746 resultaten.
Verlokking
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 gezin -
Daar voelde ze zich thuis als zeemeermin
Hoe warm de tropen in zijn bruine huid
Jasmijn en zilt spontaan en grif vermengd
Er kwam een telg met orchideeënbloed
Vol huidhonger het leven tegemoet
Van passie en van dankbaarheid doordrenkt
Gezinsgeluk en minnaars, hand in hand
De hoeksteen van de samenleving stond
Standvastig op hun eiland…
Jugendstil
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
409 school met de lokalen achter glas
terug in de tijd met andere jonge Letten
dan hou ik straks de hele nacht
de wacht
opdat je zonder zorgen kunt gaan slapen
geen hond die jouw mobieltje weg kan kapen
ik heb jou een hoog hemelbed gedacht
al scheiden ons helaas nu duizend mijlen
ik vlieg op mijn tapijt en neem je mee
van Riga naar een eiland…
Harlingen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
532 Hoe ik boog voor het beeld
van Anton Wachter en daarna een kroeg
bezocht, met een keur aan bieren
hoe ik verveeld langs de rijke panden gleed,
een bar bezocht, waar Vestdijk en Slauerhoff
ook gedronken hebben, heilige grond,
in beschonken toestand urenlang op de dijk
heb gezeten, besluiteloos over het feit
welk eiland ik wilde bezoeken
of toch maar…
vissen aan de IJssel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
516 licht is een eiland dat drijft,
diep is het niet maar gedragen
over een rimpeling geblazen.
als het aan wal ligt verliest het gewicht.
op tast ligt een kleine rij wolken
als een witte kroon verzonken.
zo ver te zien grijpt rimpeling
aan lichte koorden die dringen
naar waterkringen.…
Taxirit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
270 metershoog
hun dagelijkse werk een biotoop
Zo ook de anonieme metropool
voor de miljoenen woon- danwel verblijfplaats
een hoop geloof en liefde biotoop
van vale kleuren zonder vast patroon
verkeer en bruine lucht een symbiose
Als de taxi klimt verrijst opeens
de skyline met de hoge wolkenkrabbers
als palmen op een onbewoond eiland…
TEHUIS VINDEN
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
230 Eiland Ierland was het, dat sprookjesaard zond!
Hier zweven voorgoed herinneringen
aan onze Rommeldamse vrienden rond.…
Quo vadis, nsc
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
630 Er woedt een zware storm
op de noordzee
het schip van staat loopt
zware averij
laatst schoof een boot uit spanje
nog langszij
'quo vadis? riep niklaas,
kom met ons mee!'
"Quo vado? 'k lig net voor de
goede ree
we varen zo weer volle kracht
vooruit
vier kapiteins op een solide
schuit
ik doe met mijn drie zetels
best nog mee…
paarse vijver
gedicht
3.8 met 116 stemmen
13.914 hij spiegelt zich in het stille water
vanuit z’n torenraam blikt hij omlaag
en zoekt de diepste gronden van Den Haag
de bodem van de politieke krater
de kalme vijver dampt of is het rook
die opstijgt van een smeulend vagevuur
plots borrelt hij sinister en obscuur
vanaf het eiland lacht het rode spook
achter buigend groen zo goed verborgen…
Tijdloos
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
2.126 Ik kijk rond vanaf mijn duistere eiland,
Zie met grondige waakzaamheid de mensen.
Want al snel raak ik de rand,
Van zoals vastgesteld mijn grenzen.
Het waren denkbeelden van de dwazen,
Een aanslag op realiteitszin en geest.
Niets vreemds kan me nu nog verbazen,
Ik heb het gezien, ben er geweest.…
Retour naar Zanzibar
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
615 Quazooit in Toliara Madagascar
in 't nationaal park Tsimanampetsosa
Zo'n kleine duizend zeemijl van
Mombasa
Vlakbij Dar es Salaam en
Zanzibar
Een tropisch eiland, geen toeristenstranden
Men waant zich langs de kust in 't paradijs
Slechts zee, geen kindgeschreeuw noch babykrijs
Wie wil hier niet zijn lijk laten verbranden
In 't…
whiplash
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.667 ik zak er telkens weer doorheen
als ik denk: nu gaat het
sta ik plotseling alleen
nergens vind ik houvast
begrip is werelds verloren schat
ik moet opnieuw leren leven
niet terugzien op wat ik had
het ijs wordt niet meer dikker
elke dag ga ik er doorheen
onbegrip zal ik trotseren
de wereld lijkt van steen
ieder leeft op een eigen eiland…
de limo
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.011 gingen nog net zo rap
en glinsterden in decemberlicht
zoals de morgendauw toen in april
het haar dat hij nooit ontplooide
was grijs geworden gestuwd nu
in een wrong de lange manen
die ze eens sierlijk uitschudde
als ze met hem gezwommen had
aan de dijk bij opkomend water
hij hoorde haar niet meer hij was
weer op dat andere eiland…
Na ijswit
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.273 wegvluchtende winterlicht
de nacht struikelt over blote zomerkleren
Hemelwarmte wenkt ons in het ontpopte land
steeds frivoler wuift het geel van voorjaar
ik ontkoppel jouw handen los van verstand
We dartelen rond als het vroegste vee
sneeuwblind met zomerkolder en zonnesteek
duiken en spartelen we in een groene zee
Aangespoeld op het eiland…
Man bites dog
gedicht
3.4 met 35 stemmen
20.486 Voor iedere letter heb
ik betaald met het eiland
van mijn daad.
De sleutels komen met steeds langere
tussenpozen -
zij zijn opgehouden
met praten -
de ruit beslaat van de hitte.
Ik brand levenstraag tussen
kille muren.
-----------------------
uit: 'Locus', 1998.…
Onechtgenoot
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
705 Zeeuwse eilanden heb ik gedroomd
Terneuzen grijs zien worden
Dow Chemical tot aan de horizon.
Je kwam naar mij toe en samen
zoenden we november door
bossen die van kleur verschoten.
Als een ridder staalde ik mezelf
gepantserde vleugels bad ik
devoot jouw harnas te zijn.…
Zilvermeeuw (ode aan Hessel).
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.120 Een eiland verder gebruik ik nu als mijn thuishaven,
daar waar ik mij aan het zilte water kan laven.
Vaak krijg ik aan boord te eten zoals een broodkorst,
met wat geluk zit daar ook nog wat boter aan of zelfs een plak worst.…
O's nimfenavontuur
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
477 Rond het middernachtelijk uur
Strandden zij op het azuur
Te donker zonder maanlichtvuur
Bij 't eiland buiten grens en tijd
Van jeugdigheid in levensduur
Van 't eeuwig elyzees elixer
In Circe's magisch receptuur
Onwetend van oneindigheid
Zij, godin en kruidenmengster
Schalks, bevallig qua postuur
Troont O mee naar haar rotspaleis…
Parel van schoonheid...
hartenkreet
4.1 met 28 stemmen
1.915 De warme zon streelt mijn huid
en laat haar stralen gloeien
Het land waar tijd niet toe doet
Waar olijven rijpend bloeien
Voor altijd wil ik je proeven
Lief Kreta, land van eenvoud
Heimwee vult mijn gedachten
omdat ik zoveel van je hou
De bergdorpjes dompelen zich in witblauw
en steken sierlijk af in een deken van rust
Lief mooi eiland…
literaire bloeiwijzer
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
924 een roes van vrijheid
of wil men zichzelf onderstrepen;
een witte woordenvlag planten als herinnering
aan al dat moois van muzen, momenten
en letterkundige overgave
kan men bloemen laten groeien in oren
vraag ik me af, wanneer een stem doelloos peddelt
in een glas zonder water, men woorden niet verder brengen kan
dan het opgedroogde eiland…
Bashio III
gedicht
3.1 met 22 stemmen
8.962 Nog even, cypressehoed, en ook jij zult ze zien,
De sneeuw van Yoshino, de ijsmuts van Sado,
Het eiland dat scheepgaat naar Sorén over grafstenen golven.
*) Bashio Japanse dichter, beroemd o.a. om zijn haiku.
---------------------------------------
uit: 'Het gezicht van het oog', 1989.…
DE GROTE OCEAAN DENKT
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
592 Dit lieve eiland vol zwoele tropennacht
streelt mij met geuren en sterrenstralen,
waar wilde rust in huist, en _ zingend wacht...
Dalende jubeltonen verhalen
van het heelal, wiens ruime, weidse pracht
binnen mijn nietigheid zal verdwalen.…
Hartebreek
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
785 verlangend staren holle ogen de oertijd in
waar monden vertwijfelend murmelen
en laten zo het troebele water spreken
leg je hoofd neer
op het eiland van verbeelding
luister naar de hartenklop in mijn boezem
en laat je woorden tot leven komen
in de glans van het bestaan
laat het vuur zwepen over het land
giet de bliksem in een ton
en laat…
ANDERHALVE EEUW
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
625 Helder klokgelui schept vrije gedachten,
thans op heel het wijde eiland verwoord;
christenzang is een klank der tropennachten.…
Ego borduren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
513 gaat altijd naar het doel
nooit luister jij
naar mijn levensverhalen
je weet zelfs niet eens
hoe of ik mij voel
het naaiwerk was prima
tot in de naadjes
de kleuren volmaakt
zoals in een droom
maar nog steeds
heb jij niet in de gaatjes
mijn verwaaide gewoel
zonder liefdesstoom
ik ben geen locomotief
die reist naar een eiland…
Gretigheid ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
500 De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees
een krachtbron achter woorden.…
Mat gezet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
510 De wieg stond op een
onbewoond eiland van
verlaten kunst, cursief
omringd door de golven
van het alfabet, in de
getijden van geluk herrees
een lichtbron achter woorden.…
Dichterlijke dingen ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 De bruid verbergt haar gouden vlies,
Pan bespeelt zijn fluit zonder gaten
het geluid veroorzaakt een bries
op de maan, stormvloed van vragen,
de echo’s vervagen in rimpels,
antwoorden die zich tot aan het verlaten
eiland van onze voeten wagen..…
Waterkamer
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
753 hulzen
na het treffen in het landschap liggen
de daken bieden geen beschutting meer
gunnen de roofvogels een onbelemmerde blik
in de lege buik van bescherming
slechts een verstomde angstkreet houdt zich
uiteengescheurd verborgen in uitdijende kieren
ik stroom door een waterkamer
waar ik het licht breek in mozaïekstukjes
slok zwierige eilanden…
En vannacht in de stenen stilte
gedicht
3.3 met 6 stemmen
3.435 En vannacht, in de stenen stilte
van mijn kamer, het huis op het eiland,
onder het web van sterren, de palmen roerloos,
kwamen die andere stemmen, Auden en Frost
en Elisabeth Bishop, Pound en Cummings
en Sylvia Plath, woorden op mijn schouders,
in mijn haren, tegen de ramen,
dichters, gedichten,
droombeeld, verhaal, getijden
van toen, ooit,…
Boos
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
491 Oh als ze maar niet boos worden
op de mensen die daar slapen
onder de brug in hun kartonnen bed
oh, als ze maar niet boos worden
op de mensen die daar rijden
over de brug in hun dure wagen
de zon gaat elke dag op en onder
immers voor ieder arm en rijk
oh als ze maar niet boos worden
op de kinderen op dat eiland
in hun veel te volle…