Alle inzendingen over dikwijls

575 resultaten.

Sorteren op:

OUDEJAARSAVOND IN DE STAL

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.525
Dikwijls al heb ik in stilte gedacht: "t Beest heeft geluk in de woning gebracht;" Nu geeft ze weinig meer, dat is wel waar - Geerte, we melken ze toch nog dit jaar! Eerst stond ze alleen bij de bles, dat was al!…

GEDETINEERD

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 565
duister opgetrokken was scheen opnieuw de koud kille zon Door ‘t vuil, beslagen vensterglas waarachter die spin zijn web spon Toen de uitspraak geklonken had scheen ‘t vooruitzicht kil en koud Buien wachtte nooit ‘t rechte pad na elk ontslag opnieuw in de fout Toen de stilte al lang normaal was scheen het eenzaam, somber licht In ‘t dikwijls…
Ton Rijkers14 december 2011Lees meer >

ZWERFPOES

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 779
Een mooi meisje uit een grote stad zo’n stoeipoes op wie velen vielen Die bezat een poesje, een zwerfkat waarbij de mannen wilden knielen Dikwijls zat ’t poesje voor ’t raam verlangend naar eenieder te staren ’t Diertje voelde zich wat eenzaam want ze zag kanjers door de haren Iedereen die ‘t beestje wilde aaien die moest aan de eigenaar…
Ton Rijkers13 december 2012Lees meer >

Drank

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.999
Zeer dikwijls is de kelk, waaruit m' hem komt te drinken met doorenen gekroond, ofwel met bloed getint. De Godmens heeft hem eerst en meest, met volle teugen, gedronken en geleegd, tot op de diepe grond. De Godmens, als de mens, toen Hij hem dronk, Hij kwelde en zonk hertkerend neer op de bebloede grond.…

Wonderstil

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.161
Wel blijf ik dikwijls blind voor u En reis ik ver van hier en nu, Of ergens ’t veilig eiland is Waar ’k troost of slaap vind voor gemis. Maar soms ben ’k onverwacht weer thuis. Gij roept mij zachtjes.…

De trouwste vriend.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Men spreekt van u zo dikwijls goed, Omdat gij uit de diepe vloed - Vóór ze in de stroom verzinken - De kindren pakt met sterke tand, Voorzichtig voorttrekt naar de kant, En redt, wie haast verdrinken.…

Memorium aan mijn zus, (+ 30-05-1993)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 536
Nog steeds Hoor ik je woorden, Fluisterend uit je mond. Draag zorg voor mijn kinderen Ze zijn nog zo jong. BLIJF!!! Schreeuwden mijn ogen. Maar je ging Naar ’t eeuwig licht. Nu, is je leven uitgewist als golven over 't strand. Verstrooid als as, verscholen in het gras nog steeds ontmoet ik je gezicht, bij iedere avond, teder licht…

De kunst der minne

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.189
Ik heb het zo dikwijls gedaan, Ben weken lang soms weggebleven En keerde ik – och, dat was een leven! ’t Begon weer van meet af aan. De vrijerij was zoveel jonger, En juist daarom wel eens zo zoet… De liefde, zegt men, leeft van honger, En sterft van etensovervloed.…

Treurige verandering

poëzie
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.869
Weggezonken in gedachten Pluk ik dikwijls blaadjes kort; Onbedachtzaam slaat mijn stokje, Plantjes van hun wortels af; ‘k Zie daarna, met spijt, de brokken Der vernielde schoonheid aan; ‘k Schaam mij even, ‘k zucht en zink weer In mijn diepe stille smart. Liefde! gij die ’t hart vertedert, Maakt gij ’t tevens koel en nors? Liefde!…

In het twee en dertigste jaar

gedicht
2.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 24.170
Zo dikwijls die naam en zo zelden die stilte. Ik heb nu meer dan een en dertig jaar niet veel rust gehad, de simpele, die van mensen: ergens naar kijken of luisteren, niet meer denken, slapen als een kind. Lieveling zeg niets. Ik ben een vinger, die alles verkeerd doet zodat hij kan schrijven. Schrijven en weer schijven.…
Hans Andreus13 september 2010Lees meer >

Een Duitse kroeg.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 751
Drie in getal komt dikwijls voor en tellen zo ook onze dagen, maanden en de jaren, met vier kwartalen vast in ieder jaar. Denk ook eens aan; vader, moeder, kind. Aardappels, groenten, vlees. Wij kunnen horen, zien en zwijgen. Een drie punt gordel, krachten worden goed verdeeld. Ook een dag is opgedeeld in morgen, middag en de avond.…

Olijfboom

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 443
aantrekt Vogelverschrikkers laten zich geen moment van de dag echt zien, alleen verschillende geluiden van snipers zijn te horen zonder dat een mens zijn leven waagt tijdens beschietingen als bijna-dood-ervaring van onverwacht en plots Onvergeeflijk, dit zondigen tegen de tien geboden, waarvan het einde nog niet is geschreven, al is het dikwijls…

De geur van schoenpoets (Barbarossastraat 1968)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 24
We daalden dikwijls diep af in ons gewelf van zelfgenoegzaamheid Zochten zuchtend naar de graal van het leven Terwijl onze hospita, een schuwe schaduw van een vrouw, Onhoorbaar aan onze deur klopte met haar zwabber van zorgzaamheid De keldergang moest geschrobd, de voetstappen uitgewist De toekomst duldt geen verleden   Soms betrapten we haar…
Jacq Zinken5 november 2026Lees meer >

SPIJS VOOR STRIJD

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 519
Romes wachtend arena 's hebben 's avonds in hun stenen kelderkamers lange rijen tafels waarover schaduwen uit fakkels en olielampen wild soms traag heen en weer dansen de zwaardvechters van morgen eten en drinken zich propvol genieten allemaal met smaak kauwen en slokken gulzig brullen grove grappen uiten speelse dreigementen vergeten…
Han Messie27 november 2022Lees meer >

't L A A T S T E

poëzie
3.4 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.688
o Dichten, die ‘k gedregen, die ‘k gebaard hebbe, in pijn des dichtens, en gevoesterd aan dit arem herte mijn; mijn dichten, die ‘k zo dikwijls her- castijd heb, hergekleed, bedauwend met mijn tranen en besproeiend met mijn zweet, o spreekt voor mij, mijn dichten, als God eens mij reden vraagt, is ‘t zake dat gij, krankgeboor- nen, ‘t arme…

Snoepwinkeltje

poëzie
3.2 met 81 stemmen aantal keer bekeken 28.397
Als de kapitalist Zich wat dikwijls vergist, De koek en de suiker verkruimelt, Scheldt de juffrouw verwoed, Dat ie ‘t kost’lijke goed Met z’n smerige vingers beduimelt!…

Ook al zal dat nog lang duren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Want eens zal het leven mij geven, wat ik zo dikwijls van jou vroeg. En ook al duurt dat mijn hele leven; het wachten duurt mij nooit lang genoeg. Ook al zal dat nog lang duren. Duurt het langer dan een bestaan. Jij bent het groen achter te hoge muren. Jij bent de enige zonde die ik wens te begaan.…

De stad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
Toch is het dikwijls even zwaar, geen mens wil naamloos dood. Of je nu sterft in dorp of stad,'t verlies is even groot. Maar landelijk lijkt hier sterven, rustiger en beters. En steden zorgen soms voor stress, met hun parking meters.…

'T LAATSTE

poëzie
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.425
o Dichten, die 'k gedregen, die 'k gebaard hebbe, in pijn des dichtens, en gevoesterd aan dit arem herte mijn; mijn dichten, die 'k zo dikwijls her- kastijd heb, hergekleed, bedauwend met mijn tranen en besproeiend met mijn zweet, o spreek voor mij, mijn dichten, als God eens mij reden vraagt, is 't zake dat gij, krankgeboor- nen, 't…

Herinnering.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.808
Hoe dikwijls bracht gij op dit uur Mij van uw gastvrij dorp, uit uwer vrienden woning, Door 't zware duinzand heen, naar 't eenzaam Zeedorp t'huis, Natuur onthaalde ons dan op wisling van vertoning.…

AUTOMUTILATIE, SNIJDEN IN MIJN LIJF

hartenkreet
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.893
toeschrijf aan mezelf en... verval ik in zwijgen Spanningen, smart en eenzaamheid Hoe kan ik het je nou toch uitleggen Kijk mij maar aan met menselijkheid dan kunnen mijn ogen het je zeggen -------------------------------------------------------------------- Door vele gesprekken met jongeren, veelal meisjes die aan automutilatie doen, ben ik dikwijls…
Ton Rijkers17 januari 2005Lees meer >

Vlokkige Pracht

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 922
lastloos uit glasgegoten traan Door 'n bleekblauwe vlaag sereen, doch gestaag vliegt voort een kristal dwar'lend uit sneeuwval zo modest, uit één van tal Mijn hoofd een gitkolk als ik tuur naar die wolk waaruit dat klein donsveer komt waaien Een kern van lazuur achter een hemelvuur herkende dan ik met begerende blik dat waar ik zo dikwijls…

Vergelding

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.871
Dikwijls heb ik tot mezelf gezegd: Paul, je weet, het leven is niet goed, het is niet slecht, het is slechts gewoon, gewoon door en door, als het werk op je kantoor. Je moet niet veel van het leven verwachten, je moet ook niet naar dood-zijn trachten, heel gewoon, zonder slag of stoot, zonder dat je geleefd hebt, komt de dood.…

PLECHTIGE MENGELING

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 17
De maand November zet zijn eerste grijze schreden op Breda 's Begraafpark Zuylen onder het dichte wolkendek tonen bomen hun bont lover geel en bruin verdringen elkaar zelfbewust prijkt het felle rood wazig oranje omhelst half verscholen zacht roze grafstenen glanzen kleurrijk ontelbare bloemen noden tot rondwandeling met ruimte…
Han Messie4 november 2026Lees meer >

Met zen achten

poëzie
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 6.359
Ik zit er dikwijls, ’s morgens vroeg, Of twaleven en tweeën; De kousen, die ik zondag droeg, Die heb ik d'r gebreeën. En zomers, als het avond wordt in ‘t hoge gras teneergezeten, Brengt moeder daar mijn tinnen bord En schaft mijn avondeten. Het eerste stierf mijn zusje Brech; Wat lag ze lang in bed te klagen!…

't Laatste

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.495
O Dichten, die 'k gedregen, die 'k gebaard heb in de pijn Des dichtens, en gevoesterd aan dit arem herte mijn, Mijn dichten, die 'k zo dikwijls her- kastijd heb, her-gekleed, Bedauwend met mijn tranen en besproeiend met mijn zweet, o Spreek voor mij, mijn dichten, als God eens mij reden vraagt, Is 't zake dat gij, krankgeboor- nen, …

Gedachten

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.537
De liefde volgt somtijds de baat, De haat wordt ook uit min geboren; Het goed komt dikwijls uit het kwaad, Men vindt hetgeen eertijds was verloren, Dus blijft er niets in zijne staat. Zo los is 't kwaad, zo los is 't goed, Wie kan des iets standvastig hopen?…

Bergen

poëzie
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.572
Ze houden zich heel rustig, maar ten laatste Wanneer dat stille kijken hen verveelt, Beginnen zij een spel, dat ik zo dikwijls, Het arme rupsje plagend, heb gespeeld. Dat zag ik verder kruipen, onverdroten, En argeloos, terwijl ik keer op keer De eerste hand achter de tweede plaatste; En 't plagend spel herhaalde ik telkens weer.…

Op speciaal verzoek: Julienne

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 586
bloem die zij mij ried Was zij mijn liefde niet Dan zong 'k een ander lied Bijvoorbeeld van Marianne En anders wel van Karin Die tot de ochtendstond Deed wat zij heerlijk vond Want alles was gezond Zij was heel erg goed dáárin Anoesjka en Brigitte Die werden als Christianne Uit mijn lovenest verbannen Daarvoor kreeg ik Suzanne Te dikwijls…

Ick, as unne goejmoedighe .

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 114
De wègh dur 't bestaon is dikwijls as un concours hippique ge stöt oe al teghen d'n ierste balk of dè ghinne die hoogh lig en unieks aenvuilt mer daornao is 't un leste dwarsligger die 't verlangen de locht in laot gaon .…