567 resultaten.
ZINVOL OUD WORDEN, EEN KWESTIE VOORAL VAN TIJD!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
172 vrienden, kennissen
ook niet de (wan)orde van de wereld
zet jezelf op de eerste plaats met name je zin
vul die in naar genoegen en tevredenheid van jezelf
dan wordt elke dag een feestje, sta je vroeg op
want niet alleen de ochtend, de dag vliegt voorbij
ga op in dingen, zaken welke diep gezaaid zijn
en welke je nu mag oogsten op de akkers…
Emmercompascuum
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.169 Wanneer ik uitzie over uw akkers
naar boeren frank en vrij.
Weet ik, hier hoor ik thuis,
dit is mijn thuis.
Och kon ik verhalen wat eens is geschied,
dat is voorbij, keert nooit weerom.…
Heugenis van Renswoude
poëzie
3.8 met 14 stemmen
4.464 Wanneer de scheemring 't loofgesuis
Ten ruste noodt om 't hoge huis
Van 't liefelijk Renswoude
Dan vliegt, de gulden akkers moe,
Het vooglenheir die lommer toe,
Waaraan 't zijn nest vertrouwde;
De wildzang smelt tot zoete bee,
En ademloos weerhoudt ge uw schree
Om toch geen toon te missen
Dier hartsgeheimenissen.
O beemd!…
De practici
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.970 Vroom en vrolijk, fris en vroeg
Met de zonne wakker,
Strek uw handen naar de ploeg
Op de grote akker!
Blik in ’t rond, doch wijd uw vlijt
Niet aan ’t spekuleren;
Vriendje, hebt ge zoveel tijd
Tot filosoferen?
Mooi! zo komt ge juist van pas
Voor een tal van zaken;
Menig stal van Augias
Is nog schoon te maken!…
KLOKKENKLANK
poëzie
3.3 met 10 stemmen
1.871 Klokken, over weide en akker
luidt ge mijne jonkheid wakker,
luidt ge in klanken, droef van zin,
mij uw stille weemoed in.
Wen uw bronzen stemmen, klokken,
't landvolk naar zijn haardsteê lokken,
is 't als riepen zij mij mee
naar mijn dorp, in de avondvreê.
Moeder wachtte eens op de drempel
daar van 't huis, haar liefdetempel...…
Meimaandpracht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 Ik had niks op mijn lever zei je nog,
regellengtes kent alleen taal en
omgeploegde akkers in de polders
ik had nog graag zo graag
tijd hier willen verlengen,
leven samen willen bekronen
om hier te mogen wonen.…
Tijdenskanaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 het hoogveen
verdween
hield het water
niet meer vast
Westerwolde
was in last
de Ruiten Aa kon
het water niet aan
overstromingen komen
en gaan
akkers staan blank
oogsten verrot
de streek verarmt
gaat kapot
tot
het afwateringskanaal
geheel en totaal
de oplossing bracht
de nieuwe kans
van Ter Apel
tot Nieuweschans
kwam het Ruiten Aa-kanaal…
Driesprong
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
573 en daden
hoop en wanhoop kruisen elkaar misschien
Je kan hier overal klaprozen zien
En daar rijst hoog en trots in de lucht de bruine berk
het zicht is zo prachtig en God Zijn werk
Want het land staat in bloei, je blijft er over praten
hier vind je geluk zonder hiaten
Dit heet Vinkesteeg en daar bij het spoor
van de vos loop ik langs de akker…
Kleuren van het wilgeneiland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
480 Jij bent geen slachtoffer, ik ben geen dader
we walsen de gele akker speels en vlijtig plat
laten meeuwen in onze grijze luchten vliegen
en dopen de bruine friet in kleffe mayonaise.
Je staat bij me in een telefooncel
onze hete adem beslaat het glas
we kunnen niets meer zien
dan onszelf, benauwd en onveranderd.…
Lente
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
954 De boer zaait in de zware plooien,
de akker vangt de gulle fooien,
de wonden zijn de rechte voren,
waarin het bladgoud is geboren:
maskerend ruisend levenskracht.
Een koolmees nestelt in ons huis,
de poes speelt met een muis,
de mieren smeden een komplot,
een vink zingt daverend tot slot:
hiep-hiep-hiep, hiep-hiep-hiep...…
Wormen in Naarden
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
906 Het land stond op zijn achterste benen;
bomen woeien weg, akkers stonden braak.
De ezel balkte, de vis staarde:
hun land nu zonder wormen
bleek in het geheel onvruchtbaar.
En het bleef maar stormen.
Wat toonden jaren van afbraakbeleid?
Wel dit: de wormen in Naarden
spiegelden in al hun poverheid
de ware normen en waarden.…
Lugal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.111 Op het land, dat vlakke land
Groeit ergens langs akkers en velden
Een kleine plant
Kan iemand hem helpen?…
De Akelei (Dürer)
gedicht
4.4 met 5 stemmen
10.316 Behoedzaam rondom aangevat
droeg hij het langs het slingerpad
van bos en akker voor zich uit,
en schoof het thuis in 't licht der ruit
zoals hij het gevonden had.
Dan, fluitende en welgezind
mengde hij zoekend eerst de tint;
diepblauw en zwart ineengevloeid,
met enk'le druppels rood doorgloeid,
dat het tot purper samenbindt.…
Codex Rondeniënsis IV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
426 Fragment
XVII Estampie
[ ]
Gods akker brengt leven voort
wij zwoegen daar het ons bekoord
alle dagen heiligen niet
dan ligt er rust in het verschiet
kom schone meid plezier mij
ik leg een hand op jouw dij
hop hop sneller rond
buiten zinnen laten wij ons gaan
hop hop sneller rond
ik huppel met jou over de maan
gans…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Blindgevlogen in haar mistige akkerende armen
gaan ze samen wachten op het winterse ledikant ,
het schitterende witte deken over het aardse land !…
Het kleine kind in haar.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
590 Ijlings vluchten haar beelden over de zomerse akkers.
Eenzame rode klaprozen pronken nog net tussen het wiegend goudgele korenveld.
Haar ogen turen naar de verte.
Het oneindige beeld van een blauwe lucht met hoog vliegende, gekscherende zwaluwen
belooft een warme zwoele dag.…
De Paarden
poëzie
3.2 met 10 stemmen
2.685 Maar op de akker lag de grond
alweer in voren open.
De landman zag men haastig rond
zijn wachtend ploegspan lopen,
En eenzaam stonden, in de kring
der pas omkouterde aarde,
geweldig in de schemering
en donker, de drie paarden.…
Vlas.
poëzie
5.0 met 4 stemmen
1.269 De zomernatuur
Ontplooide haar kracht allerwegen;
En tuinbed en boomgaard en akker en wei, -
't Sprak alles van God en Zijn zegen.
't Was alles zo feest'lijk, zo rijk en zo schoon;
Het rondzien was zuiver genieten,
En deed aan de trillende snaren der ziel
Een zacht Hallelujah ontvlieten.…
Allerzielen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
487 Resten de duinen , de bossen , de heidevelden en de akkers,
de graven, de zij en hoofdwegen om ons over te bewegen.
Hier ligt vandaag geen mist van twijfel, de zon schijnt voluit.
Gedachtegolven wissen we weer en herschrijven wij, het mag.
Elke voetstap op weg is een geboorte , een nieuwe kans.…
Uitvalswegen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
586 dochters
godenzonen
Lange vingers
rappe tongen
zoete monden
zoute wonden
Sluwe engelen
listige slangen
warme tranen
koude wangen
IJzeren mannen
houten schepen
open havens
uitvalswegen
---
Uitvalswegen
invalshoek
nieuwe look
oude koek
Blonde meisjes
rode duivels
koele kikkers
valse strikken
Hete ovens
rode stenen
dode akkers…
Sellingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 Maar het hoogveen
aan weerskanten om het dorp heen
is afgegraven en verdwenen
akkers, boerderijen zijn verschenen
trekkers rijden af en aan
boeren vinden hun bestaan
schapen waren het voorheen
op de heide in het veen.…
Dicht-en prozabundel " De koeien zijn reeds gemolken."
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
778 Stierengevechten, geknakte boterbloemen,
bloedrode papavers beslechten,
akkers bevloeien
stro balen
sirenes loeien
herkauwen
oude koeien herhalen
niet uit de gracht vrijwaren
Herderlijke stafkaarten,
ruiken, voelen, proeven,
Koewachters de bel aanbinden, tingeling.…
EEN VERTELLING
poëzie
3.0 met 14 stemmen
5.671 Met moet de bomen snoeien;
De akker moet men mesten;
Dat doet men in de winter.
De bomen moeten bloeien,
Om vruchten ons te geven;
Dat doen zij in de lente.
De vruchten moeten groeien;
Dat doen zij in de zomer.
Men moet de vruchten plukken;
Dat doet men in het najaar.…
Ingetogenheid
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.389 op 't dons, door de wellust, aan poezele tedere leden Samengeschakeld, geklemd, boezem op boezem gedrukt:
Daar de begeerlijkste weelde, bij 't zuizende lippengemurmel,
't Lichaam naar 't kittlen der smart slingert, en buigt, en verwringt:
Zinken in koesterende armen, bij 't plukken der maagdlijke rozen;
Ploegen de lieflijke beemd, d'akker…
OP GODS GENADE
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.987 De akker voedt de wilde kraaien;
koren wast er overal.
Beedlend langs de deuren, vragen
wij het kleed dat, afgedragen,
onze naaktheid dekken zal.
Langs de wegen, vroeg en spade,
dolen wij, op Gods genade,
dorpen in en dorpen uit,
tot ons, oud en onverdroten,
eens de slagboom wordt gesloten
die ons rustloos zwerven stuit.…
De tijd maakt een schets
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 Leven heeft haar diepte aangereikt
wellicht van alles en nog veel voor ogen
luister, soms hoor je die moordschreeuw,
scheert er een kraai over akkers nabij.
En toch is zonder oordeel weer onbaatzuchtig
pril een dag opgestaan als een geijkt uurwerk.
Hoe schets je dat moment.…
Er bestaat helaas nog geen vredesmedicijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Zij zullen dit seizoen liever naar naastgelegen schoven
staande op, naar de uitgebreidheid van akkers gaan.
Naar boomgaarden met fruit daar sapcentrifuge worden
na dat wat ze hebben gekend , zijn geweest , verandert is.
Wellicht zelfs wijnvlek is geworden op een ongevierd feest.…
Agathe en de Open Dag
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
830 binnen
Beneden onze waardigheid,
nee straks ontvangen wij
van mensen enkel hun
nieuwsgierigheid, hun dringen
Hun vragen die 't van hun
cultuurhistorische onwetendheid
van leefomstandigheden in die tijd
dan absoluut gaan winnen
Allen komen reeds van ver
terwijl wij onderwijl
aan 't déjeuner met goudbokalen, wijnkaraf en van de akkers…
Liefdes uur
poëzie
4.5 met 19 stemmen
3.074 De zon genaakt de middagstee:
In diepte van doorgloede luchtezee
smoort de akker onder 't bare goud;
de vonken sikkel snerpt door 't droge graan;
de schaduw krimpt terug in 't hout;
in hemel en in waterbaan
geen wolken gaan,
alleen de wit door-zichte maan
blijft louter in het blauwe hemelvuur...
Hoe laat is 't aan de tijd?…
Dwers / Tegen de keer in
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
669 libben troch dysels
Vertaling in het Nederlands/ Oersetting út it Frysk
de maan laat haar zilveren licht
langs de grijze windveren schemeren,
de wind die voortdurend raast en trekt
aan de takken in het bos
jij hoort nu niet de zwaluwen,
noch ook het zuivere geluid van een nachtegaal
die zingt en slaat en zingt,
vlak bij de ruige, gele akkers…