862 resultaten.
Wintersouvenir in sepia
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 Oh, wat kan ik daar naar dorsten,
houten schaatsen en een arreslee.
Het krakend riet rondom de plas
draagt z'n dik berijpte kragen.
De lucht gevuld met ijl gekras.
‘k Hoor de ijzers ritmisch klagen.
Oude vrouwen sprokkelen hout.
Takkenbossen krommen hun rug
en baaien rokken bollen stout.
De dwarrelwind is vliegensvlug.…
Een grote stilte
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.483 Wij kruisen de armen op onze enge borst,
zwelgend het duister met de dikke dorst
van wie om water kreunde eer hij verstomde.
En deze vracht, dit groot benauwen wordt
voorsmaak van het gebeente dat verdort
onder het marmer, in de rèchte tombe.…
Tranen van hars.
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
553 Daar slaapt de onrust
van mijn vrede als niche
in mij vereend, het snakt
naar lucht, stuwt lijf en brein
naar de moederschoot, wat
na de geboorte slechts een
vermomming was tot de
dorst met nieuwe woorden
mij weer wakker kust.…
Einde van het eiland
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
515 Minnaar van dromen
zou je willen vragen
aan het einde van het eiland
dingen die echt deugen
zingend over liefde
zoete wens in duisternis
dat je best weer wil begeren
voor die droom aan vasteland
zo lief jouw lieve zinnen
dromend over liefde
overtuiging van geluk
zoektocht naar waarachtigheid
vliegend over erotiek
een onbestemde dorst…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 Ik wil jouw hardheid, zachtheid zuigen,
vol dorst wil ik jouw denken drinken,
je aderen vol bloed, vol gloed,
in jouw heetheid mij verwarmen,
in jouw helder weten mij omarmen.
Wees dan in mijn zaal de koning,
jouw verre komst allang bereid,
open mijn deuren, mijn woning
is met zang verblijd.…
Tegen de regen in
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 Regen kennen we, het wast
de ogen open, het reikt
naar de hals en hoofd voor
de rimpels zijn verschenen
het maakt kleiner dan het origineel
het steekt de vingers uit de handen
het vult de dorst tot lust en
legt het koudvuur aan de schenen
vervult de holten in de knieën, verzacht
en laaft de zolen, draagt de voeten waarop
men zich…
Verlossing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Je kijkt me aan met
een mistroostige blik,
in ademnood lijkt je
de dorst doorgeslikt
en dreigt de laatste slok
uit het lege glas
je te verstikken.…
Brekend in een kus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
414 Door de schaduw
in mijn rugzak
besta ik niet, al
was het maar voor
even de dorst gelest
uit de tijd van gisteren
voortgestuwd en
aangevuld met andere levens
blijft hij mijn vriendin,
zwanger van een aanstormende golf
eerst veraf, nu angstig dichterbij,
wie niet wil winnen,
heeft al verloren,
kom aan mijn borst
spat in mijn…
Bij nacht en ontij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
463 zingen mee
het zijn de wateren die wegen
het murmelen van rietkragen,
het broeit in alle vragen, waarin
de bronnen heimelijk zijn verzwegen
met luide stem de rust vertragen,
in het stroomgebied waarin we dreven,
hun oorsprong we niet kennen
uit een onbekende bron te drinken,
ook bij nacht of ontij,
elke minneteug vergroot de dorst…
Moeder van zonen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
590 Hoor de dragonders
de schreeuw van een arend
stil blijft de wereld
de zon voelt geen schuld
moeder van zonen
telt wanhopig de kinderen
waarvan eens warm
haar schoot was
met hun leven gevuld
krampachtig gevouwen
haar handen tot bedes
als brandende lava
de pijn in haar hart
gesluierde vrouw
moeder van zonen
stilt met haar tranen
de dorst…
Als liefde van een aard'ling aan dorst randen
poëzie
3.3 met 19 stemmen
1.938 Als liefde van een aard'ling aan dorst randen
De lichtgestalte van een hemeling,
Je weet, dat zij tot nevelbeeld verging,
Tot hoon rondom heet hunkerende handen:
Zo dacht je dat, toen - lucht'ge zweveling -
Je om mij de rust verliet van effen landen,
Ik jou applaudisserend op liet branden,
Verijlend zelf tot vlucht'ge neveling.…
haar vruchtvlees
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.623 De aanschouwing van haar ranken flanken
rondingen overvloedig gepresenteerd
eist zij maagdelijk genomen te worden
liefdevol overweldigd en grof verteerd
Zo ervaar ik haar verleiding mij te veel
pluk ik haar om gulzig uiteen te rukken
verstikt zij mij adem geeft zoete mond
haar zinnelijke sappen spatten in het rond
wanneer ik mijn dorst les…
Ik weet niet of ik spreke of zwijgen zal
poëzie
3.6 met 18 stemmen
5.111 Neen, laat ze rusten en de hoofdjes vlijen,
In veiligheid geborgen aan de borst
Der moeder, die ze weer in slaap wil schreien,
Opdat ze tastend niet, in blindheid, breken
Het hoogste, dat mijn ziel bezitten dorst...
Ik weet niet, of ik zwijgen zal - of spreken.
---------------------------------------
uit: Nieuwe verzen (1909)…
Zomers ontwaken
netgedicht
2.9 met 210 stemmen
67.672 Je plengende liefdesdaad
lest mijn diepste dorst.
Ik sta op en schrijf de dag
een illusie van verse zinnen.…
Zelfbevrediging
netgedicht
2.4 met 23 stemmen
3.370 Het vuur verteert de dood
en gelukzalig is de dorst
die brandt op mijn lippen.…
O, al de balzalen
gedicht
3.2 met 114 stemmen
41.018 Dancings waarin spreken spasme wordt
vriendschap sjacheren met moederkoren
en waar mijn hart toen is verdord
want de zachtheid ging erin verloren
aan mijn dorst naar geilheid en glamour.
Ik ben vrucht en kan slechts vallen;
gij roept mij toe: ‘l’amour, toujours l’amour’
maar ik zie u: likkebaarden, lallen.…
Zielekreet
poëzie
3.7 met 17 stemmen
4.587 Ze schreit gelijk een kindeke van dorst
Schreit naar de weelde van de moederborst,
Als Babels Joden, uit Jeruzalem
Verdreven, naar hun heerlijk Heiligdom,
Gelijk een bruidje naar haar bruidegom:
Zó weent mijn stem.…
VENUS
poëzie
3.3 met 147 stemmen
36.962 't Venusdiertje trad voorzichtig
uit het zalig zondennest;
't wipt de tram in en doorzichtig
nu naar huis de dorst gelest.
------------------------------------
uit: Verzen, Mechelen 1918…
Wals
hartenkreet
3.3 met 22 stemmen
4.176 flirt ik, dans mijn wals
volle lippen, zaligmakend
een spoor, waar ik haar kuste
haar lieve buik, oh, warme dijen
mag mijn hand er laten rusten
waar lijven zich nader vlijen
ritme, de zwoelte, doet tijd vervagen
genot is hoorbaar, zo is haar zucht
adem aan adem, samen vertragen
wanneer mijn tong haar mond in vlucht
om liefde, haar dorst…
OVERGANGSPROBLEMEN
netgedicht
3.1 met 191 stemmen
29.835 Langdurige wondjes met een broze korst
een droge mond en steeds meer dorst.
Een windje kan mij onaangenaam verrassen
‘s nachts moet ik eruit om een beetje te plassen.
Dit is nog niet alles wat ik moet doorstaan;
‘k heb vaak jeuk onder mijn geslachtsorgaan.
Dokter, dokter;
ik doe het steeds beter bij mijn lief!…
De wel
poëzie
3.9 met 9 stemmen
3.834 Ik droomde en 't water vloeide weg... en thans
Herdenkt mijn dorst, nog immer ongestild,
De dagen, die ik spelend heb verspild.
-----------------------------------------
uit: Beelden en stemmen (1887)…
Boerenfeestmaal
poëzie
3.0 met 12 stemmen
2.864 Het is november en wij eten
Nu van ons vetgemeste zwijn:
De grote hammen en het klein
Gesneden spek, en, niet vergeten,
De lever en de fijne nieren,
De dikke kronkelige worst;
Het is wat zwaar en geeft ons dorst,
Die wordt geblust met donkre bieren.
Blaas even uit..., neem nu wat bonen,
Of boerenkool; dàn rijstebrij.…
zijn konijnen
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.693 hij sprak niet veel tijdens de wandeling
natuur was iets vreemds en zeldzaam
hij wist dat een koe een zoogdier was
zonder er ooit een te hebben gezien
hij wees zoogdier en staarde het beest aan
het beest staarde begrepen terug
ze hebben een band hij weet zo’n dingen
er werd niet gepraat enkel dorst
gaf aan dat de rugzak open moest
hij nam…
Jonge moeder
poëzie
3.2 met 16 stemmen
3.958 ‘Maar nu is dan
verrezen dit verblijen,
een heel zacht schreien,
een heel klein wezen,
dat aan mijn borst
zich voeden kan, en dorst...’
‘Een levend kindje werd mijn wens...
ik ben het niet, die nieuwgeboren mens,
en toch, ik wou, dat ik mijn kind mocht zijn
als later komen kommernis en pijn.’…
Alles wat je wilde, het was alles
gedicht
2.3 met 244 stemmen
45.773 Had ik maar minder in mijn dorst geloofd.
Gaf ik maar minder om het tegengif
voor mijn zorgvuldig bestudeerde dood.
---------------------------------------
uit: 'Zwart als kaviaar', 2001.…
Café Eijlders
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.678 Voor de sprekers met de grootste dorst,
maakt het niet uit of iemand het verstond.
Met open ogen en nuchter hoofd,
beschouw ik de mensen om me heen.
Geen zin in eindeloze gesprekken,
het liefst even op mezelf en alleen.
Geen woorden over cultuur,
of over politiek vol holle frasen,
geen kunst of dichters met het hoogste woord.…
MIJN LIEFDE
poëzie
3.9 met 7 stemmen
3.842 Vraag niet, waarom de roos zich heerlijk opent,
En geurig bloeit bij zomerzonneschijn,
Waarom de wind het kleinste blad doet trillen:
Er is een stem, het groot heelal doorlopend,
Die onverstaanbaar en onverklaard wil zijn,
En toch de dorst van ’t hijgend hart kan stillen…
IQ getest op jumboballen
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
3.343 ligt het in de rede
ons verstandelijk te meten
met de orang oetang
op de onderste stang
uitgerekend meer intelligent
uitkomst van het quotiënt
reizigers in steppe en savanne
gelaat getekend en gespannen
zagen na dagen zonder dorst te lessen
bavianen bruine reuzendrollen persen
zij slurpten van olifanten
immense grote druppels
met…
Blind beminnen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.258 lijntje onbewogen
stil mijn honger, raak mijn vel
bevredig iedere hersencel
voel mijn rug en vouw mijn randen
bespeel de titel met beide handen
even wordt oneffen betast
wanneer een teken mij verrast
geef jouw vingertoppen zicht
raak mij aan en schenk mij licht
lees mij uit, lees mijn hoofd stuk
schenk mijn geest totaal geluk
les mijn dorst…
Vuurwerk
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.584 Kerstgedachte 2003
Vuurwerk,
Knallen die klinken
tot diep in de nacht
blije gezichten, een
kind dat hard lacht
vuurwerk dat knalt,
't wordt afgestoken
de beste wensen
worden uitgesproken
armen omarmen,
en iedereen kust
dorst wordt met dure
champagne geblust
vreugde en feest,
gelukkig nieuwjaar
een waanzinnig…