicht bezopen is gespleten
Toen teveel wijn de dichter heeft ontremd.…
Missen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
2.536 Je bent nu niet meer hier,
en ik mis je elke dag
Je bent nu zo ver weg,
maar ik zie nog altijd je lach.
Ik draag je constant bij me,
in herinneringen en mijn hart.
Ik merk het als ik aan je denk
dan voelt het heel apart.
Ik wil het niet laten merken,
aan mijn geliefden om mij heen.…
koorklanken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
713 in kleine stemmen bloeide groot
een lied
blijheid rond verdriet en de bellen van een slee
wie mee doet glijdt omlaag, tot winterland
omhoog, tot aan een ster
van ver schrijft er een boodschap
op een oude kaart vol nieuwe wensen
zoveel mensen
rond een Heilig Kind
in mijn witte wereld bindt mijn pen
haar zwarte noten tot –ik in de hemel…
pier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
857 Trakteerde haar op naakte slakken
en vers gerookte kakkerlakken.
Het werd een heel gelukkig stel
en ze verstrengelden zich snel.
Dit was wel tegen waard`en normen,
maar baarde heel veel regenwormen.
Hun huisnaambord op nummer vier
zegt: hier woont ma- en ook pa-pier.…
PATRICK EN MARIA BRÖNTE (1)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Maria vragen
Ik koos haar om mijn zaad te dragen
Aan onze huwelijkse staat
-De liefde werd er niet versmaad-
Ontsproot een zestal kleine blagen
In zes jaar tijd, dat was te rap
Een jaar na onze laatste vrucht
Blies God haar levenskaarsje uit
Te zwaar elk jaar een zwangerschap
Dit was mijn lief in vogelvlucht
God wierp zijn schaduw ver…
Hemelhoog
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 (Uit Psalm 108 vers 5)…
Geen vergeten reis
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
617 mag ik jou missen in de stilte
het uur dat ik blijf waken
terwijl de slaap mijn ogen
kust, dwingt tot rust
hoe zou ik kunnen vergeten
zelfs al zou ik willen…
hoe je adem klonk
in het ochtendgloren
naast de bimbam
van de klokkentoren
je woont in mij, levenslang
in de beweging van mijn hand
het schrijven, mijn gedicht
al ben je ver…
Wolk II
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
812 Ik lig in mijn bootje
te schommelen in mijn sluimerend bestaan
-wollige wolken komen voorbij gedreven-
en hengel naar een
mooi glimmend vet vers
zal ze moeten wezen.…
Hopeloos
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
828 Liefde; zo ver weg
En tegelijkertijd dichtbij
Mijn hart is gevuld met leegte; een vallei
Hoop in de toekomst zit er voor mij niet in, dat ben ik verloren
Wat ik nodig heb is geluk, zo hoog als een toren
Waarom is het leven zo oneerlijk, vraag ik mij steeds af
Misschien is dit wel mijn straf...
... Toen kwam zij, ze was zo lief
Maar ik?…
kermis in de polder
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.849 Vandaag is het zo ver!
Eindelijk was er dan kermis in de west.....
Gestommel, geratel , zonlicht, koffie, en gedartel.
Mama ... schiet op!
Snel de schoenen aan en op de kermis aan.
Daar was schittering en pracht, geheel zoals verwacht...
De dag ging te snel voorbij, met touwtjetrek en de hobbelende geit..…
Van klein tot harig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 komt
nu zo maar in me op terwijl er net
andere woorden vloeiden die
meer aan scherven en dalen deden
smeden…
het smeden van het heren akkoord,
pionnen op het verkeerde bord, smakeloos
eten en de hond haar hoofd hing in mijn jus,
te smeken net als ik om het leven met wat
franje te mogen dragen, guirlandes om de schouders
gaat me wat te ver…
Ommekeer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 op een dag vallen mythes om
groeien dromen aan bomen
hoewel ik beter zou moeten weten
alleen koppigheid is bestand
tegen gebeitelde argumenten
die pijnlijk uit poriën zweten
ik ontwijk de wroeging
kies het luchtruim
om vooral niet nabij te zijn
en daarginds, zo ver in grootheid
op de datumgrens van gisteren
lijken alle zeeën klein…
Met de Noorderzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
707 Weg, ver weg uit de kelder van de ziel
met de vrijheid van het lichaam
naar feesten van alledag
door onbeschaamde tuinen, felverlichte etalages
langs de stilte van het ommuurde bed
op de fiets, voorbij het uitdijende heelal
met de scheur door het servet dat geen laken kan zijn
met het vliegend hert naar het land
van de timmerman, bij wie thuis…
Liefde is.... - tegeltjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
852 Zij wil slechts seks, maar is
zeer beslist geen nymfomaan
Zij kijkt naar hemel
terwijl zij niet
in (een) God gelooft
de bliksem slaat neer
Zij rookt nog maar eens een
sigaret, een E-Smoker
geen stank en beter
voor haar longen
die jarenlang knauw
hebben gekregen
Haar tijd ligt in het ver-
leden dat niet mede lijdt
zich niet bewust van…
Büch
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 Op een ver strand
In een van mijn dromen
Kom ik je tegen,
Zonnehoed op,
Donkere glazen voor je ogen,
Met in je ene hand een pak
Gezonde gele toverrijst,
In je andere een bundel
Van Keats, aan het eerste
Verdien je, van het andere
Geniet je, romanticus pur sang
Met wallen onder je ogen,
Op elke zoektocht die je onderneemt
Even…
Schuchterheid en onvermogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 zonder veel moeite
Voorbijstreefde -
Mijn vader wist dat dit niet
Genoeg was - Een kruiwagen, jongen,
Een kruiwagen heb je nodig,
Je kunt nog zo goed zijn,
Maar als je niemand hebt
Uit hogere kringen die je
Verder helpen wil,
Dan blijf je nog nergens -
Vader, wat je veertig jaar
Geleden tegen mij zei
Is alsnog uitgekomen:
Ben ver…
Omdenken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
770 Verandering in mijn denkpatroon -
Daar waar ik voorheen bij elke
Vorm van milde kritiek in mijn
Schulp kroop, en negatieve
Gedachten hun vrije loop liet gaan,
Hebben jullie mij geleerd op
Zo'n moment de andere kant op te denken,
Gedachten worden niet langer gevangen
In de spiraal die alleen neerwaarts
Bewegen kan, maar krijgen verse…
Hartstochtelijk
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
604 jij, mijn muze
ziet mij niet
voel je wel;
mijn schepping in het verschiet
mooi, zo mooi
waarover ik vertel
of droom in het gras
drijven op jouw wolk
zuchten, zij aan zij
wij zijn een
samen zijn we te leen
altijd toeven in mei
de woorden gemeen
je gaat ver
de morgen vooruit
dat hoort ook zo
ik verlang naar je
mijn kunstige bruid…
De lippen van het water...
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.788 Gesneden in de alabasten rand
is er een vers van een zo uitverkoren
zoetheid van woorden, dat de zin verloren
wegdeinde in dit bedwelmende verband.
Een strofe, die in jubel zich verhief
en dan zich strengelde en zich ging winden
tot een beschaduwing van de beminde,
van het besloten, zinsbetoovrend lief.…
Troosteloosheid oftewel ´velvolmaking´!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
612 Velvolmaking" oftewel troosteloosheid
van vele vele levens
Toch snakken zovelen naar levensadem
happend, zoekend, zich banend naar lucht
Verlangend naar een zonnestraaltje
wat soms de dichtgehouden overgordijnen
kierend, snierend ontsnapt
Moe maar moedig sta ik toch maar op
ook al slaat de regen striemend tegen de ramen
Een opgewarmd vers…
uitgestoken tongen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
826 er loopt een mens
een Scheveningse mens
over het havenhoofd
het grijs-basalten hoekige
altijd standvastige
Scheveningse havenhoofd
regen - windkracht negen
noordwester stormt
genadeloze striemen
over nat-zilte wangen
vers-frisse oren-gesel
gloeiend rood
beklimt de mens het hoofd
wind tegen
zout water
op beurse lippen
schuimende…
Vuurvliegjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
621 Jouw warmte die jij deelde als verzwakt pakket
werd mijn keuze door verse muntthee beperkt
de aroma die mijn zintuigen opende verloor ik
in een avontuur wat vuurvliegjes hadden opgewekt.…
Mookerhei
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
482 Ik heb de stad ver achter me gelaten
en slenter kalmpjes op de Mookerhei.
’t Is middernacht, je hoort geen schaap meer blaten
en zelfs niet eens het zoemen van een bij.
‘k Loop mijmerend wat voor me heen te praten
tegen de sterren en een sikkel maan;
de Melkweg is de hemel aan ‘t bestraten
en Venus heeft haar bruidstoiletje aan.…
De Regenboog
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 Ver boven de aarde verheven
ontpopt er een regenboog.
Verrijkt met zoete kleurenpracht,
ontoegankelijk en hemelhoog.
Door de werking der natuur
onopmerkelijk verschenen.
In al haar schoonheid
geruisloos en ineens verdwenen.…
Ballroom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
496 De danszaal is gevuld met jonge mensen
Ze zweven het parket zo licht als veren
De meisjes in het lang, in ‘t zwart de heren
Maar Bella zit de wereld te verwensen
Haar stil verdriet reikt over verre grenzen
Een muurbloem zijn dat kan ze niet verteren
Ze zou hem nu het allerliefste smeren
En voelt een zoute traan naar boven drenzen
Dan…
Zomertijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
613 Lente lijkt ver weg maar is reeds hier
kom maar naar me toe met open armen
ik strooi voorjaarsbloemen op je pad
en ontvang je met een warme lach
want alles in mij wil dicht bij jou
Omarmd genietend van de voorjaarstijd
waarin de vogels het voorbeeld geven
tasten we elkaar bewust voorzichtig af
tot de juiste plekjes zijn gevonden
waar het…
Ode aan de Leegte I - Visioen in kristal
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
488 Verborgen glazen ingewanden
roemers, kruiken van kristal
die in vergetelheid belandden
en allen zwemen naar verval
Kelken eeuwenlang gevuld
met sanguinolente wijnen
thans in dwarrelend stof gehuld
aldus gedoemd om te verkwijnen
Tussen barsten in de wand
van beker, wijnglas en karaf
daar speelt zich vaagweg imposant
’t visioen van ver…
Pech
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
570 hij ook al vliegen kon
Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen
En rustte even op een Ribesstruik
En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~
Al leek het goed, hij kon het niet benoemen
Maar hij had trek, dus ging hij even proeven
En hoe dat moest, dat zag ie van een bij
En dacht: ~dat is een koude kunst voor mij
Ik kan mijn tong heel ver…
Uiterlijke vertoningen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 In de avond als de dag mijn valscherm
heeft doorbroken en lijnen staan gespannen
op de kaken van mijn zegel, boogt mijn
woordenschat langs het kruisen van dag naar schemer
Hoe trouw mijn moed me ook terzijde staat, laat
ik ver mijn nagelriemen zinken in de palm van het
vijfzijdig blad dat als een perfectionist aan me hangt, het
leest mijn stil…
hoofdpijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
463 hoofd over
de scherven die op tafel liggen
je hebt zoveel
aan je hoofd
zoveel moet je
het hoofd bieden
maar tegelijkertijd
staat mijn hoofd daar niet naar
ik heb dingen te doen
het leven te leven met plezier
maar het is waar
mijn hoofd doet me pijn
als ik deze wereld zie
te vroeg opsta na teveel wijn
zie ik de puinhopen ver…