Alle inzendingen over dorsten

862 resultaten.

Sorteren op:

Wintersouvenir in sepia

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 770
Oh, wat kan ik daar naar dorsten, houten schaatsen en een arreslee. Het krakend riet rondom de plas draagt z'n dik berijpte kragen. De lucht gevuld met ijl gekras. ‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen. Oude vrouwen sprokkelen hout. Takkenbossen krommen hun rug en baaien rokken bollen stout. De dwarrelwind is vliegensvlug.…

Een grote stilte

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.483
Wij kruisen de armen op onze enge borst, zwelgend het duister met de dikke dorst van wie om water kreunde eer hij verstomde. En deze vracht, dit groot benauwen wordt voorsmaak van het gebeente dat verdort onder het marmer, in de rèchte tombe.…

Tranen van hars.

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 553
Daar slaapt de onrust van mijn vrede als niche in mij vereend, het snakt naar lucht, stuwt lijf en brein naar de moederschoot, wat na de geboorte slechts een vermomming was tot de dorst met nieuwe woorden mij weer wakker kust.…
Pama8 februari 2013Lees meer >

Einde van het eiland

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 515
Minnaar van dromen zou je willen vragen aan het einde van het eiland dingen die echt deugen zingend over liefde zoete wens in duisternis dat je best weer wil begeren voor die droom aan vasteland zo lief jouw lieve zinnen dromend over liefde overtuiging van geluk zoektocht naar waarachtigheid vliegend over erotiek een onbestemde dorst…
mobar15 juli 2013Lees meer >

Aan jou

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 684
Ik wil jouw hardheid, zachtheid zuigen, vol dorst wil ik jouw denken drinken, je aderen vol bloed, vol gloed, in jouw heetheid mij verwarmen, in jouw helder weten mij omarmen. Wees dan in mijn zaal de koning, jouw verre komst allang bereid, open mijn deuren, mijn woning is met zang verblijd.…
Ralameimaar4 augustus 2013Lees meer >

Tegen de regen in

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 578
Regen kennen we, het wast de ogen open, het reikt naar de hals en hoofd voor de rimpels zijn verschenen het maakt kleiner dan het origineel het steekt de vingers uit de handen het vult de dorst tot lust en legt het koudvuur aan de schenen vervult de holten in de knieën, verzacht en laaft de zolen, draagt de voeten waarop men zich…
Pama22 maart 2014Lees meer >

Verlossing?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
Je kijkt me aan met een mistroostige blik, in ademnood lijkt je de dorst doorgeslikt en dreigt de laatste slok uit het lege glas je te verstikken.…
Pama23 december 2014Lees meer >

Brekend in een kus

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
Door de schaduw in mijn rugzak besta ik niet, al was het maar voor even de dorst gelest uit de tijd van gisteren voortgestuwd en aangevuld met andere levens blijft hij mijn vriendin, zwanger van een aanstormende golf eerst veraf, nu angstig dichterbij, wie niet wil winnen, heeft al verloren, kom aan mijn borst spat in mijn…
Pama30 december 2015Lees meer >

Bij nacht en ontij

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
zingen mee het zijn de wateren die wegen het murmelen van rietkragen, het broeit in alle vragen, waarin de bronnen heimelijk zijn verzwegen met luide stem de rust vertragen, in het stroomgebied waarin we dreven, hun oorsprong we niet kennen uit een onbekende bron te drinken, ook bij nacht of ontij, elke minneteug vergroot de dorst…
Pama1 februari 2016Lees meer >

Moeder van zonen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 590
Hoor de dragonders de schreeuw van een arend stil blijft de wereld de zon voelt geen schuld moeder van zonen telt wanhopig de kinderen waarvan eens warm haar schoot was met hun leven gevuld krampachtig gevouwen haar handen tot bedes als brandende lava de pijn in haar hart gesluierde vrouw moeder van zonen stilt met haar tranen de dorst…

Als liefde van een aard'ling aan dorst randen

poëzie
3.3 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.938
Als liefde van een aard'ling aan dorst randen De lichtgestalte van een hemeling, Je weet, dat zij tot nevelbeeld verging, Tot hoon rondom heet hunkerende handen: Zo dacht je dat, toen - lucht'ge zweveling - Je om mij de rust verliet van effen landen, Ik jou applaudisserend op liet branden, Verijlend zelf tot vlucht'ge neveling.…

haar vruchtvlees

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.623
De aanschouwing van haar ranken flanken rondingen overvloedig gepresenteerd eist zij maagdelijk genomen te worden liefdevol overweldigd en grof verteerd Zo ervaar ik haar verleiding mij te veel pluk ik haar om gulzig uiteen te rukken verstikt zij mij adem geeft zoete mond haar zinnelijke sappen spatten in het rond wanneer ik mijn dorst les…
Ivan Grud13 augustus 2005Lees meer >

Ik weet niet of ik spreke of zwijgen zal

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.111
Neen, laat ze rusten en de hoofdjes vlijen, In veiligheid geborgen aan de borst Der moeder, die ze weer in slaap wil schreien, Opdat ze tastend niet, in blindheid, breken Het hoogste, dat mijn ziel bezitten dorst... Ik weet niet, of ik zwijgen zal - of spreken. --------------------------------------- uit: Nieuwe verzen (1909)…

Zomers ontwaken

netgedicht
2.9 met 210 stemmen aantal keer bekeken 67.672
Je plengende liefdesdaad lest mijn diepste dorst. Ik sta op en schrijf de dag een illusie van verse zinnen.…

Zelfbevrediging

netgedicht
2.4 met 23 stemmen aantal keer bekeken 3.370
Het vuur verteert de dood en gelukzalig is de dorst die brandt op mijn lippen.…

O, al de balzalen

gedicht
3.2 met 114 stemmen aantal keer bekeken 41.018
Dancings waarin spreken spasme wordt vriendschap sjacheren met moederkoren en waar mijn hart toen is verdord want de zachtheid ging erin verloren aan mijn dorst naar geilheid en glamour. Ik ben vrucht en kan slechts vallen; gij roept mij toe: ‘l’amour, toujours l’amour’ maar ik zie u: likkebaarden, lallen.…
Jotie T Hooft15 februari 2022Lees meer >

Zielekreet

poëzie
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 4.587
Ze schreit gelijk een kindeke van dorst Schreit naar de weelde van de moederborst, Als Babels Joden, uit Jeruzalem Verdreven, naar hun heerlijk Heiligdom, Gelijk een bruidje naar haar bruidegom: Zó weent mijn stem.…

VENUS

poëzie
3.3 met 147 stemmen aantal keer bekeken 36.962
't Venusdiertje trad voorzichtig uit het zalig zondennest; 't wipt de tram in en doorzichtig nu naar huis de dorst gelest. ------------------------------------ uit: Verzen, Mechelen 1918…

Wals

hartenkreet
3.3 met 22 stemmen aantal keer bekeken 4.176
flirt ik, dans mijn wals volle lippen, zaligmakend een spoor, waar ik haar kuste haar lieve buik, oh, warme dijen mag mijn hand er laten rusten waar lijven zich nader vlijen ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen genot is hoorbaar, zo is haar zucht adem aan adem, samen vertragen wanneer mijn tong haar mond in vlucht om liefde, haar dorst…

OVERGANGSPROBLEMEN

netgedicht
3.1 met 191 stemmen aantal keer bekeken 29.835
Langdurige wondjes met een broze korst een droge mond en steeds meer dorst. Een windje kan mij onaangenaam verrassen ‘s nachts moet ik eruit om een beetje te plassen. Dit is nog niet alles wat ik moet doorstaan; ‘k heb vaak jeuk onder mijn geslachtsorgaan. Dokter, dokter; ik doe het steeds beter bij mijn lief!…
Piet Storm24 november 2001Lees meer >

De wel

poëzie
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.834
Ik droomde en 't water vloeide weg... en thans Herdenkt mijn dorst, nog immer ongestild, De dagen, die ik spelend heb verspild. ----------------------------------------- uit: Beelden en stemmen (1887)…

Boerenfeestmaal

poëzie
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.864
Het is november en wij eten Nu van ons vetgemeste zwijn: De grote hammen en het klein Gesneden spek, en, niet vergeten, De lever en de fijne nieren, De dikke kronkelige worst; Het is wat zwaar en geeft ons dorst, Die wordt geblust met donkre bieren. Blaas even uit..., neem nu wat bonen, Of boerenkool; dàn rijstebrij.…

zijn konijnen

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.693
hij sprak niet veel tijdens de wandeling natuur was iets vreemds en zeldzaam hij wist dat een koe een zoogdier was zonder er ooit een te hebben gezien hij wees zoogdier en staarde het beest aan het beest staarde begrepen terug ze hebben een band hij weet zo’n dingen er werd niet gepraat enkel dorst gaf aan dat de rugzak open moest hij nam…
jandeb11 maart 2007Lees meer >

Jonge moeder

poëzie
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.958
‘Maar nu is dan verrezen dit verblijen, een heel zacht schreien, een heel klein wezen, dat aan mijn borst zich voeden kan, en dorst...’ ‘Een levend kindje werd mijn wens... ik ben het niet, die nieuwgeboren mens, en toch, ik wou, dat ik mijn kind mocht zijn als later komen kommernis en pijn.’…

Alles wat je wilde, het was alles

gedicht
2.3 met 244 stemmen aantal keer bekeken 45.773
Had ik maar minder in mijn dorst geloofd. Gaf ik maar minder om het tegengif voor mijn zorgvuldig bestudeerde dood. --------------------------------------- uit: 'Zwart als kaviaar', 2001.…
Menno Wigman16 december 2018Lees meer >

Café Eijlders

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.678
Voor de sprekers met de grootste dorst, maakt het niet uit of iemand het verstond. Met open ogen en nuchter hoofd, beschouw ik de mensen om me heen. Geen zin in eindeloze gesprekken, het liefst even op mezelf en alleen. Geen woorden over cultuur, of over politiek vol holle frasen, geen kunst of dichters met het hoogste woord.…

MIJN LIEFDE

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.842
Vraag niet, waarom de roos zich heerlijk opent, En geurig bloeit bij zomerzonneschijn, Waarom de wind het kleinste blad doet trillen: Er is een stem, het groot heelal doorlopend, Die onverstaanbaar en onverklaard wil zijn, En toch de dorst van ’t hijgend hart kan stillen…

IQ getest op jumboballen

netgedicht
3.8 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.343
ligt het in de rede ons verstandelijk te meten met de orang oetang op de onderste stang uitgerekend meer intelligent uitkomst van het quotiënt reizigers in steppe en savanne gelaat getekend en gespannen zagen na dagen zonder dorst te lessen bavianen bruine reuzendrollen persen zij slurpten van olifanten immense grote druppels met…

Blind beminnen

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.258
lijntje onbewogen stil mijn honger, raak mijn vel bevredig iedere hersencel voel mijn rug en vouw mijn randen bespeel de titel met beide handen even wordt oneffen betast wanneer een teken mij verrast geef jouw vingertoppen zicht raak mij aan en schenk mij licht lees mij uit, lees mijn hoofd stuk schenk mijn geest totaal geluk les mijn dorst…
metha3 juli 2004Lees meer >

Vuurwerk

hartenkreet
3.7 met 24 stemmen aantal keer bekeken 2.584
Kerstgedachte 2003 Vuurwerk, Knallen die klinken tot diep in de nacht blije gezichten, een kind dat hard lacht vuurwerk dat knalt, 't wordt afgestoken de beste wensen worden uitgesproken armen omarmen, en iedereen kust dorst wordt met dure champagne geblust vreugde en feest, gelukkig nieuwjaar een waanzinnig…